Raf Yorumu: . (@martistis)

"Eğer tanrılar var olsaydı, ben tanrı olmaya nasıl dayanabilirdim: o hâlde tanrı yoktur" bu düşüncesiyle kalıplaşmış düşünceleri sarsıyor Nietzsche, açıkçası felsefeye ilgisi olan ama googledan onun bunun düşüncelerini araştırmayı çok keyifsiz bulduğum için ya kitaplara(ki en iyi yöntem bu ama…devamı"Eğer tanrılar var olsaydı, ben tanrı olmaya nasıl dayanabilirdim: o hâlde tanrı yoktur" bu düşüncesiyle kalıplaşmış düşünceleri sarsıyor Nietzsche, açıkçası felsefeye ilgisi olan ama googledan onun bunun düşüncelerini araştırmayı çok keyifsiz bulduğum için ya kitaplara(ki en iyi yöntem bu ama bazen yoruyor) ya da youtube videolarına dadanıyorum ve bu kitabı anlayabilmek için okumam gereken bir çok kitap olduğunu rahatça söyleyebilirim, ileride tekrar okuyacağım. bu kitapla hayatıma yepyeni bir kavram girdi, üstinsan.. Nietzsche insanı hayvan ve üstinsan arasına gerilmiş bir ip olarak gördüğünü ve insanın evriminin daha tamamlanmadığını söyler, ona göre insan zihinsel olarak gelişimini tamamlayıp üstinsan olmalıdır. peki ya, nedir bu üstinsan? üstinsan bencildir (bencilden kastın başkalarının hakkını yiyen çıkarcı bir bencillik anlayışı olduğunu düşünmüyorum daha çok kendi hakkını yedirmeyen ve bunun için gerekli önemi kendisine veren bir bencillik bu), üstinsan sadece bu dünyaya inanır, üstinsan kendi konfor alanından çıkma cesareti gösterip sürekli sınırlarının üzerine gider, üstinsan "öldürmeyen acı güçlendirir" kafasındadır acıyı göğüsler ve gelişir hatta Nietzsche sırf acı hissini uyuşturduğu için alkol ve türevi şeylere karşıdır. Nietzsche'nin erdem konusundaki düşünceleri ayrı hoşuma gitti, sırf fakir birinin diğerlerine göre daha sade ve basit giyindiği için bu kusurunu(?) kabullenemeyip buna alçakgönüllülük demesi gibi veya intikam alamayan birinin bu davranışına merhamet ismini vermesi gibi şeylerden bahsediyor kısaca kitap size üzerine düşüneceğiniz çok şey veriyor, ben sadece bir kaçına basit bir biçimde değindim. çoğu zaman anlamakta zorlandığım kısımlar oldu ki Nietzsche kitabını "yeni fikirler yeni bir şekille anlatılmalı" kuralı içerisinde yazdığından bunu normal sayıyorum, okuyun efenim, çok güzeldi. "kendi kendini sevmeyi öğrenmek, bugünden yarına olabilecek bir şey değildir. aksine bütün sanatların en zoru, en incesi ve en sabır isteyenidir. İnsanın kendisine ait olan her şeyi kendisinden iyice saklanmıştır ve bütün gömüler içerisinde en zor çıkarılan, insanın kendi gömüsüdür. ağırlığın ruhu böyle yapar. daha beşikteyken bize iyilik ve kötülük diye ağır sözler ve ağır değerler öğretirler. bize verdikleri çeyizin adı budur ve bize, bu çeyizin hatırı için yaşadığımızı söylerler. çocuğu, kendi kendini sevmemeyi öğreterek kendimize bağlarız"