(@) - Raf

" insan mutluluk peşinde değil, daha ziyade verili bir durumun barındırdığı potansiyeli gerçekleştirerek mutlu olacak bir nedenin peşindedir." (frankl) toplama kampı deneyimleri birinci evre : bu evreyi karakterize eden belirti şoktur. şaşkınlık ile birlikte af yanılsaması da en çok ilk…devamı" insan mutluluk peşinde değil, daha ziyade verili bir durumun barındırdığı potansiyeli gerçekleştirerek mutlu olacak bir nedenin peşindedir." (frankl) toplama kampı deneyimleri birinci evre : bu evreyi karakterize eden belirti şoktur. şaşkınlık ile birlikte af yanılsaması da en çok ilk evrede hissedilir, psikolojide bir kavram olarak idama mahkum edilmiş bir insanın infazlar kısa süre önce bile son dakikada affedilebileceği yanılsamasına kapılması. toplama kamplarında da başlangıçta herkes bir şekilde buradan çıkarılacağını sanır. " anormal bir duruma anormal bir tepki normal davranıştır." ikinci evre : duygusal ölüm, göreli tepkisizlik. tiksinti, dehşet ve acıma artık bu seyircinin hissedemediği şeylerdi. apati, yani duyguların körleşmesi ve kişinin artık hiçbir şey umrunda değilmiş gibi hissetmesi. ayrıca zihinsel etkinliğin daha ilkel bir düzeye gerilemesi olan regresyon da kamp sakinlerinde sık görülür. tifus salgını ve deliryum da en çok rastlanan hastalıklar. " toplama kampında, yaşantının tüm fiziksel ve zihinsel ilkelliğine rağmen ruhsal yaşamın derinleşmesi mümkündü. zengin bir entelektüel yaşama alışmış olan duyarlı kişiler daha fazla etkilenseler de ( çoğunlukla daha hassas yapıda olurlar) iç benlikleri daha az hasasa uğrar. kendilerini çevreleyen korkunçluklardan, iç zenginliklerine ve ruhsal özgürlüklerine sığınarak korunabiliyorlardı."(s. 48) üçüncü evre : toplama kampından serbest bırakıldıktan sonraki yaşanan psikolojik olaylar; hayal kırıklığı, mutsuzluk, içerleme, şiddet istemi, keyif alamama.. depersonalizasyon " nasıl bir dalgıç devasa atmosferik basınç altında bulunduğu hücresinden aniden çıktığında yaşamı tehlikeye giriyorsa, zihinsel basınçtan bir anda kurtulan insanın da manevi ve ahlaki sağlığı zarar görebiliyordu." (s. 100) ana hatlarıyla logoterapi anlam odaklı bir psikoterapi yöntemidir. danışanın geçmişine değil; gelecekte içini dolduracağı anlamlarla ilgilenir ve anlam bulmasına yardımcı olmayı görev edinir. danışanın görme alanını genişleterek olası anlamların tamamının bilince çıkmasını ve görülebilir olmasını sağlar. logoterapiye göre hayatın anlamını üç farklı yolla keşfedebiliriz: 1) bir üretimde bulunarak veya bir iş yaparak. 2) bir şeyi deneyimleyerek ya da biriyle temas ederek. 3) kaçınılmaz olan ıstıraba karşı aldığımız tavırla. " önemli olan koşullardan özgürleşme değil, koşullara karşı bir duruş alabilmektir. insan tamamen kendi belirlenimindedir, her zaman var oluşuna ne olacağını ve bir sonraki anda neye dönüşeceğini seçer. her insan her an değişmekte özgürdür. insan dünyayı mümkünse iyiye götürmeye muktedirdir ve kendisini de gerekirse iyiye doğru değiştirebilir. önemli olan herhangi bir durumda en iyisini yapabilmek: 1) ıstırabı bir insan kazanımına ve edimine çevirme 2) suçluluktan kendini iyiye doğru değiştirme olanağı 3) hayatın geçiciliğinden sorumlu bir davranış için bir teşvik edinme. sonuç olarak nietzsche'nin dediği gibi "yaşamak için bir neden'i olan insan her tür nasıl'a katlanabilir." evet, toplama kamplarında çıplak bir bedenden ibaretken bile sevgisini, onurunu karakterini, özgül biricik anlamını koruyabilecek ruhsal özgürlüğe sahiptir." çünkü ne olursa olsun: " logos ( anlam) mantıktan ( logic) daha derindir."

