Raf Yorumu: blenderman (@romantizma)

Spoiler içeriyor Benzer biçimde, donmuş gibi hareketsiz duran, aynı hareketi aynı anda yapan, koşan, sıçrayan, ateş eden, haykıran, genelde de imparator ve kralların zevkle izledikleri ve birbirlerine övündükleri şu güzel geçit törenlerini ve tatbikatları yapan üniformalı insanları gördüğümüzde de aynı şeyleri anlarız.…devamıBenzer biçimde, donmuş gibi hareketsiz duran, aynı hareketi aynı anda yapan, koşan, sıçrayan, ateş eden, haykıran, genelde de imparator ve kralların zevkle izledikleri ve birbirlerine övündükleri şu güzel geçit törenlerini ve tatbikatları yapan üniformalı insanları gördüğümüzde de aynı şeyleri anlarız. İnsandan insanca olan her şeyin alınması ve onun bir makine konumuna getirilmesi; ve tüm bunların ona acı çektirilmeden ya da sert ve acımasızca acı çektirildiği gibi üstelik onu aldatmadan başarılabilecek şey değildir. Nasıl bir Amerikalı kendi ülkesinin diğer halklar karşısında güçlü ve refah içinde olmasını istiyorsa nu bir İngiliz, Rus, Türk Hollandalı, Habeş, Venezüellalı, Transvaal vatandaşı, Ermeni, Polonyalı, Çek de arzuluyor; bu isteklerin gizlenmesi ve bastırılmasına değil onlarla gurur duyulmasına ve içlerinde geliştirmesi gerektiğine inanıyorlar; eğer bir ülkenin ya da bir halkın gücünün ve refahının başka bir ülkenin ve halkın, bazen de birçok ülkenin ve halkın zarar görmesiyle elde edilmesinden başka bir yol yoksa, savaş kaçınılmaz hale gelir. İşte bu nedenle, savaşın olmaması için vaaz okumak ve barışın olması için tanrıya dua etmek, diğer halkları yönetebilmek için İngilizce konuşan halkları barış içinde yaşamaları konusunda ikna etmek, birbirine karşı ikili ve üçlü birlikler kurmak, prensleri diğer halkların prensesleri ile evlendirmek değil, savaşı yaratan olguyu yok etmek gerekmektedir. Savaşa yaratan şey ise, yurtseverlik olarak adlandırılan, yalnızca kendi halkı için olağanüstü refah arzusudur. Dolayısıyla, savaşı yok etmek için yurtseverliği yok etmek gerekmektedir. yurtseverliği yok edebilmek için her şeyden önce onun kötülük olduğuna inanmak gerekir ve bunu gerçekleştirmek de çok güçtür. Tolstoy'un 'Savaş ve askerlik üzerine' yazdığı roman. Savaşı kazanmak için tek koşulun moral yani inanç olduğunu vurgulayan yazar; aynı zamanda savaşı da sert bir dille eleştirmekte, yurtseverlik sonlandırılmadıkça savaşın kaçınılmaz olduğunu söylemektedir. Açıkçası yazarı pek tanımadığımdan (sanırım bir eserini okudum) askerlik hakkında bilgi veriyor sandım ve aldım ama kendisi tam bir savaş karşıtıymış. (savaş ve Barış'ın yazarı olduğundan anlamalıydım)Benim için inanılmaz ufuk açıcı ve bilgilendirici bir kitap oldu. Şiddetle tavsiye ederim.(ayrıca son sayfalarda yazarın savaş temalı eserlerine ve yaptığı eleştirilere dikkat çekilerek kitap sonlanıyor)