(@) - Raf

Bol şamatalı ve az pırıltılı bir film. Force Majeure / Turist ve The Square / Kare filmlerinin başarılı yönetmeni İsveçli Ruben Östlund’un son filmini daha yeni izleyebildim. Çünkü ne zaman izlemeye kalksam, sosyal medyada şurada burada gördüğüm şampanyalı havyarlı bol…devamı

sufle55 2 years ago

Aşka Dair Nesirler

Ümit Yaşar Oğuzcan

27 Gönderi

🔖Önce gözlerin girer odamdan içeri. Sonra ellerin, saçların dudakların... Bir bir hatırlarım, Her sabah senin olan ne varsa... Yüzüm aydınlanır. Şarkılar söylemek gelir içimden. Yakında bir kuş öter. Uzaklarda bir tren sesi. Sonra kornalar, çocuk ağlamaları... Vapur düdükleri, Sesler bir…devamı

sufle55 2 years ago

Düşüş

Tarsem Singh

91 Gönderi

Masala, hayale, gerçek üstüne açılan kapı. Bir hastanede, iki insanın dünyalarının kesişmesiyle beş yaşındaki Alexandria’nın Roy’la paylaştığı masallar, hikayeler, hayaller. Alexandria’nın Hemşire Eylin’e yazdığı mektup, ilk mesajdır Roy’a; onun henüz göremediği. Roy, ilk öyküsünde İskender’i anlatır Alexandria’ya ve İskender’in aradığı…devamıMasala, hayale, gerçek üstüne açılan kapı. Bir hastanede, iki insanın dünyalarının kesişmesiyle beş yaşındaki Alexandria’nın Roy’la paylaştığı masallar, hikayeler, hayaller. Alexandria’nın Hemşire Eylin’e yazdığı mektup, ilk mesajdır Roy’a; onun henüz göremediği. Roy, ilk öyküsünde İskender’i anlatır Alexandria’ya ve İskender’in aradığı mesajı, İskender’in tüm hırsı ve susuzluğuyla. Ve o müthiş soru gelir Alexandria’dan: Mesajı bulmuş mu peki? Roy aslında Alexandria’nın mektubunda mesajı bulmuştur ama henüz farkında değildir. Öykü öykü, hayal hayal ilerlerken ilişkileri, bu cevap sonda anlaşılacaktır; henüz Roy’un bilmediği ve bizim göremediğimiz. İlk öyküde ikisinin arasındaki fark ortaya çıkar: bir yanda gerçek diğer yanda umut; bir yanda gerçeğin acımasızlığı, diğer yanda umudun masumiyeti/paylaşımı. Hayal dünyasının beş karakteri: kardeşini Oidus’a çalışırken kaybeden, Eski Köle Otta; kimsenin göremediği, dünyanın en güzel kadınıyla evli olan ve karısı Oidus tarafından kaçırılan ve buna dayanamayan kadının kendini öldürmesiyle ondan güzel başka bir kadına bakmayacağına yemin eden, Hintli; Vali Oidus tarafından dışlanan, toplum tarafından yok sayılan patlayıcı uzmanı Luici; yaşayan her şeyi seven, Americano Exotica adlı çok güzel bir kelebeği diyar diyar ararken, bu kelebeğin Oidus tarafından ellerine ölmüş olarak gönderildiği Charles Darwin ve küçük maymunu Wallece; ve ikiz kardeşinden Oidus yüzünden ayrılmak zorunda kalan Maskeli Haydut. Roy’un benliğinin ayrı ayrı parçaları. Hikayeler anlatılırken Alexandria’nın küçük, beyaz yalanları ve hırsızlıkları; umutsuzluğun umuda, çaresizliğin sevgiyle çareye dönüşmesi için.. Alexandria’yı intiharına giden yolda hayaller ve masallarla kullanan, sevdiği kadını kendisinden çalan adama duyduğu intikam duygusuyla ölümü tek gerçeklik olarak kabul eden Roy.. Tüm bu hayal dünyasında dünyanın her köşesinden renkler, izlenimler, müzikler, kıyafetler; iç içe geçmiş farklı dünyalar… ve tüm bu dünyaların anlatımında gerçek ile hayalin; ölüm ile hayatın; umutsuzluk ile sevginin mücadelesi. -Hikayeyi anlat. -Malesef bende mutlu son yok. -Yine de istiyorum. Acımasızca bitirilen hikaye: Wallece, Charles Darwin, Luici, Mistik, Otta, Hintli… teker teker ölen hikaye kahramanları, teker teker kabul ettirilen gerçekler, umutsuzluk, aslında teker teker benliğinin parçalarını yokluğa mahkum eden Roy. Bu benim hikayem.’ diyen Roy’a, Alexandria’nın yanıtı: Benim de hikayem.’ Hikayenizi paylaştığınızda o sadece sizin hikayeniz değildir artık. Sevgi sadece hikaye değildir paylaşıldığı andan itibaren ve kararları tek başınıza alamazsınız bu yüzden, tek başınıza mutsuz bir sona mahkum edemezsiniz hikayenizi, sevginizi paylaştığınız insanı. İster bir çocuğa sunun ister bir başkasına; ister bir çocuktan ellerinize, yüreğinize sunulsun, ister bir başkasından. Ona hikaye anlatmaya başladığınız andan itibaren hayatınızın hikayesine onu da almış olursunuz aynı hikayenin içine çünkü. Ve filmin son repliği, Alexandria’dan; tatlı, hikaye düşkünü, sevgisini gösterebilmek için elinden gelen her şeyi yapan .."

