(@) - Raf

Waves ‘98 Animasyonu ve konusunun bıkkınlık olarak temelde yatan günlük rutinlerinden sıkışmış Beyrut’un banliyösünde yaşan Ömer’in aslında sınır dışı hayalinde yaşanan olayları izliyoruz. Bu durum depresif olarak gözüksede asla öyle olmadığını hayatının rutin gidişinden ve ülkesinin iç kargaşasından sıkılan bir…devamı

seris_comment 3 years ago

VOL-İ

Andrew Stanton

152 Gönderi

WALL-İ - VAL-İ Yıllardır çok severek izlediğim ve ailecek izlenecek film olarak önerdiğim WELL-E filmini aradan çıkalı 14 sene sonra sizlere önermemin mutluluğundayım. Filmi çocukluk filmi olarak çok sevdiğimden bu yorumda sadece neyin ne kadar iyi anlatıldığını ve alt metininde…devamıWALL-İ - VAL-İ Yıllardır çok severek izlediğim ve ailecek izlenecek film olarak önerdiğim WELL-E filmini aradan çıkalı 14 sene sonra sizlere önermemin mutluluğundayım. Filmi çocukluk filmi olarak çok sevdiğimden bu yorumda sadece neyin ne kadar iyi anlatıldığını ve alt metininde çocuklara ve ailelere ne mesajlar vermek istediğine değinmek istiyorum. Film, 2008 yılında çıktığında günümüzün en pahalı animasyonu olarak seçildiğini dün gibi hatırlıyorum. Tabii bu hâlâ söz konusu mu bilmiyorum ama, gerçekten o dönem için harika animasyonlar kullanılması ve günümüzde 2022’de izleyenlerin bile harika bulması gerçekten çok çalışılmış bir proje olduğunun kanıtı. Ses sanatçılarının ve iki robotun gerçekten duygularını ve yaşadığı aksiyonların kusursuz veren Ben Burtt ve Elissa Kinght harika seslerini yansıtırken asla insan sesine benzemeyen robot seslerine bayıldığımı söylemek isterim. Zaten 1 saat 38 dakika gerçekten nasıl geçtiğini anlamadığınız film sinematografisi ve senaryosunun hem yetişkinlere hem de çocuklara anlamlı veren Andrew Stanton’nun yönetmenliğine diğer filmleri gibi bayıldığımı yazamam lazım. Kaç yıl sonra izlediğim ve her izlediğim de farklı duygularla düşüncelerimi iyi yönde geliştirdiğini düşündüğüm film, aslında Dünya’mızın kirliğini robotlara bırakmamamız gerektiğini ve birlikte olursak ve kendi yaşadığımız Dünya’yı temiz tutmaya çalışırsak daha iyi hayatlara yaşayacağımızın alt metinini almak beni gerçekten filme bir daha bağladı. Bunun dışında kaçmanın bir sonuç olmadığını ve insanlardan kopmadan tek bir birey olarak kendi kararlarımızı vermemiz gerektiğini de harika anlatıyordu. İnsanların yaşadıklarına çok değinmeden robotlarında iyi ve kötü yönlerinin olduğu ve sevgiyi seven robotların daha duygusal olduğunu görmekte ayrı bir duygu seli yaptı beni. Vol-i gerçekten benim hâlâ çok sevdiğim ana karakterlerden birisidir. Gerçekten aşkından vazgeçmemesi ve Eve’yi sevdiğine inandırması ve duygusal bir aşk yaşamları da çok romantik ve komedili bir serüvendi benim için. Çok tutmadan ve sizleri sıkmadan keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Koridor

