Raf Yorumu: offred (@offred)

Spoiler içeriyor DİZİNİN TAMAMINI ANLATTIM SONRA BANA GELİP SAYDIRMAYIN Bazı dizileri izlersiniz çok seversiniz ve biter Bazıları ise bitmez İçinize yerleşir Aradan aylar yıllar geçse bile aklınızın bir köşesinde yaşamaya devam eder Fleabag benim için tam olarak böyle bir dizi.kaç kere izledim…devamıDİZİNİN TAMAMINI ANLATTIM SONRA BANA GELİP SAYDIRMAYIN Bazı dizileri izlersiniz çok seversiniz ve biter Bazıları ise bitmez İçinize yerleşir Aradan aylar yıllar geçse bile aklınızın bir köşesinde yaşamaya devam eder Fleabag benim için tam olarak böyle bir dizi.kaç kere izledim saymadım bile biri bana en sevdiğim diziyi sorduğunda düşünmeden verdiğim cevaptır fleabag.Şimdiye kadar yüzlerce film onlarca dizi izledim Ama hiçbirinin bende bıraktığı his Fleabag kadar derin olmadı İlk bakışta küfürlü dağınık umursamaz ve komik bir kadın izliyormuşsunuz gibi geliyor Sürekli yanlış kararlar veren sınır tanımayan hayatını mahvetmekte usta biri İlk bölümlerde kahkahalar atıyorsunuz Ama sonra yavaş yavaş fark ediyorsunuz ki izlediğiniz şey aslında bir komedi değil.Bu yasın suçluluğun yalnızlığın ve kendinden nefret etmenin hikâyesi Fleabag sürekli şaka yapıyor çünkü durursa ağlayacak Sürekli konuşuyor çünkü sessiz kaldığında kafasının içindeki seslerle baş başa kalacak Yanlış insanlarla birlikte oluyor çünkü kendini doğru bir sevgiyi hak edecek kadar değerli görmüyor Sürekli kendini sabote ediyor çünkü mutlu olmayı hak ettiğine inanmıyor Sanırım beni en çok etkileyen şey Fleabag’in kusursuz biri olmaya hiç çalışmamasıydı Yanlış kararlar veriyor insanları kırıyor yalan söylüyor kaçıyor İlk sezon boyunca onun neden bu kadar dağınık olduğunu anlamaya çalışıyoruz Babası sevgisini gösteremiyor Ablasıyla arasında görünmez duvarlar var Üvey annesi sürekli onu küçümsüyor Ama dizinin gerçek yükü bunlar bile değil Boo Sanırım televizyon tarihinde beni en çok sarsan karakterlerden biri oldu Onu çok az görüyoruz ama Fleabag’in hayatındaki en gerçek sevgiyi hissedebiliyoruz Birlikte kurdukları kafe paylaştıkları hayat birbirlerine duydukları güven sonra gerçeği öğreniyoruz boonun sevgilisiyle birlikte olan kişi fleabag ve bunu öğrendiğinde intihar ediyor ilk izlediğimde gerçekten nefesim kesilmişti Çünkü o ana kadar onu anlamaya çalışıyordum O sahneden sonra ise neden kendinden bu kadar nefret ettiğini anlamaya başladım.kız meğer enişteciymiş affedemezsin tabi kendini diyorum başka insan mı kalmadı hayatta Bence Fleabag’in bütün o anlamsız ilişkileri kendini sürekli küçük düşürmesi hayatını bilinçli şekilde mahvetmesi hep bunun sonucu Kendine verdiği bir ceza Bu yüzden bu dizi bana göre sadece yas üzerine değil Kendini affedememek üzerine tabii ki rahip Başta bunun sadece imkânsız bir aşk hikâyesi olduğunu sanıyorsunuz Ama aslında ikisi de birbirinde eksik olan parçayı görüyor Rahip herkesin güldüğü o kadının arkasındaki kırık insanı görüyor Fleabag ise hayatında ilk kez gerçekten dinlendiğini gerçekten görüldüğünü hissediyor Ve dizinin benim için en zekice yazılmış tarafı Fleabag’in sürekli kameraya bakması İlk başta bunun sadece eğlenceli bir anlatım tekniği olduğunu düşünüyorsunuz Sonra anlıyorsunuz ki değil Biz onun kaçışıyız Canı sıkıldığında bize dönüyor Utandığında bize dönüyor Ağlayacağı zaman bize dönüyor Duygularıyla yüzleşmek zorunda kaldığında yine bize bakıyor Çünkü bizimle konuştuğu sürece gerçek hayatın içinde olmak zorunda kalmıyor Sonra rahip o unutulmaz cümleyi söylüyor Where did you just go Belki de televizyon tarihindeki en güçlü anlardan biriÇünkü ilk kez biri onun kaçtığını fark ediyor İlk kez biri o görünmez duvarı görüyor İlk kez biri onun gerçekten nereye saklandığını anlıyor Ve belki de Fleabag tam o anda âşık oluyor Çünkü ilk kez biri onu gerçekten görüyor Ama tabiki bu imkansız bir aşk hikayesine dönüyor.neyseki rahibin dediği gibi It'll pass Ve final Fleabag gülümsüyor el sallıyor Sonra arkasını dönüp yürümeye başlıyor İlk izlediğimde sadece üzülmüştüm Sonra tekrar izleyince anladım.Bütün dizi boyunca biz onun sığınağıydık Ne zaman canı yansa bize geliyordu Bizimle konuşuyordu Şakalaşıyordu Kendinden kaçıyordu.Finalde ise ilk kez bize ihtiyacı kalmıyor Fleabag bana bir karakter gibi gelmedi hiçbir zaman.Gerçek biri gibiydi