Skip to content
IdaMovie · 2013

Posts

HAYRET EDİLECEK BİR ŞEY YOK. AŞIRI KONSANTRASYON VE TATMİN! ~ve 4:3 formatının mükemmelliğinde bir film izlemek. BİRAZ FİLM. SONRA ÇAĞRIŞIMLARDAN DEVAM EDEYİM. YOLDAŞ WANDA. KIZIL WANDA.. SENİ IDA’nın IDA’ların ŞARKILARINDA, DANSLARINDA BULMALI. ELVEDA WANDA. HOŞ GELDİN IDA VE ELVEDA IDA! Biraz Film: Alkol. Sigara. Cinsel ilişkiler. Her türlü şehvetli tutkuyla mücadelesini sürdüren bir Wanda. Hararetli sadeliğiyle kendi kişisel mücadelesini içselleştirerek direnen bir Ida. 4:3 formatında Sessizlik ve portreyi en etkileyici biçimde kullanan; Alman işgali, Holokost ve Stalinizm sonrasındaki ruh hallerini kasvetli bir şekilde tasvir eden bir film. Film, Ida’nın teyzesinden gerçek adını, ailesini, dinini, kökünü, öğrenmesiyle, teyzesiyle birlikte öz-kimliğine doğru yolculuğa çıkar. Bu yolculukta, Wanda’nın Ida’yı kıskacına alan cehalete karşı açtığı savaşla, yol-mücadele filmi halini alır. Genç bir kadının hikayesi üzerinden bir coğrafya-milletin trajedisi nasıl anlatılabilir ki.. neredeyse diyalogların olmadığı bu filmdeki her bir sahne; dönemin izole edilmiş 1945 Polonya’sının Nazi Almanya’sı tarafından nüfusunun %20 yirmisini yitirdikten sonraki Stalinist Sovyet gizli polis rejimi altındaki trajedisi tek bir kelime olmadan hissetmeye başlıyoruz. Pawlikowski’nin kadrajlarında olduğu gibi; az biraz Ida, çokça güzel ve bunaltıcı, kasvetli olan kış manzarlarının, sanki gulyabanilerin olmadığı bir korku filmi izliyormuşuz gibi.. havada tekinsiz bir şey olduğunu gösteriyor. Şimdi de çağrışımlar: -saçları çok güzel. +Kim? -Ida. Annesi gibi, sanata yatkın, camlar ve tahtalardan süsler yapardı.. kilden ve taştan tanrının oğlunu yapar önünde diz çökerdi.. karşısına dikilebilir, sırtını dönerdi! Başka bir Tanrı, evlenip erkeğin sex makinesi olan kadını kutsal kılarken; senin Tanrın ise, hiç evlenmeyeni ve ya sevişmeyenini kutsal kıldı. Bir de tanrısı olmayanlar vardı. Bir de tanrıya diz çöktüren düşünceler vardı. İda henüz öz-kimlik arayışındayken ilk tanrının yalanlarına kananlardan biri. Ida’nın tanrısına karşı göstermiş olduğu cinsellik hakkındaki “fedakarlığını”, cinsel bir deneyim yaşamadan ne anlama geldiğini nerden anlayacaktı ki? Tanrının kutsal buyruğu, günaha bulandırılmadan ne kadar kutsal olarak kalabilir ki? O kutsal buyruk neye yarardı senin günahların, günahkarlığın olmasaydı.. Her hangi bir günaha bulandıktan sonra bir haç’ın önünde diz çöküp tövbe dilenmeden iyi bir Hıristiyanken haç’ın önünde diz çöküp dua etmek neye yarar? Neye yarar, karşı gelmeden kulluk etmek? KULOLMANINÖNKOŞULUOLMALIKARŞIGELMEK! KARŞI GELMEDEN KUL OLUNMAMALI! Özgür olmalı. Kul olmadan. Dilenmeden. Umut etmeden. Bildiklerine karşı gelmeli. Yeniden, her “an” yeniden bilme gayreti ile yaşamalı. Teyzenin dediği gibi, “Yarın oraya gittiğinde, orada Tanrı’nın olmadığını keşfedersen? Tanrı her yerdedir, bunu biliyorum.” Hitler söylemişti, biliyorum. Her savaş seferine çıkmadan, balkona çıkarak taraftarlarına sesleniyordu, “TANRI BİZİMLEDİR!” Tanrı onların yanındaydı. Ida’nın ailesi öldürülürken de anne ve babasının yanındaydı.. oradaydı, nazi subayları yahudileri boğazladığında da tanrı kendi subaylarının yanındaydı, oradaydı. Biliyorum.. Wanda biliyordu, tanrı her yerdeydi, yalan her yere sirayet etmişti artık ve oralarda, o yerlerde. Tanrı her yerdeydi! Sağlığımıza içmek varken ne diye yemin törenine gidilsin ki.. YOLDAŞ WANDA. KIZIL WANDA.. SENİ IDA’nın IDA’ların ŞARKILARINDA, DANSLARINDA BULMALI. ELVEDA WANDA. HOŞ GELDİN IDA VE ELVEDA IDA!