Erkan Tahhusoğlu

3 Gönderi

Koridor (2021) Uzun zamandır böyle bir Türk yapımını izlememiştim günümüzde çekilen 2021 yapımı olduğu içinde çok heyecanlıydım. Hemen izlemek için kollarımı sıvadım ve hemen izledim. Şunu söylemek isterim ki bazı yorumlarını okuduğum kişiler “Vortex” filmine benzetmişti ama ben benzetemedim. Gelin…devamıKoridor (2021) Uzun zamandır böyle bir Türk yapımını izlememiştim günümüzde çekilen 2021 yapımı olduğu içinde çok heyecanlıydım. Hemen izlemek için kollarımı sıvadım ve hemen izledim. Şunu söylemek isterim ki bazı yorumlarını okuduğum kişiler “Vortex” filmine benzetmişti ama ben benzetemedim. Gelin yorumuma bakalım. Vortex’in demas hastası olan kadın karakterimizin ve eşinin hastalıklarla mücadelesini anlatıyordu yaşlılık evresini de katarak. Ama bu filmde iki kardeşin annesi ve babasından kalan evlerinde yaşayan iki kadının yaşlandıkça yaşadıklar bunalımları, ilgisizliklerini gösteriyordu. Bunların arasında dağlar kadar fark var diye düşünüyorum. Bunu açıkladığıma göre gelin yorumuma geçelim. Film de iki kadın karakterimizi oynayan iki oyuncumuza hayranlığımı bilmenizi isterim. İkisini izlerken büyük bir zevk aldığım filmin başından sonuna kadar gelen performansları harikaydı. Bunlardan Emel Göksu’nun oyunculuğu ile destekleyen Ayşe Demirel’in ikili performanslarına bayıldım. Bir odakta geçen ve dışarı ile bağlantımızı Emel’in oynadığı karakterle odaklanan film yaş aldıkça sorumluğu artan, hastalığını bile kardeşinden saklayan ablamızın zıt kardeşi ile kavgalarını gösterirken aslında nasıl sıkı bağlarının olduğunu görüyorduk. Sıkı bağlarına destek veren çift kişilik yatakta geceleri beraber yatan kardeşlerimizin birbirlerine desteklerini anlamak mümkündü. Bu durumda empati yapılacak yerlerden birisi ise kardeş abla ilişkisinin pürüzleriydi. Bazen iyi veya kötü olan durumlarda birbirlerine muhtaç kalan kardeşler, tek odada aynı yatakta yatmalarına şaşırırken, babalarına olan saygılarını hiç kaybetmeyen ve hep biryerlerde onun yasını tutan kardeşlerin acılarını da yer yer hissetmek mümkündü. Bazen filmin bazı noktalarında üzüntü hissettiğimiz yerlerden birisi ise kardeşlerin mahallede dışlanmasıydı. Ayşe’nin oynadığı karakter ablasının hatası olduğunu düşünürken ben aslında yaşlanan iki kardeşin, çekemedikleri yaşlılık durumlarını istemeyen komşuların görmezden geldiğini gözlemledim. 2021’de çıkışını az kitlenin duyduğu yapımda Erkan Tahhuşoğlu yönetmenliğinde çekildiğini de söylemek isterim. Belki sinematografisi güzel olsa da zamanla kült yapımlar arasında olması mümkün gibi. Ankara ve Adana Altın Koza Film Festival’de adaylığını gösteren yapım, 3 ödülle Adana Altın Koza Ödüllü olduğunu da söylemek isterim. Abla, kardeşin yaşadıkları birkaç gününü görürken, ölümlerine hız kesemeyen dünyanın verdiği koşturmacısında iki kardeşin evlerinin atmosferi ile geçmişte kalmış gibiydi. Bilmiyorum bazen bazı durumlarda filmden kopacakmışsınız gibi dursa da asla ben kopamadım ve bir oturuşta izledim. Bittikten sonra aslında gününüzde çıkan Türk filmlerin neden bu kadar saçma olduğunu düşündüğüm ve böyle güzel sanatın zirvelerde olduğu filmleri gündeme çıkaramadıklarını anlayamadığım sorular ile doluydum. Mubi sayesinde her filme ulaştığım gibi bu filmi de izlediğimi söylemek isterim. Belki çok anlatamadım ama aslında filmin yaşlanan iki kardeşin dünyadan gitmeden önce son zamanlarını birbirlerine açılarak yaşadıkları acıları söndürmeleri gibi geldi. Daha fazla tutmadan keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

The Absent

Sage Bannick

1 Gönderi

Absent Hayatımda izlediğim diyip abartma yapmak istemem lâkin 2022’in belki de en saçma ve gereksiz filmini izlemiş bulunabilirim kendi açımdan. Sizin de izlemesini istemediğimden bu yazdıklarımı iyice okuyun. Asla fikrinizi değiştirmek istemem lâkin bu sefer değiştirmenizi isteyeceğim. Ne konusu ne…devamı

