“Tıpkı gerçek müzik gibi ben de hiçbir şey söylemiyorum. Sözleri yok bu müziğin. Kendime özlem duymuyorum; bir zamanlar olduğum şey artık beni ilgilendirmiyor! Eğer konuşmam gerekirse, süremin kesilmesini rica ediyorum: Kendime karşı hiçbir yükümlülüğüm yok. Kendimi biriktirmeye, biriktirmeye, biriktirmeye devam…devamı“Tıpkı gerçek müzik gibi ben de hiçbir şey söylemiyorum. Sözleri yok bu müziğin.
Kendime özlem duymuyorum; bir zamanlar olduğum şey artık beni ilgilendirmiyor!
Eğer konuşmam gerekirse, süremin kesilmesini rica ediyorum: Kendime karşı hiçbir yükümlülüğüm yok.
Kendimi biriktirmeye, biriktirmeye, biriktirmeye devam ediyorum; ta ki artık içime sığmayana ve kelimelere dökülene kadar.”
Gidişatı vs. herşeyi tahmin ettiğiniz güzel çıtır-çerez bir Wattpad filmi. İspanyol yapımı. Oliva karakteri Off Campus taki başrol aktriste ne kadar benziyor yaa. O sandım ilk. 7/10
bazen bazi ortamlarda bulunmak beni o kaddar rahatsiz ediyor ki rahatsiz oldugumu belli etmemek icin kirk takla atiyorum resmen. bu aksam oyle bi yerdeydim.. bunu nasil ifade edebilirim bilmiyorum ama o fark ettirmeden yapilan otekilestirilme cok fena sinir bozuyor emin…devamıbazen bazi ortamlarda bulunmak beni o kaddar rahatsiz ediyor ki rahatsiz oldugumu belli etmemek icin kirk takla atiyorum resmen. bu aksam oyle bi yerdeydim.. bunu nasil ifade edebilirim bilmiyorum ama o fark ettirmeden yapilan otekilestirilme cok fena sinir bozuyor emin olun. neden bu arkadasimla vakit gecirmedigimi tekrar hatirladim sagolsun. beni kendinden kurtarmak icin tam gaz calisiyor💜
bisey yazmak icin uygulamaya girdim. yazmadan gönderilerde soyle bi goz gezdiririm dedim de ne yazacagimi unuttum amkk. cok onemli bisey olduguna eminim.
diğer postapokaliptik filmlere göre her hangi bir ilaç veya panzehir olmadan zombilerin değişmesi saçma olsa da filme çok iyi aktarıldığını düşünüyorum
Neden dans ederiz? Spor ve müzik animelerinde bir sahne, bir performans vardır: ana karakterin normal hayatından ayrılıp yeni bir hobinin içine girmeyi kabul ettiği. O performans o kadar etkileyicidir ki, karakter başka bir dünyaya atılmaya karar verir. Ama diğer yandan,…devamıNeden dans ederiz?
Spor ve müzik animelerinde bir sahne, bir performans vardır: ana karakterin normal hayatından ayrılıp yeni bir hobinin içine girmeyi kabul ettiği. O performans o kadar etkileyicidir ki, karakter başka bir dünyaya atılmaya karar verir. Ama diğer yandan, izleyici ana karakter kadar kolay etkilenmez: izleyiciye özel bir şey göstermeniz gerekir. Ve Rui tarafından KA'lanmiş ilk bölümün final sahnesi tam olarak bu: dehşet verici ama göz alıcı o dans sekansı. Çizgilerdeki şiddetle Shinji Hashimoto'nun Princess Kaguya'daki kaçış sekansını anımsatan o sahne sadece görsel anlamda etkileyici değil, aslında bölümün başından beri ana karakterin merak ettiği bir soruya verilen bir cevap.
Dans etmek, tarihte farklı amaçlarla yapılmıştır: kutlamak, ritüeller gerçekleştirmek, insanlarla bağ kurmak, baştan çıkarmak, gösteri yapmak veya sadece insan bedeninin neler yapabileceğini göstermek için. Yani dans etmek, insanların kendilerini ifade etme biçimidir.
Dansa sadece babasının gözünden bakan Oniyasha, dansı sadece bir kaçış mekanizması olarak görüyor: babasının festivallerde çalıp halkı eğlendirdiğini, insanların dertlerinden kaçmak için buna başvurduğunu görüyor. Babasının ona hep katı davranması, onu sadece babasından değil; danstan da ayırıyor. Ama bölüm finaline geldiğinde, dansın yeni bir yüzünü görüyor ve sahnenin görsel olarak etkileyiciliği bir hikaye anlatım aracına dönüşüyor. Kadının sefaleti, acısını ama buna rağmen yaşama duygusunu dansıyla yansıtışı sırasında korkuyla izleyen Oniyasha, aynı zamanda hipnotik bir biçimde etkileniyor.
Neden dans ederiz? Dans; konuşma, yazma, sanat kadar etkili bir anlatım aracıdır. Duygularımızı aktarmak, bu dünyada yalnız olmadığımızı görmek için dans ederiz.