prafheimas 3 years ago

İntihar Üzerine Notlar

Simon Critchley

2 Gönderi

"intihar hür, bağımsız bir eylem olmaktan çok, egemenliği zorla ele geçiren, ahlaki açıdan utanç verici ve kınanması gereken bir itaatsizlik olarak görülür." "..doğrusunu isterseniz "gerçekten" intihar etmek olanaksızdır. kendimi öldüremem. öldürdüğüm şey, -kendisine dönüştüğüm- nefret ettiğim nesnedir. dönüştüğüm bu şeyden…devamı

prafheimas 3 years ago

Bahoz

Kazım Öz

6 Gönderi

Spoiler içeriyor 90'lar türkiye'sinde üniversiteli devrimci kürt gençlere; özelde cemal'in hikayesine odaklanıyor film. filmde, cemal'in apolitik, salt dinsel aidiyetten solla kürt tarihi ile giderek teori ve pratikteki değişimi ana tem olarak sürerken; hareketin bizzat içeriden nasıl işlediğini ne tür kuralları gizlerim olduğunu…devamı90'lar türkiye'sinde üniversiteli devrimci kürt gençlere; özelde cemal'in hikayesine odaklanıyor film. filmde, cemal'in apolitik, salt dinsel aidiyetten solla kürt tarihi ile giderek teori ve pratikteki değişimi ana tem olarak sürerken; hareketin bizzat içeriden nasıl işlediğini ne tür kuralları gizlerim olduğunu da gözler önüne seriyor. şehir kadrosu ve dağ kadrosu olarak ikiye ayrılıyorlar örneğin. aralarında geçişlilik söz konusu. dağda yaralanan biri üniversiteli öğrencilerce saklanırken polise deşifre olan örgütlü öğrenci de "çıkış yapmak" tabiri ile dağa gidebiliyor; hatta "irademi partiye teslim ediyorum."diyerek artık tamamen bireysel olandan bedenden iradeden vazgeçip örgütün bir uzvu hali olacağına dair adanmışlık söz vererek. türkiye solu ile kürt solu 60'larda birlikte ve yan yana önemli bir aktör haline gelirken deniz gezmiş ortaklığı ile sahneye birlikte çıkarken ilerleyen yıllardaki ayrışma ve kopmaların 90'lardaki yansımaları da verilir filmde. elbette tüm sol fraksiyonlar hala üniversitede ortak eylemler ve sorunlarda faşist müdahalelere direnmek için bir araya gelirler, dirsek teması halindedirler. fakat türkiye solu yök, üniversitelerin polislerle dolması, yemekhane ücretleri gibi bizzat kendi sorunlarına dair teori ve eylemler ile uğraşırken devrimci kürtler çatal bıçakla uğraşmaya vaktimiz yok diyerek de ortak hissedemezler kendilerini. çünkü doksanlar özellikle kürtlerin faili meçhul cinayetler, iskenceli gözaltılar, yasaklar, musa anter gibi onlar için önemli isimlerin kontrgerilla faaliyeti ile katledilmesi gibi kendilerine daha elzem görünen meselelesi vardır. kürtlükte diretmek ve bu direncin ağır bedelleri. türkiye solunu temsil eden 12 eylül'de on bes yıl hapis yatan orta yaşlı adam ile nezarette denk gelen cemal ve orhan diyaloğu yine iki örgüt arasındaki ayrımı ortaya koyuyor. genç devrimciler adama niçin yurt dışına gitmek istediğini sorar şaşırarak. adam dertli biçimde bu halk için mücadele etmeye değmediğini söyler. o artık pes etmiş, umudunu kaybetmiştir. oysa filmin devamında ve yoğun olarak sonunda kürt hareketi açısından hep yenilgiler, itirafçılar, kayıplar, ölümler, uzun hapisler.. olsa bile bir sekilde devamlılık gösterildiği ve önemli olanın da bu pes etmeme hali olduğu vurgulanır. cemal'in dersim dağlarına bakan kendine güvenen cesur ve mutlu hali de bunu gösterir. kendisi de doksanlarda kafileler halinde üniversiteyi bırakıp dağa çıkan kürt gençlerinden birisi olur. bu da bahoz filmini 12 eylül dönemi ve doksanlar filmleri arasında yinelenedurulan mücadele ettik ama kaybettik nostalji ve marazlı yalnızlık duygusundan bambaşka bir yere koyar politik olanda ıısrar ederek. (bkz: taş eğretilemesi, sema kaygusuz) (bkz: fırtına, yeniden mesut yeğen)

