Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Passages - Pasajlar Tam bir (1) senedir beklediğim (Passages) yani ‘Pasajlar’ filmini sonunda Mubi ile izledim. 'Toksik ilişki' tanımının tam olarak ne olduğunu en sade şekilde anlatan ve bu anlatışı Fransa sokaklarında yaşatan bu filmin tadı bambaşkaydı. Uzun zamandır beklediğim…devamıPassages - Pasajlar Tam bir (1) senedir beklediğim (Passages) yani ‘Pasajlar’ filmini sonunda Mubi ile izledim. 'Toksik ilişki' tanımının tam olarak ne olduğunu en sade şekilde anlatan ve bu anlatışı Fransa sokaklarında yaşatan bu filmin tadı bambaşkaydı. Uzun zamandır beklediğim ve beklentimin çok yüksek olduğu bu filmin beklentilerimi karşılaması beni aşırı mutlu etti. Franz Rogowski ve efsane yakıştığını düşündüğüm ekürisi Ben Whishaw’ın oynadığı bu filmi psikolojik olarak incelediğimizde iki karakteri de çok iyi anlayabiliyoruz. Bir puan kırma sebebim: Klasik bir senaryo hissiyatı almam diyebilirim. Bunu iyi aktaran iki oyuncumuz sayesinde yükselse de film unutmamak gerekir ki Adèle Exarchopoulos da efsane oyunculuk sergilemişti. Üçlü (3) bir ilişki çerçevesini ele alan film, özgür olmanın mutluluğunu da veriyordu. Thomas karakterine "Ne kadar toksik biri" deme yetisine sahip olsakta; yönetmen Ira Sachs, diğer iki oyuncumuzun da toksik bir yapısı olduğunu ve bu durumu bırakmakta zorlandıklarını harika göstermişti. Sundance, Berlin gibi festivallerde açılışını yapan film. Özellikle Kuir filmlerine imza atacak sahnelerin olmasıyla oldukça dikkat çekiciydi. Bunlardan biri 18+ olan sahnelerdi. Sahneler gerçekçilikle harmanlanan ve özgür tutulan her noktayı psikolojik olarak incelememize yardımcı olan alt yapı sunmuş. Herkes toksik olabilir, bizde olabiliriz. Birini seversin ama toksik birine dönüşemez misin? Kıskanmak gibi olabilir mi? Özgür olmaktan ziyade hapis hayatımı çektirir? Bana göre film, tüm bu sorulara şöyle yanıt vermişti; Hepimiz aslında bir pasaj gibiyiz. Bazen çok kalabalığız bazen boşuz. Kalabalık toksit olur ve yorar, sakinlik özgürlük verir. Aslında bu film, yolunu kaybeden üç (3) kişinin yolunu göstererek bizleri yansıtıyordu. Bu Üç kişinin dansları, hayat akışları ve coşkuları ile 1 saat 30 dakikada efsane sahnelere tanıklık ettiyor. Daha fazla tutmadan keyifli izlemeler.