asık oldum nasıl guzel bi film bu!!!😭😭😭😭😭😭 cok sade, cok naif, cok hos ama ayni zamanda derinlerde bir yere dokunuyor. manastırda buyuyen anna'nin rahibelik yemini etmesine cok az kalmistir ve ilk defa gorecegi teyzesinden bir telefon alip onun yanina gider. burada aslında yahudi oldugunu ve adinin ida oldugunu ogrenir. bugune kadar baglandigi degerlerin degisime ugramasiyla ailesinin koklerini ogrenmeye calisan idacigimiz'in dustugu bosluga ve kimlik arayina sahit oluyoruz. manastırın dort duvari arasinda belli kurallar, yeminler ve rituellerle yasamaya alismis olan ida bu dunyanin disina ciktiginda tabularinin ustune gitmek durumunda kaliyor. muzisyen cocukla aralarindaki iliski cok tatliydi.🥺🥺🥺 spoiler✨✨✨✨✨ müzisyen çocuk - benimle gdansk'a gelir misin? sahilde yürürüz, vakit geçiririz. ida - sonra? mç - (önce duraksayıp) sonra bir köpek alırız, çocuklarımız olur kendimize bir ev kurarız. ida - sonra? mç - sonrası bildigin gibi sorunlar, hayat işte. ida cevaplarini bilmesine ragmen muzisyen cocuga bu sorulari soruyor ve daha sonra bu cevaplar onu tatmin etmemis olacak ki yeniden eskisi gibi hazirlanip manastirin yolunu tutuyor. gunluk hayatin sorunlariyla ugrasmaktansa alisik oldugu ilahi rutine uygun bir hayat surdurmeyi seciyor. ben ida ve muziysen cocuga kendi benimsedigim hayat gorusu dogrultusunda farkli bi mutlu son yazdim.🥹💗

1960'ların Polonya'sında bireysel bir meseleye ışık tutan sanat filmi. Evet sanat filmi. Hatta bunun hakkını her saniyesinde veren bir film. Baştan bir uyarı yapayım. Eğer sanat filmlerini ve beraberinde getirdiği ağırlığı sevmiyorsanız gönderiyle boşuna vaktinizi harcamayın. Yıl 1960'lar. Yer Polonya. Kendini Tanrı'ya adayan ve ailesini hiç tanımamış olan, kendi geçmişi hakkında hiç bir şey bilmeyen Anna rahibelik yeminini etmeye kutsal bir bakire olmaya hazırdır. Fakat öncesinde hayatında ilk defa tanışacağı, yaşayan tek akrabası Wanda teyzesiyle bir süre yaşaması gerekmektedir. Wanda ile olan görüşmesi ona kendi hakkında hiç bilmediği bir şey öğretir. Aslında Anna bir Yahudi kızıdır. Film tamamıyla Anna'ya yani Ida'ya odaklandığı için Nazi zulmünü izlemiyoruz. Fakat yıllar sonra zulme uğramış ya da yakınlarını kaybetmiş halk üzerindeki etkilerini hissediliyor, görebiliyoruz. Anlatmak istediklerini konuşarak değil, göstererek anlatan bir film. Bu sebeple çok fazla diyalog yok. Bir tarafdan da çok başarılı bir görüntü yönetimine sahip. Filmi izlerken, hele bir de sinematografiye önem veren biriyseniz bu filmin gösterdiklerine hayran kalmamak mümkün değil. Siyah beyaz çekimi dezavantaj olarak gören, sevmeyenler elbet vardır. Sanat filmi seven lâkin sırf bu sebeple filmi izlemekten kaçınanlar varsa gönül rahatlığıyla izleyebilir. Zira siyah beyaz olması filme büyük bir artı katmış. Çünkü Ida'nın hikâyesi renkli dünyalara sığmayacak, siyah ve beyaz kalması gereken bir hikâye. Ben iki Agatha'nın da oyunculuklarını çok beğendim. Özellikle Trzebuchowska ilk deneyimine rağmen çok iyiydi. Üst düzey, önünde şapka çıkartılacak, ağızları açık bırakacak bir oyunculuğu yoktu elbet ama Ida karakterinin sakin ama kendi geçmişini merak ettiçe, sorgulayıp öğrendikçe içinde fırtınalar kopan tarafını kameraya çok iyi yansıtmış. Utanıp, sıkılmamış. Bocalamamış. Filmde en sevdiğim şeylerden biri de Ida ve Wanda'nın birbirlerine bu kadar zıt olan karakterleri oldu. Birbirine benzeyen teyze ve yeğen izleseydik sanmıyorum ki hikâye bu kadar yükselmezdi. Su gibi bir film... İçine fabrika atığı karışmış, kireçli şebeke suyu değil ama. İnsanın ayak basmadığı bir ormanda, tertemiz kalmış bir gölün suyu.

