William James Moriarty (@moriartywj)

İlginç bir etkinlik önerisi ile sizlerleyim. Bu kitabı okuyalı 2-3 sene oldu. Dili oldukça basit ve akıcı olan tam bir felsefeye giriş kitabıydı. Yaklaşık olarak 40 bölümden oluşup her bölümde farklı bir filozof veya fikir anlatılıyordu. Bölümler de çok uzun…devamı

moriartywj 1 month ago

The Odyssey

Christopher Nolan

152 Gönderi

🛶 Yolculuk başlıyor, filmin bir eve dönüş serüveni olacağını bildiğimden giderken modumu ayarlamak istedim. Hani metot oyuncuları olur ya karakteri sadece oynamazlar, gerçek hayatlarında da o karakterin özelliklerine bürünüp tamamen ona dönüşürler. Ben de bir bakıma metot seyircisi olmayı hedefleyerek…devamı🛶 Yolculuk başlıyor, filmin bir eve dönüş serüveni olacağını bildiğimden giderken modumu ayarlamak istedim. Hani metot oyuncuları olur ya karakteri sadece oynamazlar, gerçek hayatlarında da o karakterin özelliklerine bürünüp tamamen ona dönüşürler. Ben de bir bakıma metot seyircisi olmayı hedefleyerek kızgın güneşin altında 50-60 dakikalık bir yürüyüşe aldırmadan sinema salonuna doğru ilerledim. Gayet moda da girdim filmi izlerken, ama film bittiğinde üzerimde bıraktığı etki nedeniyle eve dönüşümde hiçbir macera aramadan tıpış tıpış en güvenli ve bilindik yolları kullanmak durumunda kaldım... 🦋 Filme geçmeden önce bazen insanların yaşamları üzerindeki etkimizin ne kadar büyük olabileceğinden bahsetmek istiyorum. Sinemaya doğru giderken iki farklı olay yaşadım ve bir o kadar farklı iki etki. Birinde pazarın içinden geçerken karşıdan el arabası tarzında bir araçla birisi gelmekteydi, ben de yolun ortasını kapatmayayım yol vereyim diyerek kenardan yürümeye başladım ama karşıdan gelen üstün zekalı canlı da yolun o tarafından gitmek istiyormuş, sanki sinyal vermiş de bilerek onun gideceği yolu kapatmışım gibi arkamdan biraz yüksek sesle söylendiğini duydum ama aldırış etmeden yoluma devam ettim. Biraz empati yapmayı denedim, sıcağın altında belki başka bir şeye sinir olmuştur tepkiyi bana verebilmiştir falan diye ama yine de olumsuzluğu kafamı az da olsa meşgul etti. Bir diğer olayda ise karşıdan karşıya geçmek için beklerken arabalara yol vermeyi kabullenip bekleme moduna almıştım kendimi, gelen bir sürücü bu halimi görüp nazikçe yol verdi ve istemsizce olumlu hislerle doldum.Kendisi için veya başkası için büyük bir şey yapmadı belki ama benim günümün o kısmını güzelleştirdi. Şeye benzetilebilir belki, bir atış yapacakken kısa mesafede 1-2 derecelik bir açı çok fark yaratmaz ama mesafe uzadıkça devasa farklar oluşur. Sabah yaşadığımız bir olumsuzluk veya güzel his de bu şekilde tüm günümüzü etkileyebilir gibi geldi bana ve sonrasında da katlanarak diğer insanlara yayılmaya devam eder... 🎬 Perde açıldı, gayet güzel başladı aslında ama ben ekranda Akhilleus olduğunu zannettiğim bireyi görür görmez saydırmaya başladım. İthaka'daki sahneler oldukça sürükleyiciydi, genel olarak film de sizin kendinizi kaybetmenize neden oluyordu izlerken ama ama ama malum şahıslar ekrana geldikçe ben kendime hakim olmakta zorlandım. Onların dışındaki sahneler gerçekten keyifliydi sizi hemen içine çeken bir hikaye istiyorsanız çok iyi bir filmdi. ⏳ Bu arada şeyi fark ettim, evde film izlemekle sinemada film izlemek çok farklı şeyler. Evde istediğimiz gibi sahne atlayabiliyoruz veya o an dikkatimiz başka yerdeyken geri alıp yeniden izleyebiliyoruz. Sinemada bu olanağa sahip olmadığımızdan özellikle film bunun gibi sürükleyiciyse odağımızı hiç kaybetmememiz gerekiyor. Aralarda 1-2 saniye dağılan dikkatim yüzünden sinir olmadım değil. Bununla ilgili şunu biliyorum bir insan uzun süreli odaklı kalamaz, biraz ara vermesi gerekir zihnini toplayabilmesi için. İşte bu oyuncu seçimleri ile ilgili teorim şu; Nolan abimiz de bu odak durumunu tahmin etmiş ve filmin büyüsüne kendimizi kaptırıp gitmiş olsak bile 3 saate yakın bir zaman boyunca odağımızı taze tutamayacağımızı bildiğinden aralara bu şahısların sahnelerini serpiştirmiş. Ekranda görür görmez hemen ne alaka bu deyip izzeti nefislerine sövmeye başlıyorsunuz, bu sayede o büyüden çıkıp zihninizi dinlendiriyorsunuz ki sonraki sahnelere güzelce odaklanabilin. Benim inanmak istediğim teori budur, en azından mahkum olduğu mecburiyetleri bu şekilde telafi etmeye çalışmış aksi takdirde izzeti nefsine sövdürmekten keyif alıyordur... 