Ruth☠️ (@ruthless)

"Perişanlığımdan yapılma uzun kaputuna sıkıca sarınmış, garda bir bankta kıvrılmış uyuyor kendimi beğenmişliğim... Düşlenmiş imgeler dünyasından, eşit paylar alarak doğmuş bilgeliğim ve hayatım"... Mini not: Dizelerin derinliği, insanın kendisiyle kurduğu çelişkili ilişkiyi anlatıyor. İmge dolu bir anlatım. Pessoa dili ve…devamı

ruthless 1 day ago

Huzursuzluğun Kitabı

Fernando Pessoa

15 Gönderi

Çok iyi tasvir etmiş bu hissi;( 'Hayattan çok az şey istedim ama o, o kadarını bile esirgedi benden. Azıcık güneş, kırlar, bir lokma ekmek bir lokma huzur, canımı fazla yakmayacak bir yaşama bilincim olsun ve bir de ne kimseye muhtaç…devamı

ruthless 4 days ago

Divanımdaki Erkekler

Brandy Engler, David Rensin

3 Gönderi

Spoiler içeriyor Divanımda ki Erkeklere Dair Kısa Not(kısalığı şüpheli !) Bu kitaba başlarken açıkçası klasik, sansasyonel bir popüler psikoloji metni ya da sadece erkekleri eleştiren yüzeysel vakalar okuyacağımı sanıyordum. Fakat New York'da bir şehirde kadınların cinsel sorunlarına odaklanmak üzere kendi kliniğini açan…devamıDivanımda ki Erkeklere Dair Kısa Not(kısalığı şüpheli !) Bu kitaba başlarken açıkçası klasik, sansasyonel bir popüler psikoloji metni ya da sadece erkekleri eleştiren yüzeysel vakalar okuyacağımı sanıyordum. Fakat New York'da bir şehirde kadınların cinsel sorunlarına odaklanmak üzere kendi kliniğini açan Dr. Engler'ın kapısını beklenmedik şekilde kadınlardan çok erkeklerin çalmasıyla başlayan süreç okuma seyrini oldukça ilgi çekici bir psikolojik yolculuğa çıkardı. Kitaba asıl derinliği katan şey ise vakalardaki o somut detaylar ve erkeklerin kendi ağzından dökülen itirafları. Mesela dışarıdan kusursuz bir hayata sahip görünen finansçı David'in "Avlanmak, seks yapmaktan daha çok ilgimi çekiyor" diyerek geceler boyu barlarda kadınların peşinde koşmasının ardında, terapi ilerledikçe göğsünün ortasındaki "o rahatsız edici boşluktan" ve yalnızlıktan kaçma çabası çıkıyor . Bir diğer vaka olan banka müdürü Paul ise evde çok sevdiği eşiyle sertleşme sorunu yaşarken, sadece "O kadınlar benim için bir hiç"diyebildiği masaj salonlarında rahatlayabiliyor; çünkü eşinin ve ailesinin gözünde yetersiz kalma korkusunu ancak bu şekilde bastırabiliyor . Nişanlısına zorla "En yakın arkadaşımla yatmak istediğini söyle!" fantezisi yaptırarak cinselliği bir iktidar oyununa dönüştüren Charles'ın arkasından ise yıllar önce düğün sabahı yaşadığı ağır aldatılma travmasını zihninde cinselleştirerek kontrol etme çabası çıkıyor. Kitap boyunca yazarın "Seks, nadiren sadece sekstir" tespiti her vakada yeniden doğrulanıyor. Üstelik Dr. Engler sadece hastalarını anlatmakla kalmıyor, kendi özel hayatında erkek arkadaşı Rami ile yaşadığı güvensizlikleri de tereddütsüz döküyor . Kadınların sıklıkla düştüğü "Beni gerçekten seviyorsa aldatmaz"yanılsamasını sorgularken, bir erkeğin bir kadına aşık olmasının cinsel sadakati otomatik olarak garanti etmediğini bizzat kendi deneyimleriyle de kavrıyor ve okura sunuyor. Yine de kitabın kusursuz olduğunu söyleyemem. Yer yer yazarın kendi ilişki çıkmazlarına ve günlük tutar gibi anlattığı kişisel detaylara fazla odaklanması ve gereksiz detayları,vakaların psikolojik analizlerini biraz gölgede bırakabiliyor(ya da bayağı hale getiriyor bu yüzden kitabı bitirmem biraz uzun sürdü ,Rami baydı biraz). Bazı bölümlerde farklı erkeklerin terapi dinamiklerinin birbirine benzemesi de okuma temposunu ufaktan düşürmüş gibi geldi bana(tekrara düşmek gibi oldu). Bütününe baktığımda ise bu kitap bana ilişkilerdeki iletişim kazalarının çoğunun "gerçekten neye ihtiyaç duyduğumuzu" çiftlerin birbirine dürüstçe söyleyememesinden kaynaklandığını öne çıkardı (kasha ve alex örnek vakası gibi). Erkeklerin toplumsal beklentiler yüzünden duygusal kırılganlıklarını gizleyip bunu tamamen cinsellik üzerinden ifade etmeye çalışması, aslında iki tarafın da birbirini yanlış anlamasına yol açıyor . Terapide ki erkeklerin ortak noktası, sevme ve yakınlık kurma arsuzu ile incinme ,kırılma,reddedilme , kontrolü kaybetme veya yeteriz görülme arasında sıkışıp kalmaları ve bu duyguları kumufle etmek için de cinselliği öne sürüp kadınları seks objesine dönüştürme mekanizması geliştirmeleri idi ve seks ve aşk arasında ki bağlama çokça değiliniliyor her vakada. Evliliğin aşkı öldürdüğü cümlesi neredeyse kitapta doğru denir nitelikte vakalara yer verilmiş ama asıl olayın iletişim eksikliği olduğu gerçeğine de vurgu yapılıyor. Okuması biraz uzun sürmüş bir kitap da olsa farkındalık ve bilinç katma açısından keyifli bir okuma seyri sundu.

