Thalassophile (@thalassophile)

Bugüne kadar nasıl oldu da izlemedim ben bu filmi? Şampiyonlar ligi kadrosunu bir yana koyarsam, film gerçekten bir suç filmi başyapıtı. Yönetmenin, neden bu film ile Oscar aldığına şaşmamak gerek. Film, Boston’daki İrlanda mafyası ile polis teşkilatı arasındaki çift taraflı…devamıBugüne kadar nasıl oldu da izlemedim ben bu filmi? Şampiyonlar ligi kadrosunu bir yana koyarsam, film gerçekten bir suç filmi başyapıtı. Yönetmenin, neden bu film ile Oscar aldığına şaşmamak gerek. Film, Boston’daki İrlanda mafyası ile polis teşkilatı arasındaki çift taraflı köstebek oyununu anlatır. Polis, mafya lideri Frank Costello’nun örgütüne sızması için genç bir polisi gizli göreve gönderir. Aynı anda Costello da kendi adamlarından birini polis teşkilatının içine yerleştirmiştir. Yani iki taraf da karşı tarafın içinde bir köstebek olduğunu bilir, ama kim olduğunu bilmez. Filmin sürükleyiciliğini sağlayan şey aslında köstebek hikayesi değil. Sürekli tetikte hissettirme hissi. Çok sürükleyici ama aynı zamanda huzursuz edici. Herkes bir köstebek arıyor ama kimse kimseye güvenemiyor. Film boyunca hissedilen o huzursuzluk tam olarak buradan geliyor. Yönetmen, insanların kim olduklarını gizlemek zorunda kaldığında neye dönüştüklerini anlatıyor. Polis gibi davranan mafya, mafya gibi yaşayan polis… Zamanla roller karışıyor ve karakterler kim olduklarını unutmaya başlıyor. Bu yüzden filmde tam olarak iyi ve kötü yok. Sistemin içinde yer alan herkes bir şekilde kirleniyor. Polis de mafya da aynı yöntemleri kullanıyor; farklar silikleşiyor. Kime sadık olursan ol, sonunda seni harcayabilecek bir yapı var. Bu yüzden filmde yapılan kötülükler, kişisel değil de hepsi sistemin suçu gibi hissediyorsunuz. Çok zekice ama acımasız bir film. Film bittiğinde adalet duygunuz tatmin olmuyor. DiCaprio’nun karakteri iyi olanı temsil ederken Matt Damon’ı izlerken sinir oluyorsun. Sessiz, hesapçı ve sistemin içindeki çürümeyi temsil ediyor. Buna rağmen finalde adalet duygunuz okşanmıyor; hayat gibi, düzensiz ve sert. Bu yüzden izlediğim en iyi film finallerinden diyebilirim. Yalansız, seyircinin beklentisine göre değil. İyi olan kazanır yok, sadece daha geç kaybeden var. Sistemsel çürüme en tepede, sokakta değil. Sorun bir kaç kötü adam değil, sistemin kendisi. Ve bu bariz şekilde gözünüze sokuluyor. Final kesinlikle çok ani oldu. Ama bu da olması gerektiği gibiydi. Gerçek hayatta, fonda duygusal müzikler içinde büyük hesaplaşmalar yaşanmıyor. Bir an gelir ve biter. Ölmek dramatize edilmemiş, anlamsızlaştırılmış. Film bitince, "nasıl yani.." diyorsun ama gerçekte dönen düzen bu ve film sana senin istediğini vermiyor. Her şey kendi kontrolünde olan kimse yok. Çünkü sistemin en tepesine kadar herkesin bir üstü var. Bu yüzden iyi olan da kötü olan da piyon. Ne tarafta olduğun önemli değil, adalet her ikisi içinde aynı işliyor. Oyunculuklara gelirsek söylenecek söz yok zaten. Vermek istedikleri duyguları hepsi o kadar güzel yansıtıyor ki, dediğim gibi şampiyonlar ligi bir kadro. Fakat Matt Damon'ı en iyi bulduğum film budur. Düz bir adamı, ne kadar iyi oynanabilirse öyle oynamış. Filmde emeği geçen herkese teşekkürler. 10/10 du benim için. 🎬 "Ya polis olarak ölürsün ya da kötüye dönüştüğünü görecek kadar yaşarsın." 🎬"Kimse sana bir şey vermez, sen istediğini alırsın."

