Keşfet - Raf

League of Legends oynayan oynamayan herkesin hikayeyi yoksaysan bile animasyon kalitesi olsun müzikleri olsun kesinle izlemesi gereken bir dizi hikayesini seven var sevmeyen var bence gerçekten muazzam 10/10 bir dizi sadece ekkoyu daha çok görmek onun arka hikayesini görmek cok…devamı

burakkoksall 1 month ago

Stajyer

Nancy Meyers

111 Gönderi

Stajyer 7.1/10 İnsana iyi gelen filmlerden. Sıcacık hikâyesi, samimi karakterleri ve özellikle Robert De Niro’nun hayat verdiği Ben karakteriyle yaşın, tecrübenin ve hayata yeniden tutunmanın ne kadar değerli olduğunu gösteriyor. Film boyunca dostluk, iş hayatı, güven ve insan ilişkileri üzerinden…devamı

metmelowww 1 month ago

Martin Eden

Jack London

331 Gönderi

Roman aslında sersefil bi hayatın içinden gelen eğitimsiz ve fakir bir gencin, farklı bir sınıfa ait tanrıça olarak gördüğü kadına duyduğu aşkla hayatını dönüştürmesini anlatıyor. Sevdiği kadına ulaşmak için gösterdiği insanüstü çaba onu geçmişte kendisini hor görenlerin özendiği ünlü bir…devamı

_b_h 1 month ago

Bir adamı üç şey anlatır: gözleri, arkadaşları ve en sevdiği alıntılar. Immanuel Kant

xoxoleah 1 month ago

You

Sera Gamble

297 Gönderi

Spoiler içeriyor Honestly a bit repetitive like every episode he kills someone gets rid of the body, gets away with it, and chasea after the girl🤷

niksiz_fil 1 month ago

Canavar

Baltasar Kormákur

15 Gönderi

Spoiler içeriyor 6.5/10 Gerilim Orman Kuralları'nın biraz daha erken devreye girmesi gerekirdi misalen diğer aslanlar kokuyu alır almaz xD

karolos_maganos 1 month ago

Romanie Byzantine Et Pays De Rum Turc: Histoire D'un Espace D'imbrication Greco-Turque

