(@) - Raf

Spoiler içeriyor Kitabın son sayfasını okurken bu kadar büyük bir şok yaşayacağımı tahmin etmiyordum. Gerçekten güzel ve bir o kadar da etkileyici bir kitaptı. Yazarın dilini çok beğendim hem merak unsurunu dozunda kullanıyor hem de kullandığı kelimeler ağır bile olsa çok yormuyordu,…devamıKitabın son sayfasını okurken bu kadar büyük bir şok yaşayacağımı tahmin etmiyordum. Gerçekten güzel ve bir o kadar da etkileyici bir kitaptı. Yazarın dilini çok beğendim hem merak unsurunu dozunda kullanıyor hem de kullandığı kelimeler ağır bile olsa çok yormuyordu, anlaşılır ve akıcı bir dili vardı. Öncelikle Butimar'ın ne olduğundan bahsedelim: Doğu mitolojisinin efsanevi bir kuşu olan Butimar, kıyıya çöküp denizi seyreder ve suyunu içemeden öylece beklermiş. O suyu içerse denizin kuruyacağından korkar bu yüzden de susuzluktan ölse de bir damla bile içmezmiş. Uçmaya yeltendiği vakit de hayal kırıklığına uğrar çünkü bu kuşların bir türü de başka bir kuşa aşıkken uçamazmış. Yani tüketmekten korktuğu şey onu tüketirmiş. Butimar... Ah Butimar..! Kitabın ilk sayfalarında bir psikiyatrist bizi karşılıyor. Danışanlarından daha kötü bir ruh halinde olan bu psikiyatristin cinsiyetini ilk başta anlayamamıştım bir ara erkek olduğunu düşündüm bir ara da çarşaf giyip topluluğa karışmasından dolayı kadın zannetmiştim. Yazarın amacı bu olabilir çünkü kitabın ilk sayfalarında gördüğümüz bu kişiyi kitabın sonunda tekrar görüyoruz ve gerçekten hiç beklemediğimiz bir şekilde karşımıza çıkıyor. Bir gün danışanlarından biri olan Oktay Reisay ona, büyük dedesinin bir kadına yazmış olduğu mektupları getiriyor. Bu mektuplara göre de dedesi gayrimüslim bir kadına aşık olmuş ve yıllarca mektuplaşmışlar. Mektupların içeriğini çok merak etmiştim fakat çok akıllı (!) psikiyatristimiz o mektupları okumak yerine hepsini denize dökmüş ve bir muammaya sürüklemişti. Önemli olan dedesinin mektupları değil, büyük amcasının dedesine yazmış olduğu mektuptu çünkü sürekli rüyalarına girdiği Butimar