(@) - Raf

Bir Öğretmen ve Bir Kadın, Tüm Dünyayı Değiştirebilir.. "Benim oğlum sakattır... Kalbi sakat olmasın." Mucize, 1960’lı yıllarda Anadolu’nun ücra bir köyüne gelen öğretmen Mahir’in, yalnızca Aziz’in değil, bütün köyün hayatında eğitim aracılığıyla yarattığı değişimi anlatıyor. Üstelik gerçek bir hikâyeden esinlenmiş…devamıBir Öğretmen ve Bir Kadın, Tüm Dünyayı Değiştirebilir.. "Benim oğlum sakattır... Kalbi sakat olmasın." Mucize, 1960’lı yıllarda Anadolu’nun ücra bir köyüne gelen öğretmen Mahir’in, yalnızca Aziz’in değil, bütün köyün hayatında eğitim aracılığıyla yarattığı değişimi anlatıyor. Üstelik gerçek bir hikâyeden esinlenmiş olması filmi daha da etkileyici kılıyor.. Film bana bir kez daha "eğitim, eğitim, eğitim" dedirtti. Aynı zamanda Vicdan ve merhamet bilincini.. Çünkü cehalet yalnızca bilgi eksikliği değil; insanın dünyaya bakışını, kadınlara, farklı olanlara ve kendisinden olmayana yaklaşımını da şekillendirebiliyor. Ama burada kastettiğim yalnızca diploma sahibi olmak değil. İnsan olmayı, sorgulamayı, empati kurmayı ve başkasının hakkını görebilmeyi öğreten bir eğitimden söz ediyorum.. Ve Aziz’in hikâyesi bunun en güzel örneği. Toplum tarafından sürekli alay edilen bir insanın eğitim, emek ve kendi azmiyle ayrıca kendini hor görmeyen karısına aşık olarak hayatını değiştirmesi gerçekten çok dokunaklı.. hepimizin de bildiği gibi "İnci sancı mahsulüdür"..:) Filmin bende bıraktığı en güçlü düşünce ise şu oldu: İyi bir öğretmen ve iyi bir kadın, bir insanın hayatını değiştirebilir. Mahir Aziz’e inanıyor, ona bir yol açıyor; Aziz de kendi azmiyle o yoldan ilerliyor. Hayatına giren kadın da insanların bütün sözlerine rağmen onu olduğu gibi kabul ediyor. Bazen bir insanın hayatını değiştirmek için bütün dünyanın değişmesi gerekmiyor; bir kişinin ona gerçekten inanması yetebiliyor.. hep diyorum bir öğretmen ve bir kadının, elinde var olanı değiştirip onu en iyi hale getirebilme özelliği vardır diye.. İşte mucize diye buna diyoruz aslında.. ( her ne kadar günümüzde öğretmen düşmanları artmış da olsa hatta burda bile varlar maalesef! ben bir toplumu dönüştürüp en iyi hale getiren etmenlerin başında işini hakkıyla yapan öğretmenlerin olduğunu düşünüyorum ki öyle de zaten.) Filmedeki "oğlum sakattır" sözüne karşılık " yeter ki gönlü sakat olmasın" cevabı filmin bütün meselesini özetliyor aslında.. Fiziksel farklılık değil, insanın gönlü ve karakteri önemli.. Film boyunca Aziz’i küçümseyenleri gördükçe insan ister istemez Asıl kim sakat? diye düşünüyor.. Düşündüm.. :) Kız görmeye gitme sahneleri ise filmin mizah tarafını oluşturuyor. 😂 Kadınlar kız görmeye giderken erkeklerin annelerine küçük çocuklar gibi ve sanki marketten sipariş eder gibi yok efendim "Mavi gözlü olsun, boyu uzun olsun, ince belli olsun saçları sırma gibi olsun vs. diye özellik saymaları komikti sjsjsj Yani bu özellikleri söylerken İnsan önce bir kendi tipine bakar değil mi djdjdj sırf erkekler diye mükemmel seçici olduklarını zannediyorlar sjsjsjsj Güvercinlerin kafasını koparma sahneleri ise benim sevmediğim kısımlardan biriydi. Bunun gelenek olduğunu anlıyorum ama bir hayvanın canına kıymayı gelenek diye sürdürmek bana çok acımasız ve gereksiz geliyor.. böyle bir şey olduğunu ilk defa bu filmde gördüm.. Benim filmden çıkardığım ana fikir, bir öğretmen ve bir kadın gerçekten bir insanın hayatını değiştirebilir.. Hele bunun yanına insanın kendi azmi de eklenirse, ortaya gerçekten bir mucize çıkabilir. Film bana göre en çok bunu anlatıyor.. İnsanlara acımak değil, onlara inanmak; onları küçümsemek değil, eğitmek; farklılıklarına bakmak değil, insanlıklarına bakmak... filmin sonunda genelde herkes ağlamış ama ben ağlayamadım sjsjsjs ama duygusal olduğu bir gerçek.. :)