Michel Balivet

1 Gönderi

Cemal Kafadar'ın dipnotlarında gördüm. Fransızca olduğundan Lens ile okuyacağım. Kafadar'ın Kendine Ait Roma'sının mufassal versiyonu gibi. Şahane. Rumîler, Diyar-ı Rûm meselelerine bayıldığım için epey zamandır aradığım kitap. Aşağıya sağlam kısımlarını not edeceğim. Yunan-Türk dünyasından birkaç kısa örnek bu noktayı açıklayacaktır.…devamıCemal Kafadar'ın dipnotlarında gördüm. Fransızca olduğundan Lens ile okuyacağım. Kafadar'ın Kendine Ait Roma'sının mufassal versiyonu gibi. Şahane. Rumîler, Diyar-ı Rûm meselelerine bayıldığım için epey zamandır aradığım kitap. Aşağıya sağlam kısımlarını not edeceğim. Yunan-Türk dünyasından birkaç kısa örnek bu noktayı açıklayacaktır. Askeri tarih, Anadolu'nun Türk istilasının hızını ve Selçuklu ordularının, Türkmen süvarilerinin ve Osmanlı seçkin birliklerinin karada neredeyse sürekli başarılarını tatmin edici bir şekilde -en azından kısmen- açıklayabilse de, fatihlerin çoğu zaman azınlıkta olduğu Anadolu ve Balkan bölgelerinde Türk egemenliğinin uzun süresini açıklamak için yalnızca çatışma tarihi yeterli midir? Yerli Hristiyanların birçoğunun işgalcilere yalnızca zayıf bir direniş göstermesinin yanı sıra, tüm toplulukların düşmana katılması, onlarla işbirliği yapması, galiplerin toplumuna aktif olarak entegre olması ve hatta Türk siyasi kriz dönemlerinde, egemenliklerinden kurtulmaları kolayken bile, sarsılmaz bir sadakat göstermesi nasıl anlaşılabilir? Sadece çatışmacı bir analiz açısından, özellikle kısıtlayıcı olan Hristiyan Avrupa'nın sözde Türk egemenliği altındaki yüzyıllar boyunca, bazı grupların (Çerkesler, Giritliler, Arnavutlar veya Boşnaklar) dilsel özgünlüklerini kaybetmeden İslam'ı benimsemelerini, diğerlerinin (Karaman ve Gagauz Hristiyanları) ise dini kimliklerini koruyarak Türkçe konuşmaya devam etmelerini veya Türkçe konuşmaya başlamalarını nasıl kavrayabiliriz? Suriye, Mezopotamya ve Mısır'daki bu Hristiyan kitleler, Monofizitler veya Nasturiler, doktrinsel nedenlerle kendilerine zulmeden Bizans gücüne uzun süredir düşmanca yaklaşıyorlardı; Müslümanlarla siyasi anlayış, kültürel ve dilsel yakınlıklar sayesinde hızla kuruldu. Birçoğu için Arap istilası, ilahi bir kurtuluş gibi görünüyordu: Yakın Doğu'dan bir Hristiyan yazar, "İntikam Tanrısı, bizi İsmailoğulları aracılığıyla Romalıların elinden kurtardı" diye haykırdı. Yunanlılara karşı, muhalif Hristiyanlar genellikle yeni gelenlerle açık işbirliği içindeydiler. Şam gibi şehirler sakinleri tarafından teslim edildi ve işgalcilere olan bağlılık kaynaklarda genellikle ilahi bir takdir olarak sunuldu; örneğin, halk arasında dolaşan bir söylentiye göre bir melek Kudüs'ün anahtarlarını Arap fatihlere getirmişti. Yerli Hristiyanlar arasındaki bu iyi niyet, diğer nedenlerin yanı sıra, Melkitler hariç, Bizans'ın onlara ayırdığı statüden çok daha kabul edilebilir bir statü kazanmalarını sağladı. Bazı Hristiyan gruplar, halifeler tarafından istihdam edilen entelektüel kadro sayesinde önemli siyasi ve kültürel etkiye bile sahipti: Nestorian katipler ve din adamları, Yakubi Suriyeliler veya hatta Melkitler, Kıptiler veya Ermeniler. Halifelik hükümeti, Bizans'a karşı sadakatlerine duyduğu ihtiyaç ve yeni toplumda başlangıçta eksik olan personeli sağlama ihtiyacıyla orantılı olarak, Hristiyan zimmilerine genellikle ılımlı davrandı. Ve genellikle onlara karşı genel olarak adil bir politika izleyerek Hristiyan tebaasının sadakatini kazanmayı başardı. Batılılar, aslında kendilerine karşı çalışan bir olguyu abartmakla pek de şüphelenilmese de, Osmanlı Hristiyanları arasında belirli bir bağlılığı fark etmeden edemezler: 16. yüzyılda Crusius, "Hristiyanlar Türklerden başka bir egemenlik istemezler" diye yazmıştır. Türk kaynaklarının kendisi tarafından "zalim" (yavuz) olarak tanımlanan ve aşırı hayırseverliğiyle tanınmayan I. Selim, Sümela ve Kseropotamou gibi bazı manastırlara bağışta bulunmasıyla Yunanlar arasında popülerdir. Anonim bir Yunan kroniği onu şöyle tanımlar: "...cesur bir adam, bilge ve adil bir yargıç, Hristiyanları ve Mesih Kilisesi'ni çok seven; zamanında birçok Hristiyan kilisesi inşa edildi. Tanrı'nın tüm tapınaklarının süslenmesini ve eski kiliselerin yanına yenilerinin inşa edilmesini emretti." 16. yüzyıl Yunan kaynakları da Bizans'ın fatihi II. Mehmed'i olumlu bir ışıkta sunmaktadır. ---- 1 puanı sadece Halifeliğin Mısırdan geldiği zımbırtısına kandığı için kırıyorum.

