(@) - Raf

Şu an saat gece 02.21 ve kitabı fırlatıp yazının başına geçtim. Kitabı bitirince hissettiklerimi unutmamak için. Belki de telefonuma gelen bir mesajla dikkatim dağılır ve sonra uyurum. Gördüğüm bir rüyayla her şeyi unuturum ve yarın başına oturduğum yazı için ayırdığım…devamıŞu an saat gece 02.21 ve kitabı fırlatıp yazının başına geçtim. Kitabı bitirince hissettiklerimi unutmamak için. Belki de telefonuma gelen bir mesajla dikkatim dağılır ve sonra uyurum. Gördüğüm bir rüyayla her şeyi unuturum ve yarın başına oturduğum yazı için ayırdığım boş sayfaya aynı ayardaki boş gözlerle bakarım. Ama şu an için yazmaya devam ediyorum. (Not: Az önce okuduğunuz bu girizgâhı yazmamdan 2 saat sonra 6 Şubat Depremi yaşandı. İncelemenin kalanını aylar sonra dönüp de bitirebilmiştim.) Hakan Günday'ın bütün kitaplarının kapakları siyah tonda olmasına rağmen bu kitap ilginç bir şekilde gri. Bana da gerçekten farklı hissettirdi okurken. Belki soğukkanlılıkla anlattığı konular çocuk gelinler, dini sömüren çeteleşmiş tarikatlar, Doğu'daki terör sempatizanı aşiret ağaları ve sokakta ailesiz büyüyen çocuklar gibi ağır konular oldukları içindir. Belki de 3 yıl önce Kinyas ve Kayra ile başladığım Günday kitaplarını okuma yolculuğumu Az ile bitirmiş olmamdan kaynaklıdır. Sanki Kinyas ve Kayra bir yolculuk kitabıydı da diğer kitaplar, Kayra'nın o yolculuk esnasında bahsettiği diğer karakterlerdi. Koca bir ömrü, birkaç cümleye sıkıştırılıp anlatılan hayatlar. Belki de kitabın ana temasının şiddet olmasındandır. Şiddetin her türlüsü var kitapta: Tokatlarla icra edilen fiziksel şiddet, tecrit ve hakaretlerle icra edilen psikolojik şiddet, cinsel haz uyandıran BDSM şiddeti... Bir silahtan çıkan mermilerin getirdiği ölümün yalnızlığının şiddeti. Hatta sadece 10-15 sayfa kaplayan bir kadın öğretmenin düzenli uğradığı cinsel istismarının travmatik şiddeti. Hakan Günday nasıl bir hayat yaşadı da şiddeti bu kadar yakından tanıdı bilmiyorum ama dehşet verici bir soğukkanlılıkla ve gerçekçilikle çiziyor şiddet tablolarını. Bu tablolar birçok okurun midesini kaldırmış ama her ne kadar biz algılarımızdan dışlasak da böyle hayatlar var. Dünyayı ne beyaz tonlarında bir cennet ne de siyah tonlarda bir cehennem olarak görmek lazım. Çünkü dünya ikisinin de birbirlerinden milimetrik mesafelerle ayrıldığı bir hayvanat bahçesi.

yerdeniz 3 years ago

Kinyas ve Kayra

Hakan Günday

114 Gönderi

Spoiler içeriyor hiçbir şey yok.

yerdeniz 3 years ago

Hakan günday'ın az romanına yazı yazıyodum 7.4 deprem oldu amk hayal görüyorum sandım

yerdeniz 3 years ago

Bu post kendini imha edebilir Arkadaşlar merak ettiğim bir konu var: bir gönderi yazarken hangi kitleye hitap ederek yazıyorsunuz? Ben son yazılarımda eseri hiç bilmeyen birine önce sıfırdan giriş kısmına kadar anlatıp sonra kendi fikrime geliyorum. Sizce bu fazladan kalabalık…devamı

