LaShakyShaky (@lashakyshaky)

📚 "Korkmamalıyım. Korku aklın katilidir. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben…devamı📚 "Korkmamalıyım. Korku aklın katilidir. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım." Bilim-kurgu yazarı Frank Herbert'ın efsanevi Dune serisinin 1965'te yayımlanan ilk kitabını bitirme şerefine erişmiş bulunuyorum. Dokuz günde bitirdim. Bu kitap MÜ-KEM-MEL!!! Frank Herbert'ın çoğu insanın kafasındaki bilim-kurgu imajını yıkan bu hikayesi, uzak bir gelecekte, "Dune" adıyla bilinen Arrakis gezegeninin etrafında şekilleniyor. Suyun hayati önem taşıdığı çöl gezegeni Arrakis, imparatorluğun yönetim merkezi olmasa bile, onun kalbi sayılıyor. Çünkü bu gezegende, "melanj" isimli çok değerli bir baharat çıkarılıyor. Melanj, evrenin başka hiçbir köşesinde bulunmuyor ve hiçbir şekilde sentezlenemiyor. Yıldızlararası seyahati de mümkün kılan ve bildiğimiz anlamda bir baharat olmayan maddeyi kullanan kimselerde; uzun ömür, farkındalık artışı, algılarının açılması ve olası gelecekleri görebilme gibi birtakım etkiler gözlemleniyor. Ayrıca melanj bağımlısı olan kişilerin gözleri, akı dahil, mavileşiyor. Yirmi gramıyla gezegen satın alabileceğiniz ve evrenin en değerli maddesi sayılan bu maddenin çıkarıldığı Arrakis gezegenini ise Harkonnen Hanedanı yönetiyor. Ta ki bilinen evrenin hükümdarı Padişah İmparator IV. Shaddam, yönetimi Atreides Hanedanı'na devretmeye karar verip evrenin kaderini değiştirene kadar... Öncelikle Frank Herbert'ın oluşturduğu "Dune" evrenine ne kadar hayran kaldığımı söylemek istiyorum. Herbert oluşturduğu evreni, karakterleri ve hikayeyi layığıyla işlemiş. Ayakları yere sağlam basan derin bir evren yaratmış. "Dune" evreninin; kendi tarihi, dinleri, ideolojileri, müzikleri, kıyafetleri, yiyecekleri, sosyolojisi, hanedanları, halkları ve ırkları var. Yani öyle gezegenin birinde geçen alelade bir hikaye okumuyoruz. Arthur C. Clarke, Dune için; "Yüzüklerin Efendisi ile kıyaslanabilecek tek şaheser kurgu romandır." demiş. Kitap bölümler halinde ilerliyor ve her bölümün başında okuyucuyu karşılayan alıntı bir metin bulunuyor. Bu metinler, evren içi yazıtlar olduğu için hem Dune evreninin temelini kuvvetlendiriyor, hem de kitabın felsefesini oluşturuyor. Yazarın betimlemelerine bayılmamak mümkün değil. Yeni bir bölüme girdiğimizde, genelde mekanlar birkaç satırda kısa ve öz bir şekilde betimleniyor. Kafanızda mekanı çok rahat bir şekilde canlandırabiliyorsunuz. Kitabı bitirdiğimde, daha ilk bölümlerde betimlemenen mekanları bile ince ayrıntılarına kadar hatırlayabildiğimi farkettim. Kısacası, mekan betimlemeleri harika. Mekanlar gibi karakterlerin dış görünüşleri de çok iyi betimlenmiş. Dolayısıyla, hiçbir şekilde Dune filmlerindeki görüntülere veya konsept resimlere rastlamadan bu kitabı okuyacak olursanız dahi, karakterleri kafanızda oluşturmakta ve canlandırmakta hiçbir zorluk çekmeyeceksiniz. Ben kitabı okumadan önce filminin görüntülerine maruz kaldığım için, görüntüsünü gördüğüm karakterleri kafamda ister istemez hep filmdeki oyuncularının yüzleri ile canlandırdım. Ama bu beni pek de rahatsız etmedi. Sebebi ise filmin cast seçiminin mükemmel olması. Kitaptaki karakterlerin tasviri ile filmdeki oyuncuların görünüşü büyük ölçüde örtüşüyor. Bu yüzden karakterleri kafanızda canlandırma sıkıntısını yaşamayacaksınızdır. Aynı şekilde karakterlerin ruh hâlleri, motivasyonları iç çatışmaları okuyucuya çok ayrıntılı ve anlaşılır bir şekilde anlatılıyor. Karakter gelişimleri de 700 sayfa boyunca okuyucuya tane tane sunuluyor. Dediğim gibi kitabın temeli çok sağlam: Atreidesler, Harkonnenlar, Bene Gesseritler, Fremenler, Sardaukarlar, Landsraad, CHOAM ve Spacing Guild gibi "Dune" evreninin bu temel unsurları öylece anlatılıp geçilmiyor. Hepsinin hikayede yeri çok büyük ve köklü geçmişlere sahipler. Zaten kitabın sonunda "Dune Ekolojisi" ve "Dune Dini" başlıkları altında bazılarının geçmişi çok ayrıntılı bir şekilde açıklanıyor. Başlarda kitabın 1965 yılında yazıldığına inanmakta zorluk çektiğimi söyleyebilirim. 