Raf Yorumu: . (@martistis)

"Bana sevgili olan uykudur, bir taştan daha fazlası olan… Bu kadar acı ve utanç doluyken içim, ne büyük şans kapanması kulaklarımın ve gözlerimin, bu yüzden fısıltıyla konuşun, huzurumu bozmayın benim" Bu animeyi anlatmaya nereden başlayacağımı bilmiyorum, bir saat oldu bittireli...…devamı"Bana sevgili olan uykudur, bir taştan daha fazlası olan… Bu kadar acı ve utanç doluyken içim, ne büyük şans kapanması kulaklarımın ve gözlerimin, bu yüzden fısıltıyla konuşun, huzurumu bozmayın benim" Bu animeyi anlatmaya nereden başlayacağımı bilmiyorum, bir saat oldu bittireli... sayfalarca inceleme okumama rağmen hâlâ kafam karışık. Ergo proxy bizi ilk başından itibaren çok güzel gibi görünen bir distopyayla karşılıyor, herkesin mutlu olduğu, robotlar(otorav) tarafından hizmet edilen insanlar, göklerde süzülen bir şehir. Daha sonra ise cogito virüsü (bknz: cogito ergo sum, düşünüyorum öyleyse varım anlamına gelir) kapmış otoravları araştırmak üzere gönderilen Re-l\Real mayer ve otoravı İggy'i görüyoruz ve hikaye bölümler geçtikçe dallanıp budaklanıyor ve sizi her bölüm sonrası bir çıkmaza yönlendiriyor. Öncelikle karakterlerin güzelliğinden bahsetmeden incelememe geçmek istemiyorum, kişiliği bölünen ergo proxy, her şeyi mükemmele yakın olan ama kimi zaman korkudan donup kalmasıyla normal bir insandan farkı olmayan Re-l mayer ve en önemlisi robot gözlere, yetişkin zihnine, çocuk hislerine sahip olan canım Pino. Hepsi resmen özenle tasarlanmış, uzun zaman aklımdan çıkmayacak karakterlere oldular. Kendi açımdan konuşursam eğer anime çok ağır ve keyifliydi. Nietzsche'den Descartes'e kadar uzanan felsefe çığını hikayesine mükemmel bir şekilde yedirmekle kalmamış, mitolojik ve dinsel göndermelerle bunu süslemiş, üstüne üstlük bunu olabildiğine güzel çizimler ve seslendirmelerle yapmış bir anime. Ergo proxy'i bi de çıkmazda olduğum bir dönemde izlemenin acısını size anlatamam. Tanrı, dünyada kötülüklerin var olması, bilinç, gerçek dediklerimiz, yaşama anlam arayışı, anlam ve anlamsızlık, hiçbir şey yapmanın ağırlığı, haklı haksız çatışmasını ve dahasını sorgulayıp sorgulayan ve her bölüm sonrası beyninize şok yemişsiniz gibi hissettiren bir animeydi. Geceleri dolu zihnime bir de bu animenin yankıları eklenince resmen yatakta kıvrandım ama pişman mıyım? hayır, öldürmeyen acı güçlendirir. Eğer buna hazırsanız izleyin.