thalassophile 2 months ago

A Man on the Inside

Maite Alberdi

14 Gönderi

Emekli bir profesör olan Charles, eşini kaybettikten sonra yalnız ve amaçsız hissederken özel bir dedektifin ilanına başvurur. Görevi bir huzurevinde yaşanan hırsızlıkları çözmek için oraya huzurevi sakini olarak sızmaktır. Dizide, Charles'ın bu görevi sırasında hem gizem çözmeye çalışması hem de…devamı

thalassophile 3 months ago

Noel Günleri

Jeanette Winterson

2 Gönderi

Bir yerde şöyle bir şey okumuştum. "Noel, herkes için aynı anlama gelmez ama herkes için bir anlamı olabilir." 2 senedir okunmayı bekleyen bu kitabı, yıl içinde defalarca kez Noel zamanı okuyacağım diyerek öteledim. Kitap, 12 Noel öyküsü ve her öyküden…devamı

thalassophile 3 months ago

Pluribus

Vince Gilligan

30 Gönderi

Umarım uzun soluklu olur dediğim bu yeni seriden merhabalar.. Dizi, distopik bir dünyada geçiyor. Uzaydan gelen bir sinyaldeki gizli RNA dizisi laboratuvarda çoğaltılınca, bir virüs salgını başlıyor. Bu virüs insanlığı zorunlu ve yapay bir mutluluğa sürüklüyor. Herkes aşırı mutlu, huzurlu,…devamı

thalassophile 3 months ago

İntihar Dükkanı

Jean Teule

26 Gönderi

Yazarın, Dansa Davet kitabı uzun süredir listemdeydi. Bu kitabı ile karşılaşınca, düşünmeden satın aldım ve bir günde bitirdim. Adı sizi yanıltmasın. Tam bir kara mizah kitabı. Kitap, intihar etmeyi hizmet sektörü haline dönüştüren, nesillerdir intihar malzemeleri satan bir aile işletmesini…devamıYazarın, Dansa Davet kitabı uzun süredir listemdeydi. Bu kitabı ile karşılaşınca, düşünmeden satın aldım ve bir günde bitirdim. Adı sizi yanıltmasın. Tam bir kara mizah kitabı. Kitap, intihar etmeyi hizmet sektörü haline dönüştüren, nesillerdir intihar malzemeleri satan bir aile işletmesini anlatıyor. Gelecekte geçen bu distopik şehirde, intihar malzemeleri satan bir dükkan vardır. "İntihar dükkanı." Raflarda her türlü ip, zehirler, ustura, tabanca, şansınızı belirleyen zehirli ve zehirsiz şekerler, zehirli elmalar, ayağa bağlanan taşlar gibi bir sürü malzeme satılmaktadır. Yani ölüm kataloğu oldukça zengin ve yaratıcıdır. Hatta sloganlari vardır. "Hayattan vazgeçtiniz mi? Biz vazgeçmenizi garantili ve şık hale getiriyoruz." En komiği de, ölmezseniz paranız iade. Aile üyeleri Lucrece, Mishima, Vincent ve Marilyn tam bir karamsarlık abidesi. İsimleri bile intihar eden ünlü kişilerden esinlenilmiş. Hayatlarındaki herşey ölümle ilgili. Hepsi dükkanda çalışıyor ve dükkanın farklı bölümlerine hizmet ediyorlar. Onlar için her şey mükemmel, ta ki ailenin en küçüğü Alan doğana kadar. Onun dünyaya geliş şekli bile absürttür. Anne ve baba, cinsel hastalık bulaşıp ölmek isteyenler için ölüm garantili delikli prezervatif ürününü test ederlerken Alan dünyaya gelir. Alan, doğuştan iyimser, sevgi dolu, şarkı söyleyen, dans eden, kısaca karanlığın içindeki ışık gibidir. Ve onun bu hali aileyi alt üst eder. Alan'ı karamsar hale getirmenin yollarını arar tüm aile. Tam da buradan kara mizah fışkırıyor işte. Kitap, bu absürt çatışmanın etrafında dönüyor. Teule' nin üslubu çok akıcı ve ironik. Depresyonu, tüketim kültürünü, modern hayat saçmalıklarını çok eğlenceli bir dille eleştiriyor. insanın karanlık tarafıyla alay ederek aslında o karanlığı küçültmeye çalışan bir roman. İntihar rehberi gibi duran kitabı, yaşama rehberine ustaca dönüştürüyor. İntihar gibi hassas bir konuyu anlatırken, yaşamı savunuyor. Bunu öyle bağıra çağıra değil de, ironi ile yapıyor. Kitapta en çok sevdiğim şey, mizahın çok ince bir acı ile karışık olması. Gülüyorsun ama o gülüşün altında bir sızı var hissediyorsun. Kitap bitince aldığın mesaj; hayatınızı değiştirmek için büyük kahramanlıklara gerek yok, bazen tek bi gülümseme yetiyor oluyor. 📚" İntihar etmek isteyenler sıraya girsin. Acele etmeyin, herkese yetecek kadar ölüm var. ” 📚" İntihar bir sanattır. Biz de bu sanatın Picasso’suyuz. " 📚“ Anneme göre gülmek bulaşıcı bir hastalıktır. Alan doğduğundan beri karantinadayız. ” 📚" Buradan çıkan müşterilere "görüşmek üzere" denmez. "Elveda" denir çünkü bir daha gelmeyecekler. "