adındaki kızı büyük amcasının dedesine yazmış olduğu mektupta görüyordu. Bu bir tesadüf müydü tevafuk muydu bilinmez. Daha sonra geçmişe gidiyoruz taa Yusuf amcasının zamanlarına. Yusuf en yakın arkadaşı Behzad ve Ali Garbi ile birlikte Sakız Gölü'ne gider, oturur akşama kadar sohbet ederdi. Bir gün arkadaşına rüyasını anlatır ve rüyasında Butimar adında bir kızı gördüğünü söyler. Butimar'a aşık olmuştu ve bir gün onu görmeyi ümit ediyordu. O dönemler köyleri rusların işgali altındaydı. Sürekli askerler etrafta dolanıyor ve halkı rahatsız ediyordu bu yüzden ailesi Anadolu'ya abisinin yanına gitmeye karar verir onun da gelmesini isterler fakat Yusuf bir gün öylesine gittiği Revan şehrinde rüyasında gördüğü kızı, Butimar'ı, görür bu yüzden de gitmeyi reddeder. Butimar müslüman değildir bu yüzden kızın babası kızını vermemek için müslümanlığını bahane eder, aslında altında daha farklı bir sebep vardır. Neyse öyle böyle derken Yusuf Behzad'ın da yardımıyla Butimar'ı kaçırır. Kaçırma esnasında bir olay daha yaşanır ve Behzad'ın hayatında bir değişim meydana gelir. Ben Behzad'ın hikayesini daha çok beğendim ve yaşadığı o değişimden sonra neler olduğunu çok merak ettim keşke yazar kitabın devamını getirse ve bizi bu konuda aydınlatsa. Bu arada Yusuf simyaya merak sarmıştı zaten başına ne geldiyse bu merakından geldi. Herkes yapma etme dediyse de dinlemedi kendi kazdığı kuyuya kendi düştü. Şu an kitap hakkında söylemek istediğim o kadar çok şey var ki. Çoğunu kitap değerlendirmesi yaparken konuşmuştuk fakat şu an aklıma geldikçe geliyor. Çok güzel bir kitaptı ve her olay bir sonuca bağlanıyordu. Çok karakter tanıdık: Baba Abdullah, Sağır kız Hatice, Kamer, Kitapçı, Galust, Saveçya, Hrant, Göğçe ana, Mahmut Ağa, Dul Zekiye'nin kaynı, Badımcan... Her birini anlatsam çok uzun bir yazı olur ama yoruldum. Tasavvufi yönü ağır basan bir kitaptı. Yusuf ve Butimar'ın aşkını anlatıordu fakat sadece aşk romanı dersek diğer karakterlere haksızlık ederiz. Demem o ki okuyun, okutturun.