ruthless 3 weeks ago

Şiddetin Tarihi

Edouard Louis

1 Gönderi

Şiddetin Tarihi üzerine Bazı kitaplar vardır; okurken yalnızca bir hikâyeyi takip etmez, rahatsız edici bir olayın içine bırakılırsınız. Şiddetin Tarihi benim için tam olarak böyle bir romandı. İlk bakışta bir tecavüz ve sonrası hayatına devam etme anlatısı gibi görünse de,…devamıŞiddetin Tarihi üzerine Bazı kitaplar vardır; okurken yalnızca bir hikâyeyi takip etmez, rahatsız edici bir olayın içine bırakılırsınız. Şiddetin Tarihi benim için tam olarak böyle bir romandı. İlk bakışta bir tecavüz ve sonrası hayatına devam etme anlatısı gibi görünse de, aslında şiddetin çok daha eski bir geçmişi olduğunu gösteriyor: sınıfın, göçün, yoksulluğun, erkekliğin(toplulun erkek yaftası) ve ailelerin taşıdığı görünmez miras(reda'nın göçmen kimliği sonrası üzerinde oluşan o öfkenin dışa vurumu misali). Romanın merkezinde Noel gecesi Edouard ile Reda'nın karşılaşması var. Birlikte başlayan sıradan bir gece, küçük bir tartışmanın ardından tecavüz ve öldürme girişimine dönüşüyor. Edouard kurtuluyor fakat romanın asıl ağırlığı olaydan sonra başlıyor. Çünkü beden iyileşmeye başlasa bile, travmaları zihinde yaşamaya devam ediyor. Beni en çok etkileyen şey ise olayın anlatılma biçimiydi. Edouard yaşadıklarını kız kardeşi Clara'nın ağzından dinliyor; fakat Clara'nın anlattığı hikâye, onun yaşadığıyla birebir aynı değil. Her yorum, her eksik ayrıntı, travmayı yeniden şekillendiriyor. Kitap böylece şu soruyu sorduruyor: bir hikâye gerçekten kime aittir? onu yaşayanın mı, yoksa onu anlatanın mı? Louis'nin en cesur ve ilginç tarafı, Reda'yı yalnızca "kötü adam" olarak bırakmaması(burda nedense faille karşı bir sempati veya hisleri mi vardı sorusunu düşündürdü onca olay ve kötü bir saldırı sonrası hâlâ böyle bir yaklaşım bunu düşündürdü). Onun göçmen geçmişine, yoksulluğuna ve dışlanmışlığına bakıyor. Bu, yine de faili aklamak değil; şiddetin hangi toplumsal koşullarda mümkün hâle geldiğini anlamaya çalışmaktı sanırım. Çünkü bir insanı anlamak, yaptığını haklı çıkarmak değildir(empatinin sonsuzluğu herhalde). Roman aynı zamanda kurumların yarattığı başka bir şiddeti de gösteriyor(psikolojik). Polis ifadeleri, hastane raporları ve adli muayene… Yaşanmış bir acı, bürokrasinin anlayabileceği bir dile çevriliyor. İnsan korku ve utanç yaşarken, kurumlar onu satırlara ve delillere dönüştürüyor(hislerden, travmaladan ve birey de ki hasardan soyutlayarak bı nevi). Bazen travmanın görünmezleştiği yer tam da burası oluyor. Edouard'ın sürekli temizlik yapması, saatlere takılması ve bedenini yabancılaşmış gibi hissetmesi, travmanın geçmişte kalmadığını hatırlatıyor. Olay biter; ama beden her zaman bitiremez(travmanın zihne ve sonrasında bedene tezahür etme şekli bı nevi zehir gibi). Benim için Şiddetin Tarihi yalnızca bir travma romanı değildi; sınıfın, göçün, erkekliğin ve hafızanın iç içe geçtiği güçlü bir toplum anlatısıydı. Okuması biraz sıkan ama yine de ana tema ve aktarımı güzel olan bir kitaptı .