seris_comment 3 years ago

Özgürlük Dansı

Ken Loach

2 Gönderi

Jimmy’s Hall - Özgürlük Dansı Gerçek hikâyesi ve zaman çizelgesini seveceğiniz bir film ile geldim bugün sizlere. Geçen haftalar da dikkati mi çeken film, hem oyuncuların saf performansları ile sizi filme çekerken, konusunun gerçekten sinir geçirici din üstüne kurulu baskısını…devamıJimmy’s Hall - Özgürlük Dansı Gerçek hikâyesi ve zaman çizelgesini seveceğiniz bir film ile geldim bugün sizlere. Geçen haftalar da dikkati mi çeken film, hem oyuncuların saf performansları ile sizi filme çekerken, konusunun gerçekten sinir geçirici din üstüne kurulu baskısını görmekte beni gerçekten o dönemden biraz soğuttu. Şimdi Belfast filmi ile aynı dönemde geçmesi ve ilk hangisini izlersek daha iyi olur derseniz diye, ilk Belfast’ı izlemenizi daha anlamlı ve komünistliğin İngiliz’lerde nasıl bakıldığını daha iyi görmenizi isterim başta. Bunun dışında asla sıkılmadığınız ve gerçek hikâyesi ile başta dediğim gibi nasıl din bağımlığının baskını gördüğünüz filmin en sinir kapıcı yanı insanlara, baskı uygulaması olduğunu anladığınızda başlıyor sinir krizi geçirmeniz. Yoksa genelde çok sinirlerinizi bozacak bir film değildi başta dediklerim dışında. Karakterlerin en temelinde James Gralton’nun kendi köyüne gelmesi ile dans barını açması ile başlıyor demek isterim. Bu normal gibi bizim zamanımızda anlaşılsa da aslında o dönemler yani İrlanda’lı insanlar için dinden kopmak hissî veriyordu. O dönemlere çok empati yaptığınız yapım, 1932 yılında başlıyor. Çok spoiler vermek istemiyorum ama temelde bir şair, yazar, önder olarak tanıdığımız James ve ekibinin vermiş olduğu çabaya karşı büyük bir saygı duyduğumu ve duyacağınızı başta yazamam lazım. Barry Ward’ın James Gralton’u canlandırdığı filmde Simone Kirby ve Andrew Scott’un da filmde yer alması beni çok heyecanlandırdı. Genelde çok sevdiğim Andrew Scott’u az görmek beni üzse de bence daha fazla filmde yer edinmeliydi diye düşünmeden edemiyorum da. Genelde Caz, dans türlerini ve müzik aletleri ile sanatı İrlanda’lılara sevdirmek uğruna ve hayatlarını daha iyi yapamaya çalışan işçi kesimini görmek ve onlara destek verme empatisini seveceğinize eminim. Çocukların dövüldüğü ve bir dans yüzünden hayatları ve kendilerini hapisli bir yerde hisseden çocukları da anlamak aşırı derecede mümkündü. Sinematografisi ve senaryosu bir de gerçek hikâye anlatımı ile tam %100 seveceğiniz filmin sadece zamanının kısa olması beni üzdü. Gereksiz filmler 2 saat dilimi oluyorken neden bu film bu kadar kısa diye düşünmeden edemiyorum. Yönetmen Ken Loach’nı yeni tanısam da bu güzel filmle, zevk aldığımı ve zamanın hızla aktığını söylemek isterim. Belki çok açamadım ve spoiler korkusu ile geri durduğum filmin 2014-15 yılı adaylıklarında ödülü bulunmasa da bence artık kült bir yapım olduğunun en temel kanıtıdır diye düşünüyorum. Şimdiden bol keyifli izlemeler diliyorum. Not: James Granlton, annesi ile yaşadığı durumu ve ülkesine bir daha girememesi ve o dönem de çok sevilen James Granlton hâlâ sevilmesi ile anılması çok duygusal bir boyut kazandırıyor.