2021 yılında yaşayanlar olarak, bazılarımızın günümüz kafasıyla bile hayal edemeyeceği bazı şeyleri Frank Herbert 1965'te hayal ederek yazıya dökmüş. Başta da belirttiğim üzere; Herbert bize bilim-kurgunun öyle uzayda "çiyuv çiyuv" diye yapılan lazer savaşlarından ibaret olmadığını göstermiş. Tamam, bu kitapta da bunun gibi bazı bilim-kurgu unsurları yine var, olsun o kadarı da. Ama bu unsurlar, hiçbir zaman okuyucuyu Dune'a çeken unsurlar ve hikayenin ana odağı olmuyor. Okuyucuyu Dune'a çeken şey hikayenin epikliği, ölçeği, olay örgüsü ve ana karakteri genç Paul Atreides. Dune, bir bilim-kurgu romanından beklemeyeceğiniz derecede; siyaset, din, mitoloji, psikoloji, sosyoloji, ekonomi, edebiyat ve felsefeden besleniyor. Özenle hazırlanmış altı kitabın 3200 sayfasının temelini de, bu unsurların yarattığı derinlik oluşturuyor. Bütün bu saydıklarım yüzünden Dune'un elinizde akıp gitmemesi işten değil. Elbette 700 sayfayı öyle bir çırpıda bitiremezsiniz, sonuçta kitabın bir ağırlığı var. Ancak sıkı bir okuyucuysanız bu kitabı birkaç günde bitirmeniz çok olası. Kitabın dini yönünden bahsedeyim: Hikayede Hıristiyanlık'tan, Budizm'den ve özellikle İslam dininden fazlasıyla esintiler görüyoruz. Dune dini İslam ile büyük benzerlikler taşımakla beraber, Dune'da özellikle Arrakis yerlisi olan Fremenler tarafından kullanılan pek çok terim ve isim, çoğunlukla İslam terminolojisinden ve Arapça dilinden geliyor. Örnek olarak; Şeyh Hulud, şüheda, cihat, seyyidina kelimelerini verebilirim. Terimlerden bahsetmişken; kitabın arkasında geniş bir sözlük bulunuyor. Terim karmaşası yaşamamanız adına, kitapta anlamını bilmediğiniz terimleri gördüğünüzde son sayfalardaki Dune Terminolojisi bölümünü açıp, oradan terimin anlamına bakabilirsiniz. Bu sözlük bölümü spoiler içermiyor, içiniz rahat olsun. Son olarak kitabın çevirisine değinmek istiyorum: Kitabın çevirmeni Dost Körpe, Dune serisini zamanında Kabalcı Yayınları'nda çevirmiş. 2015'ten sonra da İthaki Yayınları'nın yeniden bastığı -benim de okumuş olduğum- seriyi bir daha çevirmiş. Yani, Kabalcı Yayınların'na yaptığı çeviriyi bir daha yaparak ve hataları düzelterek İthaki Yayınevi'ne sunmuş. Ayrıca yeni çeviride, eski çeviriye göre bazı basitleştirmeler yapılmış, okuyucunun kitabı daha kolay anlaması sağlanmış. Ben bu basitleştirilmiş çeviriye sahip olanı, Yani İthaki Yayınları'nın çıkardığı seriyi aldım ve okuyorum. Ekşi Sözlük ve benzeri bazı sitelerde, bahsettiğim iki çeviriyi yapan çevirmen Dost Körpe hakkında bazı kötü yorumlar okudum. Büyük bir kitle Körpe'nin yaptığı Kabalcı ve İthaki çevirisini beğenmemiş ve Sarmal Yayınları'nın çevirisini daha beğendiklerini söylemiş. Sarmal ve Kabalcı çevirileri eski çeviriler ve bildiğim kadarıyla yazım ve noktalama hatalarına sahipler. İthaki çevirisi ise en yeni çeviri. Ayrıca eski basımları bulmak çok zor. Dediğim gibi ben İthaki Yayınları'ndan okuyorum. Herhangi bir yazım ve noktalama hatasına denk gelmedim. Çeviriden de bir rahatsızlık duymadım açıkçası. Bunun sebebi referans alacağım bir başka çeviriyi okumamış olmam olabilir. Sarmal'ın çevirisi daha iyidir belki de, bilmiyorum. İki çeviriden de okumuş olanlara danışmak lazım. Bu arada serinin bu ilk kitabı kendi içinde güzel bir şekilde sonlanıyor. Bu yüzden Dune'u tek bir kitap olarak da, seri olarak da bitirebilirsiniz. Devam kitaplarını okumak size kalmış. Ancak kitabı bitirdikten sonra Paul'u bir kahraman olarak gördüyseniz bence siz Dune Mesihi'ni de bir okuyun. Sonraki kitaplara da oradan devam edersiniz. Serinin hiçbir kitabında, kitabın arka kapağındaki yazıları okumayın. Bazen spoiler sayılabilecek yazılar yazılıyor. Bu yazıları okuduğunuz takdirde kitabın heyecanını biraz kaçırabilirsiniz. Sözü fazla uzatmayayım: Kendimi Herbert'ın oluşturduğu bu derin evreni gerek felsefi yönden, gerekse dini yönden daha ayrıntılı bir şekilde eleştirip, inceleyecek kadar donanımlı birisi olarak görmüyorum. Söyleyecek tek bir şeyim var: Dune'u okuyun, okutturun... 📝 Kitaptan birkaç alıntı: "Dünya dört şeyin üzerinde durur: Bilgelerin ilmi, yücelerin adaleti, haklıların duası ve yiğitlerin cesareti." "Bir şeyi kim yok edebiliyorsa, onun gerçek kontrolüne o sahiptir." “Dilekler balık olsa, hepimiz ağ atardık." 👤 Yazar: Frank Herbert 📅 İlk Basım Yılı: 1965 📄 Sayfa Sayısı: 712 Kitapta beğenmediğim yer veya eksik gördüğüm bir şey yok. "Şu şöyle olsaydı daha iyi olurdu." dedirtecek bir yerle de karşılaşmadım. Dolayısıyla puan kıramıyorum. 🔎 Puanım 10/10

