Bazen sakin bir kabulleniş içerisinde olabilirsiniz. Gelen giden, olan biten her şeye "Olur Böyle Şeyler" diyebilirsiniz. İnsanlarla ve bir çok şeyle savaşınız çoktan bitmiştir belkide ... Ve bazen, bazı insanlar üç kelimeden öteye gitmez Tanıdın... Sandın... Yanıldın
Zor bir kitap ama sabreden biraz da klasik okuma kültürünü oturtmuş olanlar sevecektir. Güzelliği bir zambağa benzetilen zarif Henriette, 2 çocuklu, aşk evliliği yapmamış sadece annelik ve iyi bir eş olma idealiyle yaşamını sürdüren genç bir kadındır. Felix ise love…devamıZor bir kitap ama sabreden biraz da klasik okuma kültürünü oturtmuş olanlar sevecektir.
Güzelliği bir zambağa benzetilen zarif Henriette, 2 çocuklu, aşk evliliği yapmamış sadece annelik ve iyi bir eş olma idealiyle yaşamını sürdüren genç bir kadındır. Felix ise love bombing sevdalısı ağzı laf yapan bir genç. İkisi arasındaki ilişkiyi annelik, dostluk, aşk, tutku, değerler üzerinden anlatıyor.Amacım özet yazmak değil o yüzden bu kadarlık bir içerik bilgisi yeter.
Hissettirdiği şeyler önemli. Bir kitabı, filmi, tiyatroyu ya da sanata dair herhangi bir parçayı değerli yapan hissiyatı oluyor. Okunan şeyler unutulur ama kitabı sevmiş olmak hatırlanıyor
Mutluluk Üzerine Tarihsel Bir Çalışma “Augustinus’a göre, ilk günah küçük çaplı bir günah değil, kökten dönüştüren bir eylemdi. Cennetin “katışıksız mutluluğundan” kovulmuş olan Adem ve Havva, gururlarının sonucu olan suçları yüzünden aldıkları adil cezayı geleceğe bırakarak, bir “felaketler zinciri” başlatmışlar,…devamıMutluluk Üzerine Tarihsel Bir Çalışma
“Augustinus’a göre, ilk günah küçük çaplı bir günah değil, kökten dönüştüren bir eylemdi. Cennetin “katışıksız mutluluğundan” kovulmuş olan Adem ve Havva, gururlarının sonucu olan suçları yüzünden aldıkları adil cezayı geleceğe bırakarak, bir “felaketler zinciri” başlatmışlar, bu da insanları daimi olarak daha kötüye doğru değiştirmişti. “Bu günahın sonucunda, insan doğası gördüğümüz ve hissettiğimiz tüm bozulma süreçlerine ve tabii ki, sonuç olarak, ölüme tabi oldu. Ve insan şiddetli ve birbiriyle çelişen duyguların etkisiyle dagğılıyor ve savruluyordu, günahından önce cennette olduğu şeyden oldukça farklı bir şeye dönüşmüştü… İnsanlar artık hiçbir yerde kendi kendine yetemiyordu, ihtiyaç denilen şeyden kurtulamıyordu. Hiçbir yerde diledikleri gibi yaşayamıyorlardı. Saflıkla sevmek istediklerinde, kıskançlık duyuyor, hakir görüyorlardı. Barış için mücadele verdiklerinde, kalplerine nefret doluyordu. Hiçbir yerde kendimizle uzlaşamıyorduk. Bedenlerimiz bile denetimimizde değildi. Genç Augustinus ve bilgeleşmiş rahip Augustinus şehvetin uzuvlarımızı kendi isteğiyle hareket ettirdiğini ve hareket ettirmeyi başaramadığını biliyordu. Ve kendi iradeleriyle arka taraflarından müzikal sesler çıkaran (ve koku çıkarmayan) insanları inceleyerek, boş şeylerle eğlenerek bir mola verse de bu tip etkileyici bir beden denetiminin salgının başlangıcını önleyemeyeceğini ya da ölümcül bir hastalığa dur diyemeyeceğimizü görüyordu. Kendi kendimizin efendisi değildik.
