Raf Yorumu: buse (@buse

Kızıl Goncalar L: Cüneyd, nasılsın? C:... L: Birçok insan bu nasılsın sorusundan hoşlanmaz. Hakiki bir cevabı olmadığını düşünür. C: Var elbet. Allah nasıl olmamı istiyorsa öyleyim. L: *Ben kulumun zannı üzereyim. C: 😌 L: Bir hocamız vardı. İslamın insana yaklaşımını…devamıKızıl Goncalar L: Cüneyd, nasılsın? C:... L: Birçok insan bu nasılsın sorusundan hoşlanmaz. Hakiki bir cevabı olmadığını düşünür. C: Var elbet. Allah nasıl olmamı istiyorsa öyleyim. L: *Ben kulumun zannı üzereyim. C: 😌 L: Bir hocamız vardı. İslamın insana yaklaşımını refere eden bazı örnekler verirdi. Yani Allah’ın senin nasıl olmanı istemesi aslında senin Allah'ı nasıl olmasını istemene çıkıyor. C: Allah sizin deyişinizle **bilinçdışı oluyor o zaman. Dünyayı görüş şeklimiz yani. L: Sen Allah'ı nasıl görüyorsun? C: ***Bilmek yok, tapmak var. L: Nasıl? C: Herkes bir şeye tapar. L: Bu bağlanır anlamında mı, kopamaz anlamında mı? C: İllâ (ikiside). Ama bazı şeyler biz inandığınız için var. Orası doğru. *Kul olarak bizler Allah’ı rahmetiyle de azâbıyla da anabiliriz. Bu konuda her hangi bir mâni yoktur. Ancak, Allah Teâlâ, kulu kendisini nasıl düşünüyor, ona nasıl muamele edeceğini tasavvur ediyorsa, o kuluna öyle tecelli eder. Allah’dan hayır, rahmet ve lutuf göreceği umudunu taşıyan ve bu uğurda mümkün olduğunca kendi yükümlülüklerini yerine getiren kişi, Allah’ı beklediği gibi bulacaktır. Aksini bekleyen de öyle bulacaktır. O halde boş bir avunma, aldanma ve kuruntuya kapılmadan Rabbimiz hakkında güzel zanda bulunmak, rahmetiyle tecelli edeceğine inanmak gerekmektedir. **Zihnin şu anda farkında olamayacağı ama gerektiğinde bilinçli farkındalığa girebilecek şeyleri içerir. Yani gerekmek ve istemek bizim ortak sözcüğümüz olabilir. Ama Allah sadece biz istediğimiz zaman bizimle olmuyor. ***Bilgiye ulaşmanın zorluğu ve insanın inanç arayışını temsil ediyor. Bu, insanın belirsizlikler ve karmaşıklıklarla dolu dünyasında bir şeylere derin bir bağlılık hissetme ihtiyacını dile getiriyor. Bilgi edinme sürecinin sınırlı olduğu, dolayısıyla bazı şeylere mutlak bir inançla yaklaşmanın, belirsizlikten kaçış olarak görülebileceği anlamına geliyor. Bu bağlamda, deneyim ve duyguların bilgiye göre daha ön planda olduğu bir durumu ifade ediyor.