lashakyshaky 2 weeks ago

DUNE: PART 3 geliyor!!!! Fragman inanılmaz...

lashakyshaky 6 months ago

Attack on Titan... ...müthiş bir şeymiş. Bir gün mutlaka bir daha izleyeceğim. Kimler izledi, izleyenler neler düşünüyor? Çok merak ediyorum. Eren Yeager ve Paul Atreides birbirine aslında ne kadar benziyormuş. Düşünmeden edemedim.

lashakyshaky 6 months ago

Prometheus

Ridley Scott

49 Gönderi

🎬 Uzay kamyoncularının karanlık koridorlarda siyah bir yaratıktan kaçtığı bir filmden bu filme gelmiş olmamız bence çok inanılmaz... Prometheus, ilk Alien filminden 30 sene önce Allahını arayan bir grup insanın "Mr. Weyland" tarafından fonlanıp uzaya gönderilmesini takip eden olayları izlediğimiz,…devamı🎬 Uzay kamyoncularının karanlık koridorlarda siyah bir yaratıktan kaçtığı bir filmden bu filme gelmiş olmamız bence çok inanılmaz... Prometheus, ilk Alien filminden 30 sene önce Allahını arayan bir grup insanın "Mr. Weyland" tarafından fonlanıp uzaya gönderilmesini takip eden olayları izlediğimiz, pek çok dini tema içeren, sinematografisiyle, müziğiyle, castingiyle mükemmele yaklaşan bir bilim-kurgu ve gerilim filmi. Ama bir kusuru var ki, filme maalesef mükemmel dedirtemiyor. Alien ve Aliens'ı izleyen, hatta sevmese de sonraki iki rezil filmi izleyen hiçbir bir seyirci, Alien serisinde yaratılış miti veya insanoğlunun kökenleri gibi devasa temalar işlenmesini istememiştir. Ulan kimin aklına gelir ki zaten? Alien filmlerinde, özellikle ilk iki filmde Ridley Scott'un kendisi ve James Cameron çok akıllı ve zamansız pek çok büyük temayı başarıyla işlemiş olsalar da kim Alien'dan yaratılış mitini anlatmasını istedi? Filmi zevkle izlemiş olmama ve sevmeme rağmen Alien külliyatının bir parçası olduğu fikri filmi gözümden düşürüyor. Eyy Ridley Scott! Müthiş bir yönetmensin. Müthiş bir franchise başlattın. Ama madem alien olmayan bir Alien filmi çekecektin, neden milletin çekmek istediği Alien filmlerine engel oldun? Bizene bizi kim yaratmış? Biz salyasını akıtan Xenomorph görüp içimize kaçırmak istiyoruz. Ridley Scott bu filmi keşke Alien'dan bağımsız bir film olarak çekseydi, ne güzel olurdu... Prometheus'un Alien evreninin bir parçasının olmasının bence pozitif bir yanı da Nostromo mürettebatının LV-426'da gördüğümüz gemideki Space Jockey'nin nasıl bir hikayeye sahip olduğunu az biraz öğrenmiş olmamızdı. Böyle bağlantılar bir amaca hizmet etmese dahi hoşuma gidiyor. Bütün bunların yanında bence bu filmin en güçlü iki yönü müzikleri ve sinematografisiydi. Müzik ürpermemiz gereken yerde ürpertirken, sinematografi de çok iyiydi işte. İşlenen temalar insana zaten küçük hissettirirken uzaktan çekimler insanı daha da unufak ediyordu. Kısacası film görsel ve duysal olarak müthiş başarılı. Ayrıca Naomi Rapace ve Michael Fassbender'ın oyunculuklarını çok beğendim. Elizabeth Shaw'un o sahnesini oyunculuk ve yönetmenlik açısından fena başarılı buldum. İnanılmaz gericiydi. Filmde en sevdiğim sahne olabilir. Sonuç olarak, Prometheus'u Alien serisine izlememiş herkes severek izleyebilir. Hatta muhtemelen Alien severlerden bile daha çok severler. Güzel bir bilim-kurgu arayan herkese Prometheus tavsiyemdir. Alien göremediğimiz bu Alien filminin devamı olan Alien: Covenant'ı ise ayrı bir gönderide incelemek istiyorum. Şimdilik görüşmek üzere.

