Raf Yorumu: Sugar (@babette)

Filmi geçen ay izlemiştim. Yorumunu yapmayı unutmuşum herhalde. Şu an listeme bakınca birden bire aklıma geldi. Şimdiden uyarayım, biraz boş yapıp içimi dökmüş olabilirim. Listemde beklettiğim pek çok film vardır. Hiçbirini de bitmek tükenmek bilmeyen tembelliğim yüzünden izlemem genelde. Fakat…devamıFilmi geçen ay izlemiştim. Yorumunu yapmayı unutmuşum herhalde. Şu an listeme bakınca birden bire aklıma geldi. Şimdiden uyarayım, biraz boş yapıp içimi dökmüş olabilirim. Listemde beklettiğim pek çok film vardır. Hiçbirini de bitmek tükenmek bilmeyen tembelliğim yüzünden izlemem genelde. Fakat bu filmi bekletmemin tek nedeni vardı, o da beğenmememden korkmak. İzleyip de hayal kırıklığına uğrayan pek çok kişi olmuş. Ben de o yüzden tüm gücümle erteledim filmi. Çok şükür, geçen ay izlemeyi akıl ettim. Meğer ne büyük hata etmişim bekletmekle.. Tam sizlik bir yapımı listenizde yıllarca beklettikten sonra izleyip “ulan bunca zaman aklım neredeydi?” dediniz mi hiç.. Ben dedim efendim. Belki de şu an duygusallığın da vermiş olduğu etkiyle pek objektif yaklaşamam ama sevdiğim bir yapım olduğunu söyleyebilirim. Anlatmaya çalıştığı şey de çok manidardı gerçekten. Şöyle bir düşünelim.. Hepimizin hayatında keşke geçmişe dönebilsem de şu yaptığım şeyi değiştirebilsem dediğimiz şeyler kesin olmuştur. En azından benim oldu. Tamam, insan hatalarından ders almalı ki onları bir daha yapmasın. Fakat benim gibi hata yapmayı sevmeyen, hele ki ilk baştan hiç hata yapmayı istemeyen biri için geçmişe gitmek mükemmel bir seçenek olurdu. Filmde de şunu görüyoruz; Geçmişe gitmek her zaman doğru seçenek midir? Eğer sahiden gitsek her şey düzelebilir mi? Ya düzelmezse, ya her şey daha da berbat olursa? Belki biz sadece olması gerekeni yaşıyoruzdur.. Filmde Evan’a o kadar üzüldüm ki.. Sadece elinden geldiğince işleri yoluna sokmaya çalışmıştı. Tek istediği sevdiği insanlarla birlikte olmak ve bir yerlere ait hissetmekti. İzleyince “Ey hayat, ne zalimsin.” diyesim geldi. Şu kısım benim kalbim için dayanılmaz oldu zaten; Belki de bizim mutluluğumuz bir başkasının üzüntüsüdür. Herkesin mutlu olduğu bir dünyada bize yer yoktur. Lanet olsun böyle filme. Yorumunu yazınca bile ciğerim parçalandı. Neyse, 2. ve 3. filmini de izleyip hayata karşı son umudumu da yitirmek istemiyorum. Çok güzeldi pü. 8/10