sufle55 2 years ago

Değişim

Amanda Kernell

1 Gönderi

Sámiler İskandinavya'nın yerlileridir. Şamancıl pratikleri vardı ve Ren geyiği çobanlığı onların temel geçim kaynağıydı. İskandinavlar ve Sámiler birbirlerini çok uzun zamandır bilmelerine rağmen Sámiler kuzeyde, İskandinavlar güneyde yaşadığı için yoğun bir temas olmadı. Ancak özellikle 19. Yüzyıl sonrasında İskandinavlar onların…devamı

sufle55 2 years ago

Zavallılar

Yorgos Lanthimos

116 Gönderi

Seveni kadar nefret edeni de çok Yunanlı yönetmen Lanthimos’un her ne kadar çizgisinden saparak Hollywoodlaşmış eleştiri alsa da yine uçuk bir fikirden yola çıkarak çektiği ve seyircisine muhteşem bir görsel ziyafet sunduğu fantastik ögelerle süslü son filmi Poor Things. Bebeğinin…devamıSeveni kadar nefret edeni de çok Yunanlı yönetmen Lanthimos’un her ne kadar çizgisinden saparak Hollywoodlaşmış eleştiri alsa da yine uçuk bir fikirden yola çıkarak çektiği ve seyircisine muhteşem bir görsel ziyafet sunduğu fantastik ögelerle süslü son filmi Poor Things. Bebeğinin beyni kendisine aktarılan bedensel olarak yetişkin bir kadının fantastik bir dünyada kendini ve çevresini keşfetme yolculuğunu aktaran modern bir Frenkestein hikâyesi film. Filmi izlemeden önce hikâyenin p.dofili ve p.rnografiye kaçan sahneler içerdiği eleştirisi beni tedirgin etmişti açıkçası. Ancak filmi izlerken dahi eleştirenlerin p.dofiliden ne anladığını ya da p.rnografinin ne olduğuna dair ne düşündüklerini çok merak ettim. Poor Things birçok açıdan eleştirilebilir, beğenilmeyebilir ama ona p.dofili ya da p.rnografi yaftası yapıştırmak filmin ruhuna büyük hakaret sayılır. Çünkü Poor Things yetişkin bir bedende hayat bulmuş masum bir zihnin kirli bir dünyaya adapte olma, onu öğrenme sürecini son derece özgün bir hikâye ile aktarıyor. Şimdiye kadar çektiği filmlerde neredeyse frikik dahi vermeyen Emma Stone’un bu filmde bu kadar cüretkar olabilmesi üstelik yapımcı olarak filme destek olması da onun gibi tecrübeli bir oyuncunun projeye Şoray kurallarını rafa kaldıracak kadar inanmış olduğunu gösteriyor zaten. Her şeyden önce çok orijinal bir fikir üzerine kuruyor anlatısını film. Ama bu orijinal fikrin merkezine tüm çılgınlıklarına, aykırılıklarına rağmen bağrımıza basacağımız, en uçuk işlerinde bile masum tarafını koruyan muhteşem bir Bella karakteri koyuyor yönetmen. Onun “To be or not to be” sürecini cinselliğini keşfetme hikâyesiyle birlikte aktarıyor. Freud'a göre id kişinin ilkel benliğidir. Bu ilkel benlikle yetişkin bir bedende hayat bulan id’in cinsel hazlar peşinde koşması da çok normaldir. Tam da bu teori üzerinden ilerleyen filmi erotik diye yaftalamak da cahillikten öte bir şey değildir. Öte yandan filmin ana temasını içerdiği cinsel içerikli sahneler bağlamında yorumlayanların filmde kaçırdığı çok şey var aslında. Bella karakteri üzerinden yönetmen dünyadaki gelir adaletsizliklerine, gelmiş geçmiş ekonomi politikalarının hiçbir zaman insanlığın çaresi olamadığına, erdemli olmanın zorluklarına ve oluş sürecine dair çok ince vurgular yapıyor filminde. Hülasa Lanthimos biraz çizgisinden sapmış ve Hollywoodvari bir film çekmiş gibi görünse de seyircisine dozunda bir mizah, kör göze parmak sokmayan mesajlar ve muhteşem bir sinematografiyle son derece keyifli bir seyir zevki sunan iyi bir işe imza atmış yine. Mark Ruffalo ve Defoe etkisinin katkısından bahsetmiyorum bile. Seversiniz sevmezsiniz ama saygı duyarsınız ya hani bazı işlere; güçlü oyuncu kadrosu, senaryosunu temellendirdiği orijinal fikri, kurgusu ve görsel zenginliği ile tam da öyle bir film Poor Things .."