thalassophile 4 months ago

Beyaz Gemi

Cengiz Aytmatov

93 Gönderi

Merhabalar.. Baktım da daha önce Aytmatov kitaplarının hiçbirine yorum yapmamışım. Bu kitabı bitirdikten sonra bir kaç kelam etmek istedim. Özellikle, yazarın sade anlatımına hayranım. Yormadan, lafı dolandırmadan keyifle okutuyor kendini. Tam bir hikaye anlatıcısı diyebilirim. Ve bir de köy kokusu,…devamıMerhabalar.. Baktım da daha önce Aytmatov kitaplarının hiçbirine yorum yapmamışım. Bu kitabı bitirdikten sonra bir kaç kelam etmek istedim. Özellikle, yazarın sade anlatımına hayranım. Yormadan, lafı dolandırmadan keyifle okutuyor kendini. Tam bir hikaye anlatıcısı diyebilirim. Ve bir de köy kokusu, toprak kokusu, deniz kokusu, ağaç kokusu arıyorsan gidebileceğin adrestir kendisi. Buram buram pastoral kokan bir dünyaya sokuyor sizi. İnsana bunu hissettirmesi, bu güveni verebilmesi bile büyük başarı doğrusu. İhtiyacın olduğunda uğrayabileceğin bir liman gibi. İnsanı saf bir mutluluğa sürüklerken, diğer yandan içinizi ince ince sızlatmayı çok iyi başarıyor. Gelelim kitaba.. Beyaz gemi. Issık Göl’ün kıyısında, dağların arasında yaşayan 7 yaşındaki bir çocuğun gözünden anlatılır hikaye. Çocuğun anne ve babası yoktur, dedesi ve onların ailesiyle yaşar. Çocuğun tek hayali, bir gün gölde gördüğü o muhteşem “beyaz gemi”ye binip babasına (babasının bir denizci olduğuna inanır) ulaşmaktır. Aynı zamanda çocuğun çok güçlü doğa ve mitoloji bağı vardır; kendini balık olmaya, boynuzlu Maral ana ile bağlantı kurmaya hayal eder. Bu mitolojik bağı ise dedesinin anlattığı hikaye ile oluşur. Kitapta Kırgız mitolojisi (özellikle Boynuzlu Maral Ana efsanesi) çok önemli yer tutar. Aytmatov, modernleşme adı altında doğanın ve eski değerlerin nasıl yok edildiğini, bu yok oluşun bir çocuğu nasıl paramparça ettiğini anlatır. 7 yaşındaki bir çocuğun saf ve dürüst hayal dünyasını öyle iyi yansıtır ki, okuyucu hem o çocuğun gözünden dünyayı görür hem de yetişkinlerin dünyasının ne kadar acımasız, ikiyüzlü ve yıkıcı olduğunu fark eder. Kitabın finali ise gerçekten sarsıcıdır. Spoiler olmasın diye söylemeyeyim ama herkesin içinde kalan bir acı bırakır. Hatta