prafheimas 3 years ago

İstanbul Hatırası - Köprüyü Geçmek

Fatih Akın

15 Gönderi

guzel bir belgesel, kendi dönemine göre. istanbul'u her tür müziği ve çeşitliliği ile ayrım gözetmeksizin herkesin şehri olarak müzik üzerinden kuşatıcı büyüleyici yanını verebiliyor. öte yandan sınıfsallık, ırkçılık, piyasa, şehrin arka sokakları da göz önünde. müzik bu noktada kimisi için…devamı

prafheimas 3 years ago

Yüzüklerin Efendisi

Ralph Bakshi

12 Gönderi

Spoiler içeriyor niçin yüzüğü ateşe atıp insanlığı kurtaracak olan bilge ve güçlü gandalf değil de bu zaferi kazanmak çelimsiz hobbit frodo'ya düşer? toplumun özdeşleştiği kişi frodo'dur çünkü. hepimiz birer frodo'yuz. tüm diğer güçlü figürler iktidarı ele geçirdiğinde kendilerini kaybetmeye daha meyilli olurken…devamı

prafheimas 3 years ago

İhtiras Tramvayı

Elia Kazan

8 Gönderi

Spoiler içeriyor " her kimseniz, bir yabancının nezaketine her zaman ihtiyacım olmuştur." oyunculuklar müthişti. çatışmalar, karşıtlıklar, gerçeklik algıları, nezaket ile kabalık, yalınlık ile şatafat, arzu ile ölüm.. patriyarkiye hapsolmuş kadınlık halleri.. erkeklerin dünyasının eril dil ile kuşatıcılığı.. ve bir kadının kendini özne…devamı

prafheimas 3 years ago

Maldoror'un Şarkıları

Comte De Lautréamont

2 Gönderi

sürrealist şiirin gelişiminde ilk ve önemli katkıları olan genç şair. okuyunca bana ıstırabı çağının ötesinde doğmuş olmanın yalnızlığını çeken kafka'yı, sadık hidayet karamsarlığını, ama en çok da erdemin iki yüzlülüğüne savaş açmasıyla marques de sade'ı anımsatıyor. özellikle meşhur birinci şarkısını…devamısürrealist şiirin gelişiminde ilk ve önemli katkıları olan genç şair. okuyunca bana ıstırabı çağının ötesinde doğmuş olmanın yalnızlığını çeken kafka'yı, sadık hidayet karamsarlığını, ama en çok da erdemin iki yüzlülüğüne savaş açmasıyla marques de sade'ı anımsatıyor. özellikle meşhur birinci şarkısını çoğumuz biliriz. budala işler yapan küçük insanların küçük dünyaları ve tüm bu çürümeye uyumsamış gülücükler saçan mutlu insan yığınları karşısında dehşete düşüp keskin bir bıçakla "onlar gibi olmak için" dudaklarını kesen onlar gibi bir gülüş yaratmak isteyen bir insanla toplum aradaki uçurum. ki ilhamla joker karakteri ortaya çıkmış görünüyor, günümüzde de bu anti kahraman yaratısı üzerinden. kendisi de şarkılarında maldoror adlı bir kara kahraman üzerinden yeryüzüne, gökyüzüne, tanrıya, özellikle kiliseye, burjuvaziye, üçüncü napolyon'a, güç ve ün peşindeki insana ve toplumun kendisine savaş açar, alay eder tüm otorite ile. dili, imgelemi, şiiri tamamen değiştirip evcil ve iğdiş edilmişlikten kurtarıp yeniden sınırsız bir başkaldırıya dönüştürür. üstelik çok genç yaşta yapar bu dil devrimi niteliğindeki yeniliği. sürrealist şairler ve onların kültüre, dine, her tür yozluğa, güce politik karşı çıkışlarında kendisi en çok anılan, hayranlık duyulan kişi olur. çok severim, büyülü vahşi bir nehir gibi akan üslubunu: "ben de tıpkı köpekler gibi sonsuzluk gereksinimi duyuyorum.. ama çaresizim, doyuramıyorum bu açlığı! bana söylediklerine göre bir erkekle bir kadının oğluymuşum. bu hayrete düşürüyor beni.. daha üst düzeyde olduğumu sanırdım! hem zaten, bence bir önemi yok nereden geldiğimin? ben, kendi payıma, kendi istencime bağlı olsaydı, açlığı fırtınalarla dost olan dişi köpekbalığı ile yırtıcılığı ile ünlü kaplanın oğlu olmak isterdim: bunca kötü olmazdım. .. yüce yaratıcının güçlü bir kin gülümsemesiyle bana bağışladığı çirkinliği kimsenin görmesi gerekmez. her sabah, güneş bütün doğaya sağaltıcı sevinç ve sıcaklık yayarak başkaları için doğarken, ben beni şarap gibi esriten bir umutsuzluk içinde, sevgilini inimin taa dibinde çömelmiş, karanlıklarla yüklü boşluğa gözlerini dikerek, yüzümün tek çizgisi kımıldamadan, güçlü ellerimle paramparça ederim göğsümü. bununla birlikte kuduza yakalanmamış olduğumu duyumsarım! bununla birlikte, acı çeken tek kişinin ben olmadığımı duyumsarım! bununla birlikte soluk aldığımı duyumsarım."

