“Gün güneşli, insanlar neşeli Sen de gel oyna, Susam Sokağı’nda Dostluk ve sevgi sarıyor her yeri Gel katıl bize, el elele Sev dünyayı, açılır her kapı İşte Susam Sokağı… Sev dünyayı, açılır her kapı İşte Susam Sokağı…” - Çok mutsuzum…devamı“Gün güneşli, insanlar neşeli
Sen de gel oyna, Susam Sokağı’nda
Dostluk ve sevgi sarıyor her yeri
Gel katıl bize, el elele
Sev dünyayı, açılır her kapı
İşte Susam Sokağı…
Sev dünyayı, açılır her kapı
İşte Susam Sokağı…”
- Çok mutsuzum Edi.
+ Neden?
- Çünkü büyüdük.
Çoook susaaadııım.
saat sabahın dördüdür edi ve büdü ayrı yataklarda yatmaktadırlar.
büdü: edi saat kaç
edi: bilmiyorum boş ver saati yat uyu.
büdü: ama saati merk ediyorum.
edi: boşver çok uykum var
büdü: saat kaç?
edi kızar ve kalkar pencerenin camını açar ve bağırmaya başlar.
edi: Heyooooooouuuuu
Dışarıdan dairelerin ışıkları yanar ve sesler duyulur: Saat sabahın dördü ne barığıyorsun diye..
edi büdüye döner:
edi: saat dörtmüş büdü
ve yatağına yatar uyur…
büdüde şaşkın ifade…
büdü güverciniyle dama oynamaktadır. edi gelir.
edi: oo güvercine dama onamayı mı öğrettin?
büdü: evet yanlız biraz aptal beni sadece birkez yenebildi:)
büdü: edi nereye
edi: bakkala gidiyorum düdü
büdü: ama bu çemsiye, kaban falan ne?
edi: her an yağmur yağabilir hazırlıklı olmak lazım.
büdü: ama dışarıya baksana hiç yağacak gibi bir hava yok,
edi: olsun yağabilir her an.
büdü: hava durumu da havanın güzel olacağını söylüyor
ısrar etmeler devam eder. daha sonra edi dışarı çıkar, birden gök gürler ve yağmur yağmaya başlar. büdüde ki sıradan yüz ifadesi..
Edi gecenin bir vakti elinde kurabiye tabağıyla yatağına oturur ve ağzını şapırdata şapırdata kurabiyeleri yemeye başlar. Büdü Edi’nin sesinden rahatsız olarak uyanır ve ona ne yaptığını sorar.
(Olaylar gelişir…)
Büdü: O kurabiyelerle yatakta ne yapıyorsun Edi?
Edi: Karnım acıktı, ben de birşeyler yemek istedim.
Büdü: Edi, yatağındayken kurabiye yememelisin.
Edi: Neden?
Büdü: Yersen çarşafına kırıntı dökülür ve kırıntılar pijamandan içeri girer.
Edi: Sahi mi?
Büdü: Kırıntılar pijamandan içeri girerse de kaşıntı olursun.
Edi: Kaşıntı olmak istemiyorum…
Büdü: Kaşıntı olursan uyuyamazsın, bu yüzden yatağında kurabiye yememelisin.
Edi Büdü’nün söylediklerini sırasıyla tekrarlar. Onu haklı bulur ve teşekkür edip Büdü’nün yanına doğru ilerlerken ekler: “Bir daha asla yatağımda kurabiye yemeyeceğim.” Büdü iyi, (aman) ne güzel ve iyi geceler dedikten sonra Edi Büdü’nün yatağına oturur.
Büdü: Edi, ne yapıyorsun?
Edi: Senin yatağında kurabiye yiyorum Büdü.