nubesh 1 year ago

İnanılmaz Hulk

Louis Leterrier

40 Gönderi

Kocaman yeşil bir deve minnoş diyebileceğim hiç aklıma gelmezdi. Avengers'i izlerken Kaptan Amerika'dan sonra en soğuk bulduğum ikinci karakter de Hulk'tu ve bu filmi izledikten sonra soğukluğun, karakteri oynayan oyuncudan kaynaklandığını fark ettim. Keşke Avengers serisinde de Edward Norton oynasaydı.…devamıKocaman yeşil bir deve minnoş diyebileceğim hiç aklıma gelmezdi. Avengers'i izlerken Kaptan Amerika'dan sonra en soğuk bulduğum ikinci karakter de Hulk'tu ve bu filmi izledikten sonra soğukluğun, karakteri oynayan oyuncudan kaynaklandığını fark ettim. Keşke Avengers serisinde de Edward Norton oynasaydı. Yani bilmiyorum oyuncuların sürekli değişmesini sevemedim. Tam bir karaktere alışıyorum başka bir filmde yerine başka biri geliyor. Halbuki Hulk'u Mark Ruffalo oynerken sonlara doğru sevmiştim ama şimdi bu filmi izleyince bu oyuncu daha güzel oynamış keşke diğer filmlerde de oynasaydı diyorum. Öncelikle bu filmi izlerken Marvel izliyormuş hissiyatına kapılamadım gerçi bunu İron Man izlerken de hissetmiştim çünkü görüntü kalitesi çok farklı. Hani eski bir videoyu izlersiniz ya öyle bir kalite. Bir de filmin çekildiği yerden dolayı olacak ki süper kahraman değil de klasik mafya filmi havasında ilerliyordu bu yüzden ilk bir saat çok sıkılarak izlediğimi hatırlıyorum. Evet Hulk'un nasıl ortaya çıktığını öğreniyoruz, karakterin özeline iniyoruz, onu tanıyacak bir sürü bilgi öğreniyoruz ama filmin tek güzel kısmı son yarım saatlik kısımdı sanırım. Betty karakterini de çok sevemedim, çok donuktu ve sanki Lotr'dan olduğu gibi alıp getirmişlerdi. Ya çok beyazdı ya da Bruce ile çok yakışmamışlardı bilemiyorum rahatsız edici bir şey vardı. Ayy bir de Betty'nin hiçbir açıklama bile yapmadan sevgilisini bırakıp eski sevgilisiyle kaçması benim bile zoruma gitti. Bu kızı çok sevemedim galiba. Efektleri de çok sevemedim yani 2008 yılına göre kötü ve bağımsızdı. Birkaç kısımda sanki video oyunu oynuyorum da araya bir sahne girmiş gibi hissettim. Aslında konusu kötü değil fakat birkaç detay filmin kalitesini düşürmüş. Hulk'un diğer yaratıkla savaşma kısmı güzeldi özellikle o askerin hırsı, generalin güçlü bir ordu kuracağım düşüncesiyle her şeyi berbat etmesi filmi hareketlendiren kısımlardı. Bu arada söyleyemeden edemeyeceğim filmi açmadan önce meyveli bir soda açmıştım onu keyifle içiyordum taa kii Bruce'nin kanının döküldüğü gazozu bir adam içene kadar... O an elimdeki şişeyle öyle bir bakıştım ki. Galiba o günden beri şişelenmiş içecek görünce midem bulanıyor sjsdns Allah bilir bizim içeceklerin içine neler neler düşüyor da haberimiz olmadan içiyoruz. Neysee aman aman güzel bir film olduğunu söyleyemeyeceğim ama Bruce'nin Hulk'a nasıl dönüştüğünü öğrenmek için izlenilebilecek bir film olduğunu düşünüyorum.