lashakyshaky 1 year ago

Duvar

Alan Parker

5 Gönderi

🎬 "All in all, you're just another brick in the wall." Pink Floyd'un 1979'da çıkardığı efsanevi konsept albümünün sinemaya uyarlanmasıyla ortaya çıkan The Wall, anlaması ve anlatması zor, ama hissetmesi fazlasıyla kolay bir eser. Ve bu bence filmi albümün kendisi…devamı🎬 "All in all, you're just another brick in the wall." Pink Floyd'un 1979'da çıkardığı efsanevi konsept albümünün sinemaya uyarlanmasıyla ortaya çıkan The Wall, anlaması ve anlatması zor, ama hissetmesi fazlasıyla kolay bir eser. Ve bu bence filmi albümün kendisi gibi eşsiz ve etkileyici kılıyor. Görünürde birbirinden bağımsız birtakım sahnenin şarkılarla örülmesiyle adeta bir buçuk saatlik bir müzik klibi gibi tanımlanabilecek The Wall, her izleyiciye katmanlı bir deneyim ve farklı anlamlar sunuyor. Filmin senaryosu, Pink Floyd’un o dönemde beyni hâline gelen Roger Waters tarafından kaleme alınırken, yönetmen koltuğunda Alan Parker oturuyor. Hikaye; albümde olduğu gibi hayatı rayından çıkmış, uyuşturucu batağına saplanmış ve giderek dünyaya yabancılaşan bir rock yıldızı olan Pink’in zihninde geçen içsel bir yolculuğu konu alıyor. Karakter, Waters’ın hayatından ilham alınarak yaratılmış olsa da, Pink karakterini izlerken grubun erken dönemlerinde daha ön planda olan Syd Barrett'ın yaşadığı zihinsel çöküş ve yabancılaşmanın etkileri de belirgin bir şekilde hissediliyor. Ancak bu filmi yalnızca biyografik bir anlatı ya da sistem eleştirisi olarak görmek eksik olur. The Wall, ne tam anlamıyla bir film ne de alışıldık bir müzikal. Kendi türünü yaratan, görsel ve işitsel olarak başlı başına bir deneyim. İzlerken yoğun duygulara kapılıyorsunuz ama aynı zamanda kafanızda birçok soru beliriyor: Bu sahnelerin bağlantısı ne? Animasyonlar ne ayak? Bu şey kuş mu, uçak mı? Bu laleler neden birbirini yiyor? Bu canavarlar neyin nesi? Anlamlandırması ve yorumlaması kişiye kalmış. Eserde unutulmaz pek çok sahne var. Artık her In the Flesh ve Run Like Hell dinlediğimde o korkunç koroyu, Comfortably Numb'da Pink'in çimlerde koşuşunu ve minik fareyi, Bring the Boys Back Home'da Pink'in istasyonda babasını arayışını, Mother'da Pink'in dans edişini, Goodbye Blue Sky'da o kuşu/uçağı hatırlayacağım. The Wall bir sistem eleştirisinden, yalnızlık baladından, toplumdan soyutlaşma temsilinden bence çok daha fazlası. Bu eserden ve genel olarak Pink Floyd'dan herkes, her yaşta, farklı anlamlar çıkarabilir, farklı duygular hissedebilirler. Sonuçta bizi biz yapan deneyimlerimiz, her birimiz farklı deneyimleriz... Waters'ın "The Wall" vizyonunun gözlerinizin önünde canlandığını görmek için bütün Pink Floyd'cular bu eserde toplanmalı. Yıkın duvarlarınızı! *** Gördüğüm kadarıyla Pink Floyd seven pek çok kişi bu filmden bihabermiş. Açıkçası filmi ben de birkaç hafta önce keşfettim. Başlangıçta konser kaydı olduğunu sandım ama adamlar bayağı film çekmişler. Pink Floyd'a ve tarihçesine genel olarak hakim olsam da diskografisine henüz o kadar da hakim değilim. Grubu ilginçtir ki Dune ile beraber 2020 sonunda keşfetmiştim. Dune'un ilk fragmanında Eclipse parçası çalıyordu. Daha sonradan öğrenmiştim ki Villeneuve, Pink Floyd'u fragmana Jodorowsky'ye hürmeten koymuş. Çünkü Jodorowsky ta 70'lerde Dune'u filmleştirme planları yaparken kafasında müzikler için Pink Floyd varmış. The greatest movie never made! O süreçten bu yana The Dark Side of the Moon'dan başlayarak, The Wall ve Wish You Were Here albümlerini dinledim. Animals, The Final Cut ve ilk albümlerini de ara sıra ziyaret etsem de 4 yıl geçmesine rağmen onlara hâlâ yeterince hakim değilim. Ancak bu eserle beraber Pink Floyd damarımın fena hâlde kabardığını söyleyebilirim. "Hey teacher! Leave us kids alone!"

lashakyshaky 1 year ago

Terabithia Köprüsü

Gabor Csupo

83 Gönderi

🎬 Tam bir aile ve çocuk filmi. Yersen. Daha önce hiçbir filmi izlerken bu kadar ağlamamıştım. Film pek çok kişinin çocukluk travması olmuş. Muhtemelen ben de çocukken izlesem uzun süre etkisinden çıkamazdım. Çocukların bu filmi izlemesi kesinlikle yasaklanmalı. Keşke filmin…devamı

