Raf Yorumu: offred (@offred)

Gece Yarısı Treni'ne başlarken kendime onu bir günde bitirme hedefi koymuştum.nitekim bunuda başardım .Ama dürüst olmak gerekirse bitirebilmemin sebebi kitabı elimden bırakamadığım için değil, başladığım işi yarım bırakmayı istemediğim için kırk yılın başı ilk defa bir şeyi tamamlamak istediğim içindi…devamıGece Yarısı Treni'ne başlarken kendime onu bir günde bitirme hedefi koymuştum.nitekim bunuda başardım .Ama dürüst olmak gerekirse bitirebilmemin sebebi kitabı elimden bırakamadığım için değil, başladığım işi yarım bırakmayı istemediğim için kırk yılın başı ilk defa bir şeyi tamamlamak istediğim içindi ((kitaba 300 tl para vermeminde bunda etkisi büyük tabi ) burada bir arkadaştan imrenerek ki bu hayatımda kıskandığıma en mutlu olduğum şey olabilir.hemde kitap okuma alışkanlığımı geri kazanmak için böyle bir hedef koymak eğlenceli geldi üstelik. Bugün buna yeterli zamanımda vardı doğrusu neyse kitap yorumuma gelelim İlk sayfalarda karşıma çıkan konu beni gerçekten heyecanlandırmıştı. Hatta kendi kendime varya bu fikirden çok etkileyici bir hikaye çıkacak diye düşünmüştüm. Çünkü romanın çıkış noktası gerçekten çok güçlü, çok merak uyandırıcı bir konu üzerine kurulmuş.ölümden sonra geçmişe bir trenle gidip hayatını film şeridi gibi izlemek .Ne yazık ki sayfalar ilerledikçe bu beklentim giderek azaldı. Bana göre yazar, elindeki bu güçlü fikri yeterince değerlendirememiş. Hatta kitabı bitirdiğimde aklımda kalan en baskın düşünce konunun heba edilmesiydi.Kitabın beni en çok zorlayan yanı, gereğinden fazla uzatılmış anlatımı oldu.edebiyat yapmak için edebiyat yapılmış hissine kapıldım. Uzun betimlemeler, bitmek bilmeyen düşüncelermve sürekli semboller arasında dolaşan anlatım beni çok sıktı doğrusu.bir noktadan sonra hikâyenin önüne geçmeye başladı. Sayfaları çevirdikçe olayların ilerlemesini bekledim ama çoğu zaman aynı yerde dönüp duruyormuş hissine kapıldım.ortada adam akıllı bir hikaye yok gibiydi aslında .beni en çok üzen bu konunun taşıdığı muazzam potansiyeldi. Oysa böyle bir fikir etrafında karakterlerin pişmanlıkları çok daha derin işlenebilirdi. Geçmişleriyle yüzleşmeleri, yarım kalmış aşkları, söyleyemedikleri sözler, yaşanmış ve yaşanamamış hayatlar, kaçırılmış fırsatlar.oysa kitap yazar sayfa başına para alsın diye uzatılmış gibiydi. .aşırı sinirlendim yine bak.Sonuç olarak Gece Yarısı Treni benim için kötü bir fikirden doğmuş kötü bir roman değil. Tam tersine, çok güçlü bir ana konusu varken fakat anlatım tercihleri nedeniyle potansiyelini gerçekleştirememiş bir roman.