mariposaaa 4 weeks ago

Sivas

Kaan Müjdeci

26 Gönderi

*Bu filmi izlememin aslında biraz kişisel bir sebebi vardı. Çocukluğumdan kalan bir köpek travmam olduğu için, biraz olsun bunu aşabilmek ve köpeklere karşı daha sempatik bakabilmek için izledim hahahahhhh Fakat film bittiğinde korkudan çok başka bir duygu kaldı bende.. acıma..…devamı*Bu filmi izlememin aslında biraz kişisel bir sebebi vardı. Çocukluğumdan kalan bir köpek travmam olduğu için, biraz olsun bunu aşabilmek ve köpeklere karşı daha sempatik bakabilmek için izledim hahahahhhh Fakat film bittiğinde korkudan çok başka bir duygu kaldı bende.. acıma.. Filmde hayvanların para, çıkar ve güç uğruna dövüştürülmesi gerçekten aklımı almıyor. Bir hayvana yemek veriyorsun, onu besliyorsun diye bunun karşılığında onu başka bir hayvanla dövüştürüp ondan kazanç mı sağlamak zorundasın aklı kıt insanoğlu? Bu kadar mı acizsiniz? İnsanların kendi aralarındaki kavgası, güç gösterisi ve üstünlük yarışı yetmiyormuş gibi bir de Allah’ın dilsiz mahlukatlarını birbirlerine zarar vedirip kullanmaları bana inanılmaz acımasız geliyor. Yemin ediyorum kalıbımı da basarım şeytan bunları görse kendi şeytanlığından şüphe eder sjsjsjsj Üstelik filmde gördüğümüz bu zihniyet bana çocukluğumda gördüğüm horoz dövüşlerini de hatırlattı. Bir hayvanın diğerini yenmesini güç olarak görmek, özellikle erkekler arasında bunu bir üstünlük meselesine çevirmek bana hep çok anlamsız gelmiştir. Kavga edenin güçlü, yenilenin değersiz olduğu bu mantık zaten başlı başına sorunlu; bunu hayvanlara uygulamak ise daha da korkunç ve akıl noksanlığına işaret ediyor Kusura bakmayın ama bu tarz zihniyetlerin aklı kıttır djdjdjdj Filmin bir diğer dikkat çekici tarafı da küçük çocuk karakteriydi. Çocuk resmen büyümüş de küçülmüş. hahahaaa Boyu küçük ama davranışları, konuşması ve öfkesi yaşından çok daha büyük. 😂 Bir yandan tatlı ve komik, bir yandan da oldukça öfkeli. 11 yaşındaki bir çocuğun sigara içmesi ve bu kadar ağır küfürler etmesi normalleştirilecek şeyler değil elbette; ama ben onu tamamen yargılayamadım. Çünkü insan biraz da yetiştiği çevreye bakıyor. Doğal olarak çocuk ne görüyorsa onu öğreniyor.. Ama şunu söylemeliyim ki çocukların oyunculukları mükemmeldi yörenin diline o kadar hakimler ki bir an gerçekten onları da Yozgatlı zannettim hjhjh 66 plaka diyordu ordan hareketli filmin Yozgat' ta çekildiğini tahmin ediyorum.. Zaten filmdeki küfür miktarı da başlı başına bir olay. 😅 Hayatımda duymadığım küfürleri duydum. hjhjhj Ama çocuğa neden böyle konuşuyor? diye kızmadan önce bu çocuk nasıl bir ortamda büyüyor? diye düşünmek gerekiyor.. küfüre karşı hassasiyetiniz varsa izlememenizi tavsiye ediyorum ama ben de bu kadar çok küfür edildiğini bilmiyordum Sonuç olarak izlemiş oldum hjhjhj Filmde en çok düşündüğüm şey ise bazı çocuklar gerçekten çocukluklarını yaşayamadan büyüyor. Bazı coğrafyalarda, bazı ailelerde ve bazı hayat şartlarında çocuklar yaşlarından çok daha önce yetişkinlerin dünyasının içine itiliyor. Çocuk olmaları gerekirken büyükler gibi davranmayı öğreniyorlar. O yüzden karşımızdaki çocuğa sadece davranışları üzerinden bakmak yerine, onu o hale getiren koşulları da görmek gerekiyor... Ben bu filme köpeklere karşı korkumu biraz olsun yenmek için başladım ama film bana hayvanlardan çok insanları düşündürdü jsjsjs Hayvanın doğasında olmayan bir şiddeti ona öğreten, onu para ve güç uğruna kullanan yine şeytan insan.. Bir de bunun üzerine çocukların çocukluğunu yaşayamadan büyüdüğü bir dünya eklenince, film benim için sadece hayvanlar üzerinden ilerleyen bir hikâye olmaktan çıktı..