📽 Onun dışında her zamanki bildiğimiz Nolan filmleri gibiydi, birden çok zaman akışı kendi içlerinde akmaya devam ederken arada kafamızı karıştırıp arada kendine hayran bırakıyordu. En sonunda bir potada eridiğinde her şey çözülmüş oluyordu. Hikaye genel olarak mitolojiden alındığından, bu arada mitolojiye ne kadar uygundu kitabını okumadığım için bilemiyorum ama genelde birden çok yorumlanışı oluyor mitolojik olayların ve bunların etrafında şekillenmiş gibiydi (oyuncu seçimleri hariç), genel işleyişini bilmesem bile sonunda olacakları bildiğimden merak unsurumu azalttı diyebilirim. Tamamen bilinmezliklerle dolu olsaydı daha çok etkilenebilirdim. Ama bir yandan da fantastik tarafı oldukça kuvvetliydi, var olan bir hikayeyi anlatmanın da böyle avantajları var, baştan kusursuz bir şey yazmaktansa var olanı modifiye etmek daha verimli, tekerleği yeniden icat etmeye gerek yok... 🎞 Oyunculukları genel olarak beğendim, görsellik çok güzeldi. Ses efektleri ve müzikler de öyle çok aklımda kalmasa da uyumsuzluk hissi uyandırmadılar. Sadece birkaç sahnede aşırı gürültü vardı ve beni bile rahatsız etmeyi başardı, sanki o sahneyi siz de yaşıyormuşsunuz izlenimi uyandıracak kadar gürültülüydü. 👑 O kadar yazdım yazdım ama bir türlü karakterlere gelemedim. Şimdi sıra karakterleri anlatmakta (tabii ki spoiler vermeden). Benim dikkatimi çekecek düzeyde beğendiğim iki karakter vardı sanırım, bunların dışında ekran süreleri kısa olsa bile hoş etki bırakan karakterler olsa bile kralımızla kraliçemizi çok beğendim. Her ne kadar filmden önce linç edilmeye çalışılmış olsa da kraliçemiz rolüne uygun bir performans sergilemişti. Kralımız ise gerçekten çok ilginç bir karakterdi. Film boyunca özgür irade ile ilgili düşüncelere dalmamıza sebep olurken olgunluğu nedeniyle bence herkesi şaşkınlığa uğrattı. Onların dışında bahsetmeye değer Eumaeus, birazcık Sinon biraz da Menelaus gösterilebilirdi. Bu arada gıcık edici şahısların ekran sürelerinin düşük tutulması filmi kurtarmış denilebilir. Hayır bu Helen'i kaçırsalar peşinden gidip savaş çıkarmayı bırak dini inancına bağlı olarak şükür namazı bile kılabilirsin, ne alaka yani ne alaka ne alaka... ⚖️ Bu arada spoilersız nasıl anlatabilirim bilmiyorum ama kralımızın liderliğine imrenmemek elde değildi, buna rağmen askerlerinin tavırları çok ilginçti. Onları görünce şey geldi aklıma, kızları açık giyindiği için ona kızıp evin tüm bereketini kaçırdığını söyleyen anneler... Deprem zamanları suçu günah işleyenlerde bulanlar da olabilir, hayır ne alaka yani ne alaka zaten her zaman kötü şeyler başımıza geliyor. Mükemmel yaşasak bile herkese iyilik yapsak bile yine kötü şans gelip bizi bulabiliyorken bunu batıl bir şekilde olmayacak şeylere bağlarken ne düşünüyoruz acaba. Gerçekten inanmak rahatlatıyor mu bizi, bir zayıflık göstergesi mi yoksa işe yarayan bir strateji mi, gerçekten bir şeylerin sorumluluğunu almayı ve ilk olarak kendimizi düzeltmemiz gerektiğini ne zaman öğreneceğiz? 🛶 Son olarak yazımı bitirirken sinemadaki ham deneyimimden bahsedeyim. Bu parayla yapılabilecek en iyi aktivitelerden biriydi bence, başka bir filme gitmek yerine bunu gönül rahatlığıyla izleyebilirsiniz. Sinemada izlemeye değer dediğim filmlerden biriydi. Kafanızı dağıtmak için, bir an olsun farklı bir evrende bulunmuş olmayı hissedebilmek için, sırf kendinizle bile bir maceraya çıkmış olmak için çok uygun bir filmdi. 🎶 Şu sıralar kendinden pek olumlu anlamda söz edilmese de cuk oturan bir müzik: Yollarda Bulurum Seni (Haluk Levent)