ruthless 1 month ago

Supernatural

Eric Kripke

187 Gönderi

Supernatural’ı ilk bakışta sadece canavar avlayan iki kardeşin hikâyesi gibi görünse de, 15 sezonun ardından geriye bakınca özgür irade, aile, fedakârlık ve kader temaları üzerine inşa edilmiş devasa bir anlatı idi. Sam ve Dean'in yolculuğu iblislerden meleklere, kıyamet senaryolarından Tanrı’nın…devamıSupernatural’ı ilk bakışta sadece canavar avlayan iki kardeşin hikâyesi gibi görünse de, 15 sezonun ardından geriye bakınca özgür irade, aile, fedakârlık ve kader temaları üzerine inşa edilmiş devasa bir anlatı idi. Sam ve Dean'in yolculuğu iblislerden meleklere, kıyamet senaryolarından Tanrı’nın kendisine kadar uzandı fakat dizinin asıl derdi hiçbir zaman yaratıklar olmadı yani ana teması ;asıl mesele, insanın önceden yazılmış bir senaryoya rağmen kendi yolunu çizip çizemeyeceğiydi. Yani ana tema kader üzerine kurulu bir hikâyeydi. Filmin ilk beş sezonu, hatta bence on birinci sezonuna kadar müthiş ilerliyordu ve orada bitmeliydi. Uzadıkça sürekli tekrarlar ve düşen kalitesiyle biraz hayal kırıklığı bıraktı, özellikle de o vasatın da vasatı sonu. :( Dizideki her bir karakter müthiş işlenmişti; fakat sürekli Winchester kardeşler için kendini feda eden birilerinin oluşu özellikle son sezonlarda sinirlerimi bozdu. Herkesin dirilip geri geldiği dizide Crowley’in geri gelmeyişi, Dean’in onca kıyametten, iblisten ve Tanrı’dan sağ çıktıktan sonra sıradan bir vampir avında hayatını kaybetmesi, Sam’in Dean’den sonraki hayatının detaysız ve üstten geçilmesi… Koca 15 sezonluk diziye reva görülen bu son gerçekten içler acısıydı. Finalin bu şekilde oluşu bazı temel unsurları da harcadı. Castiel’in duygusal vedasından sonra adının bile neredeyse anılmaması büyük bir eksiklikti. Jack’in kurduğu yeni düzenin sınırları da çok yüzeysel geçildi. On beş yılı devirmiş koca bir yapım için karakterlerin vedasını daha geniş bir zamana yayan, daha kapsamlı bir kapanış gerekiyordu:(. Yine de keyifle izlediğim ve ikinci izleme girişimim olan fav dizimi sonunda bitirdim. Hem mutlu, hem de bir hayal kırıklığıyla,biraz da buruklukla… Dean ve Sam, üzümlü keklerim… Birbirlerine olan o bağları, şapşal tavırları ve samimi ilişkileriyle izlenmesi aşırı zevk veren güzel bir diziydi ;).