Augustus‘un ve diğerlerinin dünyadaki mutluluk arayışında başarısızlığa uğramış olmalarının-ve başarısızlığa uğramaya devam edecek olmalarının-sebebi burada. Tanrı, insanlığı, O’na sırtını çevirmiş olan atalarımızın çektiği cezanın aynısını çekmeye mahkûm etti. Boşu boşuna kendi ışığımızla yaşamaya çalıştık ama karanlıkta beceriksizce ayağımız dolanırken, bu amacın imkansızlığıyla yüz yüze gelmeye zorlandık. Mutluluğu duyduğumuz arzu, ölümün ve dünyadaki ısrarın ortasında, ilk günahımızı ve kendi kendimizi tatmin etme konusundaki beceriksizliğimizi acı bir biçimde hatırlatıyordu. Augustus‘un eserinin bir başlığını “Şimdiki Hayatta Ekde Edilemeyen Gerçek Mutluluk” koyması çok mantıklı.
Bütün bu filozoflar boş yere hayranlık uyandıran delilikleri içerisinde bu dünyada mutlu olmayı ve mutluluğu kendi çabalarıyla elde etmeyi dilemişlerdir, Augustinus, “aptalca bir kibirle”, bir insan “bacakları zayıf düştüğünde ve acı içinde işkence gördüğünde” bile, bu hayatı mutlu bir hayat olarak adlandırmaya utanmayan stoacıların küstahlıklarını” hedef alır. Augustinus’a göre bu tarz iddialar açıkça saçmadır. Aristoteles’in ve Epikür’ün varisleri en azından acı çekmenin ne olduğunu anlamaya çalışırken daha dürüsttüler ama onlar da ondan kaçınmadaki çabalarında mantıksızca davranmışlardı. Her gün Mutluluk (“Felicitas”) tanrıçası önünde tapınan Romalılar gibi, onların iddiaları da anlamsızdı.
Augustinus, De beata vita’da gösterdiği saygıyı tekrarlayarak, övgü sözcüklerini sadece Platonistlere saklar ve bu tutumunu ömür boyu sürdürür. Sadece onlar insanın başını yukarı çekmiştir. Sadece onlar aşkın bir Tanrı’nın “evrenin yazarı, doğrunun ışığının kaynağı ve mutluluğu bahşeden olduğunu” anlamıştır. Ve sadece onlar “mutluluk içeceğini sunan pınar”a giden yolu göstermiştir.
Sayfa 121, 122
Kendi arayışımda Frances'i gördüm. Filmi sevdim ama filmi sevmiş olmayı sevmedim :) 26 yaşımın sonlarındayım bu yüzden doğru zamanda izlemiş oldum. Benzer süreçler yaşamış olmak Frances e ısınmama sebep oldu. Bazen sorumsuz davrandığını düşünsem de ona kızmıyorum çünkü ona kızmak…devamıKendi arayışımda Frances'i gördüm. Filmi sevdim ama filmi sevmiş olmayı sevmedim :)
26 yaşımın sonlarındayım bu yüzden doğru zamanda izlemiş oldum. Benzer süreçler yaşamış olmak Frances e ısınmama sebep oldu. Bazen sorumsuz davrandığını düşünsem de ona kızmıyorum çünkü ona kızmak kendi hatalarıma kızmak gibi bir yerden yüzüme çarpıyor. Keza kızgınlığımı hak edecek bir şey de yapmıyor sadece neşeli bir çocukluk var üzerinde.
Bir şeylere geç mi kalıyorum? Dostluklar, ilişkiler hatta tutku duyduğum işim ve değerlerim hayatıma doğru bir etki yapıyor mu? Frances ın içinden sorduğuna emin olduğum her soruyu kendime sordum.Nihayetinde onun cevaplarını biliyoruz. Her şey tam değilse de Frances Ha!