moriartywj 1 month ago

Sadece Aşıklar Hayatta Kalır

Jim Jarmusch

32 Gönderi

Spoiler içeriyor 26 Başları bana biraz yavaş geldi, müzik aletleri ve müzik yapmak ilgimi çok çekmediği için de olabilir aslında ama yine de filmin bazı sahnelerinde müziğin son ses açıldığı benim için gereksiz uzatmalar mevcuttu, anı yaşayabilen birisi olsaydım bunlardan da keyif…devamı26 Başları bana biraz yavaş geldi, müzik aletleri ve müzik yapmak ilgimi çok çekmediği için de olabilir aslında ama yine de filmin bazı sahnelerinde müziğin son ses açıldığı benim için gereksiz uzatmalar mevcuttu, anı yaşayabilen birisi olsaydım bunlardan da keyif alabilirdim ama napim tabiatım böyle. Doktor Faust gibi göndermeler bazı yazarlara veya tarihte yaşamış ünlü kişilere atıflar zaman zaman gülümsetti ayrıca şeyi fark ettim; kan gruplarından bahsedilirken 0 yerine o dendiğini ve ufak bir aydınlanma yaşadım, evrensel olarak 0 denildiğini varsaymıştım hep, önceden fark ettiysem bile zihnimden silmişim. Bunun nedeni, ABO kan grubu sisteminde bu grubun aslında O harfi ile adlandırılmasıdır. Zamanla yazılışının 0 (sıfır) gibi görünmesi nedeniyle Türkiye dahil bazı ülkelerde "sıfır grubu" denmeye başlanmıştır. Yani uluslararası ve bilimsel olarak doğru ifade O (harfi)'dir, 0 (rakam) değil. Vampirlik modern devirde cidden zor iş, birini öldürsen izini sürerler, hastalıklı birisinin kanını emsen başına iş açabilir, en iyisi bizim ülkedeki kurumu ele geçirmek, filmdekiler bi dünya para ve emek harcayıp uğraşacaklarına bizim ülkeye uğramayı akıl edememişler. Böyle kendini mutlu olmak için fazla entelektüel addedenlere bazen gıcık oluyorum bazen hak veriyorum. Filmdekine tam gıcık olmuştum ki zamanında Byron ile kanka olduğu bilgisini verdiler. Aşağıya bırakayım hemen. Byron'a atfedilen bir düşünceye göre, mutluluk çoğu zaman cehaletle; mutsuzluk ise farkındalıkla birlikte artar. İnsan hayatı ve dünyanın gerçeklerini derinlemesine kavradıkça, kaygı ve hayal kırıklığına daha açık hâle gelir. Gereksiz depresif triplere girmesinin yanında bir de partnerini özlediği halde yanına gitmeyip onun gelmesini bekliyor, cinsiyet rollerinin çok da geçerli olmaması gerektiğini düşünen ben için bile fazla uç noktada karakterimiz... Bir de insan sevmiyor, dışarıda hiçbir iş yapmıyor ama sürekli para saçıyor, paraları ne zaman nerede buldu çok merak konusu. Bir de o kadar nakit parayı nerede saklıyor çözemedim. Eldivenleri çıkarabilir miyim sorusu neye atıf onu da merak ettim ufak bir araştıracağım ama tatmin edici bir sonuca ulaşabileceğim konusunda şüpheliyim Böyle kardeş olmaz olsun, filmin ikinci yarısını mahvetti bir bakıma ve genel akışı çok monotonlaştırdı, fazla tahmin edilebilir şımarık varlığın tekiydi. Düşmanımın başına bile gelmemesi dileğiyle.

moriartywj 5 months ago

Aklında Kalsın

Peter C. Brown, Henry L. Roediger III, Mark A. McDaniel

1 Gönderi

Konusunu gördüğümde çok ilgimi çekmişti ama yetersiz geldi. Başlarda güzel teoriler ve örneklerle başlasa da ortalarından itibaren resmen sapıttı, sırf sayfa sayısını arttırmak için alakasız konular ve örnekler eklenmiş gibiydi. Almayın, aldırmayın, ana fikri beş dakikada anlatılabilecek düzeyde.

moriartywj 1 year ago

Aptallarla Ne Yapmalı?