mariposaaa 4 weeks ago

Pervane

Nora Twomey

36 Gönderi

Spoiler içeriyor "Sözlerini yükselt sesini değil. Çiçekleri büyüten yağmurdur, gök gürlemesi değil.." *Taliban yönetimi altındaki Afganistan'da yaşayan Pervane adlı küçük bir kızın hikâyesini anlatıyor. Babası tutuklandıktan sonra ailesinin geçimini sağlayabilmek için erkek kılığına girerek dışarı çıkmak ve çalışmak zorunda kalıyor. Filmin hikâye…devamı

mariposaaa 1 month ago

Persepolis

Vincent Paronnaud

75 Gönderi

Spoiler içeriyor "Hayatın boyunca beş para etmez pek çok insanla karşılaşacaksın. Seni üzerlerse bil ki salak oldukları için öyle davranıyorlardır.." " Mutluluğu o kadar çok arıyorduk ki özgür olmadığımızı unutmuştuk.." *Persepolis, Marjane Satrapi’nin kendi hayatından yola çıkarak anlattığı, İran Devrimi ve sonrasında…devamı"Hayatın boyunca beş para etmez pek çok insanla karşılaşacaksın. Seni üzerlerse bil ki salak oldukları için öyle davranıyorlardır.." " Mutluluğu o kadar çok arıyorduk ki özgür olmadığımızı unutmuştuk.." *Persepolis, Marjane Satrapi’nin kendi hayatından yola çıkarak anlattığı, İran Devrimi ve sonrasında bir kız çocuğunun büyüme hikâyesini konu alan bir animasyon filmi. Marjane’nin çocukluğundan gençliğine uzanan hikâyede İran’daki rejim değişimini, savaşın toplum üzerindeki etkilerini, baskıyı, kadınların yaşamına getirilen kısıtlamaları ve farklı düşünmenin giderek zorlaşmasını izliyoruz. Marjane’nin ailesinin daha özgürlükçü düşüncelere sahip olması ve onun da küçük yaşlardan itibaren sorgulayan bir karakter olarak yetişmesi, yaşadığı toplumla arasındaki çatışmayı daha da belirgin hâle getiriyor. Film, bütün bunları siyah-beyaz çizimleriyle oldukça sade ama etkileyici bir şekilde anlatıyor.. Filmi izlerken beni en çok düşündüren şey, din ile din adına uygulanan baskının birbirinden ayrılması gerektiği oldu. İnsanlara din, ahlak veya namus adı altında benimsetilen baskıcı uygulamalar, insanı zamanla dinden bile soğutabilir. Oysa benim için başörtüsü ya da tesettür bunların kendisi değildir. Bir insanın başını örtmesi kendi inancı ve tercihi olabilir; fakat bunun kadınların hareketlerini, kıyafetlerini ve hayatlarını kontrol etmek için kullanılmasına karşıyım. Sorunun kıyafette değil, zihniyette olduğunu düşünüyorum.. Özellikle Marjane’nin yalnızca koştuğu için bile uyarıldığı sahne bana hem komik hem de trajikomik geldi. Bir kadının koşması bile müstehcenlik üzerinden değerlendiriliyorsa, insan ister istemez Kadının davranışını mı kontrol ediyorsunuz, yoksa kendi zihniyetinizi mi? diye soruyor. Sırf bazı insanlar kötü düşünebilir diye kadınların kendilerini zincirlemek zorunda bırakılmasını kabul etmiyorum. Ahlak, başka insanların