sufle55 2 years ago

Aşk Romanları Okuyan İhtiyar

Luis Sepulveda

3 Gönderi

Luis Sepulveda’nın hayatını okuyunca Aşk Romanları Okuyan Ihtiyar’ın Sepulveda olduğunu ve yine Şili’ye dair hiç de iç açıcı bir roman okumayacağımızın ilk sinyali verilmiş oluyor. Buyurun, romanın ilk cümlesini beraber okuyalım: “Gri bulutlar, şiş bir eşek göbeği gibi tehditkar bir…devamıLuis Sepulveda’nın hayatını okuyunca Aşk Romanları Okuyan Ihtiyar’ın Sepulveda olduğunu ve yine Şili’ye dair hiç de iç açıcı bir roman okumayacağımızın ilk sinyali verilmiş oluyor. Buyurun, romanın ilk cümlesini beraber okuyalım: “Gri bulutlar, şiş bir eşek göbeği gibi tehditkar bir tavırla insanların başlarının birkaç karış üstünde asılı duruyordu.” Hemen ardından diş doktoru Loachsmin ile tanışıyoruz ve korkunçluğa varan diş çekme sahnelerinden dolayı içimiz çekiliyor. Bölümler boyunca ilerledikçe ilkel olan Shuar yerlileri mi yoksa Doktor Loachamin mi, diye düşünüyoruz. Zaten roman aşırıya kaçan medeniyet sarmalı içerisinde neye dönüştüğümüzü ve insanın ne kadar medeni bir kişiye dönüşürse dönüşsün içindeki vahşi ilkeli bir şekilde yaşattığı, ehlileştirmediği, insanileştirmediği yönünde bize önemli detaylar sunuyor. Bir Jaguar’ın bir insan kafasını nasıl vücudundan ayırdığına dair ayrıntılar da veriliyor. Fakat bunun sebebi ailesini ve yaşam alanını koruma iç güdüsü. İnsanın aklı, iç güdüsü ve duyguları nasıl işliyor? Yer yer -ve aslında çoğu zaman- ilkel olmaktan nasıl çıkamıyoruz? Özellikle de erkekler! Bunu da buraya bir dipnot olarak düşeyim. Antonio José, yıllarca Amazon’un derinliklerinde Shuar yerlileriyle yaşamıştır. Ormana ve yasalarına uyum sağlamayı öğrendiği, avcılıkta ve iz sürmede uzmanlaştığı yıllardan sonra, hayatının son dönemecine girdiğini hissederken Ekvador ormanlarının kıyısında bir nehir kasabasına yerleşir. Yaşlılığın panzehrini burada, az uyumakta, çok okumakta, kitaplardaki aşkın gizemlerine dalıp gitmekte, öykülerin geçtiği yerleri hayalinde canlandırmakta bulur. Ancak altın arayıcıları ve hükümetin temsilcileri ona rahat vermez. Avcılıkta iyi olduğu için tehlikeli bir jaguarın peşine düşmesini isterler. Antonio Jose’nin Jaguar ile temasının yazılacağı bölümler daha çok olmalıydı, daha çok buradaki ayrıntılar verilmeliydi diye düşündüm. Asıl ilkel olan ile, ilkellikten kurtulamayanın karşılaşmalarını daha fazla okumalıyım isteği oluştu içimde. Ernest Hemigway’in İhtiyar ve Deniz romanında olduğu gibi.

