(@) - Raf

Spoiler içeriyor Deli Tarla, Şermin Yaşar'dan okuduğum ikinci kitap. Hikaye okumayı sevdiğim için okumaktan zevk aldığım bir kitap oldu. Kitabın içinden hoşuma giden hikayelerden de kısa kısa bahsetmek istiyorum: ● İlk hikayemiz kitaba da ismini veren Deli Tarla, anneleri ölen kardeşlerin miras…devamıDeli Tarla, Şermin Yaşar'dan okuduğum ikinci kitap. Hikaye okumayı sevdiğim için okumaktan zevk aldığım bir kitap oldu. Kitabın içinden hoşuma giden hikayelerden de kısa kısa bahsetmek istiyorum: ● İlk hikayemiz kitaba da ismini veren Deli Tarla, anneleri ölen kardeşlerin miras paylaşımı sırasında yaşadıkları anlaşmazlığı konu alıyor. Lanetli olduğunu düşündükleri deli tarlanın kime bırakılacağına bir türlü karar veremeyen kardeşlerin hayatlarına kısa bir göz attıktan sonra asıl mesele olan deli tarla ve yere düşen yıldızların hikayesini okurken "fark edilseydi böyle olmazdı" diye düşünmeden edemiyor insan. Hikayeyi daha okunur kılan da bu detaylar olduğu için bence hem başlangıç hikayesi hem de kitap ismini hak eden bir hikaye olmuş. ● Severek okuduğum bir diğer hikaye Adieu Hala, beklemenin ve gitmek istemenin bitmek tükenmek bilmeyen umuduyla her güne bir elvedayla hazırlanmanın hikayesi. ● Cebimdeki Osman'ı bayıla bayıla okudum, hikayenin içine girmek ve o antikacılarda dolaşmak istedim. Antikacılara ve hikaye uydurmaya merakı olan herkesin severek okuyacağı bir hikaye. ● Ama Öyle Olmadı, bir masalı dinliyormuş gibi okudum hikayeyi. Adının hakkını veren buruk başlayan, buruk ilerleyen ve öyle de biten bir hikaye. Çevresindeki insanlardan farklı görünen Ramiz, hayatı boyunca sürekli dışlanır. Hani hep duyarız, sıkıntılı geçen hayatlardan sonra yıldızı parlar bazı insanların, kahraman ya da başrol olurlar ya ha işte bu hikaye öyle olmuyor. Gerçeklikle bağı hem var hem yok gibi bir hikayeydi o yüzden çok sevdim, üzüldüm. ● Kamil'in Denizkızı, düşüp ayağı kalkmayı başarmış insanların varlığından dolayı kendisini yetersiz, eksik bulan ve dertsiz olmasına rağmen dertlenen bir adamla, görece daha mutlu, tasasız ve denizkızlarını gören Kamil'in hikayesi. Mutsuz ve güçsüz her insan gibi benim de ara ara kapıldığım bir yanılsama olan; herkes bir şekilde toparlanıyor, hayatını yoluna sokuyor, ben nasıl hâlâ aynı yerimde, aynı yarayla yaşıyorum? Düşüncesi tam olarak bu hikayede konu alınıyor. ● Dünya Ahiret Abimsin; iyilik yapmanın, iyi bir insan olmanın yükünün ağırlığını güzel anlatan bir hikaye. İyilik yapmanın bağımlılık yaptığını da görüyoruz ama dünya kadar iyilik yapmış olsan da hikayenin tamamını bilmeyen seni gördüğü ya da duyduğu ufak bir kısımdan kurt yapar. Hepimizin vardır kurt olduğu bir hikayesi. ●Muazzez ve Yelkovan Çetesi; hüzünlü bir ayrılık hikayesi daha doğrusu ayrılığı, yokluğu kavrama ya da kavrayamama hikayesi. Kitabın içindeki hikayelerden beğenmediğim ya da okurken hiçbir duygu hissetmediğim hikayeler de vardı ama genel itibariyle severek okuduğum bir hikaye kitabı oldu. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.

