Bir dönemler Amerika'nın Michigan eyaletinde sendika başkanlığı yapmasıyla ünlü olan ve aniden sırra kadem basmasıyla bilinen Jimmy Hoffa hakkında güzel bir biyografi filmi. Jimmy Hoffa'yı usta oyuncu Al Pacino canlandırmaktadır ve film boyunca müthiş bir oyunculuk performansı görmekteyiz. Bu filmde…devamıBir dönemler Amerika'nın Michigan eyaletinde sendika başkanlığı yapmasıyla ünlü olan ve aniden sırra kadem basmasıyla bilinen Jimmy Hoffa hakkında güzel bir biyografi filmi. Jimmy Hoffa'yı usta oyuncu Al Pacino canlandırmaktadır ve film boyunca müthiş bir oyunculuk performansı görmekteyiz. Bu filmde aynı zamanda Amerika tarihi boyunca İtalyanlarla İrlandalıların Katolik kültürden dolayı birbirlerine yakınlık hissedip dostluk kurmasını gözlemlemekteyiz. Jimmy Hoffa'nın siyasi mücadelesinde John F. Kennedy'e karşı olan kiniyle İtalyan ve İrlanda mafyasıyla olan bağlantıları filme iyi yansıtılmış. Jimmy Hoffa uzun süre kayıp gözükürken öldürüldüğü ve bir gökdelenin temelinin inşaatına ölüsünün gömüldüğü ortaya çıkmıştır. Film 3 saat 26 dakikalık süresiyle epey uzun olsa da kendisini izletiyor. Filme puanım 10 üzerinden 7. İyi seyirler dilerim.
"O da öyle biri böyle kabul edelim" cümlesinden nefret ediyorum o değişmiyor diye ben niye kişiliğimden ödün veriyorum ya mesela mizacı sert bi insan oluyo ben niye onun şaka adı altındaki zorbalıklarına katlanıyorum o zaman bende alıngan biriyim bende böyleyim…devamı"O da öyle biri böyle kabul edelim" cümlesinden nefret ediyorum o değişmiyor diye ben niye kişiliğimden ödün veriyorum ya mesela mizacı sert bi insan oluyo ben niye onun şaka adı altındaki zorbalıklarına katlanıyorum o zaman bende alıngan biriyim bende böyleyim o da bana göre davransın toplu bi ortamda yaşıyorsa ona uygun davranmayı öğrenmeli herkes
Spoiler içeriyor
"Bambaşka hayatlar, bambaşka ölümler... Émile Zola bu eserinde, fakirlikten, hastalıktan ya da hayatın getirdiği ağır yüklerden dolayı hayata gözlerini yuman beş farklı insanın hikayesini anlatıyor. Ölümün bile sınıflara göre nasıl şekillendiğini görmek çok çarpıcıydı. Kısa ama derinliği çok büyük bir…devamı"Bambaşka hayatlar, bambaşka ölümler... Émile Zola bu eserinde, fakirlikten, hastalıktan ya da hayatın getirdiği ağır yüklerden dolayı hayata gözlerini yuman beş farklı insanın hikayesini anlatıyor. Ölümün bile sınıflara göre nasıl şekillendiğini görmek çok çarpıcıydı. Kısa ama derinliği çok büyük bir kitap."
Her bölümün farklı bir dönemi ele alması ve bunu sitcom tarzında yapması çok tatlı olmuş. MCU’nun Disney+ dönemini başlatan ilk dizi olduğunu düşünürsem, özgün ve iyi bir başlangıç diyebilirim. Sonunu beğenmedim ama yine de izlemeye değer, keyif aldım. Wanda ve…devamıHer bölümün farklı bir dönemi ele alması ve bunu sitcom tarzında yapması çok tatlı olmuş. MCU’nun Disney+ dönemini başlatan ilk dizi olduğunu düşünürsem, özgün ve iyi bir başlangıç diyebilirim. Sonunu beğenmedim ama yine de izlemeye değer, keyif aldım. Wanda ve Vision, sizi seviyorum🤍 𝖡𝖾𝗌𝗍 𝖬𝖺𝗋𝗏𝖾𝗅 𝖢𝗈𝗎𝗉𝗅𝖾..
Sırada The Falcon and the Winter Soldier var. Bu diziyle ilgili genel itibarıyla iç açıcı yorumlar görmedim fakat garip bir şekilde umutluyum. Bucky ve Sam ikilisini ben çok seviyorum daha doğrusu ikisinin Steve ile olan ilişkilerinden dolayı ayrı ayrı seviyorum bence iyi bir takım olmuşlardır. Bu ikilinin yanında Steve de olsa tadından yenmezdi🤠
İzlediğim ve en beğendiğim animasyonlardan biri en sevdiğim animasyonlarda ilk beşte falan izlemeyen varsa denemeli tasarımları ve seslendirmelerine bayıldım ara sıra izlermiyim kesinlikle.
