(@) - Raf

Spoiler içeriyor niçin yüzüğü ateşe atıp insanlığı kurtaracak olan bilge ve güçlü gandalf değil de bu zaferi kazanmak çelimsiz hobbit frodo'ya düşer? toplumun özdeşleştiği kişi frodo'dur çünkü. hepimiz birer frodo'yuz. tüm diğer güçlü figürler iktidarı ele geçirdiğinde kendilerini kaybetmeye daha meyilli olurken…devamı

prafheimas 3 years ago

İhtiras Tramvayı

Elia Kazan

8 Gönderi

Spoiler içeriyor " her kimseniz, bir yabancının nezaketine her zaman ihtiyacım olmuştur." oyunculuklar müthişti. çatışmalar, karşıtlıklar, gerçeklik algıları, nezaket ile kabalık, yalınlık ile şatafat, arzu ile ölüm.. patriyarkiye hapsolmuş kadınlık halleri.. erkeklerin dünyasının eril dil ile kuşatıcılığı.. ve bir kadının kendini özne…devamı

prafheimas 3 years ago

Maldoror'un Şarkıları

Comte De Lautréamont

2 Gönderi

sürrealist şiirin gelişiminde ilk ve önemli katkıları olan genç şair. okuyunca bana ıstırabı çağının ötesinde doğmuş olmanın yalnızlığını çeken kafka'yı, sadık hidayet karamsarlığını, ama en çok da erdemin iki yüzlülüğüne savaş açmasıyla marques de sade'ı anımsatıyor. özellikle meşhur birinci şarkısını…devamısürrealist şiirin gelişiminde ilk ve önemli katkıları olan genç şair. okuyunca bana ıstırabı çağının ötesinde doğmuş olmanın yalnızlığını çeken kafka'yı, sadık hidayet karamsarlığını, ama en çok da erdemin iki yüzlülüğüne savaş açmasıyla marques de sade'ı anımsatıyor. özellikle meşhur birinci şarkısını çoğumuz biliriz. budala işler yapan küçük insanların küçük dünyaları ve tüm bu çürümeye uyumsamış gülücükler saçan mutlu insan yığınları karşısında dehşete düşüp keskin bir bıçakla "onlar gibi olmak için" dudaklarını kesen onlar gibi bir gülüş yaratmak isteyen bir insanla toplum aradaki uçurum. ki ilhamla joker karakteri ortaya çıkmış görünüyor, günümüzde de bu anti kahraman yaratısı üzerinden. kendisi de şarkılarında maldoror adlı bir kara kahraman üzerinden yeryüzüne, gökyüzüne, tanrıya, özellikle kiliseye, burjuvaziye, üçüncü napolyon'a, güç ve ün peşindeki insana ve toplumun kendisine savaş açar, alay eder tüm otorite ile. dili, imgelemi, şiiri tamamen değiştirip evcil ve iğdiş edilmişlikten kurtarıp yeniden sınırsız bir başkaldırıya dönüştürür. üstelik çok genç yaşta yapar bu dil devrimi niteliğindeki yeniliği. sürrealist şairler ve onların kültüre, dine, her tür yozluğa, güce politik karşı çıkışlarında kendisi en çok anılan, hayranlık duyulan kişi olur. çok severim, büyülü vahşi bir nehir gibi akan üslubunu: "ben de tıpkı köpekler gibi sonsuzluk gereksinimi duyuyorum.. ama çaresizim, doyuramıyorum bu açlığı! bana söylediklerine göre bir erkekle bir kadının oğluymuşum. bu hayrete düşürüyor beni.. daha üst düzeyde olduğumu sanırdım! hem zaten, bence bir önemi yok nereden geldiğimin? ben, kendi payıma, kendi istencime bağlı olsaydı, açlığı fırtınalarla dost olan dişi köpekbalığı ile yırtıcılığı ile ünlü kaplanın oğlu olmak isterdim: bunca kötü olmazdım. .. yüce yaratıcının güçlü bir kin gülümsemesiyle bana bağışladığı çirkinliği kimsenin görmesi gerekmez. her sabah, güneş bütün doğaya sağaltıcı sevinç ve sıcaklık yayarak başkaları için doğarken, ben beni şarap gibi esriten bir umutsuzluk içinde, sevgilini inimin taa dibinde çömelmiş, karanlıklarla yüklü boşluğa gözlerini dikerek, yüzümün tek çizgisi kımıldamadan, güçlü ellerimle paramparça ederim göğsümü. bununla birlikte kuduza yakalanmamış olduğumu duyumsarım! bununla birlikte, acı çeken tek kişinin ben olmadığımı duyumsarım! bununla birlikte soluk aldığımı duyumsarım."

