Raf Yorumu: Wolvi (@wolverineh)

Gerçekçi, abartısız, herhangi bir şeyin propagandasını yapmayan bir film "Tangerines". Böyle savaş karşıtı yapımların farklı ülkelerden çıkması çok hoş. Hollywood'un katliamlar sonrası vicdan rahatlatması niteliğinde çekilen yüzlerce film bana çok da samimi gelmiyor. 1992-1993 yılları arasında Abhazya'da Gürcüler ve Abhazlar…devamıGerçekçi, abartısız, herhangi bir şeyin propagandasını yapmayan bir film "Tangerines". Böyle savaş karşıtı yapımların farklı ülkelerden çıkması çok hoş. Hollywood'un katliamlar sonrası vicdan rahatlatması niteliğinde çekilen yüzlerce film bana çok da samimi gelmiyor. 1992-1993 yılları arasında Abhazya'da Gürcüler ve Abhazlar arasında bir savaş yaşanmış. Abhazya, Gürcistan'ın kuzeybatısında yer alıyor ve Karadeniz'e kıyısı var. Gürcistan tarafında Gürcüler varken, Abhazya'yı Ruslar, Ermeniler, Kazak ve gönüllü Kafkaslar desteklemişler. Savaş sonrasında Abhazlar, Gürcistan'dan ayrılarak kendi yönetimlerini kurmuşlar fakat Gürcistan hâlâ kendi toprağından sayıyormuş. Uluslararası alanda da bağımsızlığı tanınmıyor Abhazya'nın. Türkiye de tanımayanlar arasında. (Gürcistan ile diplomatik ilişkiler var çünkü.) Bu bilgiden sonra filme ve anlattıklarına geçmek istiyorum. 🍊 Mandalina Bahçesi, bu kavgada umut ve yaşamı simgeliyor. Mandalinalar olgunlaşmaya ve büyümeye devam ediyor, hasat zamanı geliyor. Bahçenin sahibi Marqus ise burayı koruyup kollayarak savaşın anlamsızlığını vurguluyor. 🏚 Abhaz ve Gürcü kavgasının ortasında küçük bir ev vardır. Evin sahibiyse Ivo adlı Estonyalı bir ihtiyar. Yaralı Çeçen paralı asker Ahmed'i ve Gürcü Nika'yı evine alır; onların iyileşmesi için çabalar ve bu iki düşmanın arasında yeşillenecek bir empatinin, anlayışın tohumunu atar. Ormanın biraz ötesindeki bu küçük ev savaşın yıkıcılığına karşın bir barış ve vicdan yuvası haline gelir. 📼 Ahmed'in dinlediği kaset, müziğin ve kültürün insanları bir ortak noktada birleştirebileceğini gösteriyor. Müzik bazen insanlarla duygusal bağ kurmada bir aracılıktır. 🌿 Her şeyden öte yıkıcı bir savaşın ortasında dahi birkaç insan bir araya gelince sosyal bir bağ gelişiyor. Vicdan adeta konuşmaya başlıyor. Dostluk yeşeriyor. Ne de olsa din, dil ve ırk ne olursa olsun insanlar birbiri ile diyalog kurup anlaşabilirler. Tangerines bunun çok güzel bir örneğiydi. 🌋 Tabii ki bir savaş alanında tamamen huzurdan bahsedemeyiz. Nitekim hem mandalina bahçeleri hem Ivo'nun evi tetik altındadır. Bunu seyirciler de hisseder; öyle ki filmin kısacık süresinde düşmanlıkla başlayan duyguların gelişimine alışmışızdır. Ve filmden mandalinalardan, Ivo'dan, doğadan, insanlıktan dersimizi almış şekilde ayrılırız. Mandalina Bahçeleri, aklıma izlediğim birkaç savaş karşıtı filmi getirdi. "No Mans Land"; Bosna savaşını konu alır ve çok özeldir. Danimarka yapımı olan "Lands Of Mine"; Danimarka kıyısına Almanlar tarafından döşenmiş mayınların Alman çocuklar(..) tarafından etkisiz haline getirilmesini anlatıyor. Aslında böyle temalarda daha çok film seyrettim fakat isimleri hatırlayamadım şuan. Buraya kadar geldiyseniz teşekkür ederim. 🌿