nubesh 1 year ago

İntihar Timi: Gerçek Kötüler

David Ayer

83 Gönderi

Spoiler içeriyor Ablam ve yeğenimle film gecesi yapmaya karar vermiştik ama izleyeceğimiz filmi bulmamız filmin süresinden daha uzun sürdü. Ya birimizin izlemek istediğini diğeri izlemiş oluyor ya da önerileri kimse beğenmiyordu sonuç olarak bu filme karar verdik. Harley Quinn sağ olsun hepimizin…devamıAblam ve yeğenimle film gecesi yapmaya karar vermiştik ama izleyeceğimiz filmi bulmamız filmin süresinden daha uzun sürdü. Ya birimizin izlemek istediğini diğeri izlemiş oluyor ya da önerileri kimse beğenmiyordu sonuç olarak bu filme karar verdik. Harley Quinn sağ olsun hepimizin merak ettiği bir karaktermiş yoksa asla izleyecek bir şey bulamayacaktık. Üçümüz de çok farklı şeyleri seviyoruz ve akrabalık ilişklerimiz olmasaydı bir araya gelip film izleme gibi bir ihtimalden söz edemezdik sanırım. Açıkcası filmdeki karakterlerden bir tek Joker ve Batman'ı biliyordum. Gerçi o karakterleri de farklı oyunculardan izlemiştim o yüzden kendimi dil bilmeden yurt dışına çıkmış gibi hissettim. Kimseyi tanımıyor, dediklerini gram anlamıyordum gerçi çoğu filmi sırasına göre izlemediğim için bağışıklık kazanmış olmam lazım ki sonlara doğru adapte olabildim. Şimdi bir konu hakkında bir şey sormak istiyorum. Hani İron Man dediğimiz zaman aklımıza sadece Robert Downey geliyor çünkü serinin tüm filmlerinde sadece o oynamış ama Joker deyince niye oyuncular sürekli değişiyor? Evet, Heath Ledger'in öldüğünü bu yüzden de oyuncu değişikliğinin olması gerektiğini biliyorum ama şimdiye kadar sanırım gördüğüm üçüncü Joker ve başka bir filmde de Joker'i başka bir oyuncunun canlandırdığını görürsem şaşırmayacağım. Aynı şekilde Batman'i de canlandıran bir sürü oyuncu varmış. Bunun nedenini merak ediyorum. Filmin ilk kısımlarında çok sıkıldım ama sonlara doğru biraz daha iyiydi. Harley ile Joker'in sahnelerinin daha çok olmasını isterdim ya da Joker'i de o grubun içerisinde görmek isterdim. Bilmiyorum bir şeyler eksikti ve bu eksikliği Joker'in sahnelerinin kesilmesine bağlıyorum. Deadshot karakterini de çok sevdim her ne kadar grubu bırakıp gitmesinden korksam da güzel işlenmiş bir karakterdi. Kızına düşkün olması da çok tatlı bir detaydı. Kızıyla olan bir sahneyi izlerken şeyi düşünmüştüm; babası hapishaneden çıkıyor ve kızın yaptığı şey de matematik sorularını çözdürmek :/ Neysee kötü olmalarına rağmen çoğu karakteri sevdim. Harley Quinn' e bayıldımm. Gerçekten de çok çılgın ve tam da Joker'e yakışacak bir karakter. Joker konusunda da ilk başlarda gözüm alışmadı ama sonradan partner olarak Quinn'e en yakışan Joker'in Jared Leto'nun canlandırdığı kanısına vardım. Bu arada Deadshot Harley'e aşık olmuş olabilir mi? Çünkü o konuşmadan sonra tavırları biraz değişti ve ikisini de yakıştırdıımm. Diğer karakterler de iyiydi Flag karakteri için Tom Hard'i düşünüyorlarmış fakat sonradan Joel Kinnaman'a karar vermişler. Ayyy Tom Hard oynasaydı ne güzel olurdu diye düşünmeden edemiyorum gerçi bu oyuncu da güzel oynamış. İsmini hatırlamıyorum ama timsaha benzeyen bir karakter vardı o bile bir kısımda beni çok güldürdü ama Boomerang çok sinsiydi. Sevmediğim tek karakter diyebilirim. Ay pardon Amanda ve o cadının hakkını yemeyelim onalarda yeterince sinir bozucuydu. Ellerinden ateş çıkan adam da çok havalıydı nedense onu Hulk'a benzettim ikisi de gücünü kontrol edemiyor ve sevdiklerine zarar verebiliyordu. İlk başlarda sıkıldım bu yüzden çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim ama çok da kötü değildi. İzlenir.

