"Peki sen bir çocuğun büyüyeceğini görememek ne demek onu bildin mi ? Hiç bilir misin bu duyguyu? Hayat devam edecek, birileri yeni kitaplar yazacak okuyamayacaksın, yeni filmler çekilecek izleyemeyeceksin, sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken dinleyemeyeceksin. Bunlar kolay, alışır…devamı"Peki sen bir çocuğun büyüyeceğini görememek ne demek onu bildin mi ?
Hiç bilir misin bu duyguyu? Hayat devam edecek, birileri yeni kitaplar yazacak okuyamayacaksın, yeni filmler çekilecek izleyemeyeceksin, sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken dinleyemeyeceksin. Bunlar kolay, alışır insan ama onu büyürken izleyememek, yanında olamamak, ilk kız arkadaşını göremeyecek olmak. Baba, yüreğim yangın yeri gibi biliyor musun? Gözü arkada kalmak böyle bir şey galiba. Kaç gündür onu itmek istiyorum bana sarılınca, beni sevmesin diye kaç gündür uğraşıyorum ama yapamıyorum. Onun hayatında yutkunamadığı bir yumru olacağım için kendimden nefret ediyorum. Ona bir oda ver baba. Bir evi olsun ama zaman zaman da çıkıp gidebileceği bir evi. Ona söylemek istediğim o kadar çok şey var ki. Sen söyle ona, ona de ki... "
Zaman zaman güldüren bolca ağlatan ve film devam ettikçe gözyaşına boğan şaheser. Sulugöz değilim ama yüzümde, yastığımda kuru yer kalmadı. Affetmeyi öğrenmemiz gerekiyor. Yarın ölüm gelip alacakmışcasına affetmeyi öğrenmeliyiz.
Henüz sevdiğim insanları kaybetmedim ve kaybetmek de istemiyorum. Ne zaman büyüdüğümü düşünsem aklıma birini kaybetmediğim gelir. 2020'ye girerken belirli planlarım vardı ve bu yılın güzel geçeceğine inanıyordum ama içimde bu yıl birini kaybedeceğime dair bir hisle beraber. Yılın yarısı bitti kaldı yarısı. Umuyorum ki kimseyi kaybetmem. Hala filmin etkisi altındayım, izleyeli 1 saat olacak hala ağlıyorum. Aklınızdan çıkarmamanız gereken tek gerçek var. İnsanlar doğar, yaşar ve ölür. Bundan sonrasına inanmak sizin elinizde. Diğer dünya dedikleri yer bende hep bir bilinmezliktir ama biliyorum ki birini kaybettiğimde o yerin gerçek olması için canımı vereceğim.
20 Şubat 2021 düzenlemesi:
2020'nin son aylarında maalesef ölüm haberi aldım :') Keşke hislerimde yanılsaymışım. Benim için bilinmez olan "diğer dünya" umarım gerçektir. Birini kaybedince bunu kabullenmek zor geliyorsa onu tekrar görmek için bir umut ararsınız. Ölenlerin yok olup gittiklerinin düşüncesi çok tuhaf. Kahkahasını, ağlamasını duyduğunuz insanın öldüğünü anlayabilmek hiç kolay değil. Umuyorum ki olduğu yerde mutludur. Ölmeden önce çok acı çekti, umarım orada canı yanmıyordur. "Ne zaman büyüdüğümü düşünsem aklıma birini kaybetmediğim gelir " demişim, büyüdüm mü şimdi? Birini kaybettikten sonra hiç bir şey olmamış gibi bunu konuşmamak, saklamak mı büyümek? Bence bu sadece çocukluk ve çocuğum. "İnsanları affetmeliyiz" demişim :D Affetmediğim, büyük ihtimalle de affetmeyeceğim insanlar var. Bu filmden sonra çok şey değişmiş, tekrar izlemek lazım...