kitabı bazı eleştirmenler olumsuz olarak eleştirirler. Böyle final yakışmadı, bu şekilde bir son yazılmamalıydı gibi. Fakat Aytmatov bu eleştirilere karşı bile son söz hazırlayarak hepsine teker teker neden böyle olması gerektiğini anlatır. Ne kadar ince bir ruh. Kitaptan sonra onun açıklamalarını okumak daha da keyifliydi. Ben kitabın sonunu beğenenlerdenim. Pasif iyiliğin, iyilik olmadığını düşünenlerdenim. İyi ve saf düşüncelere sahip olup, hiç bir eylemde bulunmayıp seyirci kalanlardan haz etmem. Kötülüklerin olduğu gibi bunun da bir cezası mutlaka olmalı. Ya bir ders, ya da vicdansal olarak bir yük taşınmalı. Kitapta verilmek istenen mesaj, toplumsal bir mesaj. Kitabın ana fikrine, eminim daha önce daha farklı kitaplarda da rastlamışsınızdır, fakat bu kez içiniz cız ederken alacaksınız bu dersi. Kitap için bu kadar yorumda bulunmuşken, hayatımda çok önemli bir yeri olan dedemi es geçemeyeğim. Mümin karakterini okurken, gözlerim dolu dolu seni özledim. Bir dedenin torununa karşı duyabileceği tüm sevgiyi bana hissettirdin. Mümin gibi çok masum, saf ve pasif biri de değildin. Aslında kitabın sonuna geldiğimizde Mümin'e ne kadar iyi diyebiliriz onu da bilmiyorum. Kitapta Mümin'in torununa hissettiği sevginin kat kat fazlasını hissettirdin bana. Tek ortak noktanız da bu olsa gerek aslında. Ne olursa olsun, benim arkamda dedem var bana bir şey olmaz de derdin. Böyle bir güveni, bana verdiğin için çok şanslıyım. Fiziksel olarak yanımda değilsin, fakat sevgin hep benimle. Nur içinde uyu, ya da uyuma beni bir yerlerden yine çok sev.. 📚 "Eğer yıldızlar insan olsa, gökyüzü onlara dar gelir sığmazlardı." 📚 "Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşmadığı her şeyi reddettin. İşte beni teselli eden de budur. Bir şimşek gibi yaşadın sen. Bir defa çaktın ve söndün. şimşeği çaktıran göktür. Ve gök ebedidir. işte budur beni teselli eden. Bir başka tesellim daha var: İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki özgüdür ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır. Sana senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum: "Merhaba Beyaz gemi ben geldim..."