ruthless 2 months ago

Kabuk

Zeynep Kaçar

14 Gönderi

Mini Bir İnceleme Metni: Kabuk romanı, üç kuşak boyunca aktarılan travmaları, deliliği, kimlik arayışını ve kadınlık deneyimini part part açan kadınlar gözünden hisler ve yaşamlarını konu alan bir anlatı. Romanın merkezindeki "kabuk" kavramı, bir yandan insanın kendini dış dünyanın acımasızlığından…devamıMini Bir İnceleme Metni: Kabuk romanı, üç kuşak boyunca aktarılan travmaları, deliliği, kimlik arayışını ve kadınlık deneyimini part part açan kadınlar gözünden hisler ve yaşamlarını konu alan bir anlatı. Romanın merkezindeki "kabuk" kavramı, bir yandan insanın kendini dış dünyanın acımasızlığından korumak için ördüğü savunma mekanizmasını, diğer yandan ise bireyi kendi gerçekliğine hapseden görünmez bir kafesi simgeliyor. Kabuk kavramını kitabın sorunlarına doğru kitabın kilit kahramanlarından Efsun'un mektubundan daha net şekilde anlıyoruz aslında.Ailenin sırları, inkârları ve suskunlukları nesilden nesile aktarılırken, kadınların hayatı mutfak, dikiş ve beden üzerinden kurulan toplumsal rollerle örülüyor. Bitmek bilmeyen yemek tarifleri, dikiş malzemeleri ve tekrarlar yalnızca gündelik yaşamın ayrıntıları değil, karakterlerin zihinsel karmaşalarının, takıntılarının ve hayata tutunma çabalarının metaforları olarak kullanılmış. Romanın en sarsıcı kırılma noktalarından biri ise Füsun'un teyzesi sandığı Efsun'un aslında dayısı Muhsin olduğunun ortaya çıkmasıdır. Toplumun dayattığı kimliğin dışında kalmayı seçen Muhsin'in Efsun olarak yeniden doğuşu, yalnızca bireysel bir dönüşümü değil, insanın kendi hakikatine ulaşma mücadelesini temsil eder. Ev yangını ve trafik kazası gibi aileyi derinden sarsan felaketler, karakterlerin hafızasını ve ruhunu şekillendirirken, inkâr neredeyse bir aile geleneğine dönüşmüş. Gerçekle sanrı, delilikle hayatta kalma arasındaki sınır giderek silikleşiyor romanda Kabuk, yalnızca bir aile romanı değil, kimliğin, travmanın, belleğin ve kadın olmanın yükünü anlatan, insanın bazen yaşayabilmek için delirmeyi, bazen de kabuk değiştirmeyi seçtiğini gösteren güçlü bir varoluş anlatısıdır. Beni en çok etkileyen şeylerden biri Efsun'un mektubunda derisini çıkarıp duvara asma bölümü idi. Topluma uyum sağlamak adına takındığımız maskeler ve kabuk niyetinde ki derimiz ... Bazen bu yapay uyum sağlama çabası insanı sona sürüklüyor. Kitap karakterlerinden Efsun gibi:(

ruthless 2 months ago

Jack'in Yaptığı Ev

Lars von Trier

17 Gönderi

The House That Jack Built filmi, yüzeyde bir seri katilin on iki yıla yayılan cinayetlerini anlatsa da, özünde sanat, ahlak, kibir ve kötülüğün estetize edilmesi üzerine kurulmuş felsefi bir anlatıdır. Yönetmen, Jack'in işlediği cinayetleri yalnızca birer suç olarak değil, onun…devamı

ruthless 2 months ago

İz Bırakmadan

George Sluizer

14 Gönderi

The Vanishing (1988) filmi yüzeyde bir kaybolma hikâyesi gibi görünse de, özünde insan zihninin bilinmezlik karşısındaki tahammülsüzlüğünü ve hakikate ulaşma arzusunu ele alan psikolojik bir film. Film, sevdiği kadının aniden ortadan kaybolmasının ardından yıllar boyunca cevabın peşinden koşan Rex'in saplantısını…devamı