lashakyshaky 1 year ago

Sokrates'in Savunması

Platon

65 Gönderi

Spoiler içeriyor 📚 "Dostum bu Sokrates kim, ve neden kendini savunuyor?" Felsefeye dair bilgimin 10. sınıf felsefe dersinde gördüğüm tümevarım ve tümdengelim gibi birkaç kavram ile Platon, Aristo (Aristoteles bile değil) gibi birkaç filozof adından ibaret olduğu dönemlerde "Sokrates'in Savunması" lafı çok…devamı📚 "Dostum bu Sokrates kim, ve neden kendini savunuyor?" Felsefeye dair bilgimin 10. sınıf felsefe dersinde gördüğüm tümevarım ve tümdengelim gibi birkaç kavram ile Platon, Aristo (Aristoteles bile değil) gibi birkaç filozof adından ibaret olduğu dönemlerde "Sokrates'in Savunması" lafı çok karşıma çıkmıştır. Pek çoğumuz görmüştür kendini başarısızca savunan bir kişiye bu yorumun yapıldığını. E ama Sokrates'in ne alakası var? Bu adam ne yapmış ki kendini savunmak zorunda kalmış? Neden böyle bir deyim oluşmuş? Sokrates (MÖ 469-399) geriye hiçbir yazılı eser bırakmadığı için onun hakkında pek az şey biliriz. Hayatı ve görüşlerine dair bildiklerimiz başta Platon olmak üzere öğrencilerinin yazdıklarından gelir. Atina'da mütevazı bir ailede dünyaya gelmiştir; babası bir heykeltıraş, annesi ise bir ebedir. Hayatını Atina sokaklarında insanlarla felsefi tartışmalar yaparak geçirmiştir. Sokrates bir gün Delphi'deki Apollon Tapınağı'nda görevli bir kâhinin kendisinin Atina'daki en bilge insan olduğunu söylediğini işitir. Ancak Sokrates buna sevinmek yerine duruma şaşırır ve bu iddiayı sorgulamaya başlar. Kendini bilge olarak görmeyen Sokrates, kâhinin sözlerinin doğruluğunu test etmek için Atina sokaklarında dolaşarak şehirdeki en bilge olduğunu düşündüğü insanlarla konuşmaya başlar. Sokrates, politikacılar, şairler ve zanaatkârlarla sohbet eder. Ancak, hepsi hakkında aynı sonuca varır: Her biri alanında uzman görünse de, aslında bildiklerini sandıkları kadar çok şey bilmemektedirler. Onlar bilgeliğe sahip olduklarını düşünürken, Sokrates kendi bilgisizliğinin farkındadır ve bu farkındalık ona göre gerçek bilgeliktir. Bu süreçte Sokrates, kendisinin hiçbir şey bilmediğini kabul etmesi nedeniyle diğer insanlardan daha bilge olduğunu anlar. Kâhinin sözleri bu anlamda doğru çıkmıştır; Sokrates, en azından kendi cehaletinin farkında olduğu için bilgedir. Böylelikle, Sokrates'in ünlü "Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir" sözü doğmuş ve onun felsefi yaklaşımının temelini oluşturmuştur. Sokrates, tartışmalarında cevapları direkt vermek yerine karşısındaki insanlara çeşitli sorular sorarak onları düşünmeye teşvik ederdi. Sokrates bu yönden kendini bir ebeye benzetmişti. Bir ebe nasıl doğum sırasında kadının bebeğini çıkarmasına yardım ediyorsa, o da insanların kendi bilgilerini sorgulatarak onların içlerinde zaten bulunan bilgiyi açığa çıkarmalarına rehberlik ediyordu. Sokrates'in Sokratik Yöntem olarak bilinen bu düşünme metodu onu Atinalı gençler arasında çok popüler yapmış ve Platon, Ksenofon, Anisthenes, Anistippos gibi pek çok öğrenciyi peşine takmıştır. Ancak onun bu popülerliği