prafheimas 3 years ago

Modern Dünyada Gündelik Hayat

Henri Lefebvre

1 Gönderi

bu kitabı çok bunalıp ağladığım bir akşam o önermişti. gündeliğin beni yiyip bitirdiğinden, her gün aynı şeylerin olduğundan, kaçıp kurtulacak bir çıkış noktası veya anlamlı gelecek herhangi bir şey ortaya koyamadığımdan yakınmıştım. ne olmuştu peki okuyunca? bir farkındalık. her şey…devamıbu kitabı çok bunalıp ağladığım bir akşam o önermişti. gündeliğin beni yiyip bitirdiğinden, her gün aynı şeylerin olduğundan, kaçıp kurtulacak bir çıkış noktası veya anlamlı gelecek herhangi bir şey ortaya koyamadığımdan yakınmıştım. ne olmuştu peki okuyunca? bir farkındalık. her şey bir göstergeydi işte. gösterişe dönüşen her şey sahteydi. çılgın tüketim, hedonizm toplumu. malım mülküm olsun hayalim hiç olmadı. iyi bir telefon bile çekmedi canım. içimden nasıl geliyorsa hoşa gitme arzusu bile duymadan giyindim, öyle yaşadım. hep daha anlamlı olanı bulup çıkarmaya çalıştım. temel ihtiyaçlarımdan bile ödün verip elime geçen her kuruşu kitaba verdim. boş vakitlerimde makale okudum. yalnız yürüyüşler yapıp kendimle baş başa kaldım. arkadaşlarım telefonlarından oyun oynarken, kafelerde yüzbir, tavla peşinde eğlendiğini sanadururken bakışımı genişletecek ruhumla karşılaşacak filmler izledim. sosyal medyaya direndim. orası da bir personadan ibaretti. insanı oyalıyor, içini boşaltıyor ve sonsuz dikkat dağınıklığına yol açıyordu. kapattım facebook, twitter, instagram, whatsapp. telefonu bile bıraktım aylarca bir kenara. beni görmek isteyen beni bulsundu. yüzüme baksındı iletişim kurarken, tanımak isterken benimle yan yana yürüsün sorular sorsundu. kafelere bile gidip oturmaz oldum, oralarda ıvır zıvırdı işte. parklarda, sokaklarda dolaştım. balkonlarda oturdum, uzun kahvaltılar sonrası şiirler okudum kendi kendime. masa başlarında kaldım kitabımın başında mırıldanır oldum çatı katı evimin yalnızlığında: "fakat, allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. fakat benim de sevmeğe hakkım yok mu albayım? yok. peki albayım. ben de susarım o zaman. gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? sorarım size: nasıl? kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. küçük oyunlar istemiyorum albayım." artık yoktum. kimsenin görmediği bir yerde kendi içimde dönüp duruyordum. önümde dev gibi bir üst dil vardı, kuramlar, politikalar, tarih, edebiyat, sinema dili.. üstüme üstüme geliyordu her şey. flaubert'in romanındaki hezeyana kapılmıştım. torbama anlam kırıntıları topluyor ve sabrediyordum kendimi nasıl icat edeceğimi ve değer dünyamı kuracağımı bulmaya çalışırken. dönüşecek ve dönüştürecektim. öğrendiklerim ile gerçek hayat arasında bağ kurmaya çalışıyordum. fromm'un sevme sanatı'nı okuyor daha iyi nasıl sevebilirim diye emek veriyordum. o'na türlü özverilerde bulunuyordum. yaptığım kurabiyeyi ağzına