nubesh 1 year ago

Demir Adam

Jon Favreau

81 Gönderi

Sonunda Marvel'i baştan sona izlemeye karar verdim. Bu kararı vermek benim için çok kolay olmadı çünkü fazlasıyla film ve bu kadar filmi izlemeye üşenen bir ben var. En son ders çalışacağım diyordum ama kendimi bu filmi izlerken buldum. Mecbur serinin…devamı

nubesh 1 year ago

Ters Yüz 2

Kelsey Mann

173 Gönderi

Serinin ilk filmini beğenmiştim ve diğer duyguların da eklenmesiyle birlikte bu filmi daha çok beğeneceğimi düşünüyordum ama ne yazık ki öyle olmadı. Yani kötü olduğunu söyleyemem ama ilk filmde aldığım zevki bunu izlerken alamadım. Yeri geldi sıkıldım yeri geldi sinirlendim…devamıSerinin ilk filmini beğenmiştim ve diğer duyguların da eklenmesiyle birlikte bu filmi daha çok beğeneceğimi düşünüyordum ama ne yazık ki öyle olmadı. Yani kötü olduğunu söyleyemem ama ilk filmde aldığım zevki bunu izlerken alamadım. Yeri geldi sıkıldım yeri geldi sinirlendim hani ilk filmde Üzüntü'nün tavırları sinir bozucu olmasına rağmen sevmiştim yaa bunda hiç öyle olmadı. Kaygı'nın sahnelerinin aşırı uzatıldığını düşünüyorum. Mesela Kaygı yerine Bıkkınlığı izlemeyi tercih ederdim ya da Utangaçlık ve Üzüntü'nün aralarındaki ilişkiyi izlemeyi isterdim. Bu arada duygular shiplenmez demeyin onu da yaptım sjsjskf Gıpta duygusunu da çok fazla görmedik bence yani hep kaygıya yandaş oldu sanki. Ahh bir de Nostalji... Sanırım en sevdiğim tonton duygu 😍 Filmin işlenişini beğenmiştim, hâlâ beğeniyorum hatta Rileyin ergenliğe girmesiyle birlikte zihninde de belli başlı değişimler oldu ve bunu da çok güzel aktardılar. Bastırılmış duygular çok iyiydi. Devamı gelir mi bilmiyorum ama bence çocukların izleyeceği bir animasyon olmaktan çıktı ve bundan sonra da yetişkinlerin anlayarak izleyeceği bir tür olacak. Bazı kavramlar her ne kadar en basit düzeyde gösterilse de çocuklar için biraz karmaşık kalıyor. Riley'in ergenlik döneminde yaşadığı duygu değişimleri izledik ama sadece arkadaşlarıyla ve ailesiyle olan kısmı gördük hatta ailesiyle de çok fazla görmedik çünkü ailesiyle kavga bile etmedi. Annesi normal bir şekilde karşılayıp kızını sakinleştirdi. Bir ergenle bir anne asla bu kadar sakin konuşmaz ya da coğrafya mı kader bilemiyorum Neysee en önemli detayı atladıklarını düşünüyorum bu kız neden hiç aşık omadı? İlk filmde Riley'i gören bir erkeğin kafasının içinde "Kız, kız, kızz!" nidaları yükseliyordu yani doğru olduğunu düşündüğümden değil ama normali bu değil mi? Bu kız aşık olacak, heyecanlanacak, korkacak, utanacak, kendini beğenmeyecek, üzülecek, çevresindeki kızlara gıptayla bakacak, bazen her şeyi boş verecek hiçbir şey yapmak istemeyecek... Yani bu liste uzar da uzar. Off yaa anlatacak çok şey varken sadece kaygıyı ele alıp liseli kızların gözüne girmeye çalıştı yaa işte onu sevemedim. Keşke şu yaşlarda kafamın içinde neler oluyordu, hangi duygu nelerle başa çıkmaya çalışıyordu görebilseydim. Literatürde var mı bilmiyorum ama 22 yaş sendromu diye bir şeyin olduğunu düşünüyorum. Yani 21'in son günlerinde bile daha mutluydum sanki sjsjld Bu arada benden büyük olanlar dediklerimi abartılı bulabilir ve "Biz senden daha büyüğüz bu kadar drama bağlamadık." diyebilir ama biliyorum ki siz de bu günlerden geçtiniz ve benim yaşadıklarımı yaşadınız ve yaşamaya da devam ediyorsunuz, konumuz bu değil. Demek istediğim; biz bu yaştan sonra ne yapacağız? Nasıl idare edeceğiz? Yaşıtlarıma bakıyorum bazıları her şeye sahip ve bu benim kendimi daha çok eksik hissetmeme sebep oluyor ama bazıları da benden daha kötü durumda. Velhasıl çok kötü bir yaş. Film de güzeldi ama ilk filmi izledikten sonra beklentiye girilmemesi gerekiyor.