özgürlüğünü, Özellikle de kadınların hayatlarını kısıtlayarak korunacak kadar zayıf olmamalı... Çocuklara savaşın ortasında "cennet anahtarı" verilmesi de filmin en çarpıcı noktalarından biriydi. Çocukların sorgulama yeteneğinden yararlanmak yerine onları dinî vaatlerle savaşa yönlendirmek, benim açımdan dinin siyasî amaçlarla nasıl kullanılabileceğini gösteriyor. Bu sahne hem trajik hem de absürt olduğu için filmdeki eleştiriyi çok güçlü hâle getiriyor.. Filmi izlerken bir yandan da Türkiye’nin tarihini ve Atatürk’ü düşündüm. İran’daki dönüşümün özellikle kadınların hayatına etkilerini gördükçe, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş sürecinde kadınların hakları ve toplumun modernleşmesi konusunda atılan adımların değerini daha fazla hissettim. Atatürk’ün 57 yıllık hayatına baktığımızda savaşlarla, askerî mücadelelerle, Millî Mücadele’yle, devlet kuruculuğuyla, devrimlerle, okumak ve yazmakla geçmiş son derece yoğun bir ömür görüyoruz.. Böyle bir tarihsel kişiliği eleştirme hakkına sahip değilsiniz.. Birkaç kaynaksız sosyal medya paylaşımından hareketle koskoca bir hayatı yargılamak bana eleştirel düşünceden çok bilgisizliğin özgüveni gibi geliyor.. Atatürk'ü sevmeyebilirsiniz ama ilelebet saygı duymak zorundasınız! Filmi izlerken en çok duygulandığım noktalardan biri de İran'daki kadınların yaşadığı baskıyı gördükçe Atatürk'ün kadınlara bakışını düşünmek oldu. Bir tarafta kadının nasıl giyineceğine, nasıl yürüyeceğine, hatta nasıl koşacağına kadar müdahale eden bir rejim; diğer tarafta kadını toplumun dışında bırakmak yerine eğitimde, hukukta ve sosyal hayatta hak sahibi bir birey olarak gören bir Cumhuriyet anlayışı… Atatürk'ün “Ey kahraman Türk kadını, sen yerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın” sözü film boyunca hissettiğim duyguyu çok iyi ifade ediyor. Atatürk'ün kadınların hakları konusunda attığı somut adımları düşündükçe gerçekten çok duygulandım. İyi ki var olmuş, iyi ki bu ülkenin tarihine böyle bir iz bırakmış..Canım Ata'm..❤️🇹🇷 Persepolis, benim için yalnızca İran’ı veya İran Devrimi’ni anlatan bir film olmadı. Din, devlet, kadın, özgürlük ve ahlak arasındaki ilişkinin ne kadar karmaşık olduğunu düşündüren bir film oldu. En önemlisi de bana şunu düşündürdü: İnsanların ahlakını kıyafetleri değil, zihniyetleri ve davranışları belirler..

mariposaaa 1 month ago

Aşk ve Laleler

Justin Chadwick

6 Gönderi

"O gün aynada geleceği gördüm, ama bunu bilmiyordum.." *Aşk ve Laleler, 17. yüzyıl Amsterdam’ında geçen, merkezine aşkı ve dönemin lale çılgınlığını anlatan bir film.. 🌷 Filmin başında lalelerin ne kadar nadir ve değerli olduğundan bahsediliyor. Zamanla insanlar lalelere yatırım yapmaya…devamı