götürdüğünde gözlerim büyüyordu acaba beğenecek mi diye heyecanla. gülümseyerek döndüğünde evet işte, oluyor dedim kendi kendime. sevmek çabaydı ve ben de biliyordum nihayet sevmesini. sonra o gitti, nedensizce. neyi yanlış yaptım, bulamıyordum. beni güzel bulmuyordu belki yıllar sonra. beğenmiyor, artık onu heyecanlandırmıyordum benden bekledigi her şeyi sonunda kusursuzca yaptığım anda. değerden düşmüştüm. kendime bakmayı, arzu nesnesi olarak yenilenmeyi becerememiştim. demode olmuştum belki de. gündelik hayatın sıradanlığına direnip başka şeyler kurmaya çabalamam kimsenin umurunda değildi. kimseye dokunamıyordum, gerçek bir dostluk bağı kurmak imkansızdı. kimse hiçbir şeyi merak etmiyor, düşünmek ve konuşmak istemiyordu. sapyoseksüelim ben diyen tipler türüyordu etrafımda. seninle olmak istiyorum, ne iyisin, için ne güzel, ne zekisinler.. onlar da yalnızca bedenime ulaşmak ve tüketmek istiyorlardı etimi. tüm zihnimi yalamak ve mideye indirmek beni oburca. bunlara da direndim, o'nsuz ve yapayalnız kalmışken. ailemin evine döndüm, yorgunca. bu kez kardeşlerim, ailem söyleniyordu. bir personaya, onların kafasında kurduğu kimliğe göre davranmalıydım. giyim kuşamla statümü belirginleştirmeli, kariyerim için uğraşmalı, her daim herkesin hoşuna gitmeliydim. gittikçe alışveriş, moda, marka, yaşam diye verilen o yüzeysellikten uzaklaşıyor her şeye yabancılaşıyordum. her yerde yadırganıyor, tuhaf, değişik diye etiketleniyordum. onlarla kesişebilmem için onlar gibi olmamı talep ediyorlardı mütemadiyen. giyimli kuşamlıydılar. güzeldiler. modaydılar. zamanın ruhuyla/ ruhsuzluğuyla dikildiler karşıma. tatminsiz, doyumsuzdular. hırsları, öfkeleri bedenselleşmişti. yıkma ve yıkılma histesi ile doluydular. herkes çılgınca sınıf atlamak istiyordu. mülk üzerinden birbirine derslerini veriyordu. bu savaşta tanrı da taraf tutuyordu. en iyi olanın, en haklının yanındaydı, tanrı. tanrı her şeye kadirdi. sermayenin en iyisini bulur ve verirdi kuluna. haksızlık değil miydi bu? iyinin ve kötünün ardına düşmüştüm. adaletin peşine düşmüştüm. tanrı sevgisinin peşine düşmüştüm en başında. anlamlı ve yaşamaya değer bir hayatın peşine düşmüştüm. aşkın, dostluğun peşine.. tanrının gözünden düşmüştüm ilk önce. devletin gözünden düşmüştüm. ailemin gözünden, sevgilimin gözünden düşmüştüm. çocukların bile gözünden düşmüştüm kendimi parlatmadıkça. piyasa her şeye kadirdir. insanın içini oyar, yozlaştırır ve yüceltir onu metaya dönüştürerek kişilik pazarında. işte benim ortaya koyduğum hayat. bir yanlış anlamanın bedeli belki de yalnızca. belki de hayat yalnız başına dönüştürülen değiştirilen bir şey değildi. ötekinin gözünden görülemeyen her insan yeryüzünden silinirdi. insan arada olan varlık, her şeyin arasında oluşan özne.. ilişkileriyle var olan.. bense terk edilmiş, yeryüzü ile gökyüzünün arasında asılı kalmıştım.

