(@) - Raf

Sinemada ilk izlediğim film buydu. Herhangi bir seri takıntım olmadığından bi ara bu filmi tekrar izleyebilirim. Her neyse ileride umarım güzel bir gelirim olurda en azından sinemada seyirlik, izlemelik filmleri sinemada izleyebilirim. Nice filmlere...

romantizma 2 years ago

Truman Şov

Peter Weir

485 Gönderi

Alanına göre bakılırsa gayet hoş bir film.(tabii böyle bir şeyin gerçekleşme ihtimaline göre de gayet ütopik kaçıyor) Yorumum: Tanrı'yı oynayan küçük Tanrılar... Tanıtım bülteninde de yazdığı üzere başı ve sonu olan eli yüzü düzgün bir Jim Carrey filmine kim hayır…devamı

romantizma 2 years ago

Makinist

Brad Anderson

119 Gönderi

Küçüklüğümden beri duyuyorum. TV"de 'gördüm' mü emin değilim ama bir şekilde adını hep duyuyordum. Ve film kafamda 'makinist' denince çok farklı belirlenmişti. Gerçek bir makinist falan olacak diye bekliyordum. Özellikle son hafta veya günlerde iyiece merak etmiştim. Ve bugün izledim.…devamı

romantizma 2 years ago

3 Body Problem

David Benioff

70 Gönderi

Barack Obama'ya da dizide rol alması için teklif yapılmış ama reddetmiş. Roman uyarlaması olan yapımlar genelde çok güzel oluyor. Muhtemelen bu da güzel olacak. Yayınlandığı zaman boş bi zamanımda izler yorumlarım. Açıkçası yayınlanmasını dört gözle bekliyorum. Yönetmeni de boşa dam…devamıBarack Obama'ya da dizide rol alması için teklif yapılmış ama reddetmiş. Roman uyarlaması olan yapımlar genelde çok güzel oluyor. Muhtemelen bu da güzel olacak. Yayınlandığı zaman boş bi zamanımda izler yorumlarım. Açıkçası yayınlanmasını dört gözle bekliyorum. Yönetmeni de boşa dam olmadığına göre... Ben seviyorum böyle kitap roman-bilimkurgu uyarlaması olan dizi veya filmleri. Dizinin ilk 2-3 bölümü hatta ortalarına kadar çok durgun geçiyor. Yavaş tempoyu sevmeyenler sıkılabilir. Açıkçası benim için tam seyirlikti. Dizi gizem dozunu çok iyi ayarlamış ve devam ettirmiş. Bir sitede dizinin bir de Çin versiyonunun olduğunu öğrendim onu da izleyebilirim. Ayrıca piyasada kitabı 300 liradan aşağı satılmıyor. İndirimli haliyle 250 liraya bulursanız acımayın yapıştırın.(ben galiba 150'ye buldum xd) David Benioff yapıyor bu işi. Romanları diziye çok güzel uyarlıyor. Orijinali daha iyi bu arada. Ama kitaba sadık kalındı mı bilmiyorumda daha özgün ve nasıl diyeyim senaryosu her şeyi daha karmaşık ve spesifik. Yeni sezon granatisi daha çıkmadı ama aşşırı beklentiye girmeden bekliyorum. Yeni sezonu - daha doğrusu en az 3 sezon daha - çıkıp çıkmayacağı Netflix izleyicilerinin izleme oranlarına bağlıymış, eşik aşılırsa - ki aşıldı gibi duruyor- yeni sezon yolda. Bende double etki yapar bu arada. Kitap uyarlaması olduğu için bi görsel şölen daha izleriz. İlk defa Çin dizisi izliyorum bu arada. İlk 2 bölüm izledim adamlar yapmış ve aşmış. Kreması sütaşmış. Twitterda da sordum burada da sorayım: Bölüm 6'nın sonunda çalan müziği bilen var mı? Lütfen söyleyin. Spoiler içeren alan! Dizide LCDP'den Tokyo'ya çok benzeyen bi başrol vardı. İlginçti. Kitaba sadık mı kalındı bilmiyorum ama devamı gelecek... Haricinde sorgucu polis rolünü adam çok iyi oynamış. Cuk oturmuş. Fosur fosur sigara içip dedektifçilik yapan polislere sempati duyuyordum zaten, bu diziyle tescillenmiş oldu. -Kaç yaşında? -Sanırım 300,400 arası. -O ağaç Ming hanedanını görmüş. "Gökyüzünde üç güneş olduğu sürece her medeniyetin sonu kaos olur." "Metal üzengiyi ilk kez Cengiz Han'ın ordusu kullanmış. Atsırtında düşmandan üyi savaşmışlar. Dünyayı fethetmiş, herkesi sikip atmışlar. Onun için yüzde bir moğolum." "size tekrar korkmayı da öğreteceğiz." "ömrün laboratuvarda veya bilgisayarda geçiyor, kendini üstün sanıyorsun ama hepimiz aynı savaşı veriyoruz."