yerdeniz 3 years ago

Devilman: Crybaby

Masaaki Yuasa

36 Gönderi

Bu animeyi tek bir kelimeyle özetleyecek olsam, ÇARPICI derdim. Karanlık hikâyesi, karmaşık olay örgüsü, bol bol kan ve sex barındıran sahneleri, ve içinde barındırdığı felsefi mesajı ile hızlı bir tokat gibi çarpıyor yüzünüze bu yapım. Hepsini sırasıyla inceleyelim. Not: Hikâye…devamıBu animeyi tek bir kelimeyle özetleyecek olsam, ÇARPICI derdim. Karanlık hikâyesi, karmaşık olay örgüsü, bol bol kan ve sex barındıran sahneleri, ve içinde barındırdığı felsefi mesajı ile hızlı bir tokat gibi çarpıyor yüzünüze bu yapım. Hepsini sırasıyla inceleyelim. Not: Hikâye neredeyse hiçbir Türkçe kaynakta doğru düzgün verilmediği için oturup giriş kısmın kendim derleyip yazdım dolayısıyla hayli uzun oldu. Uzun hikâyeyi değil de sadece animenin konseptini merak ediyorsanız en sondaki ‘’ÖZETLE’’ başlığına bakabilirsiniz. Keyifli okumalar. #ARKAPLAN İnsanlardan önce Dünya’da şeytanların hüküm sürdüğü bir evrende geçiyor anime. Şeytanlar, fiziksel formları olmayan ve diğer canlıları ele geçirip mutasyona uğratarak hayatta kalan vahşi canlılar. Hayatta kalmanın tek yolunu, diğer tüm canlıları acımasızca parçalamak olarak gören şeytanlar kısa sürede Dünya’yı kan gölüne çevirir. Bir süre sonra Dünya’daki bu sonu gelmeyen amansız şiddetten sıkılan tanrı tüm şeytanları etkisiz hâle getirip bir dağın içine hapseder ve insan ırkını yaratır. #HİKÂYE Aradan milyonlarca yıl geçmiş, insanlık medeniyeti kurulmuş ve her şey günümüzdeki gibidir. Anakarakterimiz Akira Fudo, bir spor kolejinde okuyan başarısız, içine kapanık, korkak ama bunların yanında pırlanta kalpli, vatana millete örnek bir Japon gencidir. Ailesi yurt dışında çalıştığı için çocukluk arkadaşı Miki’nin ailesiyle kalmaktadır. Miki, tam tersi aşırı popüler, okulun en iyi koşucusu ve tüm anime kızları gibi adeta bir afet-i devrandır 🤭 Hikâyedeki üçüncü ve son kilit karakter ise Akira’nın bir diğer çocukluk arkadaşı olan Ryo’dur. Kendisi genç yaşına rağmen Amerika’nın önde gelen jeoloji profesörlerindendir. Her şey Ryo’nun yıllar sonra Akira’yı bulup ondan yardım istemesiyle başlar. Ona ‘’Şeytanların uyandığını ve hapsedildikleri yerden kaçıp korkunç cinayetler işlemeye başladıklarını’’ anlatır. ‘’Dünya hükümetlerinin bunları örtbas etmeye çalıştıklarını fakat kendisinin bütün bu olan biteni kayıt altına alıp tüm dünyaya ifşa etmek istediğini çünkü insanların gerçeği bilmelerine hakları olduğunu.’’ da söyler. Akira’yı da yanına alan Ryo içerisinde İblis’e tapan insanların yüksek dozda uyuşturucu eşliğinde yarınları yokmuş gibi seks yaptıkları bir bara gider. Çok geçmeden şeytanlar ortaya çıkmaya ve insanları ele geçirip katliam yapmaya başlar. Bütün olan bitenleri kayıt altına alan Ryo kendini o kadar kaptırır ki bir avuç şeytan tarafından köşeye sıkıştırıldığını son anda fark eder. Bütün bu şiddetten başı dönen ve gözyaşlarını durduramayan Akira, hiçbir şey yapamayacak olmasına rağmen Ryo’yu kurtarmak üzere atılır ona doğru. Bu sürede başka bir şeytan tarafından yenmek üzereyken beklenmeyen bir şey olur: Şeytanların en güçlüsü, sürünün alfa kurdu ‘’Amon’’ adındaki şeytan Akira’yla etkileşime girer. Akira’nın pırlanta kalbi sayesinde Amon onu ele geçiremez ve tam tersine, Akira Amon’u ele geçirir. Şeytanları acımasızca parçalarken bile onlar için üzülüp, onlar için ağlamaktan geri duramaz. Artık en güçlü şeytanın güçlerine sahip olan Akira ne bir insan, ne de bir şeytan olarak insanlar ve şeytanlar arasındaki acımasız bir savaşın tam ortasında kalır. #HİKÂYENİN İŞLENİŞI Zaten topu topu 10 bölüm olan bu animenin neden oturup da ilk bölümünü size detaylıca anlattığımı merak ediyor olabilirsiniz. Sebebi basit: Hikâyenin oldukça karmaşık işlenmesi. İlk bölümün yorumlarını açtığımda izleyen hemen hemen hiç kimsenin bölümü anlamadığını gördüm. Şaşırmamıştım çünkü ben de hiçbir şey anlamamıştım. Mesela ilk bölümün ilk 5 dakikasında gördüklerinizi, animeyi bitirmeden önce anlamanızın imkânı yok. Ancak bütün hikâyeye hâkim olduğunuz zaman anlamlandırabileceğiniz şeyleri yapımcı aralara serpiştirdiğinden dolayı başlarda sık sık şunu diyorsunuz: ‘’Acaba bende mi bir sorun var? Ben niye bu sahneden hiçbir şey anlamadım?’’ Ancak olayları anlamaya başladığınızda hikâyeyi daha çok merak ediyorsunuz ve 10 bölüm akıp gidiyor. Aynı zamanda bütün bu karmaşa aşağıda bahsettiğim gibi etkileyici sahnelerle birleşince, bunu bir de 10 bölüm gibi kısa bir sürede verince iyice mal oluyor izleyici. Ama bu güzel bir mallık. İlk defa çok içince yakaladığın bir mallık. #ÇİZİMLER Hikâyeyi anlamaya çalışırken hâlihazırda karışmış olan kafanız, sahnelerin vuruculuğuyla biraz daha karışıyor. Cinsel sekanslar ve vahşet sahneleri rahatsız edici derecede detaylı çizilmiş ve kötü haber şu ki bu ikisinden de animede bolca var. Ayrıntılı vücut hatları veya kopan uzuvlardan rahatsız oluyorsanız izlemeden önce tekrar düşünmelisiniz. #ÖZETLE Kısaca bu animeyi izlemek, otobanda yüksek hızla giden bi arabanın penceresinden yolu izlerken, Miss Turkey 2022 aracının tırın altında kalmasına tanık olmak gibi. Ani, dehşet verici, şehvetli ama iğrenç ve aynı zamanda hayran bırakan, kalan yol boyunca üzerine düşündürten bir yapım. Zira bir bakış kadar da kısa sürüyor anime, topu topu 4 saat. Kısaca iyi midir kötü müdür bilemem ama etkileyici olduğu kesin. Şahsen ben sadece üzerimde etki bırakan şeyleri sevdiğim için bayıldım bu animeye. İzlemeli ve insanoğlunun şeytandan bir farkının olup olmadığına karar vermelisiniz.