Atina'daki herkesin hoşuna gitmemiş olacak ki Meletos adlı bir Atinalı onu şu suçlamayla mahkemeye vermiştir: "Sokrates, kentin inandığı tanrılara inanmadığı, yeni tanrılar icat ettiği ve gençleri yoldan çıkardığı için suçludur. Ölümle cezalandırılmalıdır." Bu suçlama üzerine Sokrates mahkemeye çıkar ve savunma görevini kendisi üstlenmek ister. Atina mahkemesinde kendisine yöneltilen üç suçlamaya kabaca şu yanıtları verir: 1) Kentin tanrılarına inanmamak: Sokrates, bu suçlamayı reddeder ve tanrılara inandığını savunur. Kendisine sürekli olarak tanrısal bir sesin (daimonion) yol gösterdiğini söyleyerek tanrılarla bağlantısının olduğunu söyler. 2) Yeni tanrılar icat etmek: Sokrates, yeni tanrılar yaratmadığını, sadece sorgulama ve felsefi yöntemlerle insanların düşüncelerini eleştirdiğini belirtir. Daimonion'dan bahsetmesi, onun düşüncelerine rehberlik eden bir ilahi güç olduğunu gösterir ve bu nedenle yeni tanrılar icat etme suçlamasını da reddeder. 3) Gençleri yozlaştırmak: Sokrates, gençleri yozlaştırma suçlamasına karşı, eğer gerçekten birini yozlaştırdıysa bunun uzun yıllar boyunca fark edilmiş olması gerektiğini söyler. Zira, on yıllardır bu felsefi sorgulamaları yaptığını ve bu kadar uzun bir süre sonunda suçlamaların yeni ortaya atılmasının mantıksız olduğunu vurgular. Ayrıca gençleri yozlaştırdıysa da bilerek yozlaştırmadığını, aksine onları sorgulamaya, doğruyu bulmaya teşvik ettiğini savunur. Yaptığı sorgulamalarla insanları bilgeliğe ulaştırmayı amaçladığını belirtir. Sonuç olarak Sokrates, bu suçlamaları reddetmiş ve savunmasında sadece hakikati arayan bir insan olduğunu vurgulamıştır. Ancak Atina mahkemesindeki 501 jürinin 280 tanesi Sokrates'in aleyhinde oy kullandığı için bütün bunlar görmezden gelinmiş ve Sokrates ölüme mahkum edilmiştir. Başta Platon olmak üzere bütün öğrencileri bu karardan çok etkilenmiştir. Platon'un demokrasiden nefret etmesine şaşmamak gerek. Sokrates'in düşünceleri Platon'un eserleri üzerinden bütün orta çağ felsefesini derinden etkilemiştir. Kendinden sonrasına felsefi mirası ile kendini savunamayan bireylere söylenen "Sokrates'in savunması" deyimini bırakmıştır. *** Kişisel yorumlarıma gelecek olursak; ben Sokrates'in Batı felsefesine olumsuz yönde bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Pre-sokratik filozoflar doğa ve insanı sorgulayarak bilimsel yöntemin tohumlarını attıktan sonra Sokrates gelmiş ve pragmatik değerleri bence çok zayıf olan, doğası gereği hiçbir mutabakata varılamayacak konular üzerine düşünmeye başlamış. Ondan sonraki filozofların çoğu da benzer yolları izlemiş. Thales, Anaksimandros, Anaksimenes ve Heraklit gibi pre-sokratik filozofların çalışmalarını okuyun, sonra gidin bir Sokrates ne yapmış onu okuyun. Ne demek istediğimi anlayacaksınız. Platon da sağ olsun onun bütün düşüncelerini diyaloglarıyla aktardığı için insanlık neredeyse iki bin yıl boyunca Sokrates'in zırvalarıyla uğraştı. Ben Aristotelesçiyim arkadaş! Siz Sokrates hakkında ne düşünüyorsunuz? Yorumlarınızı çok merak ediyorum.

