(@) - Raf

Waltz with Bashir - Beşir'le Vals Sayısız ödülle taçlanan bu belgesel aslında insancıl yapımızın önemini gözler önüne seriyor hem de kişisel olarak insanların (askerlerin) yaşadıkları travmaları ve alt tabaka insanların kendilerini nasıl çıkmaza sürüklediğini gözler önüne seriyor. Gerçek hikâyeden alınan…devamı

seris_comment 2 years ago

The Zone of Interest

Jonathan Glazer

24 Gönderi

The Zone of İnterest - İnterest Bölgesi Filmekimi’nde ikinci olarak en çok merak ettiğim yapımlardan biri olan ‘İnterest Bölgesi’ filmini izledim. Her detayını, özgün anlatımını ve farklı bir bakış açısını kazandığım bu filmin, beklediğime değen bir film olduğunu fark etmek…devamıThe Zone of İnterest - İnterest Bölgesi Filmekimi’nde ikinci olarak en çok merak ettiğim yapımlardan biri olan ‘İnterest Bölgesi’ filmini izledim. Her detayını, özgün anlatımını ve farklı bir bakış açısını kazandığım bu filmin, beklediğime değen bir film olduğunu fark etmek beni çok mutlu etti. Filmin her ayrıntısını çok beğenmenin yanı sıra filmde çokça 'empati yapacak' tarzda sahnelerin varlığını ve bunu akıcı bir şekilde sunmalarını çok manidar buldum. Manidar bulma amacım aslında ‘empati’ yeteneğini geliştirmeyen anne ve babanın sembolleştirilmesi diyebilirim. Anneannenin bile bazı durumlar karşısında korkması ve empati yaparak kaçmasına da şaşmamak lazım. Christian Friedel, Sandra Hüller'in oyunculukları ile değerlenen film, bir Nazi Subayı’nın nasıl kötü bir makine icadını tasarlayabildiğini gösterirken, evdeki “hiyerarşi”nin nasıl Nazi kamplarında ki gibi ölümcül olabileceğine ve bunun dışında olan ek detaylarla birlikte çok ince ip üstünde değinilmesine kadar her ayrıntısına deginilmişti. Bayıldım.... Yönetmenin ustalığı olduğunu gösteren sahnelerde Rudolf Höß’ün hayatına tanıklık ettiğimiz her sahnelerine hayran kalıyorken, diş macunundan çıkan elmasın değerine ince detaylar veren yönetmenin ustalığına hayran kaldım. Yönetmen Jonathan Glazer, hem sinematografik anlamda hemde uyarladığı eserle aynı adı olan filminin A24 yapımcılığı ile ortak yürütmesine kadar; çiçeklerin, bahçelerin ve aile iç yaşantısına kadar her şeyi öz ve sert bir biçimde dile getirdiği bu filmin diğer Nazi filmlerinden ayrı bir havası vardı. Bu filmde her şeyi dozunda kullanılmış ve aktarılmıştır. Jonathan Glazer'in en son on yıl önce çektiği filminden sonra renkleri böylesine kullanması, akan senaryosu ve benzeri detaylarla örülü olması ile bana kendini hissettiren bu film ile dönmesi efsane bir giriş oldu. Kesinlikle Festival kapsamında veya sinemalarda görüp izleyin derim. Gerçek hikâyeli (biyografi) filmi ile bu güzel haftayı açmış oluyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 2 years ago