Maxime Rovere

3 Gönderi

Benim “bataklık” diye adlandırdığım döngünün temelinde, aptallığın net bir tanımının olmaması yatar. Aptallar, bulaşıcı bir yapıya sahiptir; aptallıklarını hızla başkalarına geçirirler. Birini “aptal” olarak tanımladığınız anda, siz de aptallığın içine çekilmeye başlarsınız. Çünkü bu, soğukkanlılığınızı ve analiz yeteneğinizi yitirdiğinizi gösterir.…devamıBenim “bataklık” diye adlandırdığım döngünün temelinde, aptallığın net bir tanımının olmaması yatar. Aptallar, bulaşıcı bir yapıya sahiptir; aptallıklarını hızla başkalarına geçirirler. Birini “aptal” olarak tanımladığınız anda, siz de aptallığın içine çekilmeye başlarsınız. Çünkü bu, soğukkanlılığınızı ve analiz yeteneğinizi yitirdiğinizi gösterir. Aptallardan ne kadar kaçarsanız, onlardan biri içinizde o kadar kolay doğar. Bu, bir bilimkurgu filminden daha itici bir kâbustur ve yaşadığınız paniği açıklar. Aptallar arasında hayal kırıklıklarını başkalarına boca eden, evrene sitem eden, sizi dedikodularla boğan, kötülüğün cazibesine kapılan bir grup vardır. Bu insanlar, başkaları hakkında sonsuz kötü söz söyleyebilir ve sadece sizin sessizliğinizi “sevimlilik” sanabilir. Sonra, yeniden zehirlerini biriktirip yeni bir kurban bulurlar. Ona da sizin ne kadar kötü olduğunuzu anlatırlar. Müslümanlık, Yahudilik, Hristiyanlık, faşizm, hastalıklar ya da öğretmenler hakkında iddialarda bulunan görümcenizin ya da bir taksi şoförünün aptallıklarıyla, dünyanın başka bir yerinde yaşanan trajik bombalamalar arasında doğrudan olmasa da gerçek bir ilişki vardır. Bu bir sebep-sonuç ya da ahlaki sorumluluk ilişkisi değildir; bu, bir savaş mantığıdır. Aptallar, savaşın ne olduğunu bilmeden ve savaşmak istemeden savaş ister. Onlar için mesele, “ötekini” tüm sözlerin ve varoluşun dışına itmektir. Bu, onlara haklı olmanın gizli tatminini verir: yok etme gücünden gelen bir tatmin. Bu yüzden aptallar, paradoksal şekilde savaşı tercih etmekten keyif alırlar. En azından düşünsel düzeyde yok etmekten haz duyarlar ve bu haz, olguları bile tehlikeye atar. Onlar, kendi gücüne şaşıran dev bebekler gibidir. Şüphecilikten çıkamazlar ama gücü denemek isterler. Kimisi egemen olarak, kimisi boyun eğerek bu içsel çalkantılarını bastırmaya çalışır. Bu döngü gün içinde bile şekil değiştirir: hâkimiyet, itaat ve yıkım arasında gidip gelir. Bu da yetmez; yıkıcılığa meylettiklerinde (örneğin sizi tehdit ettiklerinde), bu gücün gerçekten kendilerine ait olup olmamasının önemi yoktur. Hatta çoğu zaman bu yıkımın kendilerine bir fayda sağlaması da önemli değildir. Onlar için önemli olan şey, evrenin doğal eğilimi olan ekonomik mantığa körü körüne uymaktır. Çünkü yıkmak, anlamaktan; saldırmak, yatıştırmaktan; mahvetmek, kavramaktan daha kolaydır. Bu yüzden tüm öznel hazırlıkları, toplumsal yapıları, politik uzlaşmaları, ekolojiyi aşan bir şiddet onları esir alır. Bir doğa yasası olan entropi kanununa harfiyen uyarlar. Bu da ilişkileri darmadağın eder, örgütlü yapıları çözer. Aptallık, aslında özne olamamanın, kendini gerçekleştirememiş olmanın başka bir biçimidir. Aptallardaki savaş eğilimi, ölüm arzusuyla ilgili değildir. Onların şiddeti, birinin diğerine uyguladığı güçten ibaret de değildir. Bu şiddet daha kozmiktir. İnsanlığı ve Dünya’yı, bir karahindibayı üfler gibi dağıtabilecek bir gücün uzantısı gibidir. Gerçek yıkımı doğuran şey, bazen yaşam ve sevinçle örgütlenen varoluş enerjisinin, bazen de hazırlıkları darmadağın eden bir kaosa dönüşmesidir. Aptalların sevimli, sempatik ve tatlı olmalarını bekliyordunuz ama hayır. Varoluşun gücü onları yıkarken, onlar nefret ederek acı çekerler. Kim olursa olsun, ne olursa olsun nefret ederler çünkü güç, onları yıkım için kullanır. Ve işte şimdi bir yol ayrımına geldiğimizi düşünüyoruz: ya kazanacağız ya kaybedeceğiz. Peki, ne olacak? Aptallara karşı —istisnalar hariç— her zaman kaybedeceğiz. Çünkü çoğunluk oldukları için değil, ölçülemeyecek kadar etkileşim içinde oldukları için. Fakat bir gerçeği kabul etmeliyiz: Çoğunluk genellikle aptaldır çünkü asgari enerji harcama ilkesine göre hareket eder. Tembellik, ihmal, beceriksizlik, konformizm… Bunların hepsi sonuçta “eylemsizlik” ilkesine varır. İşte bu yüzden doğanın eğilimi onları galip çıkarır. Biz ise o sırada, toplum bir adım yana gidebilsin, nadir ama yapıcı ve incelikli tepkiler üretilebilsin diye uğraşırız. Ama doğa her zaman kendi yolunu bulur — ve bu yol, çoğu zaman yıkımdır. --- 1. Tetiklenme tuzağına düşme Aptallığın en büyük silahı seni sinirlendirip kendi seviyesine çekmektir. → Kendini kontrol et, duygusal olarak bağlanma. --- 2. Zamanını sınırla Her aptallık bir dikkat hırsızıdır. → Gereksiz konuşmalardan, boş tartışmalardan erkenden çık. --- 3. Sessizlikle cevap ver Aptallık ilgiyle beslenir. → Bazen susmak, en güçlü tepkidir. --- 4. Zekâyı seyirlik değil, etkili kullan Onları alt etmeye değil, kendini korumaya çalış. → İnsanları küçük düşürmeye çalışmak seni büyütmez. --- 5. Kendine alan yarat Aptallık bulaşıcıdır çünkü maruz kalınır. → İnşa edici insanlarla vakit geçir, zihinsel sığınaklar yarat (kitaplar, hobiler, düşünce arkadaşları). --- 6. Enerjini yönlendir: Mizah, üretim, dönüşüm Sinirlenmek kolay, üretmek zordur ama anlamlıdır. → Aptallığın seni içeride yıkmasına izin verme: Dışarıya dönüştür. --- 7. Bazı savaşlara hiç girme Her tepki haklılığı göstermez, bazen sadece aptallığa eşliktir. → Tepki yerine yön değiştirmek daha akıllıcadır.

