Raf Yorumu: Wolvi (@wolverineh)

Sessizlik... Kitap boyunca en çok karşılaştığım kelime bu oldu. Wulf Dorn, bu sessizliği her sayfasına yaymayı başarmış. Okuduğum cümleler çok akıcı ve bir sonraki sayfada neler olduğunu tahmin ettiren cinstendi fakat bu sessizlik öyle kuvvetli bir hâl aldı ki karakterler…devamıSessizlik... Kitap boyunca en çok karşılaştığım kelime bu oldu. Wulf Dorn, bu sessizliği her sayfasına yaymayı başarmış. Okuduğum cümleler çok akıcı ve bir sonraki sayfada neler olduğunu tahmin ettiren cinstendi fakat bu sessizlik öyle kuvvetli bir hâl aldı ki karakterler başta canlı bir vücut halindeyken aniden solup gittiler. Betimlemeler... Karakterler ve mekânları aklımızda canlandirebilmek, en az onların neler hissettiğini anlamak kadar önemlidir diye düşünüyorum romanlarda. Wulf Dorn'un kitaplarında öyle görüyorum ki bu konuda bir zayıflık var. Jan Forstner ve irtibat içinde olduğu arkadaşlarının diyalogları dışında "Şizofren" de pek de önemli bir durum yoktu adeta. Yine de bu zayıflık romanın konusunun harika oluşuna engel olmuyor ve sizdeki merak duygusunu köreltmiyor. Katil... Ya ben çok saftım ya da Wulf Dorn gerçekten çok gizemli bir havayı sayfalarında taşımayı başarmış. Okuyan herkes fark etmiştir ki birkaç isim etrafında gidip geliyorsunuz, fakat yazar bizim aklımızı çelmek adına bambaşka isimlere yönlendirmekte gecikmiyor; ne zaman "Katili buldum!" dediğimizde. Bunun dışında yan karakterlerin anlatımında da çok büyük bir titizlik görülmüyor, okuyucu daha fazla tanımak istiyor onları doğal olarak. Bu yüzden karakterleri silik bulduğumu tekrar yinelemeliyim. Psikiyatrist... Yazarın ilk romanı. Ve şahsen daha iyisi. Psikiyatrist'deki ince detayların betimi, karakterlerin okuyucunun rüyalarına girecek hareket ve tavırları; "Şizofren" de daha çok katili bulmak adına gelen merakla birlikte, eğlenceli bir maceraya dönüşüyor... Bu yüzden etkileyicilik baabında - Eğer bir korku, psikolojik, gerilim- eseri okuyorsak bir adım geride kalıyor Psikiyatrist'e göre. Heyecanlı dakikalar yaşamayı yine de es geçirtmiyor Wulf Dorn. Beğendiğimi de belirtmem gerekiyor kitabı ama kusurlu yanları yok da değildi. Okumaya devam edeceğim Wulf Dorn'u...