flyingfish_ 1 month ago

BULMAK "Bir an kayboldun gibi! Yaşadım kıyâmeti Yoruldun ama buldun ey kalbim emâneti. Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma. Çiçeğe durdu kalbim, içtim parmaklarından Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından. Bir ışık bir kelebek biraz…devamı

ozetzone 1 month ago

Cyrano De Bergerac

Edmond Rostand

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Ya ne yapmak lazımmış? Sağlam bir arka mı bulmalıyım? Bir ağaç gövdesini, tıpkı sarmaşık gibi, Önünde eğilerek efendimiz sanmak mı? Kudretle davranmayıp hileyle tırmanmak mı? İstemem eksik olsun! Herkesin yaptığı şeyleri mi yapmalıyım Le Bret? Sonradan görmelere övgüler mi yazayım?…devamıYa ne yapmak lazımmış? Sağlam bir arka mı bulmalıyım? Bir ağaç gövdesini, tıpkı sarmaşık gibi, Önünde eğilerek efendimiz sanmak mı? Kudretle davranmayıp hileyle tırmanmak mı? İstemem eksik olsun! Herkesin yaptığı şeyleri mi yapmalıyım Le Bret? Sonradan görmelere övgüler mi yazayım? Bir bakanın yüzünü güldürmek için biraz şaklabanlık edip taklalar mı atmalıyım ? İstemem eksik olsun Ricaya mı gitmeli? Yoksa nasır mı tutsun sürünmekten dizlerim? Yahut eğilmekten mi ağrısın ötem berim? İstemem eksik olsun! Tazıya tut, tavşana Kaç mı demeli ? Belki kaz gelir diye Tavuk mu göndermeli ? Yoksa bir fino gibi Susta durmak mıdır ki, acep en münasibi ? İstemem eksik olsun! Bir kibar salonunda kucak kucak dolaşıp boy atmak ve sonunda, Marifet şiire koyup kameri, yıldızları, Aşka getirmek midir, evde kalmış kızları ? İstemem eksik olsun! Yahut şan olsun diye meşhur bir kitapçıya giderek, veresiye şiir mecmuası mı bastırmalı? İstemem Eksik olsun! Acaba bulup bir alay sersem Meyhane köşesinde dahi olmak mı hüner? İstemem eksik olsun! Bir tek şiirle yer yer dolaşıp da herkesten alkış mı dilenmeli? İstemem eksik olsun! Her sabah kahvaltıda kurbağa mı yemeli? Sabah akşam dolaşıp pabuç mu eskitmeli? Onun bunun önünde hep boyun mu eğmeli? İstemem, Eksik olsun böyle bir şöhret! Ciğeri beşpara etmezlere mi yetenekli demeli? Eleştiriden mi çekinmeli? Yahut sayıklamak mı lazım: "Adım görünsün Aman!" diye şu meşhur Mercure dergisinde? İstemem eksik olsun! Ve ta son nefesinde Bile çekinmek, korkmak, benzi sararmak, bitmek... Şiir yazacak yerde ziyaretlere gitmek, Karşısında zoraki sırıtmak her abusun. Eksik olsun istemem, İstemem eksik olsun! Fakat, şarkı söylemek, gülmek, dalmak hülyaya, Yapayalnız, ama hür seyahat etmek aya, Gören gözü, çınlayan sesi olmak ve canı isteyince şapkayı ters giymek karışanı olmamak. Bir hiç için ya kılıcına ya kalemine sarılmak Ve ancak duya duya Yazmak Sonra da gayet tevazuyla kendine: Çocuğum! demek, bütün bunları hoş gör yine, Hoş gör bu çiçekleri, hatta bu kuru dalı, Bunlar yabanın değil, kendi bahçenin malı! Varsın, küçücük olsun zaferlerin, fakat bil, Onu fetheden sensin, yoksa başkası değil. Ara hakkını hatta kendi nefsinden bile. Velhasıl bir dalkavuk sarmaşık zilletiyle Tırmanma! Varsın boyun olmasın söğüt kadar, Bulutlara çıkmazsa yaprakların ne zarar? Kavaklar sıra sıra dikilse de karşına Boy ver dayanmaksızın, Yalnız ve tek başına !

lnlnshinz 1 month ago

Genç Werther'in Acıları

Johann Wolfgang Von Goethe

251 Gönderi

"Bu insansoyu denen, pek tekdüze bir şey. Pek çoğu, zamanın en büyük bölümünü sırf yaşamak için harcıyor ve kalan bir parçacık özgürlükten de öylesine korkuyor ki, ondan kurtulmak için elinden geleni yapıyor." "Çocukların neyi, niçin istediklerini bilmedikleri konusunda, bütün yüksek…devamı