Bazı acılar tamamen geçer mi? Herkes yaşadığı travmaları aşabilecek güçte olabilir mi? Bazen affetmek istese bile insanın kendisini affetmeye gücü yeter mi? Sadece kayıp hikaye değil bu film aynı zamanda insanın vicdanıyla ve geçmişiyle mücadelesini üzerine kurgulanmış. Açıkçası bana leziz…devamıBazı acılar tamamen geçer mi? Herkes yaşadığı travmaları aşabilecek güçte olabilir mi? Bazen affetmek istese bile insanın kendisini affetmeye gücü yeter mi? Sadece kayıp hikaye değil bu film aynı zamanda insanın vicdanıyla ve geçmişiyle mücadelesini üzerine kurgulanmış. Açıkçası bana leziz bir Dostoyevski baharatı gibi geldi. Bilhassa da insan psikolojisi ve suçluluk duygusu konularında… Uzun zamandır dram türünde bu denli beğendiğim bir film olmamıştı. Odak gerektiren bir film olduğunu belirtmem gerekiyor. İyi seyirler…
Ankaranın 2. film gecesi yine Eren ve Ogünle izledik. Konu güzel, heyecanlıydı ve akıcıydı. Oyunculuklar da güzel heyecanı iyi hissettirdiler. İzlenilebilir bir film.
son bir kaç gündür hayvan gibi dinlediğim şarkılar yazmak isterseniz sizde yazabilirsiniz iyi gecelerr herkese Janine Berdin- what if i miss you for the rest of my life? Alyssa Grace - bloodstream Haykoo şarkıları zatenn Ajda pekkan - sen olurdun…devamıson bir kaç gündür hayvan gibi dinlediğim şarkılar yazmak isterseniz sizde yazabilirsiniz iyi gecelerr herkese
Janine Berdin- what if i miss you for the rest of my life?
Alyssa Grace - bloodstream
Haykoo şarkıları zatenn
Ajda pekkan - sen olurdun yine
Fikret Kızılok - ama babacığım (yetiskin ninnisidir kendisi bunu dinleyip uyuyacağım)
Hande Mehan - Sen beni güzel hatırla
Kalben - Ten,Saçlar,Sessiz mücadeleci
Suan candan ercetin sensizlik dinliyorum bu da cok güzel
mevsim sonbabari da hala dinliyorum ya birakamiyorum
Abicim açıkça diyim mi felsefesiyle kafa yoran bir dizi izlerken, yeter artık be Willide al kaç gitte sende kurtul bende kurtulayım dediğim bir sürü an oldu 15 sezonluk diziyi 1 ayda bitirdim bunu 1 senede bitirdim o da benim üşengeçliğim…devamıAbicim açıkça diyim mi felsefesiyle kafa yoran bir dizi izlerken, yeter artık be Willide al kaç gitte sende kurtul bende kurtulayım dediğim bir sürü an oldu 15 sezonluk diziyi 1 ayda bitirdim bunu 1 senede bitirdim o da benim üşengeçliğim kafam doludur hep benim kolay kolay odaklanamam amaaaan işte geçeyim eleştriye cnm bidk.
Diziyi izlerken hiç midem bulanmadı çünkü dizi önünüze oldukça estetik bir şekilde sunuyor bayılıyorum bu dizinin estetiğine, bir bölümde Hannibal milleti birbirine epoksiyle yapıştıran abiyi manipüle edip milletin arasına yapıştırıyor, polis geliyor noluyo olm falan diyor o bölüme ba yıl mış tım cidden estetiği bir başka yahu yani, genel olarak sevdiğim bir dizidir bekletmeden izleyecek haliniz varsa izleyin depresyondayken anlam arayışındayken izlencek dizi değil çünkü felsefesi ağır cidden.