(@) - Raf

Tam bir klasik. Jim Carrey'in seslendirdiği ve adeta hayat verdiği Ebenezer Scrooge; huysuz, taş kalpli ve ruhsuz yaşlı bir adamdır. Sokakta gördüğüne selam vermez, dükkânındaki lambayı gereksiz açmaz, herkese karşı kabadır. Hatta filmin başladığı yılbaşı gecesi herkes heyecanlı ve yeni…devamıTam bir klasik. Jim Carrey'in seslendirdiği ve adeta hayat verdiği Ebenezer Scrooge; huysuz, taş kalpli ve ruhsuz yaşlı bir adamdır. Sokakta gördüğüne selam vermez, dükkânındaki lambayı gereksiz açmaz, herkese karşı kabadır. Hatta filmin başladığı yılbaşı gecesi herkes heyecanlı ve yeni yılın getireceği mutlulukların hayaliyle eğlenirken Scrooge hepsinin heveslerini kursaklarında bırakmaya çalışır. Resmen Allah'ın belası pislik bir heriftir bu Scrooge! Zaten scrooge'un kelime anlamı da cimri demektir ya. Tabii ki böyle rezil bir adamın yılbaşı gecesi de rezil geçecektir! Scrooge, yalnız başına gittiği büyük, soğuk ve ürkütücü evinde hayaletler görmeye başlar. Odasına çıktığında Scrooge'u ölümüne korkutan ve duvarın içinden çıkan hayalet, zincirler içinde ve aynı kendisi gibi yaşlıdır. Hayalet, Scrooge'a "ölmeden önce aynı onun gibi huysuz bi herif olduğunu" anlatır. Buraya, ona her şeyi düzeltmek için son bir şans vermeye geldiğini söyler. Peki Scrooge bu şansı değerlendirebilecek midir yoksa ihtiyar bir bunak olmaya devam mı edecektir? Aslında bana kalırsa filmin tüm olayı "güler yüzlü olmayan insanların hayatlarında neler kaçırdığı ve huysuz insanların mal olduğu" mesajı. Eh, bu durumda bu filmi sevmek ve oturup da hakkında gece 02.00'da yazı yazmak için şu üç gruptan birine dâhil olmalısınız: Animasyon izlemeyi sevenler, gerçekten huysuz olup da filmden aldığı mesaj ile hayatı değişenler, 2009'da çıkmış bu yapımla nostaljik bağ kuranlar. Aslında ben üçüncü gruba dâhilim. Liseye başladığımız yıl hazırlık sınıfındayken Feride Hoca'mız önce bu kitabın çocuk versiyonunu ingilizce okutmuş sonra bir sonbahar günü bu filmi altyazısız izletmişti bize. Liseli ergenler olarak o esnada ilgimizi çeken tek şey sınıfı güldürmek için filmle ilgili salakça şakalar yapmak ve Charles Dickens'ın soyadıyla dalga geçmekti. Şimdiyse o günlerin üstünden nerdeyse 4 yıl geçti. İyi kötü fark etmeksizin yaşanan hatıraların hissettirdiği sıcaklık baş döndürücü düzeyde. Aslında buraya çok şey yazıp sildim ama gereksiz konuşmamak iyidir sanırım. Özellikle de kafanız karışıkken. Her neyse. Eğer siz de Scrooge ya da benim gibi geçmişin hayaletleri tarafından avlanmak istemiyorsanız şimdiye odaklanın ve geleceğinizi inşa edin. Sizi rahatsız eden her durumu ortadan kaldırın. Kendinizi geliştirin ve hayattan zevk alan bir insan olun. Çünkü çektiğiniz acının bir karşılığı olmuyor ve olmasını beklemek de saçma zaten. Son olarak yaşarken hep yapmadıklarımız için pişman oluyoruz. Yaptıklarımızın pişmanlıkları çabuk geçse de yapamadıklarımız hep boğazımızda yumru olarak kalıyor. Bu yüzden kaybetmekten korkmayın, yaşama nimetinizin elinizden alındığı gün hiç yaşayamamış olmaktan korkun!