lashakyshaky 1 year ago

💥 EN ÇOK DİNLEDİĞİM SOUNDTRACKLER (2) İlk gönderi fazla uzun olduğu için seçtiğim 60 parçanın kalan 30'unu bu gönderide paylaşıyorum: - INTERSTELLAR Stay - Hans Zimmer - INTERSTELLAR Mountains - Hans Zimmer - INTERSTELLAR No Time for Caution - Hans…devamı💥 EN ÇOK DİNLEDİĞİM SOUNDTRACKLER (2) İlk gönderi fazla uzun olduğu için seçtiğim 60 parçanın kalan 30'unu bu gönderide paylaşıyorum: - INTERSTELLAR Stay - Hans Zimmer - INTERSTELLAR Mountains - Hans Zimmer - INTERSTELLAR No Time for Caution - Hans Zimmer - 1492 Conquest of Paradise - Vangelis - MAN OF STEEL Flight - Hans Zimmer - SHERLOCK HOLMES Discombobulate - Hans Zimmer - THE DARK KNIGHT Agressive Expansion - Hans Zimmer, James Newton Howard - CASINO ROYALE The Name's Bond... James Bond - David Arnold - CASINO ROYALE African Rundown - David Arnold - SILO S1 Leaving The Silo - Atli Örvarsson - VIKINGS S4 Ragnar Dreams of home - Trevor Morris - VIKINGS S4 Who wants to be King? - Trevor Morris - THE PUNISHER S1 Frank's Choice - Tyler Bates - DAREDEVIL S1 Main Title - John Paesano, Braden Kimball - JESSICA JONES S1 Jessica Jones Main Title - Sean Callery - BATMAN V SUPERMAN Is She With You? - Hans Zimmer - AVENGERS: ENDGAME Portals - Alan Silvestri - OPPENHEIMER Can You Hear The Music - Ludwig Göransson - AVATAR The bioluminescence of the night - James Horner - PIRATES OF THE CARIBBEAN: THE CURSE OF THE BLACK PEARL He's a Pirate - Klaus Badelt - MAD MAX: FURY ROAD Brothers in Arms - Junkie XL - THE MANDALORIAN S1 The Mandalorian - Ludwig Göransson - THE MANDALORIAN S2 Troopers - Ludwig Göransson - THE MANDALORIAN S2 A Friend - Ludwig Göransson - KILL BILL: VOL. 1 The Lonely Shepherd - Gheorghe Zamfir - RAIDERS OF THE LOST ARK Raiders March - John Williams - THE LAST OF THE MOHICANS Premontory - Trevor Jones, Randy Edelman - SUCCESSION S1 Succession Main Title Theme - Nicholas Britell - SUCCESSION S1 Adagio in C Minor - Nicholas Britell - STAR WARS: EPISODE IX - THE RISE OF SKYWALKER ¹ Finale - John Williams ¹ Serinin en kötü filmi olsa da finalde çalan parçada Star Wars serisinin bütün müziklerinden parçalar çaldığı için bunu eklemek istedim. *** Siz soundtrack dinler misiniz? Dinleyenler hangi filmin/dizinin soundtracklerini dinliyor? En sevdiğiniz parçalar neler?