prafheimas 3 years ago

Doğanın Anatomisi

Julia Rothman

1 Gönderi

julia rothman'a ait müthiş bir kitap. odtü yayınlarından üç kitap olarak çıkmış. diğerleri okyanusun anatomisi, yiyecek anatomisi. bende sadece doğanın anatomisi olanı var fakat diğerlerini de kesinlikle alacağım. görselleri, içeriği rengarenk. insanda öforiye sebep oluyor. ilk defa hayatımda bir kitap…devamı

prafheimas 3 years ago

9

Ümit Ünal

14 Gönderi

Spoiler içeriyor ümit ünal'ın yönetmenliğini yaptığı ilk film. daha önceden senaryosunu yazdığı bazı filmlerini izlemiş fakat yönetmene odaklanan biri olduğum için kendisine dikkat etmemişim. filmini hem sinema hem de edebiyatın kesişimi gibi hissedip senaryosuna vurulunca ancak fark ettim ne denli iyi bir…devamı

prafheimas 3 years ago

Penny Dreadful

John Logan

24 Gönderi

aklı başında her insan evladı gibi eva green'e tapıyor olduğum için başladığım dizi. birinci sezon beşinci bölümden itibaren açılmaya başlıyor, ilk bölümlerinde sabırlı olmak lazım, mevzu ne diye çok da darlanmadan. senaryosu müthiş renkli. postmodern bir kurgu olmuş, metinlerarası bir…devamı

prafheimas 3 years ago

Aşk

Wilhelm Schmid

2 Gönderi

Spoiler içeriyor aşk karmaşık ve en özgün deneyimlerden biri olduğu için onu incelemek de epey zorlaşıyor. schmid, az çok bildiğimiz aşk deneyimlerimizi yalın bir dille renkler üzerinden sevimli ve canlı biçimde ele alıyor. metnin bütününde aşka; nefes aldırmak gerektiğini vurgulaması dikkate değer.…devamıaşk karmaşık ve en özgün deneyimlerden biri olduğu için onu incelemek de epey zorlaşıyor. schmid, az çok bildiğimiz aşk deneyimlerimizi yalın bir dille renkler üzerinden sevimli ve canlı biçimde ele alıyor. metnin bütününde aşka; nefes aldırmak gerektiğini vurgulaması dikkate değer. hem aşkı tıpkı bir bebek gibi iki kişinin birlikteliğinden doğarak emekle büyütülmesine dair bir analoji hem de maalesef bittiğinde aşkımız öldüğünde yasını tutup yeniden hayata başlama deneyimine en yakın imge sanırım bu. aşkın nefes almak organlikliğinin yanı sıra ikincil anlamıyla var olabilmesi için mesafe, boşluk, aralık gerektirdiğinden de vazgeçilmezdir. yazar da tam olarak aşkın hem birbirinden renkli yönlerine vurgu yapıyor hem de onun dengesinin nasıl mümkün olabileceğine kafa yoruyor. aşkın halleri * erotik yakınlaşma, cinsel çekim. * güçlü duygular hissetmek, paylaşmak * düşünce alışverişi, zihinsel paylaşım * aşkın kendisine dönüşmek, anda kaybolmak * aşkın gündelik hayatı, alışkanlıklar aşk ve daha doğrusu insan çok boyutlu olduğuna göre bedensel, duygusal, zihinsel olarak aşkı hem deneyimlemek ve derinleştirmek hem de partner ile birlikte müşterek saatler, vakitler yaratarak paylaşmak önemli. öte yandan gündelik hayat içindeki ortak alanlar, özel alanlar, iş bölümü vs. her şeyin de net biçimde baştan konuşulması birçok sorunun önüne geçecektir yazara göre. aşk biterse taraflardan birisi için bile olsa birlikte konuşarak sonlandırmak ve yasını yaşadıktan sonra tekil aşkın öldüğünü kabul etmek fakat aşk enerjisinin potansiyel olarak sonsuz olduğunu ve yeni başlangıçlar yaratabilecegini de bilmek. sadakate gelince... "aşk yalnızca duygulardan oluşmaz, aşk aynı zamanda bir karardır. bu kararı habire değiştirmemek, herhangi bir şeyin geçerlilik kazanabilmesinin önkoşuludur. burada vazgeçilemeyecek olan şey, gerçekte olandan başka her şeyin daha iyi, daha ilginç, daha heyecanlı olacağını zihnimize soruşturan fırsatları kaçırmaktan şikayet edip durmamak için imkan ve ihtimallerden bilinçli olarak feragat etmektir."(75)