mariposaaa 1 month ago

İkna

Carrie Cracknell

28 Gönderi

" Benim için savaşmadı çünkü bedava sunulmayan bir aşka asla değer vermezdi.." " Aşkın birçok biçimi vardır. Bazıları için doğru evlilik kârlı bir girişim olabilir. Diğerleri için doğru bağ yeterli bir ödüldür. Kendinize uyan aşkı bulmakta sorun yoktur. Ne kadar…devamı" Benim için savaşmadı çünkü bedava sunulmayan bir aşka asla değer vermezdi.." " Aşkın birçok biçimi vardır. Bazıları için doğru evlilik kârlı bir girişim olabilir. Diğerleri için doğru bağ yeterli bir ödüldür. Kendinize uyan aşkı bulmakta sorun yoktur. Ne kadar sıra dışı olursa olsun.. Kimsenin nasıl yaşayacağınıza ya da kimi seveceğinizi söylemesine izin vermeyin. Ben zor yoldan öğrendim.." " Neden kadınların tek istediğinin seçkin bir bekar tarafından seçilmek olduğu varsayılır ki?" "Gerçek itibarın özünde yatan; dürüstlüktür, namustur, merhamettir, başkalarının iyiliği için sorumluluk almaktır.. " İnsan ailesinden sadece iki şekilde kaçabilir: Evlilik ya da ölümle.." *İkna, Jane Austen’ın aynı adlı romanından uyarlanan, aşkı yalnızca romantik bir mesele olarak değil; aile, sınıf, para, evlilik ve toplumsal beklentilerle birlikte ele alan bir dönem filmi. Hikâyenin merkezinde Anne Elliot ve Frederick Wentworth var. Anne, yıllar önce çevresindekilerin etkisiyle sevdiği Wentworth’le evlenmekten vazgeçiyor. Aradan sekiz yıl geçtikten sonra yolları yeniden kesişiyor ve Anne, geçmişte verdiği kararın ve hâlâ devam eden duygularının arasında kalıyor. Filmi genel olarak beğendim. Özellikle görsellik açısından çok zengin buldum. Dönemin kıyafetleri, mekânları, doğası ve atmosferi filmi izlerken beni içine çekti.. Filmde Anne, kadınların hemcinsleri adına sahip olabileceği tek üstünlüğün daha uzun süre sevmek, hatta umut tamamen tükendiğinde bile sevmeye devam etmek olduğunu söylüyor. Kusura bakma Anne ama ben bu düşünceye hiç katılmıyorum hahah bunu bir üstünlük ya da ayrıcalık olarak görmek bana doğru gelmiyor; çünkü karşılığı kalmamış bir sevgiyi daha uzun süre sürdürmek, çoğu zaman güçten çok daha uzun süre ıstırap çekmek anlamına geliyor. Kadınların daha fazla fedakârlık yapmasını veya daha uzun süre acı çekmesini bir üstünlük gibi romantikleştirmek yerine, bunun neden kadınlara yüklenen bir özellik olduğunu sorgulamak gerektiğini düşünüyorum...