romantizma 2 years ago

Yaşamın Kıyısında

Kenneth Lonergan

144 Gönderi

Tekrar izlenesi film. Soundtracki de efsanedir sanki Mozart dinliyorsunuz hüzün kaplıyo içinizi Zeki Demirkubuz'un deyimiyle acının destanının yazıldığı film. Zeki Demirkubuz önerdiği için izledim. Açıkçası farklı bir film. Hayatın içinden ama kültürümüz bir olmadığı için alışıldığın dışında. (Eş zamanlı kamera…devamı

romantizma 2 years ago

Deadpool

Tim Miller

118 Gönderi

Okulda lisedeyken son sınıftaydı sanırım arkadaşlar çok sözünü ediyordu. Hatta sinemaya gitmişlerdi bu film için sanırım. Filmin komedi filmi olduğunu bile bilmiyordum, düz Marvel filmi sanıyordum. Dün arkadaşla serinin 2. filmini izledik 1'ini izlediği için. İyi ki de 2'sini izlemişiz.…devamı

romantizma 2 years ago

Beyaz Geceler

Dostoyevski

161 Gönderi

Spoiler içeriyor Tüm zamanların en iyi hikâyesi bana göre. Hayatımda beni en çok etkileyen kitap olabilir şu ana ladar abartısız bi şekilde... Üniversitede ders aralarında ve en son bahçede kantinin dışında oldukça yavaş ve sindire sindire okudum. Ne kadar küçük bir hikâyede…devamıTüm zamanların en iyi hikâyesi bana göre. Hayatımda beni en çok etkileyen kitap olabilir şu ana ladar abartısız bi şekilde... Üniversitede ders aralarında ve en son bahçede kantinin dışında oldukça yavaş ve sindire sindire okudum. Ne kadar küçük bir hikâyede olsa anlamı çok büyük bir kitap. Bir daha örümceklere asla eski gözle bakmayacağım, sırf bu romandan dolayı. Kitabın edebi unsurları çok yerinde ve gerçekten inanılmaz iyi. Gerçek hayattan da gerçek. Her ne kadar karamsar olmayıp Tolstoy'cu olsamda neden bu zamana kadar okumadım dediğim kitap. Yine kitap için ne kadar karamsar (karakterler) desemde, edebiyatla çok iyi harmanlanmış. Böyle bir olayın gerçekte olmasa bile hayali olarak bir kitap içinde bile yer bulması bizler için büyük bir kazanım. Yani düşünsenize böyle bir olay kitap üzerine konu oluyor. Kitabın bir yerinde (o da sonu) hizmetçisinin karakterin annesi olduğu ortaya çıkıyor. İlginç bir anekdottu. Yine kitabın bir erkeğin yazdığını düşünsekde asıl suçlunun genelde hep kadın olduğu görülüyor. Beklemediğim bir sonla bitiyor kitap. Ve bu kitabı Dostoyevski'nin 26-27'li yaşlarda yazdığını, karakterinde 26 yaşında olduğunu düşünürsek, 26 yaşında okuyor olmam hoş bir tesadüf olurdu ama 1 yaş altında okudum. Okuyun ve özümsemeye, anlamaya çalışın diyorum ve başkada bir şey demiyorum.