nubesh 1 year ago

Ters Yüz

Pete Docter

172 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu aralar her yerde Gıpta ve Kaygı karakterlerini görmemle birlikte filmi daha çok merak ettim ve izlemeye karar verdim. Çok tatlı bir animasyondu. Sürekli "Acaba beni hangi duygu yönetiyor?" sorusuna cevap aradım. Sanırım arkadaşım öfkenin yönettiğini söylerdi, buna biraz katılmakla…devamıBu aralar her yerde Gıpta ve Kaygı karakterlerini görmemle birlikte filmi daha çok merak ettim ve izlemeye karar verdim. Çok tatlı bir animasyondu. Sürekli "Acaba beni hangi duygu yönetiyor?" sorusuna cevap aradım. Sanırım arkadaşım öfkenin yönettiğini söylerdi, buna biraz katılmakla birlikte üzüntünün de çok fazla söz sahibi olduğunu düşünüyorum. Filmi izlerken sürekli "insan" denen varlığın ne kadar güzel yaratıldığını düşünüdüm durdum. Muhteşem bir varlığız yaa. Duygular mı bizi yönetiyor yoksa biz mi duyguları yönetiyoruz? Klasik sorulardan biri. - Eskiden olsa biz duyguları yönetiyoruz derdim ama şu an kafam çok karışık. Duygular bizi yönetiyor dersem; yediğim bir çikolatanın bile beni neşelendirdiğini, gökyüzüne bakınca hangi duyguyu yaşıyorsam yaşayayım onu geri plana atıp sadece rahatladığımı açıklayamam. (bu arada insanlar denize bakarken bu duyguları yaşadığı için ben de denizi olmayan bir şehirde yaşayan biri olarak gökyüzünden aynı verimi almaya çalışıyorum sjdsj) Aynı şekilde biz duyguları yönetiyoruz dersem; sevdiğim birini görünce içimde oluşan o merak duygusunu ya da ıssız bir yerde tek başına yürürken oluşan o korku duygusunu açıklayamam. Sonuç olarak hem bizim duyguların üzerinde hem de duyguların bizim üzerimizde etkisinin olduğu aşikar. Filmde daha çok duyguların bizi yönlendirdiği üzerine duruluyor. Konusunu aşırı beğendiğim bir animasyondu hatta izlerken hep "Vay bee çok mantıklıymış acaba gerçekten de böyle mi işliyor olaylar?" diyordum. Mesela bazı anıların silinip bir daha hatırlanmayışına üzüldüm. Acaba hafızamdan kalıcı olarak sildiğim neler neler vardı? Umarım kötü olan her şey silinmiştir. Sorun çıkaran her şeyin bilinçaltına gitmesi de güzel detaylardan biriydi. Bing Bong karakterini çok sevdim çok tatlıydı ama onun da sonu kötüydü. Aklıma küçükken beni her daim destekleyen hayali arkadaşlarım geldi. Acaba onlar da bu şekilde mi ortadan kaybolmuştu :( Çoğu kişi Üzüntü'ye çok sinir olmuş ama ben tam tersine Neşe'yi çok sevemedim. Yani evet neşeli olmak güzel bir şey ama Riley neşeli olsun diye bu kadar çabalaması, diğer duyguları görmezden gelmesini pek sevemedim. Zaten filmin konusu bu diyecek olabilirsiniz ki zaten bunu biliyorum yine de sevmediğimi belirtmek istedim. Gerçek hayatı geçtim filmde de neşeli olmayı sevmiyormuşum :/ Kişilik adaları detayını da çok beğendim. Yani aileyle vakit geçirince aile adasının çalışması, aileden kopunca da o adanın yıkılması... Aynı şekilde diğer adaların da bu şekilde işlemesi çok güzeldi. Acaba beynimizin içerisinde neler yaşanıyor da haberimiz olmuyordu. Son olarak Riley'in hissizleştiği, hiçbir duygunun işe yaramadığı kısımda neler hissettiğini o kadar çok iyi anladım ki.. Elbette hepimizin böyle bir hissizleşme durumunu yaşadığı bir an olmuştur. Ağlamak istesen bile ağlayamadığın, öfkelenemediğin, korkamadığın bir an. Kötü bir durum gerçekten. Filmin 2015 yılında yayınladığını duyduğumda "çok değil yaa 4 - 5 yıl önceki film" demiştim. 2. filmdeki Nostalji seni o kadar iyi anlıyorum ki.. Zaman algımı yitirmiş gibi hissediyorum. Neysee genel olarak beğendiğim, tatlış bir animasyondu.