mariposaaa 1 month ago

Lady Macbeth

William Oldroyd

3 Gönderi

Spoiler içeriyor *Filmi izlerken Katherine’in tarafını tutacağımı düşünmüştüm. Çünkü karşımızda, kendinden büyük bir adama satılmış, istemediği bir evliliğin içine sokulmuş genç bir kadın var. Kocası tarafından yalnız bırakılıyor, baskı altında yaşıyor ve kendi hayatı üzerinde neredeyse hiçbir söz hakkı bulunmuyor. Üstelik Katherine’in…devamı*Filmi izlerken Katherine’in tarafını tutacağımı düşünmüştüm. Çünkü karşımızda, kendinden büyük bir adama satılmış, istemediği bir evliliğin içine sokulmuş genç bir kadın var. Kocası tarafından yalnız bırakılıyor, baskı altında yaşıyor ve kendi hayatı üzerinde neredeyse hiçbir söz hakkı bulunmuyor. Üstelik Katherine’in yüzünde ne doğru düzgün bir üzüntü ne de bir sevinç ifadesi var; sürekli soğuk, donuk ve içine kapanık bir hâli var. Bu yüzden başlangıçta onun içinde büyük bir acı olduğunu ve filmin de bu kadının sıkışmışlığından kurtuluşunu anlatacağını düşündüm. Ama film ilerledikçe Katherine’in mağduriyetinden çok, gücünü eline geçirdiğinde nasıl korkunç bir kadına dönüştüğüyle karşılaştım... Başlangıçta ona üzülürken, bir süre sonra yaptıklarından dolayı ondan gıcık olmaya başladım. Sebastian’la ilişkisini de gerçek bir aşk olarak görmedim. Yalnızlığı ve sevgisizliği anlaşılabilir olsa da bunlar yaptıklarını haklı çıkarmaz. Hele ki işin içine cinayetler girdiğinde, artık "zavallı kadın özgürlüğünü arıyor" diyebilmek mümkün değil. Suçsuz insanların, hatta hiçbir şeyden haberi olmayan bir çocuğun hayatının mahvolması, Katherine’in yaşadığı baskının yaptıklarına mazeret olamayacağını açıkça gösteriyor.. Beni en çok öfkelendiren şeylerden biri de Katherine’in soylu olmanın sağladığı gücü kullanarak suçu hizmetçilerin üzerine atmasıydı. Kendisinin işlediği suçlar için başkalarını suçluyor ve onların sözünün zaten kendi sözü kadar değerli olmadığını biliyor. Özellikle hizmetçi kızın yaşadıkları çok acı.. Sırf hizmetçi olduğu için doğruyu söylemesinin bile hiçbir hükmü yok. Katherine ise bunu bilerek kullanıyor şeytan gibi hjhjhj Bir de Sebastian var. Açıkçası bu adam da film boyunca beni ayrıca gıcık etti. Katherine’in yaptıklarına ortak oluyor, sonra işlerin boyutunu görünce itiraf ediyor. Bir yandan yaptıklarının sorumluluğunu kabul etmesi önemli ama insanın içinden de "Bunca zamandır neyin içine girdiğini görmedin mi?" demek geliyor.. saçma sapan bir ilişkiler silsilesi izledim resmen sjhhjj Ve bütün bunlardan sonra film öyle bir bitiyor ki insan gerçekten Eee? diyor.. Durağan ve sıkıcıydı açıkçası.. Katherine bütün bu kötülükleri yaptıktan sonra ne doğru düzgün bir hesaplaşma yaşıyor ne de pişmanlık gösteriyor. Öylece, put gibi koltuğunda oturuyor ve film bitiyor sjhjjj Açıkçası ben kadının yaptıklarının bir karşılığı olmasını, en azından psikolojik olarak çökmesini ya da yaptıklarıyla yüzleşmesini bekledim. "Kendi başını yesin, bari delirsin de vicdan azabı çeksin bir şeyler olsun" diye düşündüm. 😂 Ama yok. Film bizi o soğuk ve rahatsız edici görüntünün karşısında bırakıp bitiyor.. Belki filmin amacı tam da bu rahatsızlığı yaratmaktı. Katherine’i cezalandırarak seyirciyi rahatlatmak yerine, onu öylece bırakarak daha huzursuz edici bir son seçiyor. Fakat benim açımdan bu, filmi daha etkileyici olmaktan çok tatminsiz ve saçma sapan bir finalle bitmiş gibi hissettirdi.. Sonuç olarak Katherine’e başlangıçta taraf olmam çok doğaldı. Çünkü filmin başında gerçekten ezilmiş, kendi hayatı üzerinde söz hakkı olmayan bir kadın görüyoruz. Fakat film ilerledikçe onun yalnızca mağdur olmadığını, kendisinden daha güçsüz insanların hayatını hiçe sayabilen, soğukkanlı ve acımasız birine dönüştüğünü görüyoruz.. Belki de zaten hep böyleydi ama eline fırsat geçmemişti.. Hani bir söz vardır bizim iyi sandığımız çoğu kişi henüz eline fırsat geçmemiş kötülerdir aslında diye sjhjhj Mesela ben kadını önce mağdur sandım, sonra şeytan çıktı. Kimin ne olduğunu gerçekten bilemezsiniz insanlar çok korkunç.. djhhj Başkasının zulmüne uğramış olmak, insanı otomatik olarak iyi bir insan yapmıyor. Katherine özgürlüğünü kazanıyor ama özgürlüğünü başkalarını ezmek için kullanıyor. Benim için filmin asıl hayal kırıklığı da burada. Başta onun hikâyesinin tarafında olduğumu sanırken, sonunda karşısında buldum kendimi.. ve Katherine asla iyi bir insan ve mağdur bir kadın değil şeytanın ta kendisi hahahss Bu arada bilip bilmeden bana feminist diyen şahıslar okuyun da görün bakın ne diyorum hjhjj "Allah iyi kalpli erkekleri böyle şeytan kadınlardan korusun amin" hahahah