seris_comment 3 years ago

Aşk ve Laleler

Justin Chadwick

5 Gönderi

Tulip Fever - Aşk ve Laleler Konusu bilindik bir konu aynı diğer filmler gibi. Tek tek açıklama yapmak istemiyorum ama hepsi hemen hemen aynı dönemlerde geçen filmler. Hatta bazıları sayfamda bulunmakta. Buradan en bildiği LGBTİQA+ filmlerden birisi olan ve herkesin…devamıTulip Fever - Aşk ve Laleler Konusu bilindik bir konu aynı diğer filmler gibi. Tek tek açıklama yapmak istemiyorum ama hepsi hemen hemen aynı dönemlerde geçen filmler. Hatta bazıları sayfamda bulunmakta. Buradan en bildiği LGBTİQA+ filmlerden birisi olan ve herkesin ilgisini çekmiş bir film Portrait de La jeune fille en feu’u ve Girl with a Pearl Earring filmi ile hemen hemen aynı olması dikkatimi çekti. Sadece bununla sınırlı kalmayan daha aklıma gelemeyen ve sayfamda olmayan filmlerde var düşününce. Tabii bunları sizlere anlatarak sıkmak istemem ama dönem filmlerini benim gibi seviyorsanız kesinlikle izlenecek bir film olduğunu sizlere kesinlikle söylemek isterim. Dönemi Venedik kıyılarında geçen ve gül ticaretinin en yüksek olduğu zamanlarda geçen bir film. Tabii bunu hiçbir dönem filminde duymamıştım gül ticaretini o yüzden ilgimi çekmesi filmin en büyük birinci temeli bu. Filmin akışı, geçmiş dönemine ait tarzlarını sevsem de bence eksik noktalarından birisi karakterlerin konuşma biçimiydi. Bunu açmak gerekirse evin hanımı ve çalışanı ile yaşadığı en büyük bol bol filmin içinde bulunan diyaloglardı. Hepsi o dönemlerde bakıldığında resmî dil ile konuşması gerekirken bu filmde asla resmî bir dilin olmaması filmin en eksik dönem yansıtmalarına verdiği hatasıydı demek isterim. Filmin aslında demin önce söylediğim iki filmle benzeşmesinden dışında aslında gül ticaretinin bitmesi ile hayatların değişmesini görmekte değiştikti. Sanki zamanında her şeyi kontrol ediyor gibiydi yönetmen Justin Chadwick. Sinematografisi ve sahnelerine verdiği detaylar güzel olsa da ben kavuşmanın farklı bitmesini isterdim. Sanki yarı da kalmış konusu ve oyuncuların vermiş olduğu performans çok eksik gibiydi. Alicia Vikander ana karakterimizi oynarken, ressam olan ve aşkı Jan’la yeni tatmış Sophia’nın sevgilisini oynayan Dane DeHaan‘ı da görmek güzel olsa da pek ikilinin oyuncularını göremedik gibi. Judi Dench’ı da görmek güzeldi. Hatta filmin en güzel ayrıntısı bence Judi’ydi. Film yorumunun sonuna doğru geliyorken aslında dönem filmi, romantizmini tatmanız gereken çok kafa yormadan yaz filmi olarak adlandırdığım ve adlandıracağınız bir filmdi demek isterim net cevaplar. Uyarlandığı eserle aynı adı taşıyan bu filmi umarım keyifle izlersiniz. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Kerr

Tayfun Pirselimoğlu

9 Gönderi

Kerr Büyükada’da açık hava sinemasında izlediğim bu güzel filmi, sizler için yorumlamak istedim. Kendi düşüncelerimi söylemeden önce, açık hava sinemasının farklı duygular yüklediğini söylemek isterim ve herkesin tatması lazım diye düşünüyorum. Gelin yorumuma bakalım. Film aslında başka filmle birleştirme olduğundan…devamıKerr Büyükada’da açık hava sinemasında izlediğim bu güzel filmi, sizler için yorumlamak istedim. Kendi düşüncelerimi söylemeden önce, açık hava sinemasının farklı duygular yüklediğini söylemek isterim ve herkesin tatması lazım diye düşünüyorum. Gelin yorumuma bakalım. Film aslında başka filmle birleştirme olduğundan bazı sahneler kafamda tam oturamadı ama ilkini izleyince sanki her şey tam oturacakmış gibi geliyor. İçinde bulduğu zaman ve anlatım biçimleri ve geçişlerin uyumu gibi. Yönetmen Tayfun Pirselimoğlu gerçekten Türkiye’nin en iyi yönetmenlerinden olduğunu bu yeni filmi ile tekrardan katılmamıştı. Zaten oyuncu kadrosu ve çektiği illerde ki açık resimlerinin sinematografisine verdiği bakış açısını sevmemek mümkün değildi. Filmin aslında ismi gibi Kerr’in anlamını taşıması da bence harika detaylardan birisiydi. Zaten aynı adlı romanından uyarlanmasına da şaşmamak lazım. Edebiyat tarzı ve siyaset okuması ile dikkatli üstüne çeken film, 2014 yılında ki kitapla bir olması da bence çok üstüne çalışılmış bir proje olduğunun en net kanıtıdır. Zaten oyuncuların sağlam olması ve Erdem Şenocak, Jale Arıkan, Rıza Akın, Sinan Bengier, Gafur Uzuner, Melih Düzenli ve Muttalip Müjdeci gibi geniş kadrosunun vermiş olduğu performansla asla sıkılmadığınız filmin en temeli, bence yönetmen Tayfun Bey’in onlara geniş ve çizgiyi geçmeyecek boş alanlar vermesiydi. Zaten pandemi zamanında çıkması ve çok fazla Festival’lere vermemesi de aslında pandeminin eksiklerinden birisi olduğunu söylemek isterim. Tabii bunundan yavaştan sıyrılan film, bence herkesin tatması lazımdır. Zaten renk uyumları, bakış açıları, oyuncuların ve karakterlerin vermiş olduğu performanslarla bir bütün olduğunuz ve kişiliklerine girdiğiniz filmi bence sevemeyecek yoktur gibi. Çok fazla spoiler vermek ve konusu sizlere tam açmadan diyeceğim şey şudur. Hayat tekerrürden ibaret olduğunu ve ne yapacağımızın hepsini tekrardan yapmışız izlemini tam anlamı ile vermesi güzeldi. Bunun dışında öyle çok açacağım ve sizlere vereceğim tam konusu yoktur. Her detayın da yaşayan bir filmdir. Şimdi sizleri tutmuyorum ve keyifli izlemeler diliyorum.

