Aptalca hayaller peşinde koşmayan bir kalp gösterin, ben de size mutlu bir insan göstereyim. İnsanlar sadece hayallerinde özgür olur. Her zaman böyleydi ve her zaman böyle olacak.
5/10 Çok gereksiz uzun ve bu uzunluk sıkıyor. Bu kadar uzun olmasa sıkıcı olmazdı. Konu çok iyi işlenmiş olmasa da tatmin edici yeterlilikte işleniyor. Başrol rolünü çok iyi taşıyor ve rolüne yakışıyor. Ama işte keşke bu kadar gereksiz yere uzatmasalardı.…devamı5/10
Çok gereksiz uzun ve bu uzunluk sıkıyor. Bu kadar uzun olmasa sıkıcı olmazdı. Konu çok iyi işlenmiş olmasa da tatmin edici yeterlilikte işleniyor. Başrol rolünü çok iyi taşıyor ve rolüne yakışıyor. Ama işte keşke bu kadar gereksiz yere uzatmasalardı. Ederi en fazla 6 olan bir film.
İşi olmayanların beklentisi olmayanların, aynı zamanda özgür olmayı kutsalı olarak görenlerin seveceği bir film, bakış açısı kazandırabilir. Onun dışında zaman kaybı eğer işiniz yok beklentiniz yoksa bakış açısı kazanmak istiyorsanız izlemenizi tavsiye ederim.
Spoiler içeriyor
eğlenceliydi tam su aralar istediğim gibi bi diziydi ve buz pateni izlemeye bayilirimm zaten ama sonunu böyle beklemiyodum. braydenla olan enerjileri cokk iyidi bence.bide tüm oyuncular cok güzeldi ya masallah
Aaron'ın izlediğim ilk filmi. içinde Aaron olan her filmi severim zaten bu ayrı ama John Lennon'ın annesi ile arasındaki ilişkiyi yansıtma şekilleri tuhaftı. ayrıca Aaron'ın Sam ile tanıştığı film...
katil balinalar sadece isimleri ve görüntüleriyle zaten bende bir ürperti hissi uyandırıyordu. belgesel bu hisleri beslemekle birlikte onlara karşı empatimi de geliştirdi. maalesef günümüz yüzyılında hâlâ hayvanlar çeşitli sirkler ve kafeslerde kapatılarak eğlence malzemesi olarak kullanılıyor. Tilikum da bunlardan biriydi…devamıkatil balinalar sadece isimleri ve görüntüleriyle zaten bende bir ürperti hissi uyandırıyordu. belgesel bu hisleri beslemekle birlikte onlara karşı empatimi de geliştirdi. maalesef günümüz yüzyılında hâlâ hayvanlar çeşitli sirkler ve kafeslerde kapatılarak eğlence malzemesi olarak kullanılıyor. Tilikum da bunlardan biriydi ve aslında bir nevi intikamını aldı ancak bu intikamı hak eden kişi Dawn B. miydi emin değilim.
ben netflixte izlemiştim. en son kaldırıldı diye hatırlıyorum ama hâlâ bir yerde bulursanız izleyin derim.
Beklediğimden çok daha başarılı ve düşündüğümden çok daha derinlikli bir film çıktı karşıma. Elbette fazlasıyla korkutucu, vahşi ve yer yer gerçekten izlemekte zorlandığım sahnelere sahip. Özellikle çocuklara yönelik şiddetin bu kadar açık biçimde gösterilmesi benim için filmin en rahatsız edici…devamıBeklediğimden çok daha başarılı ve düşündüğümden çok daha derinlikli bir film çıktı karşıma. Elbette fazlasıyla korkutucu, vahşi ve yer yer gerçekten izlemekte zorlandığım sahnelere sahip. Özellikle çocuklara yönelik şiddetin bu kadar açık biçimde gösterilmesi benim için filmin en rahatsız edici tarafı. 1993'te böyle bir filmin bu kadarını gösterebilmiş olması bile başlı başına tartışmalı; bugün çekilse aynı şekilde yapılabileceğini, hatta yapılması gerektiğini hiç düşünmüyorum.
Anthony Wong ise filmi bambaşka bir yere taşıyor. Katil Wong Chi Hang rolüne o kadar oturmuş ki, karakterin sessizliği, bakışları ve kontrolsüzlüğü filmin en güçlü taraflarından birine dönüşüyor. Bu performansıyla Hong Kong Film Awards'ta En İyi Erkek Oyuncu ödülünü alması da hiç şaşırtıcı değil.
Filmin ilginç taraflarından biri de vahşetin yanında polisiyeyi ve kara mizahı kullanması. Polislerin zaman zaman neredeyse karikatürleşen hâlleri, filmin korkusuyla tuhaf bir tezat oluşturuyor. Üstelik kadın polis Bo üzerinden de eril bir çalışma ortamında var olabilmek için nasıl daha sert, daha “erkek” bir kimliğe bürünmek gerektiğini görüyoruz. Taciz, şiddet ve küçümsenme biçimleri filmin arka planında ayrıca dikkat çekiyor.
Bir yandan da güzellik ve beden algısına dair küçük ama önemli dokunuşlar var. Yani film sadece “bir katil insanları öldürüyor” hikâyesinde kalmıyor; dönemin toplumsal yapısına, polis kültürüne ve erkeklik biçimlerine de bakıyor.
Teknik olarak yılı düşünüldüğünde oldukça güçlü. Kirli görüntüsü, sert ışığı ve özellikle şiddeti saklamayan kamera kullanımı filmin gerçeklik hissini artırıyor. Zaten film, 1990'ların Hong Kong Category III sinemasının en bilinen örneklerinden biri hâline gelmiş durumda.
Beni en çok düşündüren ise şu oldu: Bir film bu kadar rahatsız edici olabilirken aynı zamanda bu kadar çok şey söyleyebilir mi? The Untold Story için cevabım galiba evet. Ama bazı şeyleri göstermekle eleştirmek arasındaki çizgiyi de sürekli sorgulatan bir film.
Kolay izlenen bir iş değil. Hatta bazı sahneleri gereğinden fazla. Ama bitirdiğimde aklımda kalan yalnızca vahşet olmadı; filmin kendisiyle kurduğu o tuhaf, karanlık dünya oldu.