nubesh 1 year ago

Dogville

Lars von Trier

62 Gönderi

Daha önce film falı diye bir şey duymuş muydunuz? Duymadıysanız şu an ben uydurdum. Öncelikle ne olduğundan bahsedeyim; film falı, karakterin yaşamından yola çıkarak kendi hayatımız hakkında bir öngörüde bulunmamızı sağlıyor. Mesela film mutlu sonla bitiyorsa ben de mutlu olacağım…devamıDaha önce film falı diye bir şey duymuş muydunuz? Duymadıysanız şu an ben uydurdum. Öncelikle ne olduğundan bahsedeyim; film falı, karakterin yaşamından yola çıkarak kendi hayatımız hakkında bir öngörüde bulunmamızı sağlıyor. Mesela film mutlu sonla bitiyorsa ben de mutlu olacağım ya da bir olay yaşıyorsa ben de yaşayacağım gibisinden çıkarımlarda bulunuyoruz ama yine de buna çok fazla inanmayalım çünkü bazı filmlerde biraz ağır olaylar olabiliyor. Mesela bunda. Dün doğum günümdü ve fırsat bu fırsat 22 yaşım nasıl geçecek diyerek izlemeye başladım, keşke izlemeseydim daha doğrusu bu fal mevzularını düşünerek izlemeseydim çünkü ana karakterin yaşadığı her trajedik olayda kanım çekilmiş gibi hissetim. Tuhaf bir duyguydu... Şimdi de biraz filmden bahsedelim; Öncelikle sahnenin farklı olması çok hoşuma gitti. Tiyatral bir havası vardı ve evler, odalar sadece beyaz tebeşirle birbirinden ayrılıyordu. Köpek bile bir çizimden ibaretti, sadece insanlara ve insanlığa odaklanılmıştı. Anlatıcının olması da güzel bir detaydı. Dogville adındaki bu küçük kasabaya yabancı bir kız geldi ve buradaki kişiler bir daha eskisi gibi olmadı. Bu bana Tolstoy'un "Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar: ya bir insan yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir." sözünü hatırlattı. Yabancı kız yani Grace, gangsterlerden kaçan narin ellere sahip güzel bir kızdı. Sığınacak bir liman arıyordu fakat kasabadakilerin onu aralarına almaya niyeti yoktu. O da kendini sevdirmeye, kabul ettirmeye çalıştı. Sevdiler de... Bir süre sonra işin içine şüphe karışınca kasabadakilerin tavrı tamamen değişti. Sanırım en çok korktuğum duygulardan biri şüphedir. İnsanın içine en ufak bir şüphe kırıntısı düştüğü zaman bir daha eskisi gibi olamıyor. İstese bile olamıyor. Eskiden hiçbir yardıma ihtiyacı olmayan kişiler bu sefer Grace görevini yerine getirmiyoruş gibi davranmaya başladılar, istedikleri her şeyi yaptırdılar, yaptılar... Düşünüyorum da eğer başrol bir erkek olsaydı yine aynı sorunlar yaşanır mıydı? Bir kız olduğu için mi bu şekilde davranıldı? Zamanında yapılan iyilikler hiç mi hatırlanmadı? Zaten film de bunu anlatıyordu. Yer yer Grace'ye öfkelendim çünkü bir insan bu kadar iyi olmamalıydı en azından yapılan kötülüklere tavrını koymalı ve affetmemeli diye düşünüyordum fakat Grace kibirliydi. Filmi izlemeden önce affeden insanların kibirli olduğunu düşünmezdim fakat en sonki baba kız konuşması bakış açımı tamamen değiştirdi. Tom karakterini ilk başlarda çok sevsem de sonunda büyük bir darbe yemiş gibi oldum. Sanki o alçaklığı Grace'ye değil de bana yapmıştı. Tom bana sürekli ahlaktan bahseden insanların en büyük ahlaksızlığı yapabileceğini hatırlattı. Filmi izlerken çok rahatsız oldum. Klostrofobim varmış da beni pencereleri olmayan bir odaya tıkmışlar gibi hissettim. Yine de her sahnesinden bir anlam çıkarabileceğim, kaliteli bir film izlediğimi düşünüyorum. Çok güzeldi. Normal şartlarda gerçek olmadığını bilsem bile çocukların öldürüldüğü sahnelerde aşırı rahatsız olurdum ama bu sefer olmadım bu yüzden biraz vicdanım alınmış gibi hissetsem de o annenin yaşattığını yaşaması iyi oldu diye düşündüm. Asında her bir sahne için uzun uzun konuşulur, yazılır ama yoruldum o yüzden bu tarz filmleri seviyorsanız buna da göz atın derim. İyi seyirler :)

nubesh 1 year ago

Karayip Korsanları - Siyah İnci'nin Laneti

Gore Verbinski

111 Gönderi

Bugüne kadar niye bu seriye başlamadım bilmiyorum. Çoğu kişi bu tarz serileri küçük yaşlarda silip süpürmüş, şimdiyse canları sıkıldığında tekrar izliyorlar. Bu kişilere özendiğim kadar başka kimseye özenmiyorum yaa. Bazen abim herhangi bir film için izledim, güzeldi dediğinde aşırı kıskanıyorum.…devamı