prafheimas 3 years ago

Modern Dünyada Gündelik Hayat

Henri Lefebvre

1 Gönderi

bu kitabı çok bunalıp ağladığım bir akşam o önermişti. gündeliğin beni yiyip bitirdiğinden, her gün aynı şeylerin olduğundan, kaçıp kurtulacak bir çıkış noktası veya anlamlı gelecek herhangi bir şey ortaya koyamadığımdan yakınmıştım. ne olmuştu peki okuyunca? bir farkındalık. her şey…devamıbu kitabı çok bunalıp ağladığım bir akşam o önermişti. gündeliğin beni yiyip bitirdiğinden, her gün aynı şeylerin olduğundan, kaçıp kurtulacak bir çıkış noktası veya anlamlı gelecek herhangi bir şey ortaya koyamadığımdan yakınmıştım. ne olmuştu peki okuyunca? bir farkındalık. her şey bir göstergeydi işte. gösterişe dönüşen her şey sahteydi. çılgın tüketim, hedonizm toplumu. malım mülküm olsun hayalim hiç olmadı. iyi bir telefon bile çekmedi canım. içimden nasıl geliyorsa hoşa gitme arzusu bile duymadan giyindim, öyle yaşadım. hep daha anlamlı olanı bulup çıkarmaya çalıştım. temel ihtiyaçlarımdan bile ödün verip elime geçen her kuruşu kitaba verdim. boş vakitlerimde makale okudum. yalnız yürüyüşler yapıp kendimle baş başa kaldım. arkadaşlarım telefonlarından oyun oynarken, kafelerde yüzbir, tavla peşinde eğlendiğini sanadururken bakışımı genişletecek ruhumla karşılaşacak filmler izledim. sosyal medyaya direndim. orası da bir personadan ibaretti. insanı oyalıyor, içini boşaltıyor ve sonsuz dikkat dağınıklığına yol açıyordu. kapattım facebook, twitter, instagram, whatsapp. telefonu bile bıraktım aylarca bir kenara. beni görmek isteyen beni bulsundu. yüzüme baksındı iletişim kurarken, tanımak isterken benimle yan yana yürüsün sorular sorsundu. kafelere bile gidip oturmaz oldum, oralarda ıvır zıvırdı işte. parklarda, sokaklarda dolaştım. balkonlarda oturdum, uzun kahvaltılar sonrası şiirler okudum kendi kendime. masa başlarında kaldım kitabımın başında mırıldanır oldum çatı katı evimin yalnızlığında: "fakat, allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. fakat benim de sevmeğe hakkım yok mu albayım? yok. peki albayım. ben de susarım o zaman. gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? sorarım size: nasıl? kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. küçük oyunlar istemiyorum albayım." artık yoktum. kimsenin görmediği bir yerde kendi içimde dönüp duruyordum. önümde dev gibi bir üst dil vardı, kuramlar, politikalar, tarih, edebiyat, sinema dili.. üstüme üstüme geliyordu her şey. flaubert'in romanındaki hezeyana kapılmıştım. torbama anlam kırıntıları topluyor ve sabrediyordum kendimi nasıl icat edeceğimi ve değer dünyamı kuracağımı bulmaya çalışırken. dönüşecek ve dönüştürecektim. öğrendiklerim ile gerçek hayat arasında bağ kurmaya çalışıyordum. fromm'un sevme sanatı'nı okuyor daha iyi nasıl sevebilirim diye emek veriyordum. o'na türlü özverilerde bulunuyordum. yaptığım kurabiyeyi ağzına götürdüğünde gözlerim büyüyordu acaba beğenecek mi diye heyecanla. gülümseyerek döndüğünde evet işte, oluyor dedim kendi kendime. sevmek çabaydı ve ben de biliyordum nihayet sevmesini. sonra o gitti, nedensizce. neyi yanlış yaptım, bulamıyordum. beni güzel bulmuyordu belki yıllar sonra. beğenmiyor, artık onu heyecanlandırmıyordum benden bekledigi her şeyi sonunda kusursuzca