sufle55 2 years ago

Ölüm Bölgesi

David Cronenberg

6 Gönderi

Ölüm Bölgesi, 1983 ABD yapımı korku-gerilim filmidir. Film, Stephen King'in aynı adlı romanından uyarlanmıştır. King'in beyazperdeye uyarlanan filmlerine şöyle bir bakarsak gayet eli yüzü düzgün, başarılı bir aktarım olmuş. Öğretmen Johnny Smith bir araba kazası ile girdiği komadan tam beş…devamı

sufle55 2 years ago

Kuvvetli Bir Alkış

Berkun Oya

73 Gönderi

“Tutunamayanlar” demişti Oğuz Atay, kimlik krizindeki modern aydına. 54 yıl sonra Berkun Oya, akraba bir metinle “olamayanlar”ı anlattı. Bugünün “kopuk” bireyi kimlikten de öte, benlik kriziyle tanımlı çünkü. Benliğin taşıyıcı kolonu olan cinsel kimlik başta olmak üzere hiçbir kimlik yetişkinlik…devamı“Tutunamayanlar” demişti Oğuz Atay, kimlik krizindeki modern aydına. 54 yıl sonra Berkun Oya, akraba bir metinle “olamayanlar”ı anlattı. Bugünün “kopuk” bireyi kimlikten de öte, benlik kriziyle tanımlı çünkü. Benliğin taşıyıcı kolonu olan cinsel kimlik başta olmak üzere hiçbir kimlik yetişkinlik düzeyinde yapılanamıyor. Benliği oluşturan yapı taşları (deneyimler, öğrenmeler, ötekilerin içsel temsilleri), farkında olunmadan, üzerine düşünüp taşınılmadan, inşa olamadan, rastgele, üst üste yığılır kopuk bireyde. Tam da bu yığılma halini sembolize ettiği için dizinin zirvesi ana rahminde geçen sahne. Unutulmuş, başıboş bırakılmış, tozlu, köhne bir oluşla (olamayışla); oğluna yapışmak, oğlu üzerinden aidiyet, kimlik, üstünlük fantezisi devşirmek için bekleyen bir anneye doğmak? Vasatı şiar edinmiş, verebilecekken vermeyen, düşünce tembeli, kendilik cimrisi bir babaya doğmak. Çabanın küçümsendiği, anlam arayışının değersizleştirildiği, arzunun, bağ kurma hevesinin utanç verici sayıldığı, mesleklerin itibarsızlaştırıldığı, açık iletişimin ya “eziklik” göstergesi ya da ezme çabası sayıldığı bir topluma, bir çağa doğmak… Bunu bu açıklıkta görebilen için “öteki”, bir varlık değil, tekinsiz bir yokluktur. Öteki’nin olmadığı bir dünyaya doğmak ise, zaten olamayacak olmak. Dolayısıyla iki yokluktan mütevellit bir sosyal kuvöze prematüre doğacak ve büyüdükçe bir yokluktan diğerine savrulacak olan Metin, hiç olmamış olmayı diler. “Peki çare ne?” diyecek olanlar için not: Birbirimizden başka tesellimiz yoktur. Bulmak istediğin insan olmaya çalış. Kurgudaki sarkmalara ve gereksiz tekrarlara rağmen iyi yazılmış, yaratıcı, özellikle gençler için zihin açıcı bir yapım Kuvvetli Bir Alkış. Yine de ben olsam çok daha hızlı kurguyla bağlardım planları ve sadece duyguya gireceğim anları genişletirdim.

