Raf Yorumu: giriş kat filozofu (@halenur)

merhaba. aşağıda yazılanlar çoğunuzun hoşuna gitmeyecek şeylerdir. bunu bilerek okumaya devam etmeniz tavsiye edilir. birkaç gün önce telefonun artık beynimi mahvettiğini fark ettim. deli gibi başım ağrıyordu her gün. ama buna rağmen ısrarla telefona bakmaya devam ediyordum çünkü zihnimi meşgul…devamımerhaba. aşağıda yazılanlar çoğunuzun hoşuna gitmeyecek şeylerdir. bunu bilerek okumaya devam etmeniz tavsiye edilir. birkaç gün önce telefonun artık beynimi mahvettiğini fark ettim. deli gibi başım ağrıyordu her gün. ama buna rağmen ısrarla telefona bakmaya devam ediyordum çünkü zihnimi meşgul etmek, düşünmeyi engellemek ve telefonda zaman öldürmek daha kolay geliyordu. 2 gün önce karar verdim ekran süremi biraz da olsa azaltmaya ve kendimi bi nebze olsun düzeltmeye. tam o sırada da okuma listemin sıradaki kitabı idi çalınan dikkat. iyi olacak hastanın ayağına sahiden doktor geliyormuş. okuduklarım beni şok etti. bile isteye verilerimizi satıyor olmamız, tavşan deliğine düşmüş olmamız, silikon vadisinin bir kurbanının da bizim olmamız... daha birçok şey. neden bunu kendimize yapıyoruz merak ediyorum. dün birisi instagram olmazsa ben nasıl güleceğim? dedi. hey dur bir dakika senin gülmen neden herhangi bir sosyal mecraya bağlı ki? senin mutluluğun neden gelecek olan like'larla ölçülüyor ki? bilmiyorum belki de size abartı gibi geliyordur söylediklerim ama bana kalırsa sosyal medyada saatlerce kaydırıp hiçbir katkısı olamaycak insanların storylerine izlemek çok da mantıklı değil. ve bunun mantıklı olmadığının farkında olup buna devam etmek... :/ böyle söylememe bakmayın ben de bu konuda mükemmel sayılmam hatta iyi bile sayılmam sadece çabalıyorum. biraz da olsa iyi hissetiriyor en azından 2 gündür başım ağrımıyor, daha çok kitap okuyabiliyorum, telefonun eksikliğini öyle düşündüğüm kadar çok hissetmiyorum. bunu daha kolay hale getirmek için telefonumdan oyunları sildim, bildirimleri kapattım, (zaten sosyal medya kullanmadığım için çok da zor olmadı) sık kullandığım uygulamalara sınır koydum gibi, gibi. kısa vadeli çözümler belki de ama şu anlık bana kendimi iyi hissetiriyor. konuyla ilgili sosyal ikilem belgeselini de izledim tam bu kitabın üstüne iyi geldi. eğer benim abarttığımı ya da saçmaladığımı düşünüyorsanız bu belgesele ve kitaba bi göz atmanızı tavsiye ediyorum. birebir bu işin içinde olan ve zararlarının bizden daha iyi farkında olan insanlardan bunları dinlemek güzel olabilir. belki size farklı bi bilinç kazandırabilir. odağımı, dikkatimi ve boşa harcadığım zamanları toparlamaya çalışıyorum. imkansız değil sadece biraz farkındalık ve irade gerektiriyor. bu konuda daha çok gelişmem gerektiğinin bilincindeyim ama uzun vadede etkilerine inanıyorum. :')) telefonsuz vakitlerde siz neler yapıyorsunuz? daha doğrusu böyle bir vaktiniz var mı?