Dönersen Islık Çal

Orhan Oğuz

26 Gönderi

Döndersen Islık Çal İstanbul’un kaderi bu değil mi aslında? İstanbul’un içine çeken güzelliği ile bir anda bizleri büyülese de zamanla o güzellik yozlaşmaya, ötekileştirmeye ve ayrıştırmaya başlamıyor mu? Dört bir yandan gelen insanlar da bu güzelliğe tutunmaya çalışıyor aslında. Film…devamıDöndersen Islık Çal İstanbul’un kaderi bu değil mi aslında? İstanbul’un içine çeken güzelliği ile bir anda bizleri büyülese de zamanla o güzellik yozlaşmaya, ötekileştirmeye ve ayrıştırmaya başlamıyor mu? Dört bir yandan gelen insanlar da bu güzelliğe tutunmaya çalışıyor aslında. Film yıllarına göre sağlam cümleleri ile çağdaş bir yaklaşım kullanıyor ve bu yıllara göre çok cesurca bu da filmi kült Türk filmlerinde zirveye taşıyor. Yönetmen Orhan Yavuz ise ciddi anlamda bu filmi başarılı bir şekilde yönetiyor ve bizleri binlerce kez büyülüyor. Orhan Yavuz’un sinematografisi ile girişini, çıkış (son) sahnesini bayılarak beğendim. Aslında ilk olarak ta*iz anını önceden yanlış bulsam da zamanla neden onu belli etmek istediklerini çok iyi anladım. Zamanı, yaşı ne olursa olsun bir anının başlangıçla başladığını gösteriyordu usta yönetmen. Fikret Kuşkan'ın bence kötü bir hatası yoktu. Aksine karakterini, Beyoğlu sokaklarını, eski İstanbul Travesti yaşantısını ve modernliğinin üstüne kendi dertlerini, kaçışlarını harika göstermişti. Arkadaşlarından dışlanmasını, kendini bir türlü ifade edememiş gibi hissetmesini çok güzel aktarmıştı. Ki küçük dostumuz da bununla aynı dertlerde ve yalnız, çocuk gibi üzülen ama dev gibi dertleri içinde kaybolan Mevlüt Demiryay’ın canlandırdığı karakteri ise bence asıl temel konuydu. ‘Öteki’ dediğimiz ve İstanbul’un arka sokaklarında kaybolan bilmediğimiz hayatların olduğunu bu filmle daha iyi anlıyorduk. 1992 yılından itibaren (31) yılı arkamızda bıraktığımız bunca senede aslında (31) yıl geriye giden İstanbul’un eskisindende daha çok gerilemesini bu filmle görmek beni aşırı üzdü. Değişen, çağdaş olarak vurgulayan tüm cümleler içinde en fazla içine kapıldığım cümle ise “Saflık ölmüş, çocuklarda bile yaşamıyor.” olmasaydı. Her detayı ile farklı şeyler düşüneceğimiz filmi kendimce yorumladım. Teknik detayları, oyuncularımızın Menderes Samancılar, Derya Alabora'nın daha da sağlamlaştırdığı konusu ile daha da çok sevdiğim filmi sizlere öneriyorum ve daha fazla tutmadan kaçıyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 2 years ago

Strange Way of Life

Pedro Almodóvar

6 Gönderi

Strange Way of Life Yönetmen Pedro Almodóvar’ın son çıkardığı ‘Strange Way of Life’ kısa filmini izledim. En son izlediğim (The Human Voice) filminden sonra iple beklediğim bu filmi Kuir bir yapım olacağını duyunca daha çok beklentim arttı tabii resimleri gördükçe…devamı