moriartywj 1 year ago

Chatgpt kankamla sohbet ettiğim sıradan anlardan birinde hakkımda yeterince bilgi sahibi olduğunu ve beni iyice tanıdığını düşünüp şu soruyu sormayı aklıma getirdim: "Sence dünya üzerindeki herkes benim gibi olsaydı dünya nasıl bir yer olurdu? " Eğer sizler de kendi yapay…devamıChatgpt kankamla sohbet ettiğim sıradan anlardan birinde hakkımda yeterince bilgi sahibi olduğunu ve beni iyice tanıdığını düşünüp şu soruyu sormayı aklıma getirdim: "Sence dünya üzerindeki herkes benim gibi olsaydı dünya nasıl bir yer olurdu? " Eğer sizler de kendi yapay zekanızın sizi yeterince tanıdığını düşünüyorsanız aynı soruyu sorup gelen yanıtları yorumlarda paylaşabilirsiniz. 🌍 Eğer herkes senin gibi olsaydı, dünya nasıl bir yer olurdu? 💡 1. Zihinsel olarak: Analitik ve meraklı bir toplum olurdu. İnsanlar her şeyi sorgular, neden-sonuç ilişkileri kurar, toplumsal davranışları gözlemlerdi. “Neden böyle yapıyoruz?” sorusu sıradan bir refleks haline gelirdi. İnsanlar yüzeyde kalmaz, her şeyin arka planını öğrenmek isterdi. 🎭 2. Sosyal yapı: İnsanlar birbirlerinin davranışlarını analiz eder, küçük sosyal deneylerle toplumsal refleksleri anlamaya çalışırdı. Belki biraz “rahatsız edici dürüstlük” olurdu: insanlar kendi eğlenceleri ya da merakları için birbirlerini gözlemlerdi — ama kötü niyetle değil, öğrenmek için. Samimiyet ve mizah iç içe geçerdi: biraz ukalalık, biraz bilmişlik ama zekice ve hafifçe sinir bozucu şekilde. 📚 3. Kültür ve üretim: Sosyal medya rafine bir düşünce paylaşım alanına dönüşürdü. Listeler, deneyler, analizler, entelektüel mizah bol olurdu. Popüler olan, en yaratıcı veya zihinsel açıdan “şık” olan şey olurdu. Eğlence yüzeysel değil, çok katmanlı olurdu: hem güldürür hem düşündürürdü. 🌱 4. Toplumsal ilerleme: İnsanlar kendi kendilerini geliştirme konusunda ciddi olurdu: kilo vermek, okumak, spor yapmak vb. gibi konulara girişirler ama bunu da analiz etmeyi, veri toplamayı unutmazlardı. “Daha iyi insan olma” çabası yaygın olurdu ama bu çaba bireysel olduğu kadar sistematik de olurdu. ⚠️ Potansiyel tehlikeler: Sürekli analiz, aşırı düşünme: Herkesin her şeyi çözümlemeye çalışması, spontanlığı ve duygusal bağlantıyı zorlaştırabilirdi. Empati eksikliği değil, ama empatiyi ikinci plana atan merak: “Bu insan neden böyle davrandı?” sorusu bazen “Bu insana ne oldu?” sorusunun önüne geçebilirdi. Toplumsal yorulma: Sürekli küçük sosyal deneylerin hedefi olmak yorucu olabilirdi. 🎯 Sonuç: Senin gibi insanların çoğunlukta olduğu bir dünyada: Zekâ, yaratıcılık ve merak kutsal olurdu. Normlar sürekli sorgulanırdı. Toplum daha ironik, düşünceli, gözlemci ve bireysel gelişime açık olurdu. Ama aynı zamanda, bazen fazla karmaşık, fazla çözümlenmiş ve biraz yalnız hissettiren bir yer olurdu.