yerdeniz 3 years ago

Hayır Diyebilme Sanatı

Müthiş Psikoloji

35 Gönderi

Not: Her zamanki gibi önce konuyu kendimce ele alıp sonrasında kitap hakkındaki fikirlerimi belirteceğim. Direkt kitap hakkındaki kısa yorumumu merak ediyorsanız yazımın sonundaki başlığa bakabilirsiniz. Keyfili okumalar. Özgürlük "sınırsız" olmak demek değildir, tam tersine net ve güçlü sınırlara sahip olabilmemizle…devamıNot: Her zamanki gibi önce konuyu kendimce ele alıp sonrasında kitap hakkındaki fikirlerimi belirteceğim. Direkt kitap hakkındaki kısa yorumumu merak ediyorsanız yazımın sonundaki başlığa bakabilirsiniz. Keyfili okumalar. Özgürlük "sınırsız" olmak demek değildir, tam tersine net ve güçlü sınırlara sahip olabilmemizle ilgilidir. Sınır derken kast ettiğim, hayat resminizi muhafaza eden çerçevenizdir. Eğer çerçeveniz ne kadar sağlam olursa o kadar özgür ve istediğiniz bir resme sahip olursunuz. Bu resim; sevgiliniz, aileniz, dini inancınız gibi manevi değerlerinizdir. Kimsenin müdahale etmesini istemediğiniz özel alanınızdır. Peki hangi durumlarda özel alanınız ihlal edilir? Örneğin müdürünüz ek mesai yapmanız için ısrar etti. ‘’Hayır dersem gözündeki imajım sarsılacak ama evet dersem çocuğumun okuldaki gösterisini kaçıracağım!’’ diye düşündünüz. İşte bu durumda birinci şıkkı seçerseniz dıştaki hayatın özel alanınıza, ailenize müdahale etmesine izin vermiş olursunuz. Örneğin arkadaşlarınıza ‘’hayır’’ diyemediğiniz için dışarı çıkar ve keyifsiz bir gece geçirirsiniz. İstemediğiniz hâlde ‘’hayır’’ diyemediğiniz ve ‘’iyi gün arkadaşı’’ olmamak için yüklü miktar borç verirsiniz. Söyleyemediğiniz bazı ‘’hayır’’lar bu kadar masum değildir. İstemediğiniz bir okul, istemediğiniz bir meslek, istemediğiniz bir ilişki, istemediğiniz bir evlilik ve en nihayetinde istemediğiniz bir hayatla baş başa kalırsınız. Güçlü ve özsaygısı yüksek bir karakter, ‘’hayır’’ demeyi bilen birisine aittir. Hayır diyebilmek aslında dışsal etkenlerden bağımsız olarak ne istersen onu yapmaktır. Mesela sevgilisinin yanında cimri gözükmekten korkan birisinin dilenciye verdiği para, onu cömert yapmaz. Ancak özgür bir kişi değeceğini düşündüğü insana cömert, değmeyeceğini düşündüğü insana karşı ise cimri davranır. Demek istediğim **HAYIR** diyen bir insan özgür değildir ama **HAYIR ‘**diyebilen bir insan özgür bir insandır. HAYIR diyebilme’nin önemini anladıktan sonra bile yine de HAYIR derken zorlanabiliriz. Bu çok doğaldır ve binlerce yıllık evrimsel bir süreçten kaynaklanır. Hayır diyememek, çoğunlukla özgüven problemi yaşayan insanlarda görülür. Hayır diyemeyen herkes özgüvensizdir demiyorum ama özgüvensiz insanların hemen hepsi ‘hayır’ diyemez. Bu ‘toplumsal onay ihtiyacı’ndan dolayıdır. On binlerce yıl önce atalarımız sürüler hâlinde hayatta kalıyorlardı ve sürüden ayrılanı kelimenin tam anlamıyla kurt kapıyordu. Dolayısıyla sürünün onayını, yani toplumun onayını almak hayati derecede önemliydi. Sürüden dışlanacak hareketlerde bulunmak, ölümüne korkmanız gereken bir şeydi. Fakat günümüzde sürüler hâlinde yaşamıyoruz ve korktuğumuz hareketlerin çok azı bizim toplum tarafından dışlanmamıza sebep olacak hareketler. Aksine toplum, sınırlarını koruyabilen özsaygısı yüksek bireyleri kucaklar ve hayranlıkla izler. ‘’Peki nasıl hayır diyeceğiz?’’ sorusunun cevabı ise basittir. ‘’Hayır’’ deyin. Bu fobiyi aşmanın tek yolu, ‘hayır demek’te korkacak hiçbir şey olmadığını anlayana kadar, korkarak da olsa hayır demektir. Bir yerden sonra insanların sınırlarınıza saygı gösterdiğini ve hayır demekte korkacak hiçbir şey olmadığını anlayacaksınız. İşte o zaman özgür ve güçlü bir birey olmuş olacaksınız. HAYIR DİYEBİLME SANATI Öncelikle kitabımızın belli bir yazarı yok. ‘’Mükemmel Psikoloji’’ adında bir ekibin eseri. Eğer hayır demek konusunda kötüyseniz kitabı düşünmeden almalı ve okumalısınız. ‘’kötüyseniz’’ dememin sebebi kitap oldukça yüzeysel. Pek fazla bilimsel dayandırma görmedim, veya ben unutmuş olabilirim. Kitabın yüzeysel olması, onu aynı zamanda rahat anlaşılabilir ve geniş kitlelerce okunabilir kılmış. Aynı zamanda dikkate değmeyen bir konuyu ele aldığını kast etmiyorum. Aksine bu kadar önemli ve temel bir konuyu anlaşılır biçimde ele alması harika. Eğer bu konuda biraz daha derine dalmak isterseniz Robert Glover’in henüz Türkçeye çevrilmemiş ‘’No More Mr.Nice Guy’’ kitabına bakabilirsiniz.

