Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

"Granger durup Montag ile birlikte geriye baktı. "Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir…devamı"Granger durup Montag ile birlikte geriye baktı. "Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi. Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak." (Sayfa 184) Edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biri olarak görülen, Ray Bradbury'in 1953 yılında kaleme aldığı distopik, bilimkurgu gizem, gerilim romanı. Geç okuduğum kitaplardan biri. İthaki yayınlarını severim ama Dost Körpe adlı çevirmen çok kötü bir çeviri yapmış. O nedenle okuyacak olanlar bu yayınevinden almasınlar. Kitap hakkında çok bir şey söylemeye gerek yok. Okunması gereken bir eser. Kitabın yazıldığı tarihte geçen, televizyon, radyo ve sinemanın (elektronik teknolojinin) gelişmesi ile birlikte kitaplara olan ilginin azalması üzerine yazar distopik bir kaos yaratmış. Kitapların değerinin bilinmesi üzerine harika bir düşünce.. Kitabın baş karakteri İtfaiyeci "Guy Montag" ekip arkadaşları ile birlikte amaçları yangın söndürmek değil, kitap yakmak. Kitap bulundurmak yasak, bulunduranlar cezalandırılmaktadır. Yazarın üslubu iyi olmasına rağmen (çeviriden olsa gerek) ilk kısımda biraz sıkıldım. Buna rağmen özellikle ikinci bölüm harikaydı. Yazarın hemen hemen her karakteri kendi hayatından almış olmalı. Son kısımdaki düşüncelerinden anlaşılıyor. Önsöz Neil Gaiman ve sonsöz Harold Bloom tarafından düşünceler de içermektedir. Ben beğendim. Okumamış olanlara tavsiye ederim.