Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Dizisini izlemedim, ama gördüğüm kesitler beni romantik bir şeyler okuyacağıma inandırmıştı. Fakat kitabın içine girince -evet içine girince, zira kitap adeta okuyanı içine çekiyor- bunun iki gencin arasındaki romantizmden ibaret olmadığını, bir kadının, hemde daha çocuk sayılabilecek bir kadının tek…devamıDizisini izlemedim, ama gördüğüm kesitler beni romantik bir şeyler okuyacağıma inandırmıştı. Fakat kitabın içine girince -evet içine girince, zira kitap adeta okuyanı içine çekiyor- bunun iki gencin arasındaki romantizmden ibaret olmadığını, bir kadının, hemde daha çocuk sayılabilecek bir kadının tek başına kurduğu yaşam öyküsünün hikâyesi olduğunu anladım. Böylece kitap benim için daha bir anlamlı, daha bir okunur oldu. Bayılıyorum bir şeyleri başaran, gerekirse dağları deviren, kimseye de eyvallahı olmayan güçlü kadınlara! Kitapta Çalıkuşu yani Feride eğitimini tamamladıktan sonra muallim olarak göreve başlar ve İstanbul'dan uzaklaşır. Uzaklaşmasının sebebi de bir zamanlar nişanlısı olan Kamran'ı bir daha görmek istememesidir. Kendisini atar başka memleketlere... Ve başlar aylarca sürecek olan uzun bir hayat yolculuğu. Biz bu yolculuğa uzun bir süre Feride'nin günlüğü sayesinde tanıklık ediyor, Feride'ye yoldaş, sırdaş oluyoruz. Yaptığım bu arkadaşlıktan bir an bile pişman olmadım. Bazen çok uzadığını düşündüm, ama Feride'yi yarı yolda bırakmak istemedim. Feride karakterine öyle içtenlikle bağlandım ki kendimi onun yerine bile koydum. Çekip gitmek, evinden uzaklaşmak, ardına bile bakmamak, yüreğinde hasretle gittiğin yerleri güzelleştirmek... Bunlar bu kadar kolay olabilir miydi? Çalıkuşu başardı. O başardıkça ben mutlu oldum. Tanıştığımız bazı karakterleri sevdim, bazılarını hiç sevemedim. Bazıları aklımda dahi kalmadılar, bazılarını ise hayal meyal hatırlıyorum. Zaten hayatta böyle değil midir? Kimi kalbinize neşe bırakır, kimi yara bırakır. Kiminin ise sadece adı kalır. Kimi de tamamen silinip gider. Çalıkuşu bizden biriydi, kitabı da hayatın içindendi. Güntekin çevreyi betimleyip karakterleri tanıtırken ve Feride'nin iç dünyasını açarken hiçbir detayı atlamamaya çok özen göstermiş. Zaten betimlemeleri ve olayları anlatımı kötü olsa kendine böylesine çekemezdi. Daha önce Yaprak Dökümü kitabını okumuştum. Oradan Reşat Nuri'nin yalın ve akıcı Türkçesine alışkındım. Çalıkuşu'nda da bizi yine aynı dil karşılıyor ve bu yalınlık kolay ve zevkli bir okuma sunuyor. ''Ne umdum, ne buldum?'' dedirten eser bazen bulduklarımızın umduklarımızdan daha güzel olabileceğinin göstergesi. Pek bir şey söylemiyorum. Çalıkuşu'na yarenlik etmek isterseniz buyrun.