Sessizlik... Kitap boyunca en çok karşılaştığım kelime bu oldu. Wulf Dorn, bu sessizliği her sayfasına yaymayı başarmış. Okuduğum cümleler çok akıcı ve bir sonraki sayfada neler olduğunu tahmin ettiren cinstendi fakat bu sessizlik öyle kuvvetli bir hâl aldı ki karakterler…devamı