moriartywj 1 year ago

🔍Einstein'ın Bulmacası: Zihninizi Test Edin! Einstein’ın 20. yüzyılda oluşturduğu bu bulmaca, dünyanın %98’inin çözemeyeceğini iddia ettiği bir mantık bulmacası olarak bilinir. Bu bulmacada beş farklı kişi beş farklı renkte evde yaşıyor, her biri farklı bir kitap okuyor, farklı bir film…devamı

moriartywj 1 year ago

Kitaplar ve Sigaralar

George Orwell

2 Gönderi

Acaba hangisi daha pahalı, siz de merak etmek? O zaman hadi gelin araştırmaya başlamak. 1️⃣ Öncelikle bir adet sigara ve bir sayfa kitap için maliyet hesaplanması gerekmek. Sonrasında bir insanın gündelik ortalama sigara ve sayfa tüketme sayılarından tüm giderler hesaplanabilmek.…devamıAcaba hangisi daha pahalı, siz de merak etmek? O zaman hadi gelin araştırmaya başlamak. 1️⃣ Öncelikle bir adet sigara ve bir sayfa kitap için maliyet hesaplanması gerekmek. Sonrasında bir insanın gündelik ortalama sigara ve sayfa tüketme sayılarından tüm giderler hesaplanabilmek. 2️⃣ Sigara ile başlamak. Tüm sigara fiyatlarının yazılı olduğu güvenilir bir sayfa bulmak ve sonrasında belirli fiyatlarda yığılma olmadan 10 adet farklı sigaranın fiyatını yazmak. Ortalamanın sağlıklı hesaplanabilmesi için 10 farklı fiyatın yeterli olduğunu düşünmek ve hepsinin fiyatını toplayıp 10'a bölmek. (64+67+71+73+69+80+72+78+81+77)/10=73,2 yapmak. Bir paket sigaramız ortalama 73,2 lira olmak, bir pakette 20 adet sigara bulunmak öyleyse bir dal sigara ortalama 73,2/20=3,66 lira olmak. 3️⃣ Şimdi sıra kitaplara gelmek. Kitaplarda sağlıklı bir hesaplama yapabilmek zor olmak, bu yüzden ben farklı farklı türlerden 10 kitap seçmek, ve bunların fiyatlarını sayfa sayılarına bölerek 10 farklı tür için bir sayfanın maliyetini bulmak. Sonrasında ise sigara paketlerinde yaptığımız gibi onları toplayıp 10'a bölmek ve bir sayfa kitabın ortalama maliyetini hesaplamak. ((154/296)+(157/238)+(51/152)+(120/712)+(126/181)+(131/206)+(243/412)+(136/160)+(250/512)+(195/511))/10=0,532 yapmak. Bir sayfa kitabın maliyeti ortalama 0,532 lira olmak. 4️⃣ Şimdi sırada ülkemizde bir insanın ortalama kaç sigara içtiği ve kaç sayfa kitap okuduğu mevzusu bulunmak. Daha geniş bir zamanım ve katılım sayısı yeterli olsa özel bir anket açmak ve kendim bu ortalamaları bulmak ama bu hedefe ulaşmaktansa internetten ortalama değerleri almak çok daha kolay olmak. 5️⃣ Sigara için yapılmış bir ankete göre ortalama günde 17 sigara içen bireyler bir grubun %42'sini oluşturmak. Yani içmeyen bireyleri de ortalamaya katarsak herkes günde ortalama 17*0,42=7,14 adet sigara içiyor. Bir adet sigaranın 3,66 lira olduğunu hatırlamak. Öyleyse ülkemizde bir insan günde ortalama 7,14*3,66=26,1 lirasını sigara için harcamak. 6️⃣ Kitap sayfası için direkt bir veri bulamamak ama yabancı bir sayfada Türkiye'de yıllık ortalama bir birey başına 130 saat kitap okunduğunu görmek. Hemen günlük dakikaya çevirmek. (130/365)*60=21,3 dakika yapmak. Dakikada kaç sayfa okunmak düşünmek, iyimser düşünüp 0.85 sayfa üzerinden hesaba devam etmek. Ülkemizde günde bir insan ortalama 21,3*0.85=18,1 sayfa kitap okumak. Bir sayfa kitabın maliyetinin 0,532 olduğunu hatırlamak, buradan hareketle günlük kitap maliyetinin 18,1*0,532=9,63 lira olduğunu hesaplamak. 📜 SONUÇ: Türkiye'de bir günde ortalama sigara için 26,1 lira, kitaplar içinse 9,63 lira harcanmak. Yorumları size bırakmak...