zeynepprh 1 year ago

Mürebbiye

Hüseyin Rahmi Gürpınar

21 Gönderi

Mürebbiye, Hüseyin Rahmi Gürpınar'dan okuduğum ikinci kitap. Yazar, yanlış batılılaşma üzerine yazdığı bu kitabında aynı zamanda insanı güzellik ve masumiyet kavramları hakkında sorguya itiyor. Kitabımız, Fransa'da fahişe olarak çalışan bir kadının gayrimeşru çocuğu olarak dünyaya gelen Anjel'in hikayesiyle başlar. Annesi…devamı

zeynepprh 1 year ago

Cadı

Hüseyin Rahmi Gürpınar

13 Gönderi

Spoiler içeriyor “Akıl ile deliliğin arası sanıldığı kadar uzun bir mesafe değildir.” Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın kalemine bayıldım. Kendisine boşuna sokağı edebiyata taşımış yazar demiyorlar. Artık favori yazarlarımdan biridir kendisi. Cadı kitabı okuma listemde olan bir kitaptı, hatta geçtiğimiz yılda Furkan Andıç ve…devamı“Akıl ile deliliğin arası sanıldığı kadar uzun bir mesafe değildir.” Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın kalemine bayıldım. Kendisine boşuna sokağı edebiyata taşımış yazar demiyorlar. Artık favori yazarlarımdan biridir kendisi. Cadı kitabı okuma listemde olan bir kitaptı, hatta geçtiğimiz yılda Furkan Andıç ve Buse Meral'in başrolleri paylaştığı aynı isimli filmi de yayımlanmıştı. Filmi henüz izlemedim ama izleme listeme ekledim. Kitabın konusuna gelirsek; Naşit Nefi efendi karısı Binnaz hanımın ölümünden sonra yeniden evlenmek için bir klavuz (çöpçatan) aracılığıyla Fikriye hanıma görücü olur. Fikriye ise kocasını yeni kaybetmiş, bir çocukla dul kalmış, amcasının evinde yaşamaya başlamıştır, bu durum yengesini rahatsız ettiği için Fikriye hanımın Naşit Nefi ile evlenmesine çok sıcak bakmaktadır. Naşit Nefi'nin ölen karısının bir cadı olarak ruhlar aleminden kocasının evlendiği kadınlara musallat olup, birinin de ölümüne sebep olduğu söylentilerine rağmen bu evlilik için Fikriye'ye baskı kurmaya devam eden yenge hanımın ziyaretine Fikriye hanımın eski bir aile dostu gelir. Bir komşusu vasıtasıyla Naşit Nefi efendinin daha önceki karısı Şükriye hanımın cadıyla yaşadıklarını çat pat duyan bu tanıdık soluğu Fikriye hanımın yanında alır. Uyarıları yenge hanım tarafından kulak ardı edilip mantıksız bulununca, Şükriye hanımı ziyaret edip olayları ondan dinlemekte karar kılarlar. Şükriye hanım evlilik süreci boyunca cadıyla yaşadıkları olayları anlatmaya başlar. Bizi de içine çeken bu varlık ve yokluk meselesi kitabın sonuna kadar devam eder. Natüralist bir yazar olan Hüseyin Rahmi, romanda bize halkın dilini, zihniyet yapısını, kadın-erkek ilişkisini çok iyi yansıtmış. Okurken o dönemde var olan bazı zihniyetlerin hâlâ devam ettiğini fark edince üzüldüm. Bunca zaman geçmiş, bunca zaman boşa mı geçmiş, durduğumuz yerde de geçmemiş zaman; bilim, kültür, teknoloji alanında ilerlemeler yaşamışız, bunlara ulaşmada hiçbir sıkıntı yaşamıyoruz çoğumuz ama zihniyet nasıl bu kadar geride kalmış olabilir? Bu duyguyu Sabahattin Ali 'yi okurken de yaşıyorum. Bu ülkede sorunlar asırlara rağmen tüm canlılığını koruyor, çözümleri olsa bile sorunlarla yaşamaya devam eden bir ülkeyiz maalesef. Bu dünyadan soyutlayacak kadar içine çeken ve aynı zamanda da içinde bulunduğum bu dünyaya dair düşüncelere, sorgulamalara iten ve günün sonunda iyi ki edebiyat var dedirten kitapları okumak ayrı bir zevk veriyor, bu kitap da tam olarak böyle bir zevk verdi bana. Dili dönemin yapısını barındırsa da akıcı, sade bir çırpıda okunacak bir üslupla yazılmış. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.

