Raf Yorumu: Taha (@temirc)

2026 (59. Film) Geçen hafta bugün sinemada izlediğim Saklambaç serisinin 2. filmi. İlk film, eşi Alex'in ailesi ile geçirdiği bol kanlı geceden sonra Grace gözünü hastanede açar ve tek ziyaretçisi yıllardır görüşmediği kardeşi Faith'tir. İki kız kardeş hastaneden başlamak üzere…devamı2026 (59. Film) Geçen hafta bugün sinemada izlediğim Saklambaç serisinin 2. filmi. İlk film, eşi Alex'in ailesi ile geçirdiği bol kanlı geceden sonra Grace gözünü hastanede açar ve tek ziyaretçisi yıllardır görüşmediği kardeşi Faith'tir. İki kız kardeş hastaneden başlamak üzere aksiyonun içine dalarlar. Grace olayların Le Domas ailesinden çok daha fazlası olduğunun farkına varır. Açıkçası ilk filmden sonra bir devam filmine gerek var mı ya da bu konu nasıl sürdürülebilir diye çok düşünmüştüm. Sinemaya gitmeden evvelde ufak tereddütlerim vardı ancak sinemada filme ara verildiğinde filmin ilk yarısı adına oldukça memnun olduğumu söyleyebilirim. Özellikle Grace karakterinin özgün yapısının korunması, yaşanan olaylara seviye atlatılması gibi gelişmeler ilk filmin tadını kaldığı yerden sürdürmüş. Fakat ben filmin ikinci yarısı için çokta tatmin oldum diyemeyeceğim. Titus karakteri etrafında şekillenen olaylar açıkçası bana bir tık abartı geldi. Yani filmin ilk yarısında ki aksiyon, sürükleyicilik filmin ikinci yarısında birden puf diye yok oldu. Film bambaşka yerlere evrildi ki bu da benim filmde beğenmediğim noktalardan bir tanesi. Frodo'yu (Elijah Wood) görmek güzeldi. Faith karakterini oynayan Kathryn Newton'u da Samara Weaving ile kimyasal uyum açısından yakıştırsam da performans anlamında çokta yeterli bulmadım. İlk filme yazdığım gönderinin detaylar kısmında yönetmenlerin filmi korku - komedi türünde ele aldığından bahsetmiştim. Faith karakterinin kan donduran olaylar karşısındaki ciddiyetsizliği belki buna bağlanabilir. Fakat her halükârda Kathryn için bireysel anlamda başarılı bir performanstı diyemem. Genel hatlarıyla ele aldığımda iki filminde beni yeterli düzeyde tatmin ettiğini söyleyebilirim. Ancak ilk filmin bir adım önde olduğu da kaçınılmaz bir gerçek. Normalde 6.4 verecektim ancak "bari 6.5 ver" ricası üzerine puanımı revize ediyorum:) 6.5/10 Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı) 1- Samara Weaving, devam filmi için tek bir şart koştu: Grace asla bir "kurban" gibi ağlamayacak, her zaman savaşacak. 2- Kathryn Newton (Faith), gerçek hayatta Samara Weaving’e olan fiziksel benzerliği ve "final kızı" türündeki tecrübesi nedeniyle bizzat yönetmenler tarafından seçildi. 3- Filmin başındaki hastane sahneleri için terk edilmiş bir sanatoryum kullanıldı; Grace’in o koridorlardaki çaresizliği gerçekçi olsun diye set oldukça karanlık tutuldu. 4- Titus karakteri, senaryonun ilk taslaklarında çok daha mistik güçlere sahipti, ancak test izleyicileri beğenmeyince biraz daha "insan" formuna çekildi. 5- Grace’in hastane önlüğü üzerindeki yırtıklar, ilk filmdeki parçalanmış gelinliğinin desenlerine bir selam niteliğindeydi. 