yerdeniz 4 years ago

Rocky

John G. Avildsen

33 Gönderi

An itibari ile Rocky VI’yı da izleyerek seriyi bitirmiş oldum. Sylvester Stallone’nun ilk Rocky filmini çekebilmek için çok sevdiği köpeğini satmak zorunda kaldığını, fakirlikten sürünüyor olmasına rağmen yazdığı senaryosunu; hayalleri olduğu için yüzbinlerce dolarlık tekliflere rağmen satmadığını bir şekilde duymuşsunuzdur.…devamıAn itibari ile Rocky VI’yı da izleyerek seriyi bitirmiş oldum. Sylvester Stallone’nun ilk Rocky filmini çekebilmek için çok sevdiği köpeğini satmak zorunda kaldığını, fakirlikten sürünüyor olmasına rağmen yazdığı senaryosunu; hayalleri olduğu için yüzbinlerce dolarlık tekliflere rağmen satmadığını bir şekilde duymuşsunuzdur. Gerek başarı hikâyesiyle gerek Rambo serisi ve Rocky IV filmlerinde yaptığı ‘’Sam Amca’’ propagandalarıyla bu adam Hollywood’un ta kendisi. Çok iyi bir boks filmi olmasa da gerçekten güzel bir dram ve aşk filmidir Rocky. Hatta dürüst olmak gerekirse Rocky filmlerinin kurgusu zayıftır zira hemen hemen tüm filmlerin belli bir formülü vardır: Film başlar ve her şey iyidir, Rocky rahattır. Sonra karşısına bir problem çıkar ve gittikçe derinleşir, hatta içinden çıkılamaz bir hâle gelir. Rocky sıkı çalışır ve en sonunda her şey tersine dönerek yeniden gün ışığı açar. Yine de bunlar klişe veya sıkıcı hissettirmez çünkü Rocky filmleri size duyguyu birebir hissettirir ve sürükleyiciliğiyle olayları merak etmenizi sağlar. Bir iş yaparken fiziksel olarak zorlanan birine şakayla karışık ‘’Acı yok, Rocky!’’ denildiğini illaki duymuşsunuzdur. Peki Rocky’i bu kadar özel yapan ve acıya göğüs germenin simgesi hâline getiren şey nedir? Bu sorunun cevabı Rocky’nin dövüş stilinde saklıdır. Filmde Rocky’i diğer ağırsiklet boksörlerden ayırıp şampiyon olmasını sağlayan özelliği sizce nedir? Sert yumruklar atması mı? Hızlı hareket etmesi mi? Çok iyi eskivler(kaçışlar) yapması mı? Hayır, tam tersine Rocky ringe çıktığı zaman genelde darbelerden kaçamaz. Dayak yer. Hem de bayağı dayak yer. Ama Rocky’i diğerlerinden ayıran ve bir simge hâline getiren olay budur: Rocky yumruklardan kaçmaz, üzerine gider. Evet, Rocky acıdan kaçmamanın; onunla yüzleşmenin ve ne olursa olsun pes etmemenin simgesidir. Hatta 6. filmde oğluna verdiği nasihatta da birebir bunu anlatır: "Ne kadar güçlü olduğunun bir önemi yok. Bir gün hayat seni yere düşürecek ve eğer sen buna müsaade edersen sonsuza kadar seni orada tekmeleyecek. Sen, ben ya da bir başkası *hiç kimse hayat kadar sert vuramaz.* Ama önemli olan ne kadar sert vurduğun değil aldığın ağır darbelere rağmen ilerlemeye devam edip edemediğindir. İşte bu şekilde kazanılır! Eğer ne istediğini biliyorsan git ve onu al. Ama bunu için darbeler almaya hazır ol ve asla başkalarına parmak doğrultup ‘Senin yüzünden başarılı olamadım!’ deme. Bunu korkaklar yapar ve sen korkak değilsin.’’ Aslında çok klasik bir motivasyon cümlesi. Yine de benim için özel çünkü bana şunu hatırlatıyor: ‘’şu an kaçtığım küçük şeylerden kaçmaya devam edersem zamanı geldiğinde(ki gelecek) hayatın büyük darbesinden daha fazla zarar alacağım.’’ Boks’a ilk başladığım zamanlar yumruk yemekten korktuğum için salondaki diğer arkadaşlarımla antrenman maçı yapmıyordum. -ki bayağı da yumruk yiyordum gerçekten- Sonra fark ettim ki eğer yumruk yemekten korktuğum için kaçmaya devam edersem günü gelince turnuva maçındaki yumruklardan daha çok zarar göreceğim ve asıl darbeyi, birincilik madalyasını kazanamayarak alacağım. Ve ringde yediğim hiçbir yumruk bunun kadar ağır olamaz. Kapak fotoğrafımdaki cümleyi kurabilmek için, istediğiniz şeyin peşinden koşmaktan ve bu uğurda yumruk yemekten çekinmeyin. Çünkü "hiç kimse hayat kadar sert vuramaz."

