Raf Yorumu: 🦢 (@mysticaldimples)

📌Mutluluk bir gün geriden gelir. 🪷21 gün boyunca her gün bir kitap okuyorum. 21. GÜN🪷 Serinin son gününden merhabalar sevgili raflılar! John Steinbeck ile açtığım bu seriyi Osamu Dazai ile kapatıyorum. Seriye başlarken serinin ortalarında vs bırakacağımı düşünüyordum ki kaç…devamı📌Mutluluk bir gün geriden gelir. 🪷21 gün boyunca her gün bir kitap okuyorum. 21. GÜN🪷 Serinin son gününden merhabalar sevgili raflılar! John Steinbeck ile açtığım bu seriyi Osamu Dazai ile kapatıyorum. Seriye başlarken serinin ortalarında vs bırakacağımı düşünüyordum ki kaç kez bırakmakta istedim. Özellikle seri sürecinde bir kaç günde zar zor kitabın başına oturdum ama herşeye rağmen fire vermeden tamamlamanın gururunu yaşıyorum. Ey dokunmayın çok fenayım da diyebiliriz jcjzjxhx Şaka bir yana bu seri bir çok anlamda bana iyi geldi. Hem odağım çok daha faydalı şeylere kaymış oldu hem de eski alışkanlıklarımı yakalamanın ilk adımlarını tekrardan atmış bulundum. Bundan sonra yapmak istediğim şeylerde var ama henüz kafamda tam olarak bir zemine oturtamadım. Nasipte varsa başka serilerde de görüşürüz diyorum kısaca ve kitabın konusuna geçiyorum. Dazai kaleminden okuduğum ikinci eser. Bu yılın ocak dönemi Koş Melos adlı eserini okumuş beğenmiştim. Bu eserini ona göre çok daha fazla beğendim. O kitapta mesaj verme anlamında falan iyiydi ama yazarın Öğrenci Kız eserinde kalemini çok daha beğendim. Sade, akıcı bir kalemi vardı. Ayrıca eserimiz yazara gelen bir günlükten esinlenerek kaleme alınmış bir yapıt. Eserimizde genç bir kızın güne gözlerini açması ile beraber geri kapatacağı süreçteki düşüncelerini, sorgulamalarını, tahlillerini, hayata bakışını, insanlara karşı bakış acısını, kendisine olan bakış açısını, ailesine bile bakış açısını okuyoruz. Hepimizin geçtiği o dönemin sorgulamalarını içeriyor. Ergenlikten yetişkinliğe geçişin omuzlarımıza yüklediği hisler, sorumlulukları Dazai kaleminden okuyoruz. Satırlar arasında adrenalin dolu bir olay, merakta bırakan bir durum vs olmamasına rağmen akıp giden bir eserdi. Normal hepimizin gündelik hayatında düşündüğü ve sorguladığı durumların kaleme alınmış haliydi ama gram sıkmadı. (Açıkçası hiç ümitli değildim. Sıkılırım falan diye uzak duruyordum. Eseri okuyan kuzenimi arayıp kitap nasıldı sıkıcımıydı diyerek onu bir delirtme seansından sonra yine ummadığım şekilde beğendiğim bir eser olduğu için mutluyum.) Yazar ergenlik döneminin duygusal iniş çıkışlarını, hayatın dönem dönem getirdiği hayal kırıklıklarını, sevilen bir insanı kaybetmenin acısını dürüst ve yalan söylemeyen bir kız üzerinden bizlere ulaştırmış. Bir genç kız olmasına rağmen yetişkinlere nazaran çok daha fazla sorgulamaları ve düşüncelerinin ağırlığı mevcuttu karakterde. O yüzden karakteri bir takdir etmeden geçemedim. (Sevgili Dazai tüm takdirler sana!) Eserin vermek istediği mesajları falan daha iyi anlamak isteyenler Sonsözü'de okuyabilirler. Orada verilen şu cümle bile; "ergenlik sıkıntıları, kültürel beklentilerin boğucu ağırlığı, yetişkinlerin güvenilmezliği, bireyselliğin otantik dışavurumunun zorluğu" kitabı özetler nitelikte. Ergen bir kız çocuğunun hayata bakışı nasıldır? Bir genç kız o süreçte, o yıllarda neler düşünür? Neler hisseder? Gibi soruların cevabını okumak isteyen okurlara önererek sözlerimi sonlandırıyorum. Serinin son film yorumunda görüşmek üzere. ✨ 📌Yarın yine aynı olacak. Mutluluk asla gelmeyecek. Bunu biliyorum. Ama bir gün mutlaka gelecek, yarın sabah gelecek diye inanarak uyumak daha iyi değil mi? 📌Mazideki her şeyi özlüyorum. Kan bağı tuhaf bir şey. Yabancı biri söz konusu olunca yollarınızın ayrılmasıyla beraber her şeyi yitip unutulsa da, kan bağı ile bağlı olduğunuz kişilerin güzel, özlenilen tarafları daha çok hatırlanıyor. 📌Kalbimi sızlatacak kadar çok özlüyorum orayı. 📌Hissettiklerimi çok iyi biliyorum ama onları tanımlayacak tek bir isim, sıfat söyleyemiyorum. 📌Doğru umut be doğru arzulara sahip olmadığımız için azarlanıyoruz. 📌Bir kadının kaderine karar vermek için bir gülümseme yetip de artıyor. 📌Neden kendimizden memnun olup hayatımızın geri kalanında sadece kendimizi sevemiyoruz? 📌Şimdi denilen an ilginç. Şimdi, şimdi, şimdi, avucuma alsam bile "şimdi" çok uzaklara uçup gidiyor ve yeni bir "şimdi" geliyor. 📌Deminden beri vatanseverlik diye uzun uzun anlatıyor ama biz bilmiyor muyuz sanki? Herkes sever doğduğu yeri! 📌Amaçsızca çiçeklere bakarken insanların da gerçekten iyi tarafları olduğunu düşündüm. Çiçeklerin güzelliğini keşfeden de, çiçekleri seven de insanlar da sonuçta. 📌Evli çiftlerin sevgisi dünyanın en güçlü şeyi, kan bağından bile daha değerli. 📌Kimse bizim çektiğimiz acıları gerçekten bilmiyor. Kim bilir büyüdüğümüzde, şimdiki acılarımızı ve üzüntülerimizi saçma bir şeymiş diye hatırlayacağız belki. Ama yetişkin olana kadarki bu uzun ve can sıkıcı dönemi nasıl yaşamamız gerekiyor