yerdeniz 2 years ago

Barda

Serdar Akar

102 Gönderi

Birkaç saat önce ‘’Nejat İşler oynuyormuş izlenir herhâlde ya’’ diyerek açmıştım bu filmi ama şimdi ise tarifsiz duygular içerisindeyim. Hayatımda ilk kez bir film beni böyle çarptı. Normalde filmlerde gördüğüm travmatik olaylardan etkilenmem çünkü gerçek olmadıklarını bilirim lakin bu filmin…devamıBirkaç saat önce ‘’Nejat İşler oynuyormuş izlenir herhâlde ya’’ diyerek açmıştım bu filmi ama şimdi ise tarifsiz duygular içerisindeyim. Hayatımda ilk kez bir film beni böyle çarptı. Normalde filmlerde gördüğüm travmatik olaylardan etkilenmem çünkü gerçek olmadıklarını bilirim lakin bu filmin gerçekte yaşanmış bir olaydan esinlenilmiş olması aklımın köşesinden çıkmadı filmi izlerken. Size tavsiyem eğer aşırı hassas bir bünyeniz yoksa (ki bence varsa da) yazdığım hiçbir şeyi okumadan direkt gidin ve filmi izleyin. Bu travmaya ilk elden maruz kalın. Ama ‘’Yok!’’ diyorsanız, bu travmayı ilk benden dinlemek istiyorsanız size seve seve; uzun uzun anlatırım. Hikâyemiz sevgililerden oluşan kızlı erkekli bir grup gençle başlıyor. Çiftlerden oluşan ve tıpkı sitcom dizilerindeki gibi herkesin birbiriyle çok yakın olduğu bir arkadaş grubu. Bu arkadaş grubundan iki çiftin yakın zamanda evleneceğini üstelik bu çiftlerden birinin yakın zamanda bir çocuk sahibi olacağı haberini öğreniriz! Bütün bu gelişmeleri barda içerek kutlayan gençlerimiz bir de tatil planı yapmışlardır. Bu tatilde nasıl eğleneceklerini birbirlerine kahkahalar eşliğinde anlatırlarken zamanın nasıl geçtiğini fark etmezler ve mekânda sadece kendileriyle barın sahibinin kaldığını fark ederler. Ama sorun yoktur çünkü gençler eğlenmeyi sevdiğinden bu bara sık sık gelmektedir ve mekân sahibini tanımaktadırlar! Mekân sahibinin bir kıyağı olarak ısmarlanmış son içkilerini içerlerken mekâna bir grup tekinsiz adam girer. İşte o saniyede gecenin farklı bir boyutuna geçer zaman ve mekân. Hepsi de ‘’eşkâl tipler’’ olan yeni grup tarafından açıkça süzülen kadınlar önlerine dönerken erkekler korumacı ilkel dürtüleriyle baş başa kalırlar. Aslında kişilerin ne kadar entelektüel veya iyi bir insan olduğunun bir önemi yoktur. Çünkü ortamın medeniyet seviyesi o an ortama giren yabancının medeniyet seviyesine bağlıdır. Kısacası bara giren beş serserinin akabinde kahkahalar bıçak gibi kesilir ve ortamdaki ilkelliğin getirdiği gerilimden çekinen gençler kalkmayı teklif ederler birbirlerine. İşte tam o anda gecenin kaderini belirleyen söz, TGG denilen herifin dudaklarından dökülür: ‘’Bırak, iki tane lavuk yüzünden niye keyfimizi kaçırıyoruz?’’ Bu söz üzerine grup barda kalır ve bar sahibine laf atılmasının akabinde çıkan kavgada serserilerden biri silah çıkartır ve herkes rehin alınır. O saatten sonra bardaki insanlar ikiye ayrılır: İşkence ve tecavüz edenler, işkenceye ve tecavüze maruz kalanlar. O barda saatlerce kadınlara defalarca tecavüz edilir ve erkeklere defalarca dayak atılır. Hayatlarının travmalarını yaşayan ama olayın şokunu atlatan gençlerin aklına sadece tek bir soru gelir: Neden? ‘’Bunu neden yapıyorsunuz?’’ diye sorulduğu zaman çetenin lideri Selim konuşmaya başlar ve anlarız ki Selim farklıdır. Çetedeki diğer elemanlar sadece şiddet ve seks açlıklarını doyurmak için oradadırlar. Ama o gece Selim için aslında bir hesaplaşma görülüyordur o barda. Varoşun ve Elitin hesaplaşması! Bugüne kadar hayatın sefasını sürmüş gençlerle zevkin ne demek olduğunu bile bilmeyen düşmüş insanların hesaplaşması… Normal şartlarda o bara giremeyecek, tecavüz ettiği kadınla aynı masaya bile oturamayacak bir konumdadır Selim. Selim’in tek derdi içten içe arzuladığı o üst tabakaya hâkimiyet kurmaktır çünkü o tabaka tarafından reddedilmiştir. Diğerleri cinsel açlığı yüzünden tecavüze başvururken Selim bu işi yaparken aslında hiçbir zaman erişemeyeceği sosyal sınıftan intikam almaktadır. Bu yüzdendir ki diğerleri en başta rasgele kadınlara saldırırken o futbolda kendisine üstünlük kuran adamın karısına saldırmıştır. Aynı zamanda sık sık ‘’Burası bu gece benim!’’ şeklinde tiratlar atarak kısa süreliğine de olsa elit tabakayı temsil eden bara hâkim olarak intikamını almıştır. Ayriyeten filmin sonunda tüm tecavüzcüler öldürülürken bütün bu kötülüklere içten içe karşı çıkan ama yine de sessiz kalan ‘’Çırak’’ karakteri de kendini öldürmüştür. Bence Serdar Akar burada ‘’kötülüğe sessiz kalan dilsiz şeytandır’’ mesajını iletiyor bizlere. Ama bütün bunlar olup biterken arka planda son bir soru daha sorduruyor bize film: İyilik mi kazanır yoksa kötülük mü? Aslında bunun cevabı çok basit: Kazanmak için gereken şartları yerine getiren, kısaca güçlü olan kazanır. Eğer iyiliğin kazanmasını istiyorsak, en azından kötülükten zarar görmemek istiyorsak kötülerden daha güçlü olmalıyız.