Spoiler içeriyor
Bu kitabı okumadan kısa bir süre önce, tesadüfen Dostoyevski'nin yaşamı ve düşünce yapısına dair bir video izlemiştim. Sonrasında biraz da kendim araştırma yaptım ve bu, okumamı daha da anlamlı kıldı. İnsancıklar Dostoyevski'nin ilk romanıdır. Dolayısıyla, kitabı kurtulduğu o meşhur idam…devamıBu kitabı okumadan kısa bir süre önce, tesadüfen Dostoyevski'nin yaşamı ve düşünce yapısına dair bir video izlemiştim. Sonrasında biraz da kendim araştırma yaptım ve bu, okumamı daha da anlamlı kıldı.
İnsancıklar Dostoyevski'nin ilk romanıdır. Dolayısıyla, kitabı kurtulduğu o meşhur idam cezasından önce yazmıştır. Bu da dini ve milli unsurlardan daha az nasibini aldığı anlamına geliyordu. Kitapta gerçekten de daha farklı değerlerin ele alınmış.
Yoksulluk, yalnızlık, sefalet, geçinme kaygısı vb. insanların zor yaşam şartları konularını içeriyor. Ve tabii bahsetmezsem olmaz: Dostluk.
Eser, uzaktan akraba olan Makar Devuşkin ismindeki ihtiyar bir adamla genç Varvara Dobroselova arasındaki mektuplardan oluşmaktadır. Yalnızca Varvara'nın anı defterinin olduğu yaklaşık yirmi sayfalık kısım normal bir roman gibi hissettirdi.
Makar devlet memurudur. Resmi yazıları temize çekerek parasını kazanıyordur. Bir evde bir sürü insanla birlikte kiracı olarak kalmaktadır. Maddi açıdan pek de iyi değildir. En büyük yaşam motivasyonu, hatta belki de tek motivasyonu Varvara'nın arkadaşlığıdır.
Varvara ise keyifli olarak andığı bir çocukluk sonrasında öksüz yetim kalmış, psikolojik çalkantılar ve maddi sıkıntılar içinde mücadele eden hastalıklı, zayıf bir kız. Ev sahibesiyle birlikte yaşayıp hayatını dikişle idame ettirmeye çalışıyordur.
İkili karşılıklı olarak birbirine çok düşkün ama bana sorarsanız Makar'ın Varvara'ya karşı daha güçlü bir zaafı vardı. Bu, mektuplarının daha uzun ve sanatsal olmasından, ona hediyeler yollayıp durmasından çıkarılabilecek bir sonuç. Üstelik bazen peş peşe iki mektup bile gönderiyordu. Belki de yalnızca laf yapmayı seviyordu. Onun aksine Varvara, lafı dolandırmadan hedef odaklı yazıyordu. İçten; ama başına gelen olaylara, yaşadıklarına ağırlık vererek yazıyor ve kısa tutuyordu.
Varvara'nın mektupları genelde Makar'a karşı bir minnetle karışık şikayet içeriyor. Çünkü Makar, kendine bile yetemediği halde eline geçen en ufak parayı dahi kız için harcıyordur. Ona üst baş alır, evine şeker yollar... Varvara bu durumdan hiç hazzetmediğini söyleyip durur çünkü Makar bu yüzden borca girmesini gerektirecek hallere düşmüştür. Kirasını ödeyemez, üstü başı yıpranıktır.
Ama Varvara da ihtiyacı olduğunda ondan kendiliğinden isteklerde bulunur, sonuçta bilir ki Makar onun için her şeyi yapacaktır. Pek tabii maddi açıdan zor durumlardan geçtiğinde Varvara da Makar için fedakarlık yapıyor, daha cüzi bir miktarda da olsa.
Ancak Varvara'nın Makar için asıl iyiliği manevi kısımdır; varlığı, mektupları, sohbeti, arkadaşlığıdır.
Aralarındaki ilişkiyi neye yoracağımı bilemedim başlarda. Makar'daki huşuyu görünce aşk zannettim. Belki onda gerçekten platonik duygular vardı. Ya da yaşadığı yokluk nedeniyle hayatındaki en yakın dostuna bu denli bağlanmıştı. Ama Varvara'daki duygunun çok yakın bir dostluktan fazlası olmadığını biliyoruz bence.
•Makar'ın, parasını harcayacağı bir genç kızla dostluk kurmasından gelen o büyüklük hissiyle Varvara'ya bağlandığını; Varvara'nın ise kendisi için para harcanmasından hoşlandığını, tabiri caizse "istemem yan cebime koy" havalarına girdiğini yazan yorumlar gördüm.
Net yorum yapmamakla birlikte haklılık payı olduğunu düşünüyorum. Yoksa hangi yoksul adam durmadan parasını bir başkası için harcasın, uzaktan akraba bile olsa. Yine de Varvara'nın durumu için aksini gösteren kısımlar da var, bir şey diyemeyeceğim.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Kitabın sonunu anlatarak incelemenin sonlarına gelelim. Öğrenmek istemeyenler burayı atlayabilir. Varvara, kendisini maddi yetersizliğinden kurtaracağına inandığı bir evlilik yapar, bunun sonucunda da ikilinin mektuplaşmaları son bulur.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Bu, Fyodor Dostoyevski'den okuduğum ikinci roman oldu. Üslubunu ilk okuduğum romanı Beyaz Geceler'e çok benzettim. Zaten ikisi yakın zamanlarda yazılmış. Hedefim, düşünce yapısında değişmeler meydana getiren o olaydan sonra yazdığı eserlerini de okumak. Başyapıtı olan Suç ve Ceza ile başlayacağım.