prafheimas 3 years ago

The Man Who Loved Women

François Truffaut

1 Gönderi

Spoiler içeriyor "benim için hiçbir şey yürüyen ve yürürken adımlarının ritmiyle elbisesi ya da eteği sallanan bir kadından güzel olamaz. bazı kadınlar bir amaca doğru yürür. belki bir randevuya. bazıları sadece zaman gecirir. bazıları arkadan o kadar güzeldir ki hayal kırıklığına uğramayayım…devamı

prafheimas 3 years ago

Çoğunluk

Seren Yüce

13 Gönderi

Spoiler içeriyor filmi bourdieu'nün habitus ve farklı tür sermaye birikimleri, badiou'nin demokratik materyalizm'i, nurdan gürbilek'in kötü çocuk türk'ü ve kısmen rancier'in komünizmi üzerinden inceleyen ebru çiğdem thwaites epey yoğun katmanlı bir metin ele almış. çoğunluk azınlık ilişkisine odaklanan metinde çoğunluk: akp dönemi…devamıfilmi bourdieu'nün habitus ve farklı tür sermaye birikimleri, badiou'nin demokratik materyalizm'i, nurdan gürbilek'in kötü çocuk türk'ü ve kısmen rancier'in komünizmi üzerinden inceleyen ebru çiğdem thwaites epey yoğun katmanlı bir metin ele almış. çoğunluk azınlık ilişkisine odaklanan metinde çoğunluk: akp dönemi "türk islam sentezini milliyetçilik, muhafazakarlık ve militarizm ile bezenmiş iktidar anlayışını betimliyor." (s.169) mertkan gül'e aşık olsa bile içinde bulunduğu habitus babasının izinden gitmek dışında bir secenek sunmuyor. hem ekonomik sermaye olarak babasına bağlı, edilgen olduğu için hem de kültürel sermayesi olmadığı için. dahası sosyal sermayesi de babası ve verili çevresinden ibarettir. üstelik değişmesi, temas etmesi için gereken kamusal alan da mevcut değildir. öte yandan günümüz toplumlarının egemen ideolojisi olan demokratik materyalizm de ancak mevcut iktidar ve sermaye ilişkileri korunduğu sürece kişiye kendini temsil etme hakkı sunduğundan gül'ün varlığı çok azıcık ve pek degersiz kültürel sermayesi (sosyoloji öğrencisi oluşu) de görünür olmayacaktır çoğunluğun gözünde. etnik ve sınıfsal farklılık onu bir an önce def edilmesi gereken tekinsiz öteki'den ibaret kılacaktır, mertkan'ın nefes aldığı habitusta. öyleyse politik olarak degişimi, teması içe içe geçmeyi mümkün kılabilecek ne kalıyor geriye? çoğunluktaki hayalet: yani rancier'in komünizm tahayyülü: "komünizm, toplumsal aktörlerin kendi günlük pratiklerinin dışında bir şey yapması herkesin yerini bildiği ( ezen-ezilen, işçi- patron, ogretmen- ogrenci) bir toplum yerine, herkesin konumlarını değiştirebildiği bir toplum yaratmaktır. örneğin bourdieu'ye göre bir işçi şiir yazamaz, çünkü sanatsal üretimin gerektirdiği kültürel birikime ve sosyal ağa sahip değildir. oysa, rancier'e göre komünizm işçinin şiir yazmasıdır." (ebru çiğdem thwaites, çoğunluktaki hayalet)