mariposaaa 1 month ago

Aşk ve Tutku

Liv Ullmann

3 Gönderi

Spoiler içeriyor " Hepimiz umut ettiğimizden fazlası için kendimizle yüzleşmeliyiz.." "Bir devenin bir iğne deliğinden geçmesi, kötü bir kralın cennete gitmesinden daha kolay olabilir.." "Bir insan ruhu nasıl bu kadar kirli olabilir?" *Ben bu filmde aşk ve tutkudan çok; yalnızlık, sınıf farkı,…devamı

mariposaaa 1 month ago

Bin Muhteşem Güneş

Khaled Hosseini

146 Gönderi

"Bir erkeğin kalbi fesat, habis bir şeydir Meryem. Bir ananın rahmine hiç benzemez. Kanamaz, sana yer açmak için genişlemez..." (syf, 29)

mariposaaa 1 month ago

Ophelia

Claire McCarthy

18 Gönderi

Spoiler içeriyor İnanma istersen yıldızların yandığına, Güneşin döndüğüne inanma.. Doğrunun ta kendisini yalan bil, Ama seni sevdiğime inan...🪷💫 "Çoğu insanın hayal edebileceğinden fazla yaşadım Cennetle Cehennemi.." " Yolunu mu kaybettin?" - Yolumu bilecek kadar çok yaşadım ama unutacak kadar da yaşamadım.. "Bir…devamıİnanma istersen yıldızların yandığına, Güneşin döndüğüne inanma.. Doğrunun ta kendisini yalan bil, Ama seni sevdiğime inan...🪷💫 "Çoğu insanın hayal edebileceğinden fazla yaşadım Cennetle Cehennemi.." " Yolunu mu kaybettin?" - Yolumu bilecek kadar çok yaşadım ama unutacak kadar da yaşamadım.. "Bir insanın içinde neler olduğunu nasıl biliyorlar? Asıl merak ettiğim aşkın, vücudun neresinde bulunduğu, hakikatin ya da deliliğin.." *Filmi sevdim. Görselliği, dönemin atmosferi, kıyafetleri, mekânları ve müziği gerçekten çok güzeldi. İzlerken o dünyanın içine girebildim diyebilirim.. Shakespeare’in Hamlet eserinden esinleniyor ama hikâyeyi bu kez Ophelia’nın gözünden izliyoruz.. Özellikle Ya Ophelia ölmeseydi? ihtimalinden yola çıkıp kendi hikâyesini yeniden kurmasını sevdim. Bir eseri birebir tekrar etmektense, başka bir olasılığı düşünerek yeniden yorumlaması bana daha ilgi çekici geliyor.. Kadınların kütüphaneye girmesinin yasak olması, bilgili ve meraklı bir kadının tehlikeli görülmesi, biraz aklı çalışan bir kızın bile hemen evlendirilmek istenmesi gibi detayların işlenmesini de sevdim.. Cadılık, iksirler ve üç damlayla insanı ölü gibi gösteren o yalancı ölüm fikri de filme masalsı ve gizemli bir hava katmıştı.. En sevdiğim şeylerden biri ise çiçeklerin kullanımıydı. Ophelia insanların yüzüne doğrudan söylemek yerine, çiçeklerin anlamları üzerinden konuşuyordu. Hatırlamak için biberiye, düşünmek için menekşe, pişmanlık için sedefotu… Herkes onun delirdiğini düşünürken aslında etrafında olup bitenleri ne kadar iyi gördüğünü çiçeklerle anlatması çok hoşuma gitti.. 🪷💐🥀🌾🌿 En sevdiğim sahnesi ise delirmiş gibi davranıp kimseden korkmayan deli cesaretiyle kendinden emin bir şekilde karşısındaki insanlara meydan okumasaydı.. Benim için çok derinlikli bir filmden ziyade, görsel dünyası, atmosferi ve başka türlü olsaydı ne olurdu? fikriyle güzel bir seyirlikti..