nubesh 1 year ago

Guguk Kuşu

Milos Forman

141 Gönderi

Filmi bitirdikten sonra çok etkilendim diyemeyeceğim çünkü verilmesi gereken mesajları verdi ve bitti diye düşünüyordum fakat buradaki yorumları okuduktan sonra arka planının daha anlamlı olduğunu düşündüm. Bu da filmi gözümde daha da değerli bir hâle getirdi. Mesela filmdeki bazı kişiler…devamıFilmi bitirdikten sonra çok etkilendim diyemeyeceğim çünkü verilmesi gereken mesajları verdi ve bitti diye düşünüyordum fakat buradaki yorumları okuduktan sonra arka planının daha anlamlı olduğunu düşündüm. Bu da filmi gözümde daha da değerli bir hâle getirdi. Mesela filmdeki bazı kişiler gerçekten akıl hastasıydı ve oyuncular da rollerine daha rahat adapte olmak için hastanede yatıyorlardı. Bunu duyduğumda gerçekten şaşırmıştım ve her ne kadar gözetim altında olduklarını düşünsem de herkesin yapabileceği bir şey olduğunu düşünmüyorum. Karakterlerden en çok Chief Bromden ve Billy'nin hikayesinden etkilenmiştim Chief'in iri cüssesinden olacak ki bana hep John Coffey'i hatırlattı. Sanki Chief'in neden bu hale geldiği hakkında detaylı bir bilgi vermemişlerdi keşke öğrenebilseydik. Bir de sanırım kitapta olayları Chief Bromden'in gözünden okuyoruz filmde de Mcmurphy'nin gözünden. Neden böyle bir değişikliğe gidilmiş bilmiyorum ama kötü bir tercih olduğunu düşünmüyorum çünkü Mcmurphy Chief'den daha eğlenceli bir karaktere sahip olduğu için filme farklı bir hava katmış. Bir de isminin neden "Guguk Kuşu" olduğunu merak ediyordum @_kubra.g gönderisinde bunu detaylı bir şekilde anlatmış. Ben de kısaca bahsedeyim; guguk kuşlarının kendilerine ait bir yuvası bulunmaz yani dişi kuş kuluçkaya yatmaz bu yüzden yumurtalarını başka kuşların yumurtaları arasına bırakır ve bunu fark ettirmeden yapar. Fırsatçı ve kurnaz bir kuştur, her şeyi hesaplar ve ona göre hareket eder. Yumurtalar kırıldıktan sonra da yavru kuşlar yuvayı dağıtıp gider, olan düzeni bozar. Filmde çok fazla sistem - düzen eleştirisi var. Kurallara uyulması gerektiğini düşünüyorlar ve uymayanlara da akıl hastası gözüyle bakıyorlar. Baş karakterimize ilk başlarda ısınamadım çünkü bir çocuğa istismar etmiş ve cezadan kaçmak için akıl hastası taklidi yapmış zannettim. Günümüzde bu durumlara sık rastlandığı için filmin konusunun bundan ibaret olduğunu düşündüm. Sonradan hastanedeki diğer karakterlerle aralarındaki ilişki, karakteri daha iyi anlamamızı sağladı. Toplumun dayatmalarından kaçmak için hapse giren, akıl hastanesinde ömrünü geçiren insanlar illaki vardır. Bu kişiler, ne yazık ki zayıf olarak nitelendirdiğimiz insanlar. Bu kurumlardaki kurallar ve monoton yaşam, hayatın zorluklarına kıyasla daha kolay geliyor. Bu hastanedeki bazı kişiler de Mcmurphy'ın aksine burada gönüllü kalıyorlar zaten Mcmurphy de buna şaşırıyor. İstedikleri maçı izleyemiyor, odalarında rahatça düşünemiyor ve bunun gibi birçok baskıya maruz kalıyorlar. Hemşireyi hiç sevmedim. Otoritenin kaynağı, dediği dedik, gaddar, düşüncesiz... Özellikle de Billy konusunda çok sinirlendiğim bir karakter. Hayır yani annesiyle tehdit etmek nedir yaa? Filmin son sahnesi çok iyiydi. Aslında film genel olarak çok iyiydi sadece bazı kısımları daha iyi anlayabilmek için en azından bir kere daha izlenmesi gerekiyor diye düşünüyorum. İsveç'te bile 12 yıl boyunca vizyonda kalması buna bir işaret bence. Bir de Raf'ta film hakkında çok güzel yorumlar yapılmış. Özellikle de @bisturi'nin yorumu detaylar bakımından çok hoşuma gitti. Ona da bir bakın derim :)

nubesh 1 year ago

Strings

Pedro Solís García

3 Gönderi

Sosyal medyada gezinirken karşıma çıktı ve o kadar etkileyici geldi ki hemen izlemeye gittim. İnanılmaz bir filmdi. Yani 10 dakikalık kısa bir film olmasına rağmen çok güzel ve anlamlıydı. Sanırım sonunun nasıl olacağını bildiğim için de bazı sahnelerde içim burkuldu.…devamı