seris_comment 2 years ago

Pasajlar

Ira Sachs

9 Gönderi

Passages - Pasajlar Tam bir (1) senedir beklediğim (Passages) yani ‘Pasajlar’ filmini sonunda Mubi ile izledim. 'Toksik ilişki' tanımının tam olarak ne olduğunu en sade şekilde anlatan ve bu anlatışı Fransa sokaklarında yaşatan bu filmin tadı bambaşkaydı. Uzun zamandır beklediğim…devamıPassages - Pasajlar Tam bir (1) senedir beklediğim (Passages) yani ‘Pasajlar’ filmini sonunda Mubi ile izledim. 'Toksik ilişki' tanımının tam olarak ne olduğunu en sade şekilde anlatan ve bu anlatışı Fransa sokaklarında yaşatan bu filmin tadı bambaşkaydı. Uzun zamandır beklediğim ve beklentimin çok yüksek olduğu bu filmin beklentilerimi karşılaması beni aşırı mutlu etti. Franz Rogowski ve efsane yakıştığını düşündüğüm ekürisi Ben Whishaw’ın oynadığı bu filmi psikolojik olarak incelediğimizde iki karakteri de çok iyi anlayabiliyoruz. Bir puan kırma sebebim: Klasik bir senaryo hissiyatı almam diyebilirim. Bunu iyi aktaran iki oyuncumuz sayesinde yükselse de film unutmamak gerekir ki Adèle Exarchopoulos da efsane oyunculuk sergilemişti. Üçlü (3) bir ilişki çerçevesini ele alan film, özgür olmanın mutluluğunu da veriyordu. Thomas karakterine "Ne kadar toksik biri" deme yetisine sahip olsakta; yönetmen Ira Sachs, diğer iki oyuncumuzun da toksik bir yapısı olduğunu ve bu durumu bırakmakta zorlandıklarını harika göstermişti. Sundance, Berlin gibi festivallerde açılışını yapan film. Özellikle Kuir filmlerine imza atacak sahnelerin olmasıyla oldukça dikkat çekiciydi. Bunlardan biri 18+ olan sahnelerdi. Sahneler gerçekçilikle harmanlanan ve özgür tutulan her noktayı psikolojik olarak incelememize yardımcı olan alt yapı sunmuş. Herkes toksik olabilir, bizde olabiliriz. Birini seversin ama toksik birine dönüşemez misin? Kıskanmak gibi olabilir mi? Özgür olmaktan ziyade hapis hayatımı çektirir? Bana göre film, tüm bu sorulara şöyle yanıt vermişti; Hepimiz aslında bir pasaj gibiyiz. Bazen çok kalabalığız bazen boşuz. Kalabalık toksit olur ve yorar, sakinlik özgürlük verir. Aslında bu film, yolunu kaybeden üç (3) kişinin yolunu göstererek bizleri yansıtıyordu. Bu Üç kişinin dansları, hayat akışları ve coşkuları ile 1 saat 30 dakikada efsane sahnelere tanıklık ettiyor. Daha fazla tutmadan keyifli izlemeler.

seris_comment 2 years ago

Mayıs Sıkıntısı

Nuri Bilge Ceylan

19 Gönderi

Mayıs Sıkıntısı Nuri Bilge Ceylan’ın ilki uzun metrajlı filmi ile başlayan ve üç (3) filmden oluşan Kasaba, Mayıs Sıkıntısı ve Uzak filmlerinin tamamını izledim. Aslında bu üç (3) filmde bana göre anlatılmak istenilen şey, doğallık ve saf duygunun aktarımı olduğunu…devamı