zeynepprh 1 year ago

Aylak Adam

Yusuf Atılgan

123 Gönderi

Spoiler içeriyor “Ağaç dalındaki, gövdeden ayrılma eğilimini farkettin mi bilmem? Hep öteye uzar. Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu. Özgürlüğe susamışlıktır. Buna ben ‘ağaç dalı kompleksi’ diyorum. Genç hastalığıdır. Ağaç dalı kompleksine tutulmuş kişi tedirgindir. İnsanların ağaç dallarını budayıp gövdeye…devamı“Ağaç dalındaki, gövdeden ayrılma eğilimini farkettin mi bilmem? Hep öteye uzar. Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu. Özgürlüğe susamışlıktır. Buna ben ‘ağaç dalı kompleksi’ diyorum. Genç hastalığıdır. Ağaç dalı kompleksine tutulmuş kişi tedirgindir. İnsanların ağaç dallarını budayıp gövdeye yaklaştırdıkları gibi, yakınları onun içindeki bu ağaç dalı kompleksini budarlar. Onu gövdeden ayırmamak için ellerinden geleni yaparlar. Kimi insana ne yapılsa yararı olmaz. Asi daldır o. Ayrılır. Balta işlemez ona.” Aylak adam, Yusuf Atılgan'ın ilk romanı. İlk romanı bu derece başarılı olunca diğer kitaplarını da merak etme ve okuma isteği uyandırıyor insanda. Yusuf Atılgan romanı; Kış, İlkyaz, Yaz ve Güz olmak üzere dört ana bölüme ayırmış. Bölümlerin başlarında hayal edilene kavuşma umudu varken her bölüm sonunda bu umut yerini hayal kırıklığına bırakıyor. Karakterimiz C. para kazanmak gibi bir sıkıntısı olmayan, bu lüksün verdiği rahatlıkla mümkün olduğu kadar herhangi bir sorumluluğu üstlenmekten kaçınan bunu çok akıllıca bulan ve uygulayan ve bunu özenilesi bir hayat felsefesi olarak çevresine sunan biri. Çocukluk döneminde babasıyla yaşadığı sorunları ilerleyen dönemlerde hayata tutunmak için:"İş yapmam ben; aylakım. ... çalınmış para yerim ben" diyerek aylaklıkla dengelemeye çalışır. Çalınmış paradan kastettiği kendi çalınmış hayatıdır aslında. Babasının onda yarattığı manevi zarar o kadar yoğundur ki kitap genelinde neredeyse tüm satır aralarında bir yaraya denk geliriz. Kurduğu duygusal ilişkilerde de bu travmaların izlerini görürüz. Topluma yabancılaşan, tüm bu yalnızlık içinde kendisine bir tutamak arayan karakterimiz, ne yaparsa yapsın bir türlü dolduramadığı içindeki boşluğu kafasında yarattığı o ideal kadını bulup onunla yaşayacağı aşkla dolacağını düşünüyor, bu düşünce onun hayata tutunmasını da sağlıyor. Peki kim bu kadın? B. O gün B.'nin peşinden gitseydi kitap da orada son bulacaktı bu yüzden bulma isteğiyle başlayıp arama heyecanıyla son bulmuştur kitap. Sade anlatımı, yoğun psikolojik çözümlemeleri, insanın kendine, topluma yabancılaşmasını, yine de bir tutamak arayışında oluşunu kendi felsefesine göre anlatan okumaya kesinlikle değer bir kitap. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.

