Bir yanda herkese açık pencerelerim var, diğer yanda kilitli odalarım. İnsanlar beni neşeyle anar, ben kendimi sessizce yoklarım. Cesurca gülüp sessizce çekilen bir gölgede yaşıyorum. İçeriden kırık, dışarıdan ilham sanılan bir varoluş bu. Anlat desem, önce kendime susmam gerek.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Ben bir paradoksum belki; Ne zaman konuşsam sustuğum şeylerle boğazım düğümlü, Ne zaman neşe dağıtsam, içimden bir damla eksilir. İnsanlara umut olurken, kendime karanlık kalıyorum. Dışa dönük bir yalnızlık bu. Anlatması güç, yaşaması sessiz.
Nasıl açıklanır ki dışarıdan ışık saçarken, içimde fırtına kopuşum? Gülümsemeyi öğrenmiş bir yüzüm var, ama içimdeki sükût hep biraz hüzünle konuşur. Cesaretim, çekingenliğimi omuzlarında taşır. İnsanlara kapalıyım ama insanlar bana açık. Motivasyon veriyorum, çünkü kendim çökmesem bile eğilmişimdir çoktan. Söylesene,…devamı
Empati yapabiliyorum çünkü hiçbir yere ait değilmişsin gibi hissetmenin nasıl hissettirdiğini biliyorum. Empati yapabiliyorum çünkü her şeyi hissederken aynı zamanda hiçbir şey hissetmemenin nasıl hissettirdiğini biliyorum. Empati yapabiliyorum çünkü insanlara hâlâ iyi insanların olduğunu göstermek istiyorum.
Size göre bir insanı gerçek anlamda tanımak için en çok neyi bilmek gerekir: çocukluğunu mu, hayallerini mi, acılarını mı?
Konuşmak benim için bir tür sessizlik biçimi de... Duyulmak istiyorum ama bağırarak değil, çünkü kim bağırıyorsa çoğunlukla kendini bile duyamıyordur zaten. Anlatmak istiyorum ama anlamla boğmadan, çünkü fazla anlam yüklemek bazen kelimeleri boğar, ölürler. İçimde konuşan bir sessizlik var; o…devamı
Yazdıklarımda, kırılganlıkla gücün iç içe geçtiği bir ses var. Sanki bir yandan kimseye muhtaç olmamak istiyorum ama diğer yandan birinin beni, ben söylemeden anlayabilmesini diliyorum. Bu da beni hem bağımsız hem de derin bağlara aç bir ruh haline sürüklüyor. Bunu…devamı
Dünyam kelimelerle kurulmuş, ama bu kelimeler bazen beni taşımaz hale geliyor. Çokça empati yapıyorum, başkalarını derinlemesine anlayabiliyorum ama o anlayışın içinde kendimi unutma ihtimalim var. O yüzden zaman zaman geri çekiliyorum. Çünkü kendimi korumak, görünmez sınırlarını korumak zorundayım. Duygularımı kontrol…devamı
Sözcüklerimde hem derinlik hem çelişki var anlaşılmak isteyen ama mesafe koyan biriyim. Hem bağ kurmak istiyor hem de incinmekten korkuyorum. Sorguluyorum: insanları, sevgiyi, gerçekliği, hatta kendimi. Arayışım bir cevap değil belki; bir his, bir yer, bir anlam. Ait olduğunu hissettirecek…devamı
Yıllar geçer, sen her şeyin doğru yerde olduğunu düşünürsün ama yine de içinde, bir terslik olduğuna dair hafif bir şüphe vardır. Mesela diş fırçan hep aynı kupada, ayakkabıların kapının yanında, kahveni hâlâ iki şekerli içiyorsun… Ama içindeki sandalye hep biraz…devamı