(kitapta bazı yerler var ki o döneme göre bunlar nasıl yazılabilmiş akıl alır gibi değil. Büyük yazarsın Dostoyevski!) Ansızın İtalya'daymışım, gibi kentin taş yığını arasında bunalmış bir kentlinin yarı hasta ruh haliyle hayran hayran kırları seyrediyordum. Baharın gelmesiyle birlikte Tanrı'nın bağışladığı bütün gücünü ortaya koyarak süslenen, çiçeklerle bezenen bizim Peyersburg kırlarında insana dokunan ama ne olduğu anlaşılmayan bir şey vardır. Bazen yalnızca acıyarak bazen de hiç farkına varmadığımız, cılız, hastalıklı bir genç kızı, ama bir gün, beklemediğimiz bir anda, birdenbire değişerek anlaşılmayan bir güzelliğe bürünen bir kızı anımsatır Petersburg kırları. Bu kızın karşısında şaşırmış, kendinizden geçmişinizdir. Elimizde olmadan, "Hangi güç bu bezgin, düşünceli gözlere parlaklık verdi? Bu çökmüş, solgun yanaklara kan nereden geldi? Bu yumuşak yüz çizgilerine tutkuyu kim verdi? Bu göğüsler neden böyle kabarıp kabarıp iniyor? Bu soluk yüzlü kıza birdenbire bu canlılığı, diriliği, güzelliği veren nedir? Kim onun yanaklarına bu gülücüğü kondurdu? Bu hayat dolu, şen şakrak kahkahaları veren kimdir? "diye sorarsınız kendi kendinize. Gözleriniz birilerini arayarak çevrenize bakınırsınız. Ve bir anda her şeyi anlarsınız. Ama o an hemen geçer; belki de ertesi gün gene aynı dalgın bakışla, aynı solgun yüzle, hareketlerdeki aynı ürkeklikle, bezginlikle, hatta bir anlık taşkınlığından dolayı duyduğu pişmanlıkla, aynı tasayla, aynı hüzünle karşılaşırsınız. Bu bir anda gelip geçen güzelliğin neden böyle kısa ömürlü olsuğunu ve artık bir daha dönmeyeceğini içiniz burkularak düşünür, sevmeye bile vakit bulamadığınız bu aldatıcı, bir işe yaramaz güzelliğe ta derinden kırılırsınız. .. Çoğunlukla insan ayağı değmeyen kuytulara yerleşir hayalci, gün ışığından kaçıyormuş gibi bir hali vardır. .. .. Sanki bir dergiye imzasız bir mektup yazarak, içine kendi şiirlerini koymuş, mektupta da, şiirlerin asıl sahibi öldüğü için ozanın bir dostu olarak dizelerinin yayınlanmasını bir borç saydığını bildirmiş gibidir. Nastenka, niçin dostlarıyla oturup tatlı bir sohbete dalmaz tip adam? .. .. "Hayal tanrıçası" becerikli elleriyle altın kasnaklı gergefini hazırlamış(sevgili Nastenka, sanırım Jukovski'yi okumuşsunuzdur); şimdi de peri masallarının akıl almaz dünyasının nakışlarını işlemektedir. .. .. Artık onun bizim gerçek yaşantımızla işi yoktur! Her şeyi tersinden gören gözlerinde sizinle ben tembel, uyuşuk bezgin bir yaşam sürmekteyizdir, ona göre hepimiz alın yazımıza küskün, yaşamayı yük sayan insanlarız. Gerçekten de