Raf Yorumu: dududey🫧 (@nitekimpossible)

Spoiler içeriyor İlk kez bir Nuri Bilge Ceylan filmi izledim ve bendeki izdüşümlerini buraya yansıtmaya çalışacağım. Aydın kötü niyeti olmayan düz bir adamdı ama insanlara karşı kendi kendine yarattığı mesafe çirkin bir hoşgörüsüzlüğü beraberinde getiriyordu. Karısı ise gizemler yaratan tutarsız yardımsever bir…devamıİlk kez bir Nuri Bilge Ceylan filmi izledim ve bendeki izdüşümlerini buraya yansıtmaya çalışacağım. Aydın kötü niyeti olmayan düz bir adamdı ama insanlara karşı kendi kendine yarattığı mesafe çirkin bir hoşgörüsüzlüğü beraberinde getiriyordu. Karısı ise gizemler yaratan tutarsız yardımsever bir kadın ama bunları tetikleyen de yine kocası oluyor. Filmde belki de en sevdiğim karakter olan Necla’nın en sevdiğim yönü (ve aslında onu en çok yıpratan -ya da belki geliştiren özelliği) düşünmeye bu kadar mesai harcıyor olmasıydı. Aynı zamanda Aydın’a en etkili eleştirileri yapabilen kişiydi. Ama geçmişe saplanmış olması nedeniyle zorlu bir bunalımdan geçiyor gibi duruyor. Bence genel olarak bu insanların yaşadıkları yerdeki güzelliklerle temas etmeye ihtiyacı var. İsmail neden bu kadar racon kesen bir tip anlamış değilim. Parayı neden ateşe atıyorsun kardeşim şurda biz bizeyiz yani kime yaradı bunu yapmak?? Tamam en havalı en fakir ama gururlu sensin, inandık. Ayrıca İlyas’ın sessiz gururlu duruşu da sanat eseri. İmam Hamdi de samimi ve mantıklı olma çabası içinde olan güzide bir insan. Oteldeki enteller mantığa ve aşırı düşünme olayına o kadar saplanmışlar ki ne hissettiklerini doğru düzgün anlayamaz halde gerçek dünyadan kopuk ve sıkkın bir şekilde yaşayarak içten içe çürüyorlar. Kardeşim arada çık gez şu doğanın keyfini çıkar ama ya. At vardı hapsettin, tavşan vardı kurşun attın… Öyle manasız öyle duygusuz davranışlarda bulunuyorsunuz ki bir süre sonra davranışlarınız duygularınıza yansıyor. Halbuki tam tersi olması gerekmez mi? Sonuç olarak neclanın kötülüğe karşı koymama stratejisi ancak duygularını yitirmemiş bir insanda sonuç verme ihtimali bulundurabilir. O zamana kadar da olan yine kurbana olur. Zarar durumuna göre bunu mağdur olanın kararına bırakmak gerektiği için bu mevzunun siyah beyaz bir cevabı yok. Dilerim ki herkesin içinde bunu doğrulayacak denli vicdan ve anlayış; ve bunu doğrulamaya gerek bırakmayacak denli iyilik, medeniyet ve insanlık vardır.