ruthless 3 months ago

Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu

Erving Goffman

3 Gönderi

Bu kitap Goffman'ın bürokrasiye değin dramaturjik yaklaşımını ele alıyor. Bilinçli sahtekarlık(klinik performans )ve samimiyetsizlik(stratejik samimiyetsizlik)kavramları ile sert ve olumsuz bir çağrışım sezmis olsam da; kitabı okudukça bu kavramların ahlaki yargıdan çok toplumsal düzenin nasıl işlediğini açıklamak amacıyla kullanılan sosyolojik kavramlar…devamıBu kitap Goffman'ın bürokrasiye değin dramaturjik yaklaşımını ele alıyor. Bilinçli sahtekarlık(klinik performans )ve samimiyetsizlik(stratejik samimiyetsizlik)kavramları ile sert ve olumsuz bir çağrışım sezmis olsam da; kitabı okudukça bu kavramların ahlaki yargıdan çok toplumsal düzenin nasıl işlediğini açıklamak amacıyla kullanılan sosyolojik kavramlar niteliği taşıdığını fark ediyorsunuz. Aslında anlatılan şey, insanların yalancılığı değil kurumsal rollerini yerine getirebilmek için gerçek duygu ve düşüncelerini şartlar doğrultusunda sağlamalarıdır. Dikkatimi çeken bir diğer nokta ise bireyin kendi kişiliğinden çok temsil ettiği kurumsal kimliği ile hareket etme zorunluluğu. Bürokratik görev üstlenen kişi o gün nasıl hissettiğinden bağımsız aynı ciddiyet, tarafsızlık ve güveni vermek olma zorunluluğunda olması. Çünkü halk veya vatandaş denilen kitle karşısındaki bireyin kişisel özelliklerinden çok temsil ettiği makamın ağırlığına güvenmeyi tercih eder. Bir diğer kavram olan "klinik performans" da ilgimi cezbedenlerden oldu. Başta samimiyetsizlik olumsuz ve etik dışı görünse de Goffman'a göre bu çoğu zaman kişisel değil çıkarlar doğrultusunda kurumsal işleyişi korumak için gerçekleştirildiği kanısında. Örneğin kriz kaos gibi durumlarda bazı bilgilerin saklanılmasi veya belli ölçekte sunulması durumu gibi. Tamamen şeffaflık mümkün değil bürokraside yani bu çıkarıma göre. Tamamı ile stratejik veya çıkarlar doğrultusunda bir sistem. Kitaba göre bürokrasinin iki yüzü mevcut; biri görünen yüzü diğeri ise arka planda işleyen görünmeyen yüzü. İşler yolunda, düzenli güvenilir bir görüntü sunulurken arka planda ise aksayan yönleri örtpas etme çabaları. Bu da sistemin otoriteyi koruma çabalarından stratejik bir güdüm. Burda yine personlar konusu var personayi şekillendiren asıl etmenin çevre ve biçilen roller olduğu bireyin gerçek benliğine ket vuran toplumsal rolleri gizli maskeler yaratması durumuna neden oluyor. Amaç ise toplumsal yaşamı sürdürülebilir kılmak amacı ile bir araç görevi görmesi. Bu bir tutarsızlık durumu değil toplumsal yaşamın bir sonucu. Başta uyum aracı görülen personlar zamanla bireyin kimliği ile empoze olup ayrılmaz bir parçası haline geliyor. Başta rol iken zamanla rutine binmesi durumu (sürekli tekrar edilmesi) ile kişi artık ürettiği personayı öz benlik olarak sayar veya görür.📚. Personlar konusuna olan sevdam dolayısı ile güzel bir okuma seyri sundu🙃.

ruthless 3 months ago

Hayatını Yaşamak; On İki Tablodan Oluşan Bir Film

Jean-Luc Godard

35 Gönderi

Vivre Sa Vie, insanın varoluşunu özgürlük, kimlik ve yabancılaşma ekseninde sorgulayan güçlü bir ontolojik anlatıya sahip bir film. Filmde Nana, kendi hayatını kurmaya çalışan özgür bir özne olarak yola çıksa da ekonomik zorunluluklar, toplumsal baskılar ve başkalarının bakışı nedeniyle giderek…devamı