öyle, ilk bakışta birbirimize dargınmışız gibi soğuk, asık suratlı durmuyor muyuz, Nastenka? .. .. Tuhaf değil mi, kendisi için özlediği, benimle de paylaşmak istediği mutluluğa kavuşamayacağı korkusuydu asıl onun bana ilgisini artıran! .. .. -Bana âşık olmadığınız için çok seviyorum sizi. Sizin yerinizde bir başkası olsa bana sataşır, dirlik vermez; ahlarla, oflarla âşık numarası yapardı. Ama siz candan dostsunuz. (oysa herkes öldürür sevdiğini -Ezel) .. .. - Demin ağlayıp sızlıyordunuz, acı acı sitem ediyordunuz. Çünkü... Çünkü(açıkça söyleyeceğim) aşkınızı reddettiler, sizi yüzüstü bıraktılar. Bne buna katlanamazdım, Nastenka! Yüreğim size karşı öylesine büyük bir sevgiyle doluydu ki, yerimde sakin oturamazdım. Ama sevgimin bir işe yaramadığını görmekle de kahroluyordum. Bu durumda konuşmadan durabilir miyim, Nastenka? Dayanamadım, her şeyi söyledim. .. .. - Beni sevmiş olsaydınız şimdi ne yapardık; bir de bunu söyleyecektim. Beni dinleyen dostum - çünkü hala dostumsunuz -, ben basit, yoksul, sıradan bir insanım. Hoş, asıl önemli olan bu değil - şaşırdığım için geveliyorum bu lafları -... Neyse, bırakalım şimdi bunları. Demek istediğim şu ki, tanımadığım bu adamı sevseniz, sevmeye devam etseniz, ben gene de sizi deli gibi sevecek, ama sevgimin size yük olmaması için elimden geleni yapacaktım. Siz ancak yakınınızda, her an sizin için çarpan, minnet dolu, sımsıcak bir yürek olduğunu bilecek; yalnızca bunu anlayacaktınız. Hem öyle bir yürek ki... Ah, Nastenka, Nastenka!.. Beni ne durumlara soktunuz!.. .. .. Bazne de Nastenka içini çekerken gözleri yaşarıyordu. O zaman bana bir ürkeklik geliyor, buz gibi oluyordum. Ama o hemen elimi eline alıyor, beni uzaklara doğru sürüklüyordu. Böylece gevezelik ederek yeniden dolaşmaya koyuluyorduk. .. .. Ama sana kin bağlamak mı, Nastenka? Tertemiz, pırıl pırıl mutluluğuna gölge düşürmek mi? Acı sitemlerimle seni kederlendirip gizli azaplar vererek, en mutlu anlarında yüreğinin acıyla çarpmasını ister miyim? Gelin olduğun gün, onunla birlikte yürürken siyah saçlarını süslediğin narin çiçeklerden tekini bile soldurabilir miyim? Bunları ben mi yapacağım Nastenka? Asla, asla! Göklerin her zaman açık olsun, sevimli gülümseyişin parlaklığını, mutluluğunu yitirmesin. Yapayalnız yaşayan, sana karşı şükranla çarpan bir yüreğe tattırdığın mutluluk anından dolayı seni hep hayırla anacağım. Ulu Tanrım! O ne uzun, ne mutlu bir andı! Bir insana böyle bir an yaşam boyu yetmez mi? (kaderimiz aynı olmaz be umarım...)