thalassophile 11 months ago

Süt ve Bal

Rupi Kaur

42 Gönderi

Hafta sonu kaçamak yapmalık Büyük şehir mi sandın beni O şehrin dışındaki kasabayım ben Adını hiç duymadığın Ama hep içinden geçtiğin Neon ışıklarım yok Gökdelenlerim, heykellerim yok Gürleyen bir göğüm var Titretirim köprüleri Hazır yemek değil, ev yapımı reçelim Öyle…devamı

thalassophile 11 months ago

Seninle İçtiğim Sigara 1

Jinushi

1 Gönderi

Kitap hakkında hiç bir gönderi yapılmamış. Hatta sadece 7 kişinin okumuş olup, 7 kişinin listesinde bulunmasına şaşırdım. Çünkü burada manga severlerin çok olduğunu biliyorum. Manga yorumlayabilecek kapasitede olduğumu düşünmüyorum aslında . Çünkü aramızda uçurumlar olan bir kategori benim için. İlk…devamıKitap hakkında hiç bir gönderi yapılmamış. Hatta sadece 7 kişinin okumuş olup, 7 kişinin listesinde bulunmasına şaşırdım. Çünkü burada manga severlerin çok olduğunu biliyorum. Manga yorumlayabilecek kapasitede olduğumu düşünmüyorum aslında . Çünkü aramızda uçurumlar olan bir kategori benim için. İlk deneyimim olduğu için, burada bulunsun, baktıkça hatırlayayım istedim. Kitabın ilk gönderisi olduğu için, doğru bilgilendirmek adına objektif olacağım. Bu kitap, benim aldığım ve okuduğum ilk manga. Almak hiç aklımda yoktu. Peki bu kadar popüler manga varken neden mi bunu tercih ettim ? Bir gece sigara içerken karşıma çıktı ve kitabın ismi yüzünden düşünmeden sipariş ettim. Hepsi bu :). Daha önce hiç manga okuma deneyimim olmadı. Ve böylece bu kitap ile manga dünyasına giriş yapmış oldum. İlk sayfalar çok tuhaftı, gerçekten alışık değilseniz zorluyor sizi. Kitabın sonundan başlamak, sağdan sola doğru okumak, baloncukları takip etmek. Kitabın ilk sayfasında nasıl okunacağı ile ilgili bilgilendirme vardı neyse ki. Sözü uzatmadan kitap hakkında ki fikrime geleyim. Mangada ki en önemli şeyin çizimler olduğunu düşünürsek, idare eder seviyedeydi. Çizimler güzel olmasına karşın, bir çok sayfada kendini tekrarladığını düşünüyorum. Tabi ki bu kitabın olay örgüsü ile de alakalı olabilir. Fakat sayfaların kalitesi ve cildi çok hoşuma gitti. Her gün çalışma hayatının stresi ve yorgunluğundan bezmiş Sasaki'nin gün sonunda rahatlamak için iki yolu vardır. Sigara ve her gün gittiği marketteki Yamada-San'ın gülümsemesi. Bir gece işten sonra yine markete giden Sasaki Yamada'nın çalışmadığını görür. Sigara içmek için uygun bir yer ararken marketin arka tarafında, farklı giyim tarzıyla sigara içen Tayama ile tanışır. İkisinin her akşam yaptığı bir ritüele dönüşür bu, sigara içerek hayatlarından konuşurlar. İlginç olan Yamada ve Tayama aynı kişidir ve adam o kadar saf ki iki kişinin aynı kişi olduğunu anlamıyor. Bana göre kız tam bir kişilik bozukluğu yaşıyor, neyse işin orasına okuyan karar versin. Aralarında ki yaş farkı o kadar çok ki, ikisi arasında aşk olabileceği gülünç geldi okurken. Sanırım japonlar için yaş farkı çok önemsiz. Başka senaryolarında da rastlamıştım ve gayet doğal görüyorlar bu durumu. Aslında oldukça eğlenceli ve romantik komedi tarzında kafa dağıtmalık. Ve ilk kez manga okuyacak var ise okuması alışınca basit. Ben 1,5 saatte bitirdim. Beğenmeme rağmen ikinci kitabını okumayı düşünmüyorum. Gelecek bölümü tahmin edebiliyorum, ben de merak unsuru oluşturmadı. Farklı bir okuma deneyimiydi benim için ve ilkler hep özeldir. İlk mangam seni unutmayacağım..📚