lashakyshaky 1 year ago

💥 EN ÇOK DİNLEDİĞİM SOUNDTRACKLER (1) Bütün yıl boyunca ders çalışırken, yürürken veya sıkılırken dinlediğim soundtrackleri paylaşmak istiyorum. Hepsi buraya sığmadığından geri kalanını başka bir gönderide paylaşırım. - NOW YOU SEE ME The Four Horsemen - Brian Tyler - LOKI…devamı💥 EN ÇOK DİNLEDİĞİM SOUNDTRACKLER (1) Bütün yıl boyunca ders çalışırken, yürürken veya sıkılırken dinlediğim soundtrackleri paylaşmak istiyorum. Hepsi buraya sığmadığından geri kalanını başka bir gönderide paylaşırım. - NOW YOU SEE ME The Four Horsemen - Brian Tyler - LOKI S2 History is Now - Nathalie Holt - IRON MAN 3 Iron Man 3 - Brian Tyler - GLADIATOR Now We Are Free - Hans Zimmer, Lisa Gerrard - SPIDER-MAN: ACROSS THE SPIDER-VERSE Across the Spider-Verse (Start a Band) - Daniel Pemberton - MISSION: IMPOSSIBLE - FALLOUT Mission: Accomplished - Lorne Balfe - MISSION: IMPOSSIBLE - DEAD RECKONING Dead Reckoning Opening Titles - Lorne Balfe - MISSION: IMPOSSIBLE - DEAD RECKONING I Was Hoping It'd Be You - Lorne Balfe - MISSION: IMPOSSIBLE - DEAD RECKONING Murder and The Orient Express - Lorne Balfe - DUNE: PART ONE Herald of the Change - Hans Zimmer - DUNE: PART ONE Leaving Caladan - Hans Zimmer - DUNE: PART ONE Ripples in the Sand - Hans Zimmer - DUNE: PART ONE Burning Palms - Hans Zimmer - DUNE: PART ONE Stillsuits - Hans Zimmer - DUNE: PART ONE My Road Leads into the Desert - Hans Zimmer - DUNE: PART TWO Eclipse - Hans Zimmer - DUNE: PART TWO Worm Ride - Hans Zimmer - DUNE: PART TWO Arrival - Hans Zimmer - DUNE: PART TWO Southern Messiah - Hans Zimmer - GAME OF THRONES S1 Finale - Ramin Djawidi - GAME OF THRONES S6 The Winds of Winter - Ramin Djawidi - GAME OF THRONES S8 A Song of Ice and Fire - Ramin Djawidi - HOUSE OF THE DRAGON S1 The Power of Prophecy - Ramin Djawidi - HOUSE OF THE DRAGON S1 Interests of the Realm - Ramin Djawidi - HOUSE OF THE DRAGON S2 All Must Choose - Ramin Djawidi - THE GOOD, THE BAD, AND THE UGLY The Ecstasy of Gold - Ennio Morricone - THE GOOD, THE BAD, AND THE UGLY The Good, The Bad, And The Ugly - JOHN WICK On The Hunt - Tyler Bates, Joel J. Richard - JOHN WICK: CHAPTER 2 John Wick Mode - Le Castle Vania - JOHN WICK: CHAPTER 3 - PARABELLUM Really Pissed Off (End Credits) - Tyler Bates *** Sığabildirseydim Dune'un bütün albümünü yazardım ama maalesef sığmıyor... Siz soundtrack dinler misiniz? Dinleyenler hangi filmin/dizinin soundtracklerini dinliyor? En sevdiğiniz parçalar neler?

lashakyshaky 1 year ago

💭 Merhabalar. Zamanın hızlı geçtiğini fark etsem de bazı şeyleri idrak etmek zor oluyor. Ben Raf'a katılalı dört sene olmuş! Burada geçirdiğim zamanı yad edip, eski gönderilerime bir göz atayım derken aradan geçen onca zamandan sonra yorumlama şeklimin epey değiştiğini…devamı