romantizma 2 years ago

Bu tatil dönemimi çok verimsiz geçirdim diye yakınıyorum ama altın değerinde 3 tane kitap okudum. Olaya bir de o açıdan bakınca aslında çok kötü de geçmemiş. 3'ü de hayatıma anlam kattılar.

romantizma 2 years ago

The Handmaid's Tale

Bruce Miller

48 Gönderi

Ben aslında bu diziyi geçtiğimiz tatilde (yani bilinenini söylemek gerekirse15 tatil) kitabını okurken paralel olarakta dizisini izlemeyi düşünüyordum. Veya kitabını okuduktan sonra dizisini izlemeyi. Sanırım 1. sezon kitapta olan olayları anlatıyormuş. Diğer sezonlar doğaçlama veya senaristin kurgusu yani ama bu…devamı

romantizma 2 years ago

Kendini Arayan İnsan

Rollo May

5 Gönderi

Spoiler içeriyor Neden bu zamana kadar okumadığım, hep erteleyip durdum dediğim kitap. Arabölüm başlıklarını büyük harflerle anlamlı küçük bir cümleyle yazması bize gerçeği kafamıza vura vura gösteriyor. Kitabı okurken sıkıcı kılmayan unsur, yazarların, edebiyatçıların kitaplarından örneklerle psikolojik çözümlemelerin yapılmasıydı.(çoğunlukla şiir) Benlik bilincinin…devamıNeden bu zamana kadar okumadığım, hep erteleyip durdum dediğim kitap. Arabölüm başlıklarını büyük harflerle anlamlı küçük bir cümleyle yazması bize gerçeği kafamıza vura vura gösteriyor. Kitabı okurken sıkıcı kılmayan unsur, yazarların, edebiyatçıların kitaplarından örneklerle psikolojik çözümlemelerin yapılmasıydı.(çoğunlukla şiir) Benlik bilincinin önemini ve nasıl kazanılacağını çok güzel ve muazzam bir şekilde özetlemiş. Kitabın Sokrates'le sonlanması da ayrı hoş. Sanırım 1 veya 2 sene psikoloji kitabı okumam artık. Psikoterapi tekniğinin yararları da çok iyi anlatılmış. Bu kitap beni o derece doyurdu. Psikolojinin babasını okumuşuz haberimiz yok. (yazım yanlışları için kusura bakmayın sonra düzeltebilirim) Benlik duygusunu kaybetmiş insanlar aynı zamanda do- ğayla olan bağlantılarını’ da koparırlar. Doğanın hareketsiz nesneleriyle -ağaçlar, dağlar vb.- yaşamsal bağıntılarını yitir- dikleri gibi, hareketli nesnelere, yani hayvanlara karşı duy- dukları sempatiden de uzaklaşırlar. Psikoterapi esnasında, kendini boşlukta hisseden insanlar çoğu zaman eksikliğini duydukları şeylerin doğaya verdikleri tepkide gizli olduğu- nun farkındadırlar. Büyük bir üzüntüyle, başka insanlar gün batımından etkilendiği halde kendilerinin hiçbir şey hisset- mediklerini anlatırlar. Diğer insanlar okyanusu büyük bir hayranlıkla izlerken, onlar kayalıkların üzerinde gördükleri manzaradan hiçbir şey çıkaramadıklarından yakınırlar. Doğayla olan ilişkimizi koparan diğer bir faktör ise endi- şedir. Okulda atom bombasından korunma yollarının anlatıl- dığı dersten sonra eve gelen küçük kız annesine şu soruyu sorar: "Anne, gökyüzünün olmadığı bir yere taşınamaz mı- yız?" Küçük kızın son derece ürkütücü olan bu sorusu bir alegoriden başka bir şey olmamakla beraber, doğadan kopu- şumuzu gayet iyi sembolize etmektedir. Modern çağın insa- nı icat ettiği atom bombasından o kadar korkmaktadır ki; öz- gürlüğünü hatta hayal gücünü simgeleyen gökyüzünden ka- çıp sürekli mağaralarda saklanmak zorundadır. Söylediklerimizi daha günlük hayata yaymamız gerekir- se, iç dünyasında boşluk hisseden insan dış dünyasını da boş, anlamsız ve ölü olarak görmektedir. Boşluk hissinin iki yüzü, aslında giderek zayıflayan yaşama bağlılığın değişik şekilde kendini göstermesidir. Doğayla olan iletişimimizi kaybetmenin ne demek oldu- ğunu daha iyi anlayabilmek için modern çağda doğaya olan yakınlığımızın nasıl bir anda güçlenip sonradan nasıl yok ol- duğuna