Keşfet - Raf

Animasyon tarihinde yapılmış en güzel yapım onlarcakez izlemiş olsamda hiç sıkılmadan bir daha izleyebileceğim ve Miles'ın karakter gelisiminin into the spider verse'den sonra tavan yaptığı ayrıca Miles'ın mentalitesini bize çok güzel anlatan ve yaşattıran bir yapım sadece "Nah Imma do…devamı

burakkoksall 1 month ago

Kör Nokta

John Lee Hancock

137 Gönderi

Kör Nokta 7.6/10 Sadece bir gencin hayatının değişmesini değil aile olmanın, güvenmenin, fırsat vermenin ve bir insanın hayatına dokunmanın ne kadar değerli olduğunu anlatıyor. Duygusu, samimiyeti ve verdiği mesajla insanın içini ısıtan filmlerden. Bazen bir insanın hayatını değiştirmek için gereken…devamı

sevaowll0 1 month ago

Summertime

Bae Yun Seo

3 Gönderi

İlk kbl haneye yazılmış olsun. 19 senelik çocukluk arkadaşlığının bir rüya ile herşeyi değiştirmesini anlatıyor desek iyi olabilir bence Editlerini gördüğüm için başlamayı düşündüğüm,bittiği gibi de başladığım bir seriydi. Zaten bölümler 20 dakikalarda olduğu için 3-4 saatte bitirdim. Ben baya…devamı

hilo 1 month ago

Mezarlık

Onur Böber

213 Gönderi

Tam anlamıyla Olaylar ve oyuncuların örgü içerisindeki uyumu inanılmaz noktalarda ilerliyor özellikle makyözlerin inandırıcılığı oyuncuların hissiyat uzerinde ki durusu tamamen kaliteli bir yapım olduğunu anlatıyor izlerken kendinizi tamamen ekibin içinde hissediyorsunuz,kopamıyor ardı ardına bölümler içinde kayboluyorsunuz şahsi düşüncem ; bu…devamı

louellaglory 1 month ago

Miyazma Kampında Ergenlik Arzuları ve Ölüm

Jane Schoenbrun

3 Gönderi

Uzun zamandır çıkmasını beklediğim, Gillian Anderson ve Hannah Einbinder'in queer temalı korku filmi Teenage Sex and Death at Camp Miasma, aynı adla çekilmiş bir film serisinin ilk filminde oynamış Billy'i ziyarete gelen büyük hayranı olan Kris ile ikisinin arasında oluşan…devamı

emjan 1 month ago

Bisiklet Hırsızları

Vittorio De Sica

38 Gönderi

Kapitalist sistemin yıkımı altında çaresizce çırpınan bir babanın hikayesi beğendim

ufukyesil 1 month ago

Attenberg

Athina Rachel Tsangari

4 Gönderi

Yunanistan’da geçen Attenberg, uzun zamandır izlediğim en tuhaf ve beni en çok etkileyen filmlerden biri oldu. Filmi izlerken sürekli Dogtooth’un devam filmini izliyormuşum gibi hissettim. Aslında iki film arasında doğrudan bir devamlılık yok ama bu hissin bir nedeni var: Attenberg’in…devamıYunanistan’da geçen Attenberg, uzun zamandır izlediğim en tuhaf ve beni en çok etkileyen filmlerden biri oldu. Filmi izlerken sürekli Dogtooth’un devam filmini izliyormuşum gibi hissettim. Aslında iki film arasında doğrudan bir devamlılık yok ama bu hissin bir nedeni var: Attenberg’in yönetmeni Athina Rachel Tsangari, Dogtooth’un yapımcılarından biri. Yorgos Lanthimos da bu filmde rol alıyor. İki filmin görüntü yönetmenliğini ise Thimios Bakatakis üstleniyor. Dolayısıyla iki filmin dünyaları arasındaki o tuhaf akrabalığı hissetmek çok da tesadüf değil. Ama Attenberg kendi dünyasını kuruyor. Özellikle karakterleriyle… Filmdeki insanlar o kadar sıra dışı ve akılda kalıcı ki, bazen onları izlerken insan davranışlarına değil de hayvanların davranışlarına bakıyormuşum gibi hissettim. Zaten film de insan olmakla hayvan olmak arasındaki o garip sınırla sürekli oynuyor. Hayvanları taklit etmek, bedeni keşfetmek, cinsellik, yakınlık kurmak, sevmek… Bütün bunların bizi ne kadar “insan” yaptığı üzerine tuhaf ama bir o kadar da eğlenceli sorular soruyor. Filme eşlik eden şarkılar ise benim için filmin en özel taraflarından biri oldu. Bazı şarkılar tam olarak filmin beni en çok etkileyen sahnelerinde karşıma çıktı. Sanki sahnenin söyleyemediği şeyi müzik söylüyordu. Filmin o mesafeli, garip ve zaman zaman komik atmosferinin altında çok daha güçlü bir duygusal katman olduğunu müzik sayesinde daha fazla hissettim. Bir de bir babaya vedanın belki de izleyebileceğiniz en garip hâllerinden birine şahit oluyoruz. Film, ölümü alıştığımız gibi büyük bir dramla anlatmıyor. Çok daha tuhaf, mesafeli ve yer yer rahatsız edici bir yerden bakıyor. Ama tam da bu nedenle etkileyici geliyor. Çünkü karakterlerin yaşadığı şeyleri bizim alıştığımız duygusal kalıplara sokmaya çalışmıyor. Sanırım Attenberg’de beni en çok etkileyen şey de bu oldu. Çok garip bir film. Ama hiç duygusuz değil. Hatta tam tersine, bütün o tuhaflığın, mesafenin ve karakterlerin alışılmadık davranışlarının altında insan olmaya, hayata, ölüme ve vedaya dair oldukça güçlü bir şey var. Attenberg, herkesin seveceği bir film olmayabilir. Ama ben bittikten sonra uzun süre karakterlerini, sahnelerini ve özellikle müziklerini düşünmeye devam ettim. Ve sanırım bazı filmler için bundan daha iyi bir şey söylemek zor.