thalassophile 11 months ago

Son Ada

Zülfü Livaneli

5 Gönderi

Aylar, aylar sonra herkese merhaba. Çok uzun zaman oldu. Bilmiyorum hatırlayan olur mu? Takip ettiğim çoğu insan gitti. Neşeli ve kaliteli raf ortamı azalmıştı, onlar birer birer giderken. Hevessizlikten uzak kaldım buralardan ben de. Bu da belki dönerim çabalarımdan.. Livaneli,…devamıAylar, aylar sonra herkese merhaba. Çok uzun zaman oldu. Bilmiyorum hatırlayan olur mu? Takip ettiğim çoğu insan gitti. Neşeli ve kaliteli raf ortamı azalmıştı, onlar birer birer giderken. Hevessizlikten uzak kaldım buralardan ben de. Bu da belki dönerim çabalarımdan.. Livaneli, Livaneli... Her kitabından sonra aynı şeyi diyorum. Sen ne yazsan okur, hayranlık duyarım. Yine şaşırtmadın. Bu kitabı, bir sahaftan çok komik bir fiyata almıştım. Okurken bir de ne göreyim, şansıma ilk basım kitap. Arkadaşlar kitaplarınızı nasıl verebiliyorsunuz bu arada ? Ben kitaplarımdan biri kaybolsa, günlerce kafama takılan birisiyim. İkinci el kitapları almayı seven biri olarak, vermekten bir o kadar nefret ediyorum. Neyse, küçük bir içsel sorgulamadan sonra kitaba döneyim. Kitap, ıssız bir adada mutluluk içinde yaşayan halkı anlatıyor. Ta ki emekli bir devlet adamı adaya taşınana kadar. Kitap hakkında daha da fazla bir şey söylemeyeceğim, kendiniz okumalısınız. Çünkü yaşadığımız dönemde, tutuklanmayacak bir şekilde kendimi ifade edemeyebilirim 🙄 . Şakası bir yana demek isterdim, şaka mı bilmiyorum bile. Her neyse.. Kitabı okurken, George Orwell'ın Hayvan Çiftliği romanını okurken hissettiğim şeylerin aynısını yaşadım. O kitap üzerine daha ayrıntılı bir inceleme yazmıştım. Oradaki yorumumu buraya da kopyalayabilirsiniz. Olaylar farklı olsa da, ana fikri aynı. 7 yaşındaki bir çocuğa bile bu kitabı okusanız anlar. Hatta kendince yorum bile yapabilir. Salaklar mı , neden bir kişi için böyle yapmışlar filan diyebilir. E sizde ülkenin %60 ı senin gibi değil yavrum diyerekten Aziz Nesin ile filan tanıştırırsınız. Üstüne daha da söyleyebileceğim bir şey yok. Sevgili ada sakinleri, sizi anlıyorum. Siz gelin bir de bizim adamızı görün.. 📚"Hiçbir şeyi protesto etmiyorduk, karşı çıkmıyorduk. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın!” diyor ama yılanın bize de dokunacağını hesap edemiyorduk." 📚 "Siyasetle ilgin olmadığını biliyorum ama yaşadığın dünyaya gözlerini bu kadar kapatmaya hakkın yok." 📚"Bu adamların korktuğu tek şey soru. Soru sorulmasından ödleri kopuyor. Sorgulayanlar ise buna mecbur olduklarını hissederek, kendilerini yok etme pahasına direnişlerini sürdürüyorlar." 📚"Biz boyun eğdiğimiz ve adım adım maruz kaldığımız zulmün ne kadar kötüleşebileceğini tahmin edemediğimiz için yenilmiştik." 📚"Çocukluğumda duyduğum bir masala göre zemheri soğuğunda, serçe ile yavrusu bir dala konmuş .Biraz sonra bıyıkları buz tutmuş ve gözleri soğuktan yaş içinde kalmış bir avcının yaklaştığını görmüşler.Serçe yavrusu, "Bak anne ."demiş" ne kadar merhametli bir adam, gözleri yaş içinde." Anne yavrusunu ses çıkarmaması için uyarmış, "Sen onun gözündeki yaşa değil,elindeki kana bak." demiş." 📚"Peygamberi dağa doğru koşarken görenler, "Ey İsa, aslandan mı kaçıyorsun?" diye sormuşlar. O, "Hayır!" demiş. "Kaplandan, ejderhadan mı kaçıyorsun?" diye sormuşlar. O yine, “Hayır,” demiş ve eklemiş, “ben peygamberim, aslandan kaplandan korkmam.” “Peki o zaman neden kaçıyorsun?” diye sormuşlar. “Ahmaklardan kaçıyorum," demiş İsa, “Çünkü onlarla baş edemem."

