Raf Yorumu: just.an.archive (@sad.ending)

Merhaba!😊 İlk gönderi paylaşımıma benim için oldukça özel olan bu şiir kitabıyla başlamak istedim. Adil Erdem Bayazıt'ın şiirlerinin bir kitapta toplandığı bu eser bana göre en çok ümit etmeyi, sevginin yüceliğini çağrıştırıyor. Ama bence şiirleri özümsemek için önce Adil Erdem…devamıMerhaba!😊 İlk gönderi paylaşımıma benim için oldukça özel olan bu şiir kitabıyla başlamak istedim. Adil Erdem Bayazıt'ın şiirlerinin bir kitapta toplandığı bu eser bana göre en çok ümit etmeyi, sevginin yüceliğini çağrıştırıyor. Ama bence şiirleri özümsemek için önce Adil Erdem Bayazıt'ı okumak gerekiyor. Yaşadığı dönem Türkiye için oldukça çalkantılı yıllardan geçse de kendisi ve diğer altı güzel adam taa lise yıllarında çatışmaların göbeğinden sessiz bir limana, edebiyata sığınmıştır. Edebiyatla ortak bir dil oluşturmuş ve sevginin,aşkın gölgesine bir devrimi başlatır gibi ilişmişlerdir. Sevmeyi bilen bir şairdir Adil Erdem Bayazıt. Kim olursa olsun, insan olmasının verdiği saygıyla onu kucaklamış ve bağrına basmıştır. Nedense diğer altı değerli şair ve öykücüye göre bana aralarında en çok hayatı romantik kılmaya çalışan kişi Adil Erdem Bayazıt'mış gibi gelir. Şiirlerinde de keza hissedilir bu hava, sevda adamıdır o, şiirini naiflikle ve sevgiyle yoğurur. Derinliğini bir güzel mayalar insanlıkla, şiirine bir parça ümit ve sevmek katar da öyle koyar yüreğimizin önüne. Şiirleri naif ama bir o kadar fırtınalıdır, bazen doğanın ve bazen de savaşın içerisinde sürüklenir. En son öyle bir derinleşir ki anlam, herkes payına ne kadar düşüyorsa o kadar iner özüne... Bir Şiir | Aşk Risalesi Dirilmek yeniden Yerin uyanması gibi kımıldaması gibi toprağın Bulutları yarması gibi gün ışığının Yağmurun ansızın boşanması Binlerce kuşun bir anda parlaması havalanması Erimesi gibi karların ve buzulların Patlaması gibi dal uçlarında tomurcukların Dirilmek yeniden Yüzyıl süren bir berzahtan geçmişiz gibi Kandan kinden öfkeden Üstümüze bir sağnak boşanmış gibi Sürekli lekelendiğimiz çözülmeye terkedildiğimiz Bir bataktan çıkar gibi. Yürürken otururken yatarken Hep çürümek durumunda kalmış Duyduklarımızdan dolayı kulaklarımız Gördüklerimizden ötürü gözlerimiz Dokunduklarımız için ellerimiz. Belli bir bozgun yaşamışız Her şeye ölüm dadanmış sanki Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar Çocukluk kalkmış dünyadan gibi Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki. Aşkın son saltanatını yaşamak içinmi ey kalbim Ruhun serüvenine bir kale olmak için mi? Bu başkaldırma kanatlanma. Durmadan geçiyordu o zamanlar Üstümüzden tanklar toplar binler tonluk arabalar Boğuk bir ses madeni bir böğürme Bir metropol devinin içimiz titreten iniltisi Ta uzaklarda şehirlerin üstünde kımıldayan Bir korkunun yüreğimizde biriken tedirginliği Bir sam yeli gibi bedenimizi yüzümüzü saçlarımızı Yalayarak Çekiyordu bizi ve herkesi. Ama sen uzaklardaydın ey kalbim Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı Ayın ve yıldızların çağlayarak Berrak şelaleler yaparak Coşku içinde aktığı Bir yerlerdeydi. Hani bir gün bir çobana rastlamıştık Kavalıyla bir sümbülü emziriyordu Adı ferhat mıydı neydi Koyunların kurtların böceklerin ve çiçeklerin Sadakatten mest oldukları Her birinin gözlerinde Kaybolur gibi kayar gibi Dalıp gittiğimiz o saadet evreni Kayaların yüzlerinden okuduğumuz o ebedi bilinç Bizi çekip almıştı kılcal damarlarımızdan. Yaslan göğsüme sevdiğim Benim gönlüm gök gibidir açık deniz gibidir Pas tutmaz benim içim yeryüzü gibidir toprak gibidir Sen ki bulut gibisin Ay gibisin güneş gibisin bazan. Usul usul inen Yağmur tıpırtılarını Dinler gibi Dalıp gitmiştik Sen konuşuyordun İpil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordun Onlar ki konuklarımızdı Adları Keremdi Yusuftu Kaystı Hepsi de ezelden tanıdıktı dosttu. Sen bir taze haber gibi gelmiştin unutmadım Her gelişin bir taze haberdi unutmadım Aşktı alıp verilen altın bir vakitti yaşadığımız Bir muştuyu algılamanın sürekli gerilimiydi sanki unutmadım Bir Şarkı ♩ Jane Maryam | Evgeny Grinko