zeynepprh 1 year ago

İstanbul Ansiklopedisi

Selman Nacar

76 Gönderi

Spoiler içeriyor Uzun zamandır dizi izlemiyordum, ufak bir kesitini görüp izlemeye karar verdiğim bir dizi oldu. 8 bölümden oluşuyor dizi, bir oturuşta izlerim diye başladım öyle de oldu ama derinden etkilendiğim bir dizi de oldu. İstanbul; uzaktan bakınca ne kadar ihtişamlı, ne…devamı

zeynepprh 1 year ago

Hyunam - Dong Kitabevi

Hwang Bo - Reum

63 Gönderi

Spoiler içeriyor Güney Koreli yazar Hwang Bo-reum’un ilk romanı. Kore’de çok satanlar arasında yerini alan kitabımızın konusu; kahramanımız Youngju dünyanın hemen her yerindeki pek çok insan gibi işinden, eşinden ve yaşadığı hayattan bunalıp, hepsini terk edip hayalini gerçekleştiriyor, bir kitabevi açıyor: hyunam-dong…devamıGüney Koreli yazar Hwang Bo-reum’un ilk romanı. Kore’de çok satanlar arasında yerini alan kitabımızın konusu; kahramanımız Youngju dünyanın hemen her yerindeki pek çok insan gibi işinden, eşinden ve yaşadığı hayattan bunalıp, hepsini terk edip hayalini gerçekleştiriyor, bir kitabevi açıyor: hyunam-dong kitabevi. Roman boyunca edebiyat, yazarlık, okurluk, kitaplar ve kitabevleri üzerine pek çok şey konuşuluyor. Bazı bölümleri okurken sorunların, hayata dair isteklerin, korkuların evrenselliği ve hisselerin aynı oluşu karşısında kitapla olan bağım daha da arttı. Bunlardan biri "İşe Dair Tutum" adlı bölüm. Kitap kulübünün okudukları kitap (David Frayne / Çalışmanın Reddi) üzerine sohbetlerini konu alan bu bölüm, kitapta okumaktan zevk aldığım kısımlardan olmuştu, keşke ben de bu kitap üzerine yapılan tartışmanın içinde bulunabilseydim, dedim kendi kendime. Ayrıca adı geçen kitabı da okuma listeme ekledim, böylelikle bana okuyacak yeni bir kitap kazandırdığı için bir kez daha sevdim bu kitabı. Beni etkileyen başka bir bölümde de kadınların evlilik içinde maruz kaldığı olumsuzlukların kadınlar tarafından konuşulması daha doğrusu yakınması üzerine durulmuş. Bu bölümü benim için etkili kılan şey okurken geçmişe gitmem oldu. Sanki ben lise yıllarımdan herhangi bir günde okul çıkışı eve geldiğimde, bir sürü kadının bizim evde toplanıp çay ve gün tabağı eşliğinde kocalarından ve evliliklerinden yakındıkları bir günün içindeymişim gibi. Evlilik bu kadar korkunç bir şey mi? diye soruyorum en çok yakınan ablalardan birine, peşine kocasının bulunmaz biri olduğunu anlatan cümlelerini dinliyorum, az önce yakındığı kişi kocası değil de yedi kat yabancı biriymiş gibi anlatıyor bana. Ülkeler farklı, kültürler farklı ama kadınların sorunları ve tepkileri aynı olunca ayrı bir tatla okudum bölümü. Yazarın ilk kitabı ama o kadar sakin ve yormadan yazmış ki okumak benim için bir terapi gibiydi. Yavaş yavaş okudum kitabı, içimin sıkıldığı bir günde yürüyüşe çıkmışım gibi iyi geldi bana. Son olarak da kitaptan bir alıntı paylaşıp okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar diliyorum. *İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni. Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar.