İDA / PAWEL PAWLİKOWSKİ (2013) - Sen kimsin? + Bugünlerde hiç kimse 1960'lı yıllarda Polonya'da geçen film, rahibelik yeminini etmeye çok az kalmış olan Anna'nın teyzesini ziyareti sonrasında yaşadıklarını ve öğrendiği aile sırrıyla değişmeye başlayan benlik algısını konu alıyor. Muhteşem sinematografisiyle öne çıkan Ida, ilk kez oyunculuk yapan Agata Trzebuchowska'nın performansıyla da dikkat çekiyor.

bol ödüllü köşemiz de bugün🌟 filmi nasıl övsem diye biraz düşündüm çünkü aslında abartılacak bir şeyi yok ama var gibi bir film iki başrol oyuncusunun ilk deneyimleri olmasına rağmen müthiş oyunculuk, kamera çekimleri, müzikler, siyah beyaz olması ve en güzeli sade olması başlı başına mükemmeldi keyif alarak filmin akışına bırakıyorsun kendini🌟 60’lı yılların Polanya’sında geçen bir hikaye inandığı ve yaşadığı değerler bilemediği geçmişini aramaya başladıktan sonra değişime uğrayan Ida’nın hikayesi

Su gibi bir eser. Oyunculuklar, çekim teknikleri, müzikler, sadelik... Her şeyiyle o kadar iyi ki izlerken huzur buldum. Bir yandan dönem filmi olması ve anlattıklarıyla izleyiciyi de hikayeye ortak ediyor, arayışta, akışta buluyoruz kendimizi. Film sürelerinin kısalığına uzunluğuna bakarak eser hakkında bir yorum yapmak yanlış. Üstelik siyah beyaz olması da olağan seyircileri geri çekebilir. Gönül rahatlığıyla izleyin ve filme bırakın kendinizi. İyi seyirler. 🙏

Sadeliğin En Güzel Hali Kimiz ve ne için yaşıyoruz? İnancımız için mi? Keyif almak için mi? Olmak istediğimiz kişi olabilir miyiz, ya da ne olmak istediğimizi biliyor muyuz? Hayatımızı kendimiz mi şekillendiririz, yoksa çevremiz ve maruz kaldığımız etkenler mi? Bence hayata göre kendimizi çok önemsiyoruz. Diğer hayvanlardan tek farkımız bir miktar zeka. Ama aksini düşünüp bu peri masalından uyanmak istemiyor kimse. Stanley Kubrick'in dediği gibi "Evren bizi umursamıyor" Gerçek bir sanat filmi olan " Ida " buna benzer bir çok sorular doğuruyor. Gerçekten çok sade bir hikaye anlatamına sahip olsa da izledikten sonra içindeki eksik puzzle'ları bize bırakıyor. Ve onlar da ancak soruları cevaplayarak yerine oturuyor. Benim açımdan hiç de tamamlanacak gibi durmuyor... O kadar muazzam kadrajlar var ki filmi durdurup uzun uzun bakmışlığım var. Dolayısıyla sinematografi de hiç sıkılmadan izlenecek bir manzara gibi. Ha evet sanat filmi demiştim ya hani ama merak etmeyin izlerken sizi sıkmıyor, kavurmuyor. Oyunculuklar, adeta evin penceresinden dışarıdaki insanlara bakıyormuşcasına doğal. Filmdeki çatışmalar sahici ve vurucu,bazı sahneleriyle ise dehşete düşüren bir film. Bir de filmde çok az müzik yer alması dokusunu güzelleştiren bir başka özelliği. Kısacası 1 saat 22 dakikada size çok şey katacak bir film. Katmıyorsa da o senin bogomilliğindendir. Filme Puanım : Mansur Yavaş Esenlikle Kalın 🖐🏻