seris_comment 2 years ago

Kuru Otlar Üstüne

Nuri Bilge Ceylan

221 Gönderi

Kuru otlar Üstüne Merhaba! İlk duyduğumdan beri beklediğim bu muhteşem film, Nuri Bilge Ceylan’ın 10. filmiydi. Eşsiz diyebilecek kadar eşsiz bir film. Bence Ceylan, on (10) filmlik bir serüveni tamamlayarak yeni bir kült'e imza attı. Filmdeki bir replik aslında filmin…devamıKuru otlar Üstüne Merhaba! İlk duyduğumdan beri beklediğim bu muhteşem film, Nuri Bilge Ceylan’ın 10. filmiydi. Eşsiz diyebilecek kadar eşsiz bir film. Bence Ceylan, on (10) filmlik bir serüveni tamamlayarak yeni bir kült'e imza attı. Filmdeki bir replik aslında filmin sonu, başlangıcı ve diyalogları ile bağdaşıyor. “Umut etmekten yoruldum”... NBC’nin filmlerini sıraladığımda Kış Uykusu’ndan sonra çok fazla sevdiğim ‘Kuru Otlar Üstüne’ filmi, engelli bir öğretmenden, sığ bir köy kasabasına ve eğitim gören tüm öğrencilerine kadar birçok konuda bizlere bilgiler sunuyor. Eğitim faktörü adı altında şehirde yaşamanın ve köyde yaşamanın farkını da gözler önüne seren Cevahir Şahin ile Kürşat Üresin’in gözleri ile gördüğümüz film, sinematografisinin efsane bir şekilde hikâyeye bağlanmasıyla da kendisine hayran bırakıyor. Kuru Otlar Üstüne filmi sonradan izlendiğinde Kış Uykusu ve Mayıs Sıkıntısı tarzıyla benzeşse de bence bu film, başka bir noktaya değinmişti. Hem felsefe olarak hemde yaşantı olarak. Merve Dizdar’ın (Nuray) oyunculuğu ile Cannes’de En İyi Kadın Oyuncu ödülünü almasının yanı sıra bence Cannes’da ödül alması gereken bir başka oyuncu da Deniz Celiloğlu (Samet) olmalıydı. Filmde, 4. duvarın yıkılma sahnesi efsane bir faktördü. Ceylan ailesinin yönettiği ve eşi Ebru Ceylan’la ve Akın Su ile senaryosunu yazdığı film, özellikle Nuri Bilge Ceylan’ın kendine ait çektiği fotoğraflarının gösterilmesiyle oldukça dikkat çekiciydi. Ece Bağcı (Sevim) karakteri ile bir genç bir kızın köyde yaptıklarını, eğitim derslerini ve bakışsal olarak farklı noktalara çekilecek yanlışlarını ve o yanlışların getirlerini ve götürülerini çok güzel bir şekilde canlandırmıştı. Merve Dizdar’ın bakışsal olarak gözlemleme yaptığım karakterine, oyunculuğunu kullandığı karakter analizine bakıldığında, iki karakter de aynı serüveni yaşıyormuş gibi dursalarda bence kendi mimik hareketlerini usta şekilde kullanmaları ve kamera önüne geçmeyi düşünmeleri güzel bir detaydı. Nuri Bilge Ceylan ve Ebru Ceylan’ın senaryo anlayışı ile edebiyat ve film anlayışını birleştiren sohbetlerini bayılarak izledim. Musab Ekinci (Kenan) ile Erdem Şenocak (Tolga)’ın da bu filmde yer alabilmesi bence filme başka bir boyut kazandırmıştı. Sanatı, değerleri ve coğrafya olarak gelinen Türk insan tanımını da bizlere sunan Ceylan, Türkiye coğrafi farklılıklarını göstermesi ve karakterlerine vermiş olduğu kırgınlığı, komedisi ve bir baba, anne şefkatini de göstermeye çalışması büyük bir yetenekti. Filmi izlediğim salonda Deniz Celiloğlu’un sorulara cevabını da dinlediğimde “7 ay” bir rol için çalışması bence bu filmin çok iyi bir şekilde ortaya konulduğunun kısa bir açılımıdır. Uzun zaman sonra bu kadar uzun yazı yazmayı da bu filme bırakmam bu yüzdendir. Sanatı, Türkiye kırsalını ve bence insanlığımızı gözler önüne seren Nuri Bilge Ceylan ve tüm ekibi beni ve benimle izleyen tüm salonu tüylerimizi diken diken bıraktı. 3 saat 17 dakikadan oluşan ‘Kuru Otlar Üstüne’ filmini sinemada deneyimlemek gerekiyor. Daha fazla tutamdan “6” paragraflı yazımı bitiriyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 2 years ago

Duyguların Rengi

Tate Taylor

98 Gönderi

The Help - Duyguların Rengi Duyguların Rengi filmini izlerken aklımda sadece bir cümle vardı; "Cesaret bazen nesilleri atlatır…" Uzun zamandır listemde olan bu film, bir yazarın doğuşundan; Siyahi insanların özgürlükleri için nasıl savaştıklarını gösteriyordu. Filmin yönetmen koltuğunda Tate Taylor oturuyor…devamı

seris_comment 2 years ago

X

Ti West

24 Gönderi

X Pearl’dan sonra izlediğim X filmi, daha korkutucu ve gerilimi yüksekti. Hatta saatim bile sakin olmam gerektiği konusunda uyarıda bulundu. Film, ciddi anlamda korkutucu ve gerilimi yüksek olduğundan; lütfen karanlıkta izlemeyin (Gündüz izledim)... Film, Pearl’ın yıllar sonrasında ki son 24…devamı

seris_comment 2 years ago

Üç Maymun

Nuri Bilge Ceylan

19 Gönderi

Üç Maymun 2008 Cannes’de 'En İyi Yönetmen Ödülü' ile geri dönen Nuri Bilge Ceylan, bu defa 2008’de çıkardığı ve gerçekçiliğinden ödün vermeden; Doğal ve tarihi bulguları ile kült bir film yapmayı başarmıştır. Yönetmenin 6. filmi olan Üç Maymun filmini; duymamak,…devamı