sufle55 2 years ago

Korkuyorum

Ari Aster

10 Gönderi

Hiçbir baba, anne kadar derinden, kökünden hadım edemez bir erkeği. Çünkü bir annenin çocuğunu yaşamdan alıkoymak için yapabileceklerinin sınırı yoktur. Onu hem rahminde tutsak hem de zindanından mesul tutarak yapar bunu. Bir omzuna yaşam korkusu, diğerine suçluluk duygusu yükleyerek yapar.…devamı

sufle55 2 years ago

Çizgili Pijamalı Çocuk

Mark Herman

324 Gönderi

Bugün size pek çoğunuzun izlemiş olduğunu tahmin ettiğim; "Hayat güzeldir" ve "Piyanist" ten sonra en çok etkilendiğim holocaust filmini önermek istiyorum. 2008 yapımı "Çizgili pijamalı çocuk" filminden söz ediyorum. Aslında bir roman uyarlaması. John Boyne'nin aynı adlı kitabından uyarlanmış İngiliz…devamıBugün size pek çoğunuzun izlemiş olduğunu tahmin ettiğim; "Hayat güzeldir" ve "Piyanist" ten sonra en çok etkilendiğim holocaust filmini önermek istiyorum. 2008 yapımı "Çizgili pijamalı çocuk" filminden söz ediyorum. Aslında bir roman uyarlaması. John Boyne'nin aynı adlı kitabından uyarlanmış İngiliz yapımı ve yönetmenliğini Mark Harmon yapmış. Filmin ana karakteri olan sekiz yaşındaki Bruno'yu Asa Butterfield canlandırmış. Onu sonradan "Hugo" filminde izlemişiz. Bunu da oyuncuların özgeçmişlerine bakarken öğrendim. "Hugo" yu izledim ama bunu bilmiyordum. Burada oldukça küçük çünkü. Ancak şunu da belirtmeliyim tel örgüler ardındaki yahudi çocuğunu oynayan Jack Scanlon da, o masum ve ezik duruşuyla tüm sevinci ve çocukluğu elinden alınmış yahudi çocuğu rolünün gerçekten hakkını vermiş. Ona baktığınızda ya da o konuştuğunda içinizde bir yerler kanıyormuş gibi hissediyorsunuz. Film kocaman üç adet Nazi bayrağıyla süslenmiş caddede okuldan çıkmış kollarını kanat gibi açmış koşuşturan çocuklarla açılıyor. Onların o saf neşesine tam bir tezat oluşturan asık suratlı askerler ve cemseler var arka planda. Evet film 2.Dünya savaşı ile ilgili, daha doğrusu bir holocaust filmi. Ancak bu filmde kamplar ve oradaki o korkunç yaşam yok. Aksine son derece sevecen ve steril bir Alman ailesi var. Ve onların kızları ve biricik oğulları Bruno. İşte film, Bruno'nun gözünden yaşananları anlama ve anlamlandırma çabası. Bruno'nun babası bir Nazi subayı ve terfi ederek Polonya'ya Auschwitz kampına atanıyor. Bu sevimli Alman ailesi de Berlin'den Polonya'ya taşınıyorlar. Evleri kampın oldukça yakınında ve korunaklı bir malikane. Arkadaşlarından ayrılmış olan çocuklar burada yalnızlık çekiyorlar. Evdeki yardımcının niye "pijamayla" dolaştığını anlayamayan Bruno etrafı gezmek istiyor ancak annesinden bir türlü izin alamıyor. Ancak çocukların o saf merak duygusu engel tanır mı? Bruno da bir yolunu buluyor evden kaçıp etrafı keşfe çıkmanın. Ve çiftlik sandığı kampı buluyor. Merakla yaklaştığında dikenli tellerin arkasında bağdaş kurup oturmuş bir çocuk görüyor. Çok seviniyor bir arkadaş bulduğu için ama onun neden o tellerden dışarı çıkamadığını algılayamıyor. Filmin bundan sonrası iki çocuğun hergün oynamak için bu tel örgülerde buluşmasıyla ilerliyor. Öyle masumca ve öyle doğal ki arkadaşlıkları ve diyalogları. Neden orada olduğunu bilmeyen yahudi çocuğu ve arkadaşıyla neden tel örgülerin arkasından oynamak zorunda olduğunu anlamaya çalışan Alman çocuğu. Ama çocuklar her zaman engelleri aşmanın bir yolunu bulurlar. Onlar da buluyorlar. Ve film beklenmedik bir sonla bitiyor. Büyüklerin acımasız dünyasına saflığı ve masumiyeti taşıyan bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Ama ne yazık ki bütün masumiyetler yitmeye ya da yitirilmeye yazgılı. Keşke çocuk kalabilseydik. Filmin en başındaki aforizma ile bitireyim yazımı. "Çocukluk; aklın karanlık vakti gelmeden önceki sesler, kokular ve görüntülerden ibarettir." John Betjeman .. 📖