6- Yönetmenler, Faith karakterinin olayları ciddiye almamasını "ailesinden yıllardır uzak kalmasına ve bu saçmalıklara inanmamasına" bağladıklarını söylediler. 7- Film, Bay Le Bail ile yapılan anlaşmanın sadece Le Domas ailesiyle sınırlı olmadığını, tüm dünyada benzer zengin ailelerin bu oyunları oynadığını ortaya koydu. 8- Hastanedeki patlama sahnelerinde CGI yerine %80 oranında gerçek fünyeler ve kontrollü patlamalar kullanıldı. 9- Samara Weaving, Grace’in sinir patlaması yaşadığı sahnelerdeki küfürlerin çoğunu o anki adrenalinle doğaçlama olarak söyledi. 10- Kathryn Newton, aksiyon sahneleri için çekimlerden önce 3 ay boyunca boks ve yakın dövüş eğitimi aldı. 11- Titus’un kullandığı o antik görünümlü silah, 18. yüzyıldan kalma gerçek bir aile yadigarı kopyası olarak özel tasarlandı. 12- Radyo Silence (ilk filmin yönetmenleri) bu filmde sadece yapımcı olarak kaldılar; yönetmen koltuğuna türün yeni yeteneklerinden biri oturdu, bu da ton farkının sebeplerinden bir tanesi. 13- İlk filmdeki "Ölü Alex"in bir fotoğrafı veya yansıması, Grace’in bir halüsinasyon sahnesinde saniyelik olarak görünüyor. 14- Film, vergi avantajları ve gotik hastane binaları nedeniyle ağırlıklı olarak Macaristan, Budapeşte’de çekildi. 15- Senaryonun bir versiyonunda Faith’in de aslında tarikatın bir üyesi olduğu planlanmıştı ama sonradan "kız kardeş bağı" temasına dönüldü. 16- Filmin müziklerinde ilk filmin ikonik "Hide and Seek" şarkısının çok daha karanlık ve endüstriyel bir remiksi kullanıldı. 17- Hastanedeki tıbbi cihazların "bip" sesleri, sahnelerin temposu arttıkça kalp atış hızına göre hızlanacak şekilde kurgulandı. 18- Film, 2026’nın en yüksek açılış yapan korku devam filmlerinden biri olmayı başardı. 19- Titus ile olan son sahne için 3 farklı son çekildi; sinemalarda izletilen son en "aksiyon dolu" olanıydı. 20- Filmin jenerik sonu (post-credit) olmasa da, Grace’in son bakışı hikayenin bir "üçleme" ile tamamlanacağının sinyalini verdi. 21- İlk filmin 2019'daki başarısından sonra devam filmi için görüşmeler yıllarca sürdü ancak Samara Weaving'in uygun takvimini bulmak tam 6-7 yıl aldı. 22- Yönetmenler, filmin açılışındaki hastane sahneleri için tam 200 litre yapay kan kullandıklarını, zeminin o kadar kayganlaştığını ki çekimlerin birkaç kez kaza nedeniyle durduğunu söylediler. 23- Samara Weaving, filmdeki o bitmek bilmeyen çığlık sahneleri nedeniyle çekimler sırasında ses tellerini o kadar zorladı ki, iki hafta boyunca fısıldayarak konuşmak zorunda kaldı. 24- Filmin arka planında ilk filmdeki Le Domas ailesine ait gizli semboller ve "Bay Le Bail"in (şeytan) yeni ipuçları gizli. 25- Devam filminin bütçesi, ilk filmin tam üç katına (yaklaşık 20 milyon dolar) çıkarıldı.Samara Weaving, aksiyon sahnelerindeki kondisyonunu korumak için çekimlerden önce 3 ay boyunca kickboks ve interval koşu antrenmanları yaptı. 26- Film, vizyona girdiği ilk hafta sonunda ilk filmin açılış rekorunu kırmayı başardı; bu da 3. film için kapıları ardına kadar açtı.