yerdeniz 4 years ago

Martin Eden

Jack London

327 Gönderi

Not: İş Bankası Yayınları’nın kitabında önsöz spoiler gibi yazılmış. Haftalardır yazmıyordum. Haftalardır doğru düzgün okumuyordum da zaten fakat bu 550 sayfayı üç günde hiç ettim. Okumuyordum çünkü şimdilik hayatı yeterince okuduğumu, sıranın yaşamaya geldiğine karar vermiştim. Kitaba bu kadar tutulmamın…devamıNot: İş Bankası Yayınları’nın kitabında önsöz spoiler gibi yazılmış. Haftalardır yazmıyordum. Haftalardır doğru düzgün okumuyordum da zaten fakat bu 550 sayfayı üç günde hiç ettim. Okumuyordum çünkü şimdilik hayatı yeterince okuduğumu, sıranın yaşamaya geldiğine karar vermiştim. Kitaba bu kadar tutulmamın sebebi kendimde gördüğüm en büyük eksiğin kahramanımızda bolca bulunması: Tecrübe. Martin; 6 yaşından beri kendi başının çaresine bakan, yıllarca sokaklarda kabadayılık ve gemilerde tayfalık yaparak hayatı erken yaşta öğrenen birisi. Çalıştığı ağır işlerin şekillendirdiği ihtişamlı kasları, kendini hissettiren maskülen enerjisi, müthiş iradesi ve sosyal ortamlarda kabul görmesini sağlayan eğlenceli kişiliğiyle henüz 20 yaşında Nietzsche’nin ‘’Üstinsan’’ konseptini karşılayan bir karakter. Hikâye, hayatı boyunca işçi sınıfına mensup olmuş olan Martin’in burjuva bir entellektüel ailenin evine yemeğe gelmesiyle başlıyor. Ailenin büyük oğlu Arthur’u bir feribotta serserilerin saldırısından korumasıyla tanıştığı aile -özellikle Ruth adındaki kız- Martin’e şimdiye kadar yaşadığı hayatta hep boşluğunu hissettiği bir şeyleri sonunda bulduğunu hissettirir. Kendisi sevgisiz büyümüş olan Martin sevgi dolu bu aileye baktığında yıllarca hissettiği eksiğin bu olduğunu düşünüp onların sınıfına yükselmek için büyük bir özlem ve istek hissediyor. Bu maksatla denize çıkmayı bırakıp Ruth’la evlenebilecek statüye gelmek için başarılı bir yazar olmayı hedefleyip yalnızca asgari ihtiyaçlarını karşılayarak günde 5 saat uyuyup 19 saat kitaplarla çalışmaya başlar. Aslında bir sosyalist olan Jack London’ın yarattığı Martin Eden karakteri sosyalizmle dalga geçen ve bireyciliği savunan bir karakterdir. Hatta bu dalga geçmeyi o kadar iyi yapar ki Jack London, kitap yayımlandıktan sonra ‘’Aslında niyetinin bireyciliği yermek ve alay etmek olduğunu fakat çoğu eleştirmenin kitabın verdiği asıl mesajı anlayamadığını’’ dile getirir.

yerdeniz 4 years ago

Dijital Minimalizm

Cal Newport

7 Gönderi

Harika bir kitap. Dijital bağımlılıkların ne kadar kolay edinilebildiğini ve ne kadar tehlikeli olduğunu, hayat kalitenizi nasıl sömürdüğünü çok güzel anlatıyor. Tüm kişisel gelişim kitaplarının başında gelebilir sonra zaten Atomik Alışkanlıklar ve Ye O Kurbağayı var. Kitabı ilk okuduğumda çok…devamı

yerdeniz 4 years ago

Kara Deniz

Kevin Macdonald

1 Gönderi

Buram buram maskülenite kokan erkek adam oğlu erkek adam filmiydi. Denizin metrelerce altında baskıyı, öfkeyi, stresi, korkuyu ve kaygıyı dibine kadar hisseden adamların mücadelesini izliyoruz. Bu zor şartlarda insanların ne kadar değişebileceğini ve insanlığın ne kadar çarpıklaşabileceğini görüyoruz. Imbd puanı…devamı