yerdeniz 2 years ago

Baki the Grappler

N/A

1 Gönderi

Baki; abartılı kaslı adamların, abartılı hareketlerle birbirlerini vahşice dövmelerini konu alan efsanevi bir anime serisidir. Hatta animeyi kayda değer kılan tek şey bu dövüş sahneleridir dersem mübalağa etmiş olmam sanırım. Kemik kırılmaları, diş dökülmeleri, her darbede yere saçılan kanlar ve…devamıBaki; abartılı kaslı adamların, abartılı hareketlerle birbirlerini vahşice dövmelerini konu alan efsanevi bir anime serisidir. Hatta animeyi kayda değer kılan tek şey bu dövüş sahneleridir dersem mübalağa etmiş olmam sanırım. Kemik kırılmaları, diş dökülmeleri, her darbede yere saçılan kanlar ve iç organ hasarları Baki serisinde karşılaşacağınız olağan sahnelerdendir. Tabii ki ‘’bir dövüş ne kadar vahşiyse o kadar iyidir’’ şeklinde saçma bir düşüncem yok. Aslında Baki’deki dövüş şeylerini harika yapan birkaç şey var ama önce hikâyesinden bahsetmek istiyorum: Baki Hanma, Japonya’da yaşayan ve 13 yaşında olmasına rağmen daha da güçlenmek uğruna her şeyi yapan bir gençtir. Ring ya da sokak, dövüşçü ya da gangster demeden her fırsatta dişli gördüğü rakiplerle dövüşür. Animenin bölümleri “Her erkek, hayatında en az bir kez Dünya’nın en güçlüsü olmayı hayal eder.” sözüyle başlasa da aslında animede bu motivasyonu taşımayan tek dövüşçü Baki’dir. Çünkü Baki’nin amacı dünyanın en güçlüsü olmak değil hâlihazırda dünyanın en güçlü canlısı olan babası Yujiro Hanma’yı yenmektir. Dünyanın en güçlüsü derken bütün dövüş sporlarında şampiyon olmak gibi bir şey değil. Direkt olarak dünyadaki her insandan, her hayvandan hatta antik canavarlardan kaba kuvvet olarak daha üstün olması. Sırf keyif için elleriyle ayı öldüren, yüzlerce korumayı devirerek Japonya başbakanın odasını basan bir canavar. Baki’nin tek amacı ise bu canavardan birazcık da olsa daha güçlü olmaktır. Biz de izleyici olarak Baki’nin sıfırdan zirveye tırmanma yolculuğunda her an kendini geliştirmeye çalışmasına tanık oluyoruz. Dedim ya dövüş sahnelerini güzelleştiren birçok etmen var. Bunlardan birisi MMA’da olduğu gibi farklı dövüş sanatlarının karşılaştırılması. Devasa bir güreşçiyi bacak kadar bir kung-fu ustasıyla, vücudunun her yerini silah gibi kullanan bir karateciyle sadece yumruk atmayı bilen bir boksörün dövüşünü izlemek çok keyifli oluyor. Animenin bir diğer yaptığı iyi şey ise anakarakterlerin yanı sıra yan karakterlerin de hikâyelerinin işlenmesi. Farklı motivasyonlarla aynı ringe çıkan karakterlerin ne uğruna mücadele ettiklerini ve bu uğurda ne kadar fedakârlık yaparak dövüştüklerini bilmek karakterlerle bağ kurmamızı sağlıyor. ÖZETLE: Baki; eğer abartılı dövüş sahnelerini ve dövüş sanatlarının felsefelerini seviyorsanız, dövüş kavramına bir ilginiz varsa kesinlikle izlemeniz gereken bir anime serisi. Her anının dolu dolu geçtiğini söyleyemem önemli sahneler haricinde hızı 1.5x’e alıp bile izleyebilirsiniz bir şey kaybetmezsiniz.

yerdeniz 2 years ago

Kana Diz Kana

Hakan Günday

2 Gönderi

Yine Hakan Günday, yine delilikle dâhilik arasındaki ince sınır çizgisinin üzerinde ip atlamaca. Ama bu sefer diğer eserlerinden en az iki kat daha delice ve dahice bu çizgi roman. Çünkü en az Günday kadar kafadan kırık olan Emre Orhun'la birlikte…devamı

