Raf Yorumu: Wolvi (@wolverineh)

Sevgili Westworld; Sana olan hislerimi nasıl anlatabileceğimi bilmiyorum. Ama bana hissettirdiklerinin fevkalede farkındayım. Seni dünyaya getiren Nolan ailesine, ekipte çalışan tüm arkadaşlara, kulağıma her doluştuğunda bana müthiş coşkular veren müziklerine, emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Sene 2016... İlk sezonunda yeni…devamıSevgili Westworld; Sana olan hislerimi nasıl anlatabileceğimi bilmiyorum. Ama bana hissettirdiklerinin fevkalede farkındayım. Seni dünyaya getiren Nolan ailesine, ekipte çalışan tüm arkadaşlara, kulağıma her doluştuğunda bana müthiş coşkular veren müziklerine, emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Sene 2016... İlk sezonunda yeni açmış bir çicektin. Bilgisayar başına oturup ilk bölümünü izlediğim günü hatırlıyorum. Bir annenin bebeğini kolları arasına alması gibi sahiplenmiştim seni. Hatırlıyorum da daha 20. dakikada, oturduğum yerden ne övgüler yağdırmıştım sana. Birhoş etmiştin içimi... Bu sarhoşluğu paylaşacak birilerini aramıştı gözlerim... Evde bir oraya bir buraya voltalar atmıştım... Paylaşmak istemiştim senin gibi bir güzelliği. Sene 2018... Nasıl da güzeldin tıpkı bebekliğin gibi. Doymak bilmedim maceralarına. Gözlerimi gözlerinden ayıramadım sanki varmış gibi... Karakterlerin birer birer benliğime hücum ettiler. Şiddetli bir sorgulamanın içinde buldum kendimi; Dolores'ın saf ve narinliğini, Teddy'nin aşkını, William'ın hırsını, Bernard'ın zekâsını, Maeve'in özgüvenini buldum kendimde. Parça parça benlerimi keşfettim ben seninle. Hani Ford diyordu ya sürekli... "Bunun da bir nedeni vardır..." Ben nedenleri sende aradım, Westworld... Sende... Sene 2020... Hatırlıyorum ülkede kol gezen bir pandemi... Haberini aldım senin. Uğramışsın yine dünyamıza. Pencereden izledim geceleri seni; bir yıldıza benzettim simanı. Bazen dokunmayı hayalledim sana. Sonra anladım en az hayallere dokunmak kadar zor sana dokunmak... Ah, bir bilsen nasıl da özlemiştim seni. Evcil hayvanına zarar gelmesini istemeyen küçücük bir çocuğun tüm dikkat ve sevgisiyle açtım ilk bölümünü... Bir kırgınlık duymuştum sana karşı; yabancı gibiydin. Çok uzaklarda kalmıştın sanki. Birkaç gece o her zamanki penceremden hüzünle baktım sana. Parlak değildin eskisi gibi; seni söndüren bir şeyler vardı... Darbe almıştı güzelliğin, çizikler vardı suratında... Yeni karakterlerine alışamamıştı pek de gözüm. Caleb ile ne demek istedin bizlere?.. Sene 2022... İşte benim sana yanıp bittiğim bu mektubumu yazdığım bir gece... Daha yeni sonlandın. Gecemi seninle birlikte geçirdiğim için mutluyum. Ama bir hüzün kapladı içimi biliyor musun? Eski günlerimizi hatırladım birden... İlk tanışmamızı, bana ışıl ışıl gülümsediğin o günü... Bu sezonda beni o yıllara götürdün sevdiceğim. Eski yüzleri gördüm herbir bölümünde... Ara ara o beni çok mutlu eden ve coskulandıran müziklerini çalıyorsun ya... Nasıl içim içime sığmıyor bir bilsen... Heyecanım içimde taşkınlara sebep oluyor seni o müziklerle izleyince; kendimi kürsüde şiir okuyan bir hatip gibi hissediyorum! Utanmasam varoluşumu seninle sorgulayacağım, benim kıdemli, melek gibi dizim... İçim biraz burkuk... Bu sezonda olanlar kafamı yine karıştırmakla birlikte son kısmın beni endişeye düşürdü... Ne yapacaksın ilerde?.. 2024'te seninle tekrar görüşeceğimizi biliyorum. Bu iki yılda sana esenlikler diliyorum. Alnından öpüyorum. Sevgili dizim. Seni seviyorum.