Raf Yorumu: Yağmur (@lluvia5)

Ben gece gece bunu izledikten sonra uyuyamam bari buraya yorum atayım. Bu aralar Raf'ta sürekli karşıma çıkan filmdi. İzlemeden önce konusunu daha farklı bir şey sanmıştım. Birkaç kişi birileri tarafından yüksek bir tepeye çıkarılmış hayatta olan kazanır tarzı bir şey…devamıBen gece gece bunu izledikten sonra uyuyamam bari buraya yorum atayım. Bu aralar Raf'ta sürekli karşıma çıkan filmdi. İzlemeden önce konusunu daha farklı bir şey sanmıştım. Birkaç kişi birileri tarafından yüksek bir tepeye çıkarılmış hayatta olan kazanır tarzı bir şey diye düşünmüştüm. Bu arada bu çıkarımı kapak resminden yaptım. Konusunu veya hakkında yorum okumadan çat diye açıp izledim 2 saat önce. Konusu da şöyleymiş. Bu iki salak arkadaş "SALAK" olduğu için bu yüksek kuleye çıkıyorlar çünkü canlarına susamışlar. Evde rahat rahat oturmak varken en acılı nasıl ölürüz acaba diye yol seçmişler kendilerine. Neyse bu iki akılsız çıkıyor kulenin tepesine ama geri inemiyor. Çünkü merdiven kopuyor. Biz de bu iki arkadaşın hayatta kalma macerasını izliyoruz. Film tek mekan ve 2 karakterden oluşmasına rağmen hiç sıkmadan izletiyor. 2 saat boyunca gerim gerim gerilerek ne olacak diye bekliyorsunuz. Daha iyi hayatta kalma filmeri izlemişimdir ama bu film de kesinlikle başarılıydı. Ve hakkettiği ilgi ve imdb'yi alamamış. Belki bazı görsel efektlerden dolayı puan kırmış olabilirler. Ama adamların elinden bu kadarı gelmiş ne yapalım. SPOİLER Filmin sonunda asla ters köşe yemeyi beklemiyordum. Hunter'in ölmesi baya baya yıktı beni. Oysa Hunter'ı daha çok sevmiştim. Cesur bir kızdı. Her şeyin Becky'nin hayali olması şoka uğrattı beni bi. Bir de artık yeni bir fobim var: Akbaba. Zaten kuşlardan korkuyordum artık daha çok korkacağım. Sonda Becky'nin telefonu Hunter'ı içine koyması iğrençti ve cesaret gerektiren bir şeydi. Ben böyle bir şey yaşasam yemişim kulesini diye atlardım en tepeden. Bazen hayatta kalma filmerinde insanların yaşamayı ne kadar çok sevdiğini görüp şaşırıyorum. Neyse büyük konuşmayayım. Belki bir gün 2000 metre tepede bi yerde uyanırım. Son olarak film, gerilim korku türünde diye çok tereddütlüydüm. Çünkü korkak biriyim. Ama başlarında gerilim dozundaydı ve gece uyuyabileceğimi düşünüyordum ama sonra Hunter'ı ölü bir şekilde görünce "Evet sabaha kadar ayaktayım." dedim. Umarım uyurum. İyi geceler.