yerdeniz 3 years ago

Az

Hakan Günday

77 Gönderi

Şu an saat gece 02.21 ve kitabı fırlatıp yazının başına geçtim. Kitabı bitirince hissettiklerimi unutmamak için. Belki de telefonuma gelen bir mesajla dikkatim dağılır ve sonra uyurum. Gördüğüm bir rüyayla her şeyi unuturum ve yarın başına oturduğum yazı için ayırdığım…devamıŞu an saat gece 02.21 ve kitabı fırlatıp yazının başına geçtim. Kitabı bitirince hissettiklerimi unutmamak için. Belki de telefonuma gelen bir mesajla dikkatim dağılır ve sonra uyurum. Gördüğüm bir rüyayla her şeyi unuturum ve yarın başına oturduğum yazı için ayırdığım boş sayfaya aynı ayardaki boş gözlerle bakarım. Ama şu an için yazmaya devam ediyorum. (Not: Az önce okuduğunuz bu girizgâhı yazmamdan 2 saat sonra 6 Şubat Depremi yaşandı. İncelemenin kalanını aylar sonra dönüp de bitirebilmiştim.) Hakan Günday'ın bütün kitaplarının kapakları siyah tonda olmasına rağmen bu kitap ilginç bir şekilde gri. Bana da gerçekten farklı hissettirdi okurken. Belki soğukkanlılıkla anlattığı konular çocuk gelinler, dini sömüren çeteleşmiş tarikatlar, Doğu'daki terör sempatizanı aşiret ağaları ve sokakta ailesiz büyüyen çocuklar gibi ağır konular oldukları içindir. Belki de 3 yıl önce Kinyas ve Kayra ile başladığım Günday kitaplarını okuma yolculuğumu Az ile bitirmiş olmamdan kaynaklıdır. Sanki Kinyas ve Kayra bir yolculuk kitabıydı da diğer kitaplar, Kayra'nın o yolculuk esnasında bahsettiği diğer karakterlerdi. Koca bir ömrü, birkaç cümleye sıkıştırılıp anlatılan hayatlar. Belki de kitabın ana temasının şiddet olmasındandır. Şiddetin her türlüsü var kitapta: Tokatlarla icra edilen fiziksel şiddet, tecrit ve hakaretlerle icra edilen psikolojik şiddet, cinsel haz uyandıran BDSM şiddeti... Bir silahtan çıkan mermilerin getirdiği ölümün yalnızlığının şiddeti. Hatta sadece 10-15 sayfa kaplayan bir kadın öğretmenin düzenli uğradığı cinsel istismarının travmatik şiddeti. Hakan Günday nasıl bir hayat yaşadı da şiddeti bu kadar yakından tanıdı bilmiyorum ama dehşet verici bir soğukkanlılıkla ve gerçekçilikle çiziyor şiddet tablolarını. Bu tablolar birçok okurun midesini kaldırmış ama her ne kadar biz algılarımızdan dışlasak da böyle hayatlar var. Dünyayı ne beyaz tonlarında bir cennet ne de siyah tonlarda bir cehennem olarak görmek lazım. Çünkü dünya ikisinin de birbirlerinden milimetrik mesafelerle ayrıldığı bir hayvanat bahçesi.

yerdeniz 3 years ago

Kinyas ve Kayra

Hakan Günday

111 Gönderi

Spoiler içeriyor hiçbir şey yok.

yerdeniz 3 years ago

Hakan günday'ın az romanına yazı yazıyodum 7.4 deprem oldu amk hayal görüyorum sandım

yerdeniz 3 years ago

Bu post kendini imha edebilir Arkadaşlar merak ettiğim bir konu var: bir gönderi yazarken hangi kitleye hitap ederek yazıyorsunuz? Ben son yazılarımda eseri hiç bilmeyen birine önce sıfırdan giriş kısmına kadar anlatıp sonra kendi fikrime geliyorum. Sizce bu fazladan kalabalık…devamı

