(@) - Raf

Causeway Film uzun zamandır listemdeydi. Bu kadar merak edince ve en sevdiğim oyuncunun da içinde bulunduğunu görünce hemen izledim. Buraya kadar herşey çok iyi olsada, zamanla konusunu ve hikâyesini gördükçe filmi izlerken bir iç çekmedim değil. Çok fazla yavaş ve…devamı

seris_comment 3 years ago

Cici

Berkun Oya

64 Gönderi