Raf Yorumu: Bera Nur (@levieden)

Bir kültürü anlamanın en iyi yollarından birinin masallarını okumak olduğunu düşünüyorum. Bunlar belki tam anlamıyla birer masal değil ama masalsı yönü oldukça fazla. Zira Japonya’nın mitlerine, inanışlarına, gündelik yaşamlarına dair çok güzel detaylar var. Adından da anlaşılacağı üzere minik fantastik…devamıBir kültürü anlamanın en iyi yollarından birinin masallarını okumak olduğunu düşünüyorum. Bunlar belki tam anlamıyla birer masal değil ama masalsı yönü oldukça fazla. Zira Japonya’nın mitlerine, inanışlarına, gündelik yaşamlarına dair çok güzel detaylar var. Adından da anlaşılacağı üzere minik fantastik ögeler de barındırıyor. Benim en sevdiğim öykü sanırım Romantizm Feneri oldu. Kitaba adını veren Yeşil Bambu öyküsü de çok keyifliydi. Bayılarak okudum. Ama en çok Romantizm Feneri öyküsünü sevmemin nedeni sanırım öykü içinde öykü olmasıydı. Oldukça geniş bir aile var bu öyküde ve yanılmıyorsam 5 tane çocukları var. Bir de büyükanne ve büyükbaba. Bu 5 çocuk yılbaşı zamanı geldiğinde sırayla her birinin yer aldığı bir hikaye yazmaya karar veriyorlar ve bir kişi hikayeyi başlatırken bir diğeri onun bıraktığı yerden hikayeye devam ediyorlar. Çok keyifli geldi bana okuması. Eminim yazması da keyifli olur :) Yazdıkları öykü aslında Rapunzel’in retelling’i idi. Ben oldukça keyif aldım okurken. Her biri birbirinden farklı karakterde 5 kardeşin hikayeyi evirdikleri yerler okurken bana oldukça haz verdi. Osamu Dazai’nin kafasını da çok sevdim. Yazarın zaten oldukça ilginç ve çalkantılı bir yaşamı var. Kendisine idol olarak gördüğü Ryunosuke Akutagava’nın intiharıyla bir buhrana giriyor ve kendini alkole veriyor. Sonrasında ise ilk intiharına kalkışıyor. İlk diyorum çünkü kendisi tam 4 kez intihara kalkışıyor. Bir geyşayla kaçıyor, ailesi tarafından evlatlıktan reddediliyor, okuldan atılıyor. Daha sonra birlikte intihara kalkıştığı kadın boğularak hayatını kaybediyor ama Dazai kurtarılıyor. Üçüncü intihar girişiminde kendini asıyor. Daha sonra apandis ameliyatından sonra morfin bağımlısı oluyor ve akıl hastanesine kapatılıyor. 1948 yılında meşhur eseri İnsanlığımı Yitirirken’i yazıyor ve en sonunda da eşiyle birlikte intihar ediyor. Derin bir nefes verdim bunları yazarken. O nasıl bir çalkantılı hayat öyle. Tüm bu saydığım sebepler de haliyle yazar olan ilgimi ve merakımı artırıyor. Bunun diğer bir sebebi de masalsı ve biraz da çılgın bir anlatıma sahip olması tabi ki! Siz Dazai hakkında neler düşünüyorsunuz? En sevdiğiniz kitabı hangisi? Ya da bana öneriniz varsa yazarsanız çok sevinirim 💘 Kitapla kalın ✨