seris_comment 3 years ago

Here We Are

Nir Bergman

1 Gönderi

Here We Are İçinde bulduğu karakterleri ve anlatım biçimlerini harika veren film, tüm detayları ile dikkatimi çekerken 2020 Cannes çıkışlı olması da insanı filmi hemen izlemeye ittiğini başta söylemek isterim. Tüm detayları tek tek açmadan önce film aslında baba oğul…devamıHere We Are İçinde bulduğu karakterleri ve anlatım biçimlerini harika veren film, tüm detayları ile dikkatimi çekerken 2020 Cannes çıkışlı olması da insanı filmi hemen izlemeye ittiğini başta söylemek isterim. Tüm detayları tek tek açmadan önce film aslında baba oğul odaklı olsa da toplumsal ve kişisel baskıları da gösterdiğini sizlere yazmam lazım. İçinde bulduğu konunun aslında engelli oğlu olan babanın toplumdan uzakta kimselerin onu incitmediği yerde büyütmesi ile başlıyor. Bu tamamen kişisel algı gibi başta dursa da, annemiz bile oğlunu anlamazken babanın ona karşı empati yapması ve üzülmesini görmek çok duygusal bir noktaydı. Tabii bu durumları gösterirken içinde bulduğu tren yolculuklarını, kişisel ve toplumsal baskıları da yönetmen çok sıkmadan göz uçu ile vermesi güzeldi. Zaten başta sinematografisi ve yönetmenin en önemlisi senaristin yazım kaynaklı noktaları güzelliğini gösteriyordu. Bunun dışında tüm desteklenen oyuncuların girdikleri kişilikler onlara sadece destek olarak, filmi duygusal ve empati kaynağını güçlendirmesini görmek filme 1+ puan benden ekletiyordu. Bunun dışında engelli bireylerin zorluklarına ve toplumsal ayrımına ek açarken yönetmen Nir Bergman, filmi sıkmadan ve göze batmadan aslında anlamamız gerektiğini ve hepimizin bir gün engelli olabileceğini göstermesi de çok ama çok anlamlıydı. Engelli bireyimiz olan Uri’ye yaşam veren Noam Imber gerçekten harika oyunculuk sergilerken, kişisel olarakta kendini filme adamasını görmek çok iyi geldi bana. Filmin akışını bozmadan hem yaptığı karakter analizini iyi göstermesi hem de izleyen kitleye o duygu selini vermesi gerçekten iyi oyunculuk dedirttirdi. Tabii buna destek çıkacak baba karakterimiz olan Aharon’nun da farklı detayları vardı. Buna ek açmak gerekiyorsa, babamız kendini oğluna adarken kendini insanlardan, toplumdan uzaklaştırması ve oğlunu bırakıyorken bile ne yapacağını bilememesi beni çok duygusal yaptı. Oğlunun büyümesini görmesi ve kendi adamasını hissettiğimiz oyuncumuz Shai Avivi’nin oyunculuğuna diyeceğim hiçbir şey yok. Son kısma geliyorken Cannes çıkışlı olan yapımın baktığıma göre hiçbir ödül yok gibi duruyor. Buna üzülsek de tam yaz tadında olan ve insanı sıkmadan ilerleten yapım, bence artık kült yapımların içinde bulunması gerekiyor gibi. Hepimiz bir gün engelli olabiliriz kapsamından ilerleyen ve engellileri dışlamamız gerektiğini çok inçe ip üstünde anlatan yapım hakkında düşüncelerim bu kadar. Daha fazla sizi sıkmadan filme almak isterim. Keyifli izlemeler diliyorum.