yaptığım anda. değerden düşmüştüm. kendime bakmayı, arzu nesnesi olarak yenilenmeyi becerememiştim. demode olmuştum belki de. gündelik hayatın sıradanlığına direnip başka şeyler kurmaya çabalamam kimsenin umurunda değildi. kimseye dokunamıyordum, gerçek bir dostluk bağı kurmak imkansızdı. kimse hiçbir şeyi merak etmiyor, düşünmek ve konuşmak istemiyordu. sapyoseksüelim ben diyen tipler türüyordu etrafımda. seninle olmak istiyorum, ne iyisin, için ne güzel, ne zekisinler.. onlar da yalnızca bedenime ulaşmak ve tüketmek istiyorlardı etimi. tüm zihnimi yalamak ve mideye indirmek beni oburca. bunlara da direndim, o'nsuz ve yapayalnız kalmışken. ailemin evine döndüm, yorgunca. bu kez kardeşlerim, ailem söyleniyordu. bir personaya, onların kafasında kurduğu kimliğe göre davranmalıydım. giyim kuşamla statümü belirginleştirmeli, kariyerim için uğraşmalı, her daim herkesin hoşuna gitmeliydim. gittikçe alışveriş, moda, marka, yaşam diye verilen o yüzeysellikten uzaklaşıyor her şeye yabancılaşıyordum. her yerde yadırganıyor, tuhaf, değişik diye etiketleniyordum. onlarla kesişebilmem için onlar gibi olmamı talep ediyorlardı mütemadiyen. giyimli kuşamlıydılar. güzeldiler. modaydılar. zamanın ruhuyla/ ruhsuzluğuyla dikildiler karşıma. tatminsiz, doyumsuzdular. hırsları, öfkeleri bedenselleşmişti. yıkma ve yıkılma histesi ile doluydular. herkes çılgınca sınıf atlamak istiyordu. mülk üzerinden birbirine derslerini veriyordu. bu savaşta tanrı da taraf tutuyordu. en iyi olanın, en haklının yanındaydı, tanrı. tanrı her şeye kadirdi. sermayenin en iyisini bulur ve verirdi kuluna. haksızlık değil miydi bu? iyinin ve kötünün ardına düşmüştüm. adaletin peşine düşmüştüm. tanrı sevgisinin peşine düşmüştüm en başında. anlamlı ve yaşamaya değer bir hayatın peşine düşmüştüm. aşkın, dostluğun peşine.. tanrının gözünden düşmüştüm ilk önce. devletin gözünden düşmüştüm. ailemin gözünden, sevgilimin gözünden düşmüştüm. çocukların bile gözünden düşmüştüm kendimi parlatmadıkça. piyasa her şeye kadirdir. insanın içini oyar, yozlaştırır ve yüceltir onu metaya dönüştürerek kişilik pazarında. işte benim ortaya koyduğum hayat. bir yanlış anlamanın bedeli belki de yalnızca. belki de hayat yalnız başına dönüştürülen değiştirilen bir şey değildi. ötekinin gözünden görülemeyen her insan yeryüzünden silinirdi. insan arada olan varlık, her şeyin arasında oluşan özne.. ilişkileriyle var olan.. bense terk edilmiş, yeryüzü ile gökyüzünün arasında asılı kalmıştım.

prafheimas 3 years ago

Doğanın Anatomisi

Julia Rothman

1 Gönderi

julia rothman'a ait müthiş bir kitap. odtü yayınlarından üç kitap olarak çıkmış. diğerleri okyanusun anatomisi, yiyecek anatomisi. bende sadece doğanın anatomisi olanı var fakat diğerlerini de kesinlikle alacağım. görselleri, içeriği rengarenk. insanda öforiye sebep oluyor. ilk defa hayatımda bir kitap…devamı

prafheimas 3 years ago

9

Ümit Ünal

14 Gönderi

Spoiler içeriyor ümit ünal'ın yönetmenliğini yaptığı ilk film. daha önceden senaryosunu yazdığı bazı filmlerini izlemiş fakat yönetmene odaklanan biri olduğum için kendisine dikkat etmemişim. filmini hem sinema hem de edebiyatın kesişimi gibi hissedip senaryosuna vurulunca ancak fark ettim ne denli iyi bir…devamı