yerdeniz 3 years ago

Devilman: Crybaby

Masaaki Yuasa

37 Gönderi

Bu animeyi tek bir kelimeyle özetleyecek olsam, ÇARPICI derdim. Karanlık hikâyesi, karmaşık olay örgüsü, bol bol kan ve sex barındıran sahneleri, ve içinde barındırdığı felsefi mesajı ile hızlı bir tokat gibi çarpıyor yüzünüze bu yapım. Hepsini sırasıyla inceleyelim. Not: Hikâye…devamıBu animeyi tek bir kelimeyle özetleyecek olsam, ÇARPICI derdim. Karanlık hikâyesi, karmaşık olay örgüsü, bol bol kan ve sex barındıran sahneleri, ve içinde barındırdığı felsefi mesajı ile hızlı bir tokat gibi çarpıyor yüzünüze bu yapım. Hepsini sırasıyla inceleyelim. Not: Hikâye neredeyse hiçbir Türkçe kaynakta doğru düzgün verilmediği için oturup giriş kısmın kendim derleyip yazdım dolayısıyla hayli uzun oldu. Uzun hikâyeyi değil de sadece animenin konseptini merak ediyorsanız en sondaki ‘’ÖZETLE’’ başlığına bakabilirsiniz. Keyifli okumalar. #ARKAPLAN İnsanlardan önce Dünya’da şeytanların hüküm sürdüğü bir evrende geçiyor anime. Şeytanlar, fiziksel formları olmayan ve diğer canlıları ele geçirip mutasyona uğratarak hayatta kalan vahşi canlılar. Hayatta kalmanın tek yolunu, diğer tüm canlıları acımasızca parçalamak olarak gören şeytanlar kısa sürede Dünya’yı kan gölüne çevirir. Bir süre sonra Dünya’daki bu sonu gelmeyen amansız şiddetten sıkılan tanrı tüm şeytanları etkisiz hâle getirip bir dağın içine hapseder ve insan ırkını yaratır. #HİKÂYE Aradan milyonlarca yıl geçmiş, insanlık medeniyeti kurulmuş ve her şey günümüzdeki gibidir. Anakarakterimiz Akira Fudo, bir spor kolejinde okuyan başarısız, içine kapanık, korkak ama bunların yanında pırlanta kalpli, vatana millete örnek bir Japon gencidir. Ailesi yurt dışında çalıştığı için çocukluk arkadaşı Miki’nin ailesiyle kalmaktadır. Miki, tam tersi aşırı popüler, okulun en iyi koşucusu ve tüm anime kızları gibi adeta bir afet-i devrandır 🤭 Hikâyedeki üçüncü ve son kilit karakter ise Akira’nın bir diğer çocukluk arkadaşı olan Ryo’dur. Kendisi genç yaşına rağmen Amerika’nın önde gelen jeoloji profesörlerindendir. Her şey Ryo’nun yıllar sonra Akira’yı bulup ondan yardım istemesiyle başlar. Ona ‘’Şeytanların uyandığını ve hapsedildikleri yerden kaçıp korkunç cinayetler işlemeye başladıklarını’’ anlatır. ‘’Dünya hükümetlerinin bunları örtbas etmeye çalıştıklarını fakat kendisinin bütün bu olan biteni kayıt altına alıp tüm dünyaya ifşa etmek istediğini çünkü insanların gerçeği bilmelerine hakları olduğunu.’’ da söyler. Akira’yı da yanına alan Ryo içerisinde İblis’e tapan insanların yüksek dozda uyuşturucu eşliğinde yarınları yokmuş gibi seks yaptıkları bir bara gider. Çok geçmeden şeytanlar ortaya çıkmaya ve insanları ele geçirip katliam yapmaya başlar. Bütün olan bitenleri kayıt altına alan Ryo kendini o kadar kaptırır ki bir avuç şeytan tarafından köşeye sıkıştırıldığını son anda fark eder. Bütün bu şiddetten başı dönen ve gözyaşlarını durduramayan Akira, hiçbir şey yapamayacak olmasına rağmen Ryo’yu kurtarmak üzere atılır ona doğru. Bu sürede başka bir şeytan tarafından yenmek üzereyken beklenmeyen bir şey olur: Şeytanların en güçlüsü, sürünün alfa kurdu ‘’Amon’’ adındaki şeytan Akira’yla etkileşime girer. Akira’nın pırlanta kalbi sayesinde Amon onu ele geçiremez ve tam tersine, Akira Amon’u ele geçirir. Şeytanları acımasızca parçalarken bile onlar için üzülüp, onlar için ağlamaktan geri duramaz. Artık en güçlü şeytanın güçlerine sahip olan Akira ne bir insan, ne de bir şeytan olarak insanlar ve şeytanlar arasındaki acımasız bir savaşın tam ortasında kalır. #HİKÂYENİN İŞLENİŞI Zaten topu topu 10 bölüm olan bu animenin neden oturup da ilk bölümünü size detaylıca anlattığımı merak ediyor olabilirsiniz. Sebebi basit: Hikâyenin oldukça karmaşık işlenmesi. İlk bölümün yorumlarını açtığımda izleyen hemen hemen hiç kimsenin bölümü anlamadığını gördüm. Şaşırmamıştım çünkü ben de hiçbir şey anlamamıştım. Mesela ilk bölümün ilk 5 dakikasında gördüklerinizi, animeyi bitirmeden önce anlamanızın imkânı yok. Ancak bütün hikâyeye hâkim olduğunuz zaman anlamlandırabileceğiniz şeyleri yapımcı aralara serpiştirdiğinden dolayı başlarda sık sık şunu diyorsunuz: ‘’Acaba bende mi bir sorun var? Ben niye bu sahneden hiçbir şey anlamadım?’’ Ancak olayları anlamaya başladığınızda hikâyeyi daha çok merak ediyorsunuz ve 10 bölüm akıp gidiyor. Aynı zamanda bütün bu karmaşa aşağıda bahsettiğim gibi etkileyici sahnelerle birleşince, bunu bir de 10 bölüm gibi kısa bir sürede verince iyice mal oluyor izleyici. Ama bu güzel bir mallık. İlk defa çok içince yakaladığın bir mallık. #ÇİZİMLER Hikâyeyi anlamaya çalışırken hâlihazırda karışmış olan kafanız, sahnelerin vuruculuğuyla biraz daha karışıyor. Cinsel sekanslar ve vahşet sahneleri rahatsız edici derecede detaylı çizilmiş ve kötü haber şu ki bu ikisinden de animede bolca var. Ayrıntılı vücut hatları veya kopan uzuvlardan rahatsız oluyorsanız izlemeden önce tekrar düşünmelisiniz. #ÖZETLE Kısaca bu animeyi izlemek, otobanda yüksek hızla giden bi arabanın penceresinden yolu izlerken, Miss Turkey 2022 aracının tırın altında kalmasına tanık olmak gibi. Ani, dehşet verici, şehvetli ama iğrenç ve aynı zamanda hayran bırakan, kalan yol boyunca üzerine düşündürten bir yapım. Zira bir bakış kadar da kısa sürüyor anime, topu topu 4 saat. Kısaca iyi midir kötü müdür bilemem ama etkileyici olduğu kesin. Şahsen ben sadece üzerimde etki bırakan şeyleri sevdiğim için bayıldım bu animeye. İzlemeli ve insanoğlunun şeytandan bir farkının olup olmadığına karar vermelisiniz.

