Raf Yorumu: Yağmur (@lluvia5)

Spoiler içeriyor Sonunda izleyebildim filmi. Bu filmi izlememem için evren elinden geleni yaptı. Ama izledimmm. Sabah başladığım filmi akşam bitirdim. Filmi dublajlı izlemek istemedim. Ama çoğu sitelerde sadece dublajlı hali vardı. Neyse bir tane Türkçe altyazılı bir site buldum. 1 milyon bahis…devamıSonunda izleyebildim filmi. Bu filmi izlememem için evren elinden geleni yaptı. Ama izledimmm. Sabah başladığım filmi akşam bitirdim. Filmi dublajlı izlemek istemedim. Ama çoğu sitelerde sadece dublajlı hali vardı. Neyse bir tane Türkçe altyazılı bir site buldum. 1 milyon bahis reklamını geçip filmi açtım. Fakat site sürekli attı beni. Sonra klasik Türk Telekom. İnternet gidip gidip durdu. En son her şey tamam diyip oturunca saçma sapan işlerim çıktı. Ama çok şükür izleyebildim. Bu kadar şeye değdi mi bari derseniz. Evet değdi. Gerçekten güzel bir filmdi. Görme yetimi kaybetmek şu hayatta korktuğum en büyük şeylerden biridir. Çünkü karanlıktan nefret eden birisiyim. Ve bir şeyleri görmek benim için çok önemlidir. Görme yetisi olmayan insanları bu film ile daha çok anladım. Normalde ben de onların sıradan bir hayat yaşayabileceğine inanırdım. Fakat bu gerçekten çok zormuş. Hayata tutunup pes etmeyen insanları tebrik etmek isterim. Çok büyük iş başarıyorlar. Film kör olan iki kardeşten birinin ölmesi üzerine gelişen olayları anlatıyor. Julia ikiz kız kardeşi Sara'nın öldüğü eve gidiyor. Ve onun kendi isteğiyle intihar etmediğini düşünüyor. Bundan sonra filmde katil kim havası oluşuyor zaten. Merak filmin sonuna kadar ön plandaydı. Film boyunca bir çok karakterin yüzünü tam olarak göremedik. Açıkçası bunun nedenini tam olarak anlamadım. Tamam o adamın yüzünü bilerek göstermediler, filmin sonunda bir sürprizi olsun falan diye ama onun dışındaki karakterlerinde doğru düzgün yüzünü göremedik ki. Ve bu karakterlerin hepsi birbirinden ilginçti. O küçük kız, Angel, Isaac ve aklıma gelmeyen diğerleri. Hepsinin psikolojik sorunları olduğunu düşünüyorum. SPOİLER Filmin konusu gerilim olmasına rağmen sonunda şaşırtmayı başardı. Açıkçası yaşlı kadının kör olmamasını ve o adamin oğlu olmasını hiç beklemiyordum. Hatta ben bakıcıdan bile hiç şüphelenmemiştim. O küçük kız ve babasını düşünüyordum ben. Bakıcı adam da ne psikopat çıktı be. Gördüğüm en sorunlu karakterlerden biri. İnsanları kör etmek nedir ya. Bunun yalnızlık çekmekle falan hiçbir alakası yok. O kadar çok sinir oldum ki filmin sonunda. En son hadi Julia öldür şu adami niye bağırıyordum. Film aslında çok güzel bir konuya değinmiş. "Görünmez olmak" Aklınıza Fatma geldi değil mi? Ahshsheh. Çantasında silahla polisin yanından elini kolunu sallaya sallaya çıkan Fatma=Bir adam öldürüp polislerin yanından elini kolunu sallaya sallaya çıkan Angel. Her ne kadar bunu biraz abartsalarda aslında çok haklılar. Bazı insanlar vardır hiç kimse tarafından tanınmaz ve görünmez. Varlığı ve yokluğu birdir. Yolda yanınızdan geçse dönüp bakmazsınız. İşte bu insanlar görünmezdir. Size benim bir görünmezlik hikayemi anlatmak istiyorum. Geçen sene 6 ay falan okulun tiyatro kulübüne gitmiştim. Utangaç bir insan olduğum için açılırım falan düşüncesiyle gittim. Neyse bu 6 ay boyunca her haftasonu gidiyorum işte hiç aksatmadan. Ama bana ne bi görev veriyorlar ne de bir rol. Ayrıca orda hiç kimse ile de muhabetim yoktu. Yani kimse beni tanımıyor orda. Ama ben hep oradaydım. Hepsini tanıyordum ve görüyordum. Sonra dershaneyle saatlerim çakıştığı için tiyatroyu bıraktım. Benden 2 hafta sonra da sahne aldılar. Yanarım buna yanarım. Neyse ben bi anda gitmeyi kestim. Fakat bu hiç kimsenin umrunda olmadı. Varlığım ve yokluğum birdi. Sorsanız zaten o hiç yoktu ki bile derler. İnanır mısınız hiçbir resimde falan da çıkmamışım. Yani gerçekten görünmezim. Ha bu Angel gibi beni bu kadar üzüyor mu? Hayır. Çünkü görünmez olmak benim hoşuma gidiyor. Bizene senin saçma hikayelerinden dediyseniz özür dilerim. Konuyla alakası olduğu için anlatmak istedim.