Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Akira Kurosawa'nın destan yazdığı filmi. Her izlediğim filminde kendisine bir kez daha hayran oluyorum, her izlediğim filmi (yılları farketmeksizin) diğerinden daha bi' güzel geliyor sanki. Film Shakespeare'nin Kral Lear kitabından uyarlanmıştır. Kitabı okumadım (kesinlikle okumak isterim) kitabı nasıl uyarladığı hakkında…devamıAkira Kurosawa'nın destan yazdığı filmi. Her izlediğim filminde kendisine bir kez daha hayran oluyorum, her izlediğim filmi (yılları farketmeksizin) diğerinden daha bi' güzel geliyor sanki. Film Shakespeare'nin Kral Lear kitabından uyarlanmıştır. Kitabı okumadım (kesinlikle okumak isterim) kitabı nasıl uyarladığı hakkında bi' düşünce öne süremem. Akira Kurosawa'nın kitabı film yaparken bazı detayları değiştirdiğini, ufak tefek eklemeler yaptığını söylemek isterim. Örneğin; kitapta Kral'ın kızları olarak geçerken, film de oğullarıdır. Tabii buna bağlı olarak hikâyese ekleme-çıkarılma sahneler olması da mümkün. Cümleye filmi 'destansı' diye tanımlayarak başladım. Zira film fazlasıyla destansı bir eser. Çok uzun, hikâyelerin iç içe geçtiği, içinde birden fazla olay barındıran bir film. Öyküsü Shakespeare'ye ait olduğu için hikâye konusunda tamamıyla Kurosawa'yı övemem, lâkin senaryonun restore edilmesi ve hikâyenin sinemaya aktarılma konusundaki başarısına methiyeler düzebilirim. Lord Hidetora Ichimonji çok yaşlandığı için krallığı üç oğlu arasında paylaştırmaya karar verir, her birini krallığın 3 farklı kalesinde yaşamaya göndererek sadakatlarını test etmek ister. Büyük oğulları krala sahte bir bağlılık gösterirken küçük oğul Saburo babasına olan bağlılığı ile abilerinin gerçek yüzünü göstermek için çabalar. Filmde 2 saat 41 dakikalık bir yapımda olmasını isteyeceğiniz her şey var. Savaş, ihanet, sevgi, saygı, aşk, şehvet, kavga, delilik... Birbirinin içine geçmiş bir sürü hikâyeden oluşuyor. Her değişen sekansta farklı bir karakterin, farklı bir hikâyesini izliyoruz. Birbirinden farklı hikâyeler başarılı şekilde işlenirken sonucunda aralarındaki kurulan bütünlükte harika olmuş. Lord Hidetora'nın zaman geçtikçe delirmesi ve ona olan davranışından utanıp Saburo'dan kaçması müthişti. Filmin sadece senaryosu ile değil mizanseni, sahne performansı ile de bir destandı. Zira Akira Kurosawa filmi çekerken elinden gelenin daha da iyisini yapmak için uğraşmış, bazı sahnelerinde takdir edilesi bi' sabır göstermiştir. Akira Kurosawa sinemasına hakim değilseniz başlamak için çok uzun, çok fazla olay olduğu için karmaşık bir film ama şu ana kadar izlediklerim arasında en iyi filmi olduğunu hiç tereddüt etmeden söylerim. ‘‘Mutluluğa giden yol gerçekten cehaletten geçiyor.’’ ‘‘Bunlar güzel sözler, ama savaş güzel sözlerle kazanılmaz.’’ ‘‘Bir insan doğarken ağlamaya başlar, yeterince ağlayınca ölür.’’