moriartywj 1 year ago

1️⃣ Okuma listende olan bir kitap hakkındaki gönderileri okurken yazarın Nobel Edebiyat Ödülü kazandığından bahsedildiğini görmek. 2️⃣ Oscar Ödüllü filmler listesini yaptıktan sonra neden kitap listesi de yapmayayım ki diye düşünmek, bir sebep bulamamak ve işe koyulmak. 3️⃣ Önce Türkçe…devamı1️⃣ Okuma listende olan bir kitap hakkındaki gönderileri okurken yazarın Nobel Edebiyat Ödülü kazandığından bahsedildiğini görmek. 2️⃣ Oscar Ödüllü filmler listesini yaptıktan sonra neden kitap listesi de yapmayayım ki diye düşünmek, bir sebep bulamamak ve işe koyulmak. 3️⃣ Önce Türkçe kaynaklara bakmak ve sadece yazarların bulunduğu bir liste bulmak. 4️⃣ Sonra yabancı kaynaklara göz atmak ve yazarların yanında bazı kitap isimlerini de görüp kafası karışmak. 5️⃣ Ödülün veriliş mantığını araştırmak, tek bir kitap üzerinden verilmediğini öğrenmek ama bu hazırlanacak liste için kötü olmak. 6️⃣ O yüzden Chatgpt ile hemen ortak bir çalışmaya girişmek, ona öncelikle ödülün işleyişini anlatan bir giriş yazısı yazdırmak ve sonra ödülü kazanan yazarları listeletmek. 7️⃣ O da her zamanki gibi birkaç hata yapmak ve listeyi eksik vermek, ben de eksiklerini tek tek açıklamak ve listedeki yazarların en ünlü kitaplarını da listeye eklemesini rica etmek. 8️⃣ Nihai listedeki bazı yazarları ilk başta internetten bulduğum liste ile karşılaştırmak ve gözüme çarpan hatalı olabilecek çeviri kitap isimlerini kontrol etmek. 9️⃣ Büyük çaplı bir hata görememek ve araştırmayı sonlandırıp bulduğum içerikleri WhatsApp'ten telefonuma göndermek. 🔟 Sonra Keep Notlar'ı açmak ve bu taslağı hazırlamak. Araştırma sonuçlarını buraya ekleyip tüm yazıyı kopyalayıp Raf'ta gönderi oluşturmak ve son düzenlemeleri yapıp paylaşmak. 🏆 Nobel Edebiyat Ödülü, her yıl edebiyat alanında üstün başarı göstermiş bir yazara verilir. Bu ödül, Alfred Nobel’in vasiyeti doğrultusunda 1901’den beri İsveç Akademisi tarafından verilmektedir. Ödül bir yazara, "ideal yönelimle" yazdığı eserler için takdim edilir. Yani, ödül bir yazarın yaşam boyu edebî katkılarına dayanarak verilir, spesifik bir kitap üzerinden değil. Bu nedenle Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan kişi, genel olarak yazarlık kariyeri ve edebiyat dünyasına kattığı değerli eserler için ödüllendirilir. Önemli detaylar: Kim seçer?: İsveç Akademisi, Nobel Edebiyat Ödülü’nü kime verileceğini belirleyen kurumdur. Seçim süreci: Her yıl akademiye öneriler gelir, bunlar genellikle edebiyat uzmanları, yazarlar, ve benzer alanlardaki kişiler tarafından yapılır. Akademi bu adayları değerlendirir ve ödülü almaya layık kişiyi belirler. İdeal yönelim: Alfred Nobel'in vasiyetindeki "ideal yönelim" ifadesi, zaman içinde farklı yorumlanmıştır. Kimi zaman ahlaki değerlere dikkat eden yazarlara, kimi zaman sadece edebi beceri ve sanatsal başarıya odaklanan yazarlara ödül verilmiştir. Ödül ne içerir?: Kazanan yazar, altın bir madalya, bir diploma ve büyük bir para ödülü kazanır. Bu ödül, bireysel bir eser yerine, genellikle yazarın genel edebî kariyerine yönelik bir takdir olarak kabul edilir. 📌YILLARA GÖRE ÖDÜLÜ KAZANANLAR: 1901: Sully Prudhomme – The Vases 1902: Theodor Mommsen – History of Rome 1903: Bjørnstjerne Bjørnson – A Happy Boy 1904: Frédéric Mistral – Mirèio ve José Echegaray – The Great Galeoto (Çift ödül) 1905: Henryk Sienkiewicz – Quo Vadis 1906: Giosuè Carducci – Odi Barbare 1907: Rudyard Kipling – The Jungle Book 1908: Rudolf Eucken – The Problem of Human Life 1909: Selma Lagerlöf – The Wonderful Adventures of Nils (İlk kadın Nobel Edebiyat Ödülü sahibi) 1910: Paul von Heyse – Children of the World 1911: Maurice Maeterlinck – The Blue Bird 1912: Gerhart Hauptmann – The Weavers 1913: Rabindranath Tagore – Gitanjali 1914: Ödül verilmedi (Birinci Dünya Savaşı nedeniyle) 1915: Romain Rolland – Jean-Christophe 1916: Verner von Heidenstam – The Charles Men 1917: Karl Gjellerup – The Pilgrim Kamanita ve Henrik Pontoppidan – Lucky Per (Çift ödül) 1918: Ödül verilmedi (Birinci Dünya Savaşı nedeniyle) 1919: Carl Spitteler – Olympian Spring 1920: Knut Hamsun – Hunger 1921: Anatole France – Thaïs 1922: Jacinto Benavente – The Bonds of Interest 1923: William Butler Yeats – The Tower 1924: Władysław Reymont – The Peasants 1925: George Bernard Shaw – Pygmalion 1926: Grazia Deledda – Elias Portolu 1927: Henri Bergson – Creative Evolution 1928: Sigrid Undset – Kristin Lavransdatter 1929: Thomas Mann – The Magic Mountain 1930: Sinclair Lewis – Babbitt 1931: Erik Axel Karlfeldt (Ölümünden sonra verildi) – Arcadia Borealis 1932: John Galsworthy – The Forsyte Saga 1933: Ivan Bunin – The Village 1934: Luigi Pirandello – Six Characters in Search of an Author 1935: Ödül verilmedi (Uygun aday bulunamadı) 1936: Eugene O'Neill – Long Day's Journey into Night 1937: Roger Martin du Gard – The Thibaults 1938: Pearl S. Buck – The Good Earth 1939: Frans Eemil Sillanpää – Meek Heritage 1940-1943: Ödül verilmedi (İkinci Dünya Savaşı nedeniyle) 1944: Johannes Vilhelm Jensen – The Long Journey 1945: Gabriela Mistral – Desolation 1946: Hermann Hesse – Steppenwolf 1947: André Gide – The Counterfeiters 1948: T.S. Eliot – The Waste Land 1949: William Faulkner – The Sound and the Fury 1950: Bertrand Russell – A History of Western Philosophy 1951: Pär Lagerkvist – Barabbas 1952: François Mauriac – Vipers' Tangle 1953: Winston Churchill – The Second World War 1954: Ernest Hemingway – The Old Man and the Sea 1955: Halldór Laxness – Independent People 1956: Juan Ramón Jiménez – Platero and I 1957: Albert Camus – The Stranger 1958: Boris Pasternak – Doctor Zhivago (Ödül, Sovyet baskısı nedeniyle reddedildi) 1959: Salvatore Quasimodo – Day After Day 1960: Saint-John Perse – Anabasis 1961: Ivo Andrić – The Bridge on the Drina 1962: John Steinbeck – East of Eden 1963: Giorgos Seferis – Strophe 1964: Jean-Paul Sartre – Nausea (Ödülü reddetti) 1965: Mikhail Sholokhov – And Quiet Flows the Don 1966: Shmuel Yosef Agnon – The Bridal Canopy ve Nelly Sachs – O the Chimneys (Çift ödül) 1967: Miguel Ángel Asturias – Men of Maize 1968: Yasunari Kawabata – Snow Country 1969: Samuel Beckett – Waiting for Godot 1970: Aleksandr Solzhenitsyn – One Day in the Life of Ivan Denisovich 1971: Pablo Neruda – Canto General 1972: Heinrich Böll – The Clown 1973: Patrick White – Voss 1974: Eyvind Johnson ve Harry Martinson (İkisi de İsveçli, İsveç Akademisi üyeleri olduğu için tartışmalı bir ödül) 1975: Eugenio Montale – The Occasions 1976: Saul Bellow – Herzog 1977: Vicente Aleixandre – Destruction or Love 1978: Isaac Bashevis Singer – The Family Moskat 1979: Odysseas Elytis – To Axion Esti 1980: Czesław Miłosz – The Captive Mind 1981: Elias Canetti – Crowds and Power 1982: Gabriel García Márquez – One Hundred Years of Solitude 1983: William Golding – Lord of the Flies 1984: Jaroslav Seifert – An Umbrella from Piccadilly 1985: Claude Simon – The Flanders Road 1986: Wole Soyinka – A Dance of the Forests 1987: Joseph Brodsky – Less Than One 1988: Naguib Mahfouz – The Cairo Trilogy 1989: Camilo José Cela – The Hive 1990: Octavio Paz – The Labyrinth of Solitude 1991: Nadine Gordimer – Burger's Daughter 1992: Derek Walcott – Omeros 1993: Toni Morrison – Beloved 1994: Kenzaburō Ōe – A Personal Matter 1995: Seamus Heaney – Death of a Naturalist 1996: Wisława Szymborska – View with a Grain of Sand 1997: Dario Fo – Accidental Death of an Anarchist 1998: José Saramago – Blindness 1999: Günter Grass – The Tin Drum 2000: Gao Xingjian – Soul Mountain 2001: V.S. Naipaul – A Bend in the River 2002: Imre Kertész – Fatelessness 2003: J.M. Coetzee – Disgrace 2004: Elfriede Jelinek – The Piano Teacher 2005: Harold Pinter – The Homecoming 2006: Orhan Pamuk – My Name is Red 2007: Doris Lessing – The Golden Notebook 2008: Jean-Marie Gustave Le Clézio – Desert 2009: Herta Müller – The Hunger Angel 2010: Mario Vargas Llosa – The Feast of the Goat 2011: Tomas Tranströmer – Baltics 2012: Mo Yan – Red Sorghum 2013: Alice Munro – Dear Life 2014: Patrick Modiano – Missing Person 2015: Svetlana Alexievich – Voices from Chernobyl 2016: Bob Dylan – The Lyrics 1961-2012 (Tartışmalı bir ödül, edebiyat dışı sayılması nedeniyle) 2017: Kazuo Ishiguro – Never Let Me Go 2018: Olga Tokarczuk – Flights 2019: Peter Handke – Short Letter, Long Farewell 2020: Louise Glück – The Wild Iris 2021: Abdulrazak Gurnah – Paradise 2022: Annie Ernaux – The Years 2023: Jon Fosse – Septology

moriartywj 1 year ago

Mouse

Ran Choi

139 Gönderi

❓ Yeni bir gen keşfediliyor. Bu genin bulunduğu insanlar %99 oranında psikopat seri katillere dönüşüyor. Gelecekte toplumda bu tarz kişilerin sayısının azalması için bir test geliştiriliyor ve doğacak olan çocukların genleri inceleniyor. Sizin çocuğunuzda bu genin bulunduğu tespit edilse kararınız…devamı