Spoiler içeriyor
-Kısaca Klasik Koşullanma- Bugün, çevremdeki çoğu kişinin okuma dediği kitap hakkında kendi görüşlerimi bildiren bir inceleme yazmaya geldim çünkü tam bu sabah bitirmiş bulunmaktayım. İlk elli sayfa biraz yavaş gitse de son yüz yirmi sayfayı neredeyse tek oturuşta bitirdiğimi söylemeliyim.…devamı-Kısaca Klasik Koşullanma-
Bugün, çevremdeki çoğu kişinin okuma dediği kitap hakkında kendi görüşlerimi bildiren bir inceleme yazmaya geldim çünkü tam bu sabah bitirmiş bulunmaktayım. İlk elli sayfa biraz yavaş gitse de son yüz yirmi sayfayı neredeyse tek oturuşta bitirdiğimi söylemeliyim.
Şu ana kadar okuduğum en özgün kitaplardan biri. Adı, üslubu, konusu, karakterleri... Alex on beş yaşında, sözde temiz, tertipli bir çocuktur. Klasik müzik tutkunu, jilet gibi giyinen bir beyefendi. Peki gerçekten göründüğü gibi midir? Sabahları okuluna giden bu çocuk akşamları eve ekmek parası kazanma bahanesiyle çıkar, üç arkadaşı ile birlikte, affınıza sığınarak söylüyorum, "her haltı yer".
Alex daha önce ıslahevine düşmüş ama sonradan topluma kazandırıldığı iddia edilen biridir. Çetesiyle olan ilişkisi o sıralarda sallantıda olan başrolümüz, sırtından bıçaklanmasıyla on dört yıl hapis cezasına çarptırılır. Korkunç hapis hayatının ikinci yılında ise özgürlüğüne kavuşmasını sağlayan olay yaşanır. Suçluları hayata kazandıracak, onları iyi birer insana dönüştürecek yeni yöntem için denek olur.
Öyle bir karakter ki Alex, muhtelemen daha önce okuduğunuz hiçbirine benzemez. Kullandığı üslupla, yaşadıklarını kendini acındırarak anlatır ve sizin onun için üzülmenizi, hiç değilse onu anlamanızı sağlamaya çalışır. Başrol diye işçselleştirme gafletine düşmemek gerek. Bu kadar sapkın davranışlı bir karakterin size "kardeşim" diye hitap ediyor oluşu, "şu an tek arkadaşım sensin, okuyucum" tarzı arasözleri bile yeterince ürpertici.
Kitabı okurken nereye bağlanacağını hiç bilmiyordum. Çocuğun bir noktada yaptıklarını sorgulaması lazım diye düşünüyordum ama bir baktım ki kitabın yarısı bitmiş hala pişmanlıktan veya sorgulamadan eser yok. Tam ümidi kesecektim ki işte o "Ludovico" tekniği devreye girdi. Yani Alex'in denek olduğu dönem geldi. Bununla amaçlanan ise insanları makineleştirmekti. Yöntem Alex üzerinde işe yarar, tabii bu şey tamamen beyni kodlamadan ibaret olduğu için içsel bir gelişimden söz edilemezdi. Sonuçta zorla güzellik olmaz.
Yaşanan bazı olaylar sonrasında bu tekniğin getirdiği rahatsızlıktan ve etkilerden kurtulup eski Alex olur. Ludovico'dan önceki Alex yani...
Fakat kitabın sonunda görüyoruz ki Alex artık eskisi gibi değil. Şiddetten ve böyle gelgitli bir yaşamdan haz duymuyor. Hatta öyle ki, sıcak bir yuvayı düşlüyor. Hem de bunlar tamamen içinden geliyor. Kitap da tam o arada bitiyor.
Kitabın üslubu konusuna ve olay örgüsüne doğrudan etki ediyor, sizi o atmosfere çekiyor. Çokça argo kullanılmış, insanlar hakkında rahatsız edici ve küçümseyici betimlemeler yapılmış, belli kavramların yerine onları genelleyen veya çağrıştıran kelimeler kullanılmış. Tütüne kanser demeleri gibi mesela. Hatta bir sayfada bu duruma özellikle değiniliyor bile.
Yaş sınırı olarak 16 belirlenmiş. Şiddet sahnelerinin kitabın büyük bölümünü kapsadığını düşünürsek, bir de adını anmak istemediğim t***z sahnelerini de katınca rahatsız edici olduğunu söyleyebilirim. Okurlar da buna göre karar vermeli bana kalırsa.
Daha üzerine yazılacak çoook şey var ama şimdilik bu kadar
"Eğer bir yerde çok öfkeli bir insan görürseniz bilin ki, onun saklamaya çalıştığı birçok problemi vardır. Ve bu problemleri baskıyla, bağırıp çağırarak örtmeye çalışıyordur." Doğru mu sizce ? 🤔