seris_comment 3 years ago

Taş

Alican Yücesoy

9 Gönderi

Stone - Taş Alican Yücesoy’un yönettiği bu kısa 2018 yapımı filmi izlemiş bulunuyorum. Hem çok tanıdık hayatları görüyorken, hem de enteresan farklı büyülü bir İstanbul hayatı izlettiriyor Alican. Kişisel bakış açıcını 12 dakikaya sığdıran Alican Yücesoy’un ben de bu kısa…devamı

seris_comment 3 years ago

Bir Gölgenin Ölümü

Tom Van Avermaet

2 Gönderi

“Ne denmeli ki yaşamın bizlerden aldıklarına, sadece yaşamakla yükümlü olan insanların kaybetti acıları görmeye.” Bu kısa film aslında hem gerçeklerle yüzleşmeye ve hem de izleyenlerin farklı düşünceler kazanmaya çalışmasını sağlaması ile göz kamaştırıyor. 2013 Oscar, Avrupa, Transilvanya ve Valladolid Festival’lerinden…devamı“Ne denmeli ki yaşamın bizlerden aldıklarına, sadece yaşamakla yükümlü olan insanların kaybetti acıları görmeye.” Bu kısa film aslında hem gerçeklerle yüzleşmeye ve hem de izleyenlerin farklı düşünceler kazanmaya çalışmasını sağlaması ile göz kamaştırıyor. 2013 Oscar, Avrupa, Transilvanya ve Valladolid Festival’lerinden aldığı 4 ödülle kişisel anlamları farklı boyut kazandıran kısa film, 10 bin gün yaşamak için 10 bin hayatı yok eden Nathan’nın hayatına bir kadın girmesi ile değişmesini görüyoruz. 1. Dünya Savaşı’nın acınılmaz hayatında sevginin gücünü görüyoruz bu kısa filmde. Belki kısa filmler uzun metrajlı filmlerin gölgesinde kalıyor ama biçimsel ve her daim güçlü hikâyeleri ile “Kısa” filmlerin hikâyelerine canlılık ve taze görmemiz ile hayran kalabiliyoruz. Kısa film sevmeyenler mutlaka bu filmle seveceklerine eminim. Bu 1. Dünya Savaşı’nda Nathan’nın Sarah’yı görmesi ile Sarah’ya vermiş olduğu en büyük hediyeyi görmemiz ile kişisel sevgi anlayışımızı değiştiriyor. Nathan’nın Sarah’ya nasıl büyük bir hayran olduğunu gördüğümüz bu eşsiz filmde, tabuları yıkan savaşların, sevginin, intikamının nasıl sonuçlar doğurduğunu görüyoruz. Matthias Sachoenaerts’ın oyunculuğu ile renkleri belli eden film, dönemsel ve kişisel hareketleri ile tüm duygusal yönlerini gösterirken, yaptığı hatasından nasıl dönmesi gerektiğini anladığımız ve izlediğimiz sahnelerine kadar oyunculuğuna hayran kalmamanız imkânsızdır. Laura Verşinden’in Sarah karakterine verdiği gösterişten uzakta, temiz ve eşsiz bir rüzgâr tadında oyunculuğuna bayacağınıza kesin eminim. 2012 çıkışlı olan film 2013 Oscar’ı dahil birçok dalda adaylığı olması ile unutulmaması gereken “Kısa Film” listenize almanızı isterim. Dekorların gerçekleşmesi ve her detayına ait çizgilerin gözlerimizi yormadan anlatılması çok güzeldi. Yönetmen Tom Van Avermaet’in sinematografisine hayran kalacağınız bu kısa film, pas ve kemikten oluşan Nathan’nın aslında ölüm adı ile hissedildiği sahnelerini de sevebilirsiniz ama ben bu yönünden daha çok duygusal yönünü sizlere açmak istedim. Şimdi sonuna geliyorum ve daha fazla detaylarla boğmak verine 20 dakikalık anlamlı bu filmi sizlere önerebilirim. Mubi sayesinde izlediğim ve bulduğum filmi sizler de buradan veyahut da başka sitelerden ulaşabilirsiniz. Şimdilik bu haftanın ilk kısa filmini bitiriyorum. Keyifli izlemeler diliyorum.