thalassophile 1 year ago

Aldatmak

Paulo Coelho

9 Gönderi

Yılın son kitabı oldu kendisi. Öneri üzerine okuduğum, varlığından habersiz olduğum bir kitaptı. Aldatılmak nedir ? Bu soruyu cevaplamak herkes için zordur. Bilinenin aksine aldatma her zaman cinsel bir paylaşım sonucunda gerçekleşmez. Bireyin, partneri dışındaki bir kişiyle duygusal olarak bir…devamıYılın son kitabı oldu kendisi. Öneri üzerine okuduğum, varlığından habersiz olduğum bir kitaptı. Aldatılmak nedir ? Bu soruyu cevaplamak herkes için zordur. Bilinenin aksine aldatma her zaman cinsel bir paylaşım sonucunda gerçekleşmez. Bireyin, partneri dışındaki bir kişiyle duygusal olarak bir yakınlık hissetmesi, bir bağ oluşturması da aldatmadır. Fiziksel olarak değil ama zihinsel olarak kandırılma yani aldatılma hissini yaşamış olursunuz. E aldatmanın büyüğü küçüğü de olmaz, sonuçta kalben hissettiğiniz üzüntü canınızı yakıyorsa, tüm bahaneler yersizdir gözünüzde. Aldatılanı anlamak, onun adına üzülmek, acımak ya da onunla empati kurabilmek çok kolaydır. Adice olduğu düşünülür, ilk akla gelen kelimelerle sövülür. Verilecek tepkiler tahmin edilebilir. Buraya kadar çoğumuz hemfikiriz. Peki ya aldatmak? Bunu anlamak ne kadar kolay? Hak vermek, empati kurabilmek mümkün mü? Toplumun çoğu için hayır. Aldatanın neden aldattığı veya hangi psikolojik durumda olduğu asla önemsenmez. Özellikle kadınsa. Erkekler bir şekilde kabul görür toplumda, peki ya kadınlar ? Kitap İsviçre'de yaşayan zengin, iki çocuğu ve kocası ile mutlu aileye sahip bir kadının, aldatma hikayesini konu alıyor. İyi bir eş, zenginlik, kısacası çoğu insanın istediği her şeye sahip biri mutsuz olabilir mi? Bu konuyu çoğu kadın yetinme ve şükretme öğretileriyle kesinlikle kabullenir. Böyle bir konumdaki insana mutsuzluk yakışmaz asla değil mi? Ama hayır, eğer iç sesinize kulak verirseniz ve hayatınızı sorgulama noktasına gelirseniz, hayatınızın tepetaklak olma ihtimali vardır. İşte kimine göre tepetaklak olan bu yaşam, ana karakter için tam da olması gerektiği gibidir. Okurken başta yargıladığınız bu karakteri, bir şekilde anlamış oluyorsunuz. Eminim çoğunuz, okurken kendi iç dünyanızdan, inkar ettiklerinizden bir parça bulacaksınız içinde. Bu kitap sadece bir aldatma veya aldatılma hikayesi değil. Sevmenin ve sevilmenin de hikayesi. Gerçekten seviliyorsanız, büyük problemlerin, sıkıntıların ne kadar kolay çözülebileceğinin hikayesi. Kitabı okuyacakların, son sayfayı bitirdiğinde kendince düşünceleri olacaktır. Haklı, haksız ya da daha karmaşık düşünceler de olabilir. Benim ilk düşündüğümse anlaşılmanın insanların hayatını ne kadar kolaylaştırdığıydı. Bir ilişkide ki en büyük lüks, kendini anlatabilmek ve anlaşılabilmek. Birisi sizi anlamak istiyorsa ve çabalıyorsa seviyordur. Kendinizi yormadan sizi anlayan biriye sahipseniz kıymetini bilin. Bir kadının gözünden, aldatılan yerine aldatanın psikolojisini okumak isteyenler, listenize ekleyebilirsiniz. 📚"Kediden korktuğu için kederlenen bir farecik varmış. Büyük bir büyücü fareciğe acımış ve onu kediye dönüştürmüş. Ama hayvan bu sefer de köpekten korkmaya başlayınca büyücü onu köpeğe dönüştürmüş. Bu sefer de kaplandan korkmuş. Büyücü, gayet sabırlı bir biçimde, gücünü kullanıp onu kaplana çevirmiş. Ama bu seferde avcıdan korkmaya başlamış. Büyücü, sonunda pes etmiş ve hayvanı yeniden fareye dönüştürüp şöyle demiş: Sana ne yapsam yardımcı olamam çünkü sen büyüdüğünü hiç anlamadın. En iyisi ilk halinle kalman." 📚"Bugün, o sabahtan birkaç ay sonra, her şeyin değişeceği korkusuyla her şeyin son nefesime dek aynı kalacağı korkusu arasında bölünmüş bir kadınım ben." 📚''Zaman insanı olduğundan farklı birine dönüştürmez. İnsanı olduğundan farklı birine dönüştüren tek şey sevgidir." 📚"Acı çeken ruhlar, birbirini tanır." 📚"Doğru erkeği sevmeyi öğrenmek mümkün müdür ? Elbette mümkündür. Esas mesele, yoldan geçerken kapıyı açık görüp izinsiz içeri giren yanlış erkeği unutabilmektir."