bakabiliriz. Avrupa Rönesans'ının en belirleyici özelliklerinden birisi doğaya karşı duyulan sevginin her şe- kilde -ister hayvanların ve bitkilerin, isterse yıldızların ve gökyüzünün renklerinin anlatımında olsun- dışa vurulma- sıydı. Rönesans'ın başlarında, Giotto'nun yapıtlarında bu duygunun çok güzel bir biçimde hayata geçirildiğini görebi- lirsiniz. Ortaçağın kah ve kalıplara sokulmuş doğa anlayışı- na tanık olduktan sonra Giotto'nun duvar kabartmalarını (freskler) inceleyecek olursanız, korunların, köpeklerin ve eşeklerin bu denli güzel tasvir edilmiş olmasına hayran kala- caksınız. Ve Ortaçağ ressamlarının aksine Giotto'nun ağaçları, kayaları dini anlamlan için değil salt doğal güzellikleri için çizdiğini görecek; onun resimlerinde insanların sevinçle- rinin, üzüntülerinin, rahatlıklarının 'bireye özgü' duygular şeklinde anlatıldığını fark edeceksiniz. Giotto'nun eserleri bizlere insanın kendine yakın olduğu zamanlarda doğa ve hayvanlarla da. barıştığını anlatır. Yeni yeni gelişmeye başlayan doğaya yakınlık hissi, Röne- sans'taki insan vücuduna hayranlık temasında da işlenmiş- tir. Bunu pek çok değişik şekilde görmek mümkündür: Boc- caccio'nun şehvet dolu hikayelerinde, Mi,kelanj'ın .resimle- rindeki kusursuz, güçlü ve uyumu simgeleyen insan beden- lerinde ve Shakespeare'in insan hayatının hem fiziksel hem ruhsal anlamda en derinlerine inen oyunlarında. Aynı hisse doğanın son derece bilimsel yöntemlerle araştırılmasında da tanık olabiliriz. Böylelikle Rönesans'ın o dev, 'evrensel' ka- rakterlerinin güçlerini doğaya duydukları o-sarsılmaz bağlı- lık ve hayranlıktan aldıklarını söyleyebiliriz sanıyorum. İhsan olarak hepimizin kökleri doğaya dayanır. Örneğin bedenlerimizin kimyası temelde havanın ve toprağmkiyle aynıdır. Bunun dışında gerek günlerin, gerekse mevsimlerin oluşumundaki ritim aynı zamanda vücutlarımızın ritmidir. Yemek ve uyku düzenimiz, cinsel arzularımız ve genel ruh halimiz hep doğanın kalp atışlarından hızını alır. Proteus de- nizdeki devinimin bireyleştirilmiş biçimidir çünkü değişim (ruh halimizin değişkenliği, adaptasyon mekanizmamız, çe- şitliliğimiz) denizin ve bizim ortak olarak paylaştığımız bir şeydir. Bu anlamda, doğayla bütünleşmek demek köklerimi- zi ait oldukları yere -toprağa- geri koymamız demektir. Kişi ne kadar kendiyle bütünle- şirse, duygularının saplanü halini alması da o kadar imkan- sızlaşır. Olgun bir insanda hisler ve arzular belli bir konfigü- rasyonla oluşur. Tanıdıklarla yenecek bir akşam yemeğini bir tiyatro oyunu olarak gören birey, yemek arzusu değil bir oyun izleme arzusu duyar. Konser izlemeye gelen ise şarkıcı çok çekici birisi de olsa konfigürasyonunu şarkı dinlemek olarak belirlemiştir. Tabii hepimiz zaman zaman ikilemleriçine düşebiliriz fakat bu asla saplantıların esiri olmakla kar- şılaştırılacak bir durum olamaz. Rahatsızlık verecek derecede tekrar edilen tepki nö/otik davranışlara mahsustur. Rüya yorumlarının detaylarına girersek esas temamızdan çok uzaklaşacağız. Bir rüyayı anlayabilmek çok karmaşık ve zor bir uğraştır -bazı kitaplarda modern rüya yorumları için sembolleri okuyunca rüya yorumlamanın çok da zor olmadı- ğını düşünebilirsiniz. Belli sembollerle rüyaları anlamaya ça- lışmak karşı karşıya olduğumuz problemi vurguluyor- yani bilincimizi saf dışı bırakmanın çağdaş yolunu. Düşünsenize, sihirli sözcükleri bilen filanca bir otorite sizin neler hissettiği- nizi anlıyor da siz kendinizi bir türlü çözemiyorsunuz! Kitabımızın bu kısmında rüyalarımıza ve bilinçaltımı- zın/bilinçdışımızm