Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Spoiler içeriyor İlk çıktığı andan itibaren Netflix önerilerinde, sosyal medyada, arkadaş sohbetlerinden karşıma çıkan bir filmdi, en sonunda aldığımız bir derste sınıftaki bir grup kişiler bu filmin eleştiri sunumunu yapınca merak ettim ve izlemeye karar verdim. Çok iyi diyebileceğim bir film değil,…devamıİlk çıktığı andan itibaren Netflix önerilerinde, sosyal medyada, arkadaş sohbetlerinden karşıma çıkan bir filmdi, en sonunda aldığımız bir derste sınıftaki bir grup kişiler bu filmin eleştiri sunumunu yapınca merak ettim ve izlemeye karar verdim. Çok iyi diyebileceğim bir film değil, ama kötü de değildi. Filmde gizli saklı alt metinler yoktu, verilmek istenen mesaj çok netti. ''Açgözlü olmayın, paylaşmayı bilin.'' Fakat bu kadar açık mesaja sahip bir filmin açık bir sonla bitmesi beni rahatsız etti. Finalin seyirciye değil, yönetmene bırakılmasını isterdim. Filmde az sayıda karakterle karşılaşıyoruz ve bunların sadece 5 tanesini gerçekten tanıma fırsatı buluyoruz, tabii filmin sonundaki çocuğu da sayarsak 6. İlk karakterimiz filmin başrolü Goreng. Kendi isteği ile platforma girmiş biri, kendine has bir karakteri olduğunu söyleyemeyiz zira her oda arkadaşı değiştiğinde onlara benziyor ve onların karakterlerine ayak uyduruyor. Bunu bu zalim dünyada ayakta kalmaya çabası olarak görebiliriz. İkinci karakterimiz ise Trimagasi. Trimagasi oyunu kurallarına göre oynayan bencil bir karakter, ilk başta bunun yanlış olduğunu düşünen Goreng'in nasıl bencilliğe evrildiğini filmin sonrakini sahnelerde görüyoruz. Üçüncü karakterimiz ise İmoguiri. Platformdaki tek paylaşımcı kişi ve herkesin payına düşüne yemesini amaçlıyor. Bu şekilde kimsenin aç kalmadan seviyeyi tamamlayacağına inanıyor. Filmin Pollyana'sı diyebiliriz. Zira açgözlülerin hüküm sürdüğü kimsenin bir diğerini düşünmediği dünyada bu pek mümkün değil. Dördüncü karakterimiz ise Baharat. Platformdan çıkış yolu arayan, belki de filmin en zeki karakteri. Bu karakteri dünyadaki bozuk düzeni değiştirmek için çabalayan halktan kişiler olarak görebiliriz. 5. karakterimiz ise yemek masası üzerinde kat kat dolaşan kadın. Bir kurtuluş arıyor gibi görünse de kendini kurban eden biri. Kurtuluş için ufak bir bedel. Son karakterimiz ise çocuk. Dünyayı çocuklar kurtaracak, ya da çocuklar kadar saf düşünün gibi bir mesaj verilmiş olabilir. Her karakterin kendine has bir dünyası vardı ve her karakter yaşadığımız yeryüzünde birilerinin/ bir şeylerin temsiliydi bence. Filmde gereğinden fazla kan olsa da bu beni rahatsız etmedi, böyle sahneleri rahatsız etmeyecek bir şekilde vermek zordur ama film en azından benim açımdan bunu başarmış. Tabii bir gerilim/ korku filmi olduğunu düşünürsek rahatsız etmemesi bir handikap. Filmi sadece sosyal ya da psikolojik eleştirel bir yapım olarak ele alırsak istediği sonuca ulaştığını vermek istediği mesajı verdiğini söyleyebilirim, tür eleştirisi yaparsak da benim gözümde gerilim konusunda sınıfta kaldı diyebilirim.