yerdeniz 3 years ago

Hayır Diyebilme Sanatı

Müthiş Psikoloji

34 Gönderi

Not: Her zamanki gibi önce konuyu kendimce ele alıp sonrasında kitap hakkındaki fikirlerimi belirteceğim. Direkt kitap hakkındaki kısa yorumumu merak ediyorsanız yazımın sonundaki başlığa bakabilirsiniz. Keyfili okumalar. Özgürlük "sınırsız" olmak demek değildir, tam tersine net ve güçlü sınırlara sahip olabilmemizle…devamıNot: Her zamanki gibi önce konuyu kendimce ele alıp sonrasında kitap hakkındaki fikirlerimi belirteceğim. Direkt kitap hakkındaki kısa yorumumu merak ediyorsanız yazımın sonundaki başlığa bakabilirsiniz. Keyfili okumalar. Özgürlük "sınırsız" olmak demek değildir, tam tersine net ve güçlü sınırlara sahip olabilmemizle ilgilidir. Sınır derken kast ettiğim, hayat resminizi muhafaza eden çerçevenizdir. Eğer çerçeveniz ne kadar sağlam olursa o kadar özgür ve istediğiniz bir resme sahip olursunuz. Bu resim; sevgiliniz, aileniz, dini inancınız gibi manevi değerlerinizdir. Kimsenin müdahale etmesini istemediğiniz özel alanınızdır. Peki hangi durumlarda özel alanınız ihlal edilir? Örneğin müdürünüz ek mesai yapmanız için ısrar etti. ‘’Hayır dersem gözündeki imajım sarsılacak ama evet dersem çocuğumun okuldaki gösterisini kaçıracağım!’’ diye düşündünüz. İşte bu durumda birinci şıkkı seçerseniz dıştaki hayatın özel alanınıza, ailenize müdahale etmesine izin vermiş olursunuz. Örneğin arkadaşlarınıza ‘’hayır’’ diyemediğiniz için dışarı çıkar ve keyifsiz bir gece geçirirsiniz. İstemediğiniz hâlde ‘’hayır’’ diyemediğiniz ve ‘’iyi gün arkadaşı’’ olmamak için yüklü miktar borç verirsiniz. Söyleyemediğiniz bazı ‘’hayır’’lar bu kadar masum değildir. İstemediğiniz bir okul, istemediğiniz bir meslek, istemediğiniz bir ilişki, istemediğiniz bir evlilik ve en nihayetinde istemediğiniz bir hayatla baş başa kalırsınız. Güçlü ve özsaygısı yüksek bir karakter, ‘’hayır’’ demeyi bilen birisine aittir. Hayır diyebilmek aslında dışsal etkenlerden bağımsız olarak ne istersen onu yapmaktır. Mesela sevgilisinin yanında cimri gözükmekten korkan birisinin dilenciye verdiği para, onu cömert yapmaz. Ancak özgür bir kişi değeceğini düşündüğü insana cömert, değmeyeceğini düşündüğü insana karşı ise cimri davranır. Demek istediğim **HAYIR** diyen bir insan özgür değildir ama **HAYIR ‘**diyebilen bir insan özgür bir insandır. HAYIR diyebilme’nin önemini anladıktan sonra bile yine de HAYIR derken zorlanabiliriz. Bu çok doğaldır ve binlerce yıllık evrimsel bir süreçten kaynaklanır. Hayır diyememek, çoğunlukla özgüven problemi yaşayan insanlarda görülür. Hayır diyemeyen herkes özgüvensizdir demiyorum ama özgüvensiz insanların hemen hepsi ‘hayır’ diyemez. Bu ‘toplumsal onay ihtiyacı’ndan dolayıdır. On binlerce yıl önce atalarımız sürüler hâlinde hayatta kalıyorlardı ve sürüden ayrılanı kelimenin tam anlamıyla kurt kapıyordu. Dolayısıyla sürünün onayını, yani toplumun onayını almak hayati derecede önemliydi. Sürüden dışlanacak hareketlerde bulunmak, ölümüne korkmanız gereken bir şeydi. Fakat günümüzde sürüler hâlinde yaşamıyoruz ve korktuğumuz hareketlerin çok azı bizim toplum tarafından dışlanmamıza sebep olacak hareketler. Aksine toplum, sınırlarını koruyabilen özsaygısı yüksek bireyleri kucaklar ve hayranlıkla izler. ‘’Peki nasıl hayır diyeceğiz?’’ sorusunun cevabı ise basittir. ‘’Hayır’’ deyin. Bu fobiyi aşmanın tek yolu, ‘hayır demek’te korkacak hiçbir şey olmadığını anlayana kadar, korkarak da olsa hayır demektir. Bir yerden sonra insanların sınırlarınıza saygı gösterdiğini ve hayır demekte korkacak hiçbir şey olmadığını anlayacaksınız. İşte o zaman özgür ve güçlü bir birey olmuş olacaksınız. HAYIR DİYEBİLME SANATI Öncelikle kitabımızın belli bir yazarı yok. ‘’Mükemmel Psikoloji’’ adında bir ekibin eseri. Eğer hayır demek konusunda kötüyseniz kitabı düşünmeden almalı ve okumalısınız. ‘’kötüyseniz’’ dememin sebebi kitap oldukça yüzeysel. Pek fazla bilimsel dayandırma görmedim, veya ben unutmuş olabilirim. Kitabın yüzeysel olması, onu aynı zamanda rahat anlaşılabilir ve geniş kitlelerce okunabilir kılmış. Aynı zamanda dikkate değmeyen bir konuyu ele aldığını kast etmiyorum. Aksine bu kadar önemli ve temel bir konuyu anlaşılır biçimde ele alması harika. Eğer bu konuda biraz daha derine dalmak isterseniz Robert Glover’in henüz Türkçeye çevrilmemiş ‘’No More Mr.Nice Guy’’ kitabına bakabilirsiniz.