"Sen kimsin?" "Bugünlerde hiç kimse." Başrol kadınların İlk oyunculuk deneyimleri olduğunu duyunca inanmanın bir hayli zor olduğu film... çünkü iki kadında beni çok etkilemişti. Film 60’lardan kalma modernist filmlerin estetiğine değiniyor. 1960 Polonyasında geçmesine rağmen bende o yılların havasını hissettirmedi, çünkü yönetmenin filmde önem verdiği bence zaman ve mekan değildi. Ida tarafından gündeme getirilen ana motif, II. Dünya Savaşı sırasında Yahudilerin Polonya topraklarında yok edilmesinin travması ve yasını yansıtmaktı. Teyzesinin (wanda) ölümünü duyan Ida manastırdan dönüp, Wanda’nın gece kıyafetini giydikten sonra (içtiği sigaraları ve votkayı da dener) cenaze de tanıştığı saksafoncu ile ilişkiye giriyor. Ida’nın tüm bu yaptıklarında büyük bir ruhsuzluk hissettim. Dini hayatına entegre etmiş insanlar da mı genel olarak bu havayı hissediyorum bilmiyorum. Polonya'da Ida birçok tartışmaya neden oldu. Sağcı ve muhafazakar çevreler, filmi Polonyalıların Holokost'un suç ortağı olarak olumsuz bir şekilde tasvir edilmesiyle suçlarken, solcu medya, yönetmenin Wanda karakteri tarafından kişileştirilen Yahudi cemaati klişesini tekrarlamasını eleştirdi. Buna rağmen Pawlikowski ve Lenkiewicz'in çalışmaları Polonya Film Festivali ve Polonya Film Akademisi ödülü de aldı. Güçlü bir sinamatografisi olan, Bach’ın o mükemmel müziğiyle, güzel bir sahneyi ortaya çıkaran bir film. Son sahne hakkında Pawlikowski şunları söylüyor: "Film dünyasının dışından gelen tek müzik parçası, Bach'ın sonundaki eseridir. Son sahne için biraz çaresizdim ve şarkıyı kayıt stüdyosunda denedim. Küçük bir tonda sürdürülüyor, ancak dünyanın ve karmaşıklığının onuruna neşeli bir peaen gibi görünüyor".

25 Ekim 2013'de Polonya'da gösterime giren ve yönetmenliğini Paweł Pawlikowski'nin yaptığı filmin başrollerinde Agata Kulesza, Agata Trzebuchowska, Dawid Ogrodnik, Joanna Kulig rol almıştır. Yabancı Dilde En İyi Film Oscar'ı ve BAFTA En İyi Yabancı Dilde Film Ödülü almıştır. 1960'lı yılların Polonya'sında geçen hikaye, inanç ve din kavramlarını tutkuyla keşfeden ve kendini Tanrı'ya adayarak rahibe olmaya karar veren Anna'nın hikayesini ele alıyor. Genç kadın, yıllardır hazırlığını yaptığı rahibelik yemini etmeye çok az bir süre kala ailesiyle ilgili büyük bir sırra vakıf olur. Polonya'daki Nazi İstilası sırasında tüm ailesini kaybeden Anna, parçaları birleştirip yıllardır kurduğu hayalin sona erişine tanık olur. İnandığı ve savaştığı değerler bilmediği geçmişinin ortaya çıkmasıyla değişime uğradığında, Anna kendini büyük bir boşluğun tam ortasında bulur.

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email