diğer dışavurumlarına karşı sempatiyle yaklaşmanın yararlarını anlatmaya çalışıyoruz. Rüyalar salt ikilemleri ve bastırılmış istekleri aktarrr ıkla kalmazlar, yıllar önce öğrenilen ve unutulduğu sanılan bilgileri de bulup çı- karırlar. Düşlerini saçma diye nitelendirmeyip üzerinde du- ranlar, eğitimli olmasalar bile, zaman zaman bu düşlerin yol gösterici niteliklerinden yararlanabilirler. Rüyalarını yorum- lama yeteneğini geliştirmiş olanlar da, sorunlarına dair ipuç- larına ve çözüm yollarına ara sıra rüyalarında rastlayabilir- ler. Benlik bilincine dair söylediklerimiz kendiyle bütünleş- miş, iç uyuma ulaşmış davranış biçimini kapsar fakat aktiflik kavramına terstir. Biz kendimizden kaçmayı öğütlemiyoruz. Yaşamak yeri geldiğinde hiçbir şey yapmama potansiyelini de içine alır. Kendini yiyip bitirmeden boş oturmak görün- düğünden zor olabilir. Robert Louis Stevenson'un kesin ola- rak yazdığı üzere: "Tembellik edebilmek için bayağı güçlü bir bireysel kimliğe sahip olmak lazımdır." Benliğin farkına varmak yaşamın daha sakin yanlarını da içerir. Örneğin meA ditasyon yapmak, derin düşüncelere konsantre olmak Ba- tı' ran kaybettiği sanatlardır ki bu tehlike arz eden bir durum- dur. Bir şeyler 'yapıyor' olmak yerine bir şeyler 'olmak' ruhu- muzda yeni bir tat yaratacaktır. Eğer bu tadı yakalayabilir- sek, değerli, olduğumuzu ispatlamak uğruna çalışmak zo- runda kalmayacağız. Çalışarak meydana getirdiklerimiz ya- ratıcılığımızın, ruhumuzdan gelen ilhamın bir yansıması ola- cak, hem kendimizle hem de dostlarımızla olan bağı kopar- madan. Kesin konuşmak gerekirse, doğma, kitleden kopma, ba- ğımlılığın yerini karar verme yetisine bırakması süreci, yaşa- mın her safhasında bireyin karar verme mekanizmasını etki- ler; hatta; ölüm döşeğinde bile bireyin karşı karşıya kaldığı konu budur. Ölümü cesurca kabullenmek, tekrar bütünden kopma, bir kez daha tek başına .kalmayı öğrenmek değil de nedir? Bu derece derin bir farkmdalığm psikolojideki klasik kar- şılığı "kendinden geçme" dir. Kendinden geçmeyi "bireyin kendi bedeninin dışında olması" veya normal ba:kış açımızı aşan bir noktadan deneyimler yaşamak veya olayları görmek . şeklinde tanımlayabiliriz. Normal zamanda dışarıda objektif dünyada var olan şeyler bizim iç dünyamızın sübjektif ka- rakteri nedeniyle bozulmaya ve değişikliğe uğrar. Biz her şe- ye bireysel bakış açımızla bakar, iç dünyamızın algılamak is- tediği biçimde dış dünyayı yorumlarız. Bizi sürekli yanılsa- ma içinde bırakan objektiflik ve sübjektiflik arasındaki bu ikiliktir. Benlik bilincimizdeki dördüncü aşama objektiflik ve sübjektiflik arasındaki ayrımı yok eder. Kısa bir süre için de olsa bilincimizin ötesine gitmemiz olasıdır. Üstün bir sezgi ve kavrayışla gerçekliğin niteliğine vakıf olabilir,, kavramlar içinde yeni etik boyutlar bulabiliriz. Buna verilebilecek en güzel örneklerden biri bencillikten uzak sevgi deneyimini yaşamaktır. Simone de Beauvoir ah- lak üzerine yazdığı kitabında şunları der: "Yaşam kendi var- lığım devam ettirme ve kendini aşma uğraşısıdır. Eğer sade- ce varlığı korumak söz konusuysa yaşamanın ölümden farkı kalmadığı gibi insan ile bitkiyi ayırmak da imkansızlaşır." Bu demek oluyor ki, dış özgürlük ortadan kalkarsa iç özgürlük duruma müdahale eder; iç özgürlüğün müdahalesi de nefret ve öfkedir. Unutmayalım, şairin dediği gibi amacımız "yeniyi kazan- mak için nefret etmek" tir. Bu yüzden, özgürlüğü herkesin bir üniversite ya da'fabrika sahibi olmasında değil, yaptığımız işlerin toplumsal işlevinde bulmak zorundayız.