"Ama bu sahip olduğun tek şey. Bu hayat sahip olduğun tek hayat." Tek ebeveyni, annesi tarafından terk edilen on altı yaşındaki Lilya'nın yaşadıklarını izliyoruz. Çok ağır ve bazıları için tetikleyici olabilecek bir film. Eğer kötü hissettiğiniz bir dönemdeyseniz izlemenizi önermem.
Filmin sonuna kadar hissettiğim o şüphe duygusunu sevdim. Görseli benim için çok tatmin ediciydi. Karanlık atmosferli, garip filmleri seviyorsanız seversiniz.
Okumasam da olurmuş. Yıllardır ablasıyla birlikte olan adama aşık olan Raven ablası evlenmekten vazgeçince onun yerine geçiyor ve adamla evleniyor. Ana kadın karakter dışında hiçbir karakterin derinliği yok ama onu da sevemedim pek. Dışlanan, sevilmeyen çocuk olmasına rağmen. Söylemeden edemiyorum…devamıOkumasam da olurmuş.
Yıllardır ablasıyla birlikte olan adama aşık olan Raven ablası evlenmekten vazgeçince onun yerine geçiyor ve adamla evleniyor. Ana kadın karakter dışında hiçbir karakterin derinliği yok ama onu da sevemedim pek. Dışlanan, sevilmeyen çocuk olmasına rağmen.
Söylemeden edemiyorum Ares okuduğum en aptal erkek karakterlerden biriydi gerçekten. Kriz geçirdim okurken.
Önerdiğim bir kitap değil. Serinin diğer kitapları çok daha iyi diyorlar.
gercekten garip davranan ve engellenmesi gerekenlerden bahsetmiyorum ama zararsiz bir sekilde kendi halinde takilan insanlarin gununu anlatmasindan bu kadar rahatsiz olunmasini sacma buluyorum
Bir akışta gibi izledim gerçekten. Birçok duyguyu hissettirdi. Başta gerildim kedi olmak ne zormuş diye düşündüm mcmdmcmd. Üzüldüm, sevindim, yumuş yumuş oldum. Görsel olarak da izlemesi aşırı keyifliydi 💯
Pek beğenemedim. Plot twist fazla tahmin edilebilirdi. Böyle olduğu için de izlerken özellikle bazı sahneleri rahatsız edici buldum. Genel olarak filmin kadınlara bakış açısı da hoşuma gitmedi. Yönetmenin The Handmaiden filmini çok beğenmiştim ama bu👎🏻