zeynepprh 1 year ago

Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi

Ayfer Tunç

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitabımız sarmal öykülerden oluşuyor. İç içe geçmiş birçok hikayenin, birçok kişi ve nesnenin hikayesi... Hikaye içinde hikaye okumayı çok sevdiğim için daha bir cazip gelmişti bu yönüyle. Olayların merkezinde sırtını denize dayamış bir akıl hastanesi var, bu labirent şeklindeki akıl…devamı

zeynepprh 1 year ago

Cevher

Coralie Fargeat

168 Gönderi

Body horror türünün çok başarılı bir örneği olmuş. Konu ve verilmek istenen mesaj güzel ama film ilerledikçe özellikle son kısımları, tiksinerek, buna gerek var mıydı diyerek geçip gitti benim için. Ayrıca vücudun belli başlı yerlerine yapılan yakın çekimler çok rahatsız…devamı

zeynepprh 1 year ago

Tatar Çölü

Dino Buzzati

40 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitabın konusu; genç teğmen Drogo'nun ilk görev yeri olarak Tatar Çölü'ndeki Bastiani Kalesi'ne tayin edilmesiyle başlar. Uzun dönemler kalmak istemediği bu sınır bölgesinde işler istediği gibi ilerlemez. Bu bölgede geçirdiği seneler ona, vaktiyle gözünde büyüttüğü zafer tutkusunun kofluğunu ve askerlik…devamıKitabın konusu; genç teğmen Drogo'nun ilk görev yeri olarak Tatar Çölü'ndeki Bastiani Kalesi'ne tayin edilmesiyle başlar. Uzun dönemler kalmak istemediği bu sınır bölgesinde işler istediği gibi ilerlemez. Bu bölgede geçirdiği seneler ona, vaktiyle gözünde büyüttüğü zafer tutkusunun kofluğunu ve askerlik hayatının monotonluğunu öğretir. Yaşamı boyunca beklediği an bir türlü gelmez. Yine de umudun önemini, beklemenin meşakkatini çok iyi anlatır eser. Hepimizde olan hatta en kötü durumlarda bile içimizde cılız da olsa yanan umut etme duygusunu, bu duygunun mecburiyetleri bile katlanılabilir kılmasını, beklemenin sancılı sürecini çok başarılı bir şekilde aktarmış yazar. Yazar aynı zamanda tekdüze, durağan bir hikayeyi çok akıcı bir şekilde kaleme almış. Okurken sıkılmadım, yorulmadım, aktı gitti hikaye. Bazı sayfalarda duraksadım, şu an içinde bulunduğum, bir zamanlar içinde kaybolduğum durumları, duyguları buldum. Bu kitapla olan bağımı daha çok arttırdı. Dino Buzzati'den okuduğum ilk romandı Tatar Çölü, kesinlikle son olmayacak. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim. Şuraya birkaç alıntı da bırakmak istiyorum: "İnsanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur. İşte tam da o dönemde, Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti" "Ya, aslında yanılıyorsa? Ya, gayet sıradan bir yazgıya sahip sıradan biri olarak yaratılmışsa?" " Ama bir noktada, belki de içgüdüsel olarak, insan geri döner ve arkasında bir kapının kapanarak dönüşü olanaksız kıldığını fark eder. İşte o zaman bir şeylerin değişmiş olduğunun ayırdına varırız, güneş eskisi gibi kapırtısız değildir, hızla hareket etmektedir; ne yazık ki, henüz bakmaya bile fırsat bulamadan, onun ufkun ucuna doğru hızla kaydığını, bulutların da gökyüzündeki mavi koylarda hareketsiz durmadığını, birbirlerinin üzerine çıkarak kaçtıklarını, iyice acele ettiklerini görürüz; zamanın geçtigini ve günü gelince yolun zorunlu olarak son bulacağını anlarız."

zeynepprh 1 year ago

Yedi Kartal Efsanesi 2.Kitap-Erbain Fırtınası

Saygın Ersin

2 Gönderi

Hayat güzeldi. Üç gün de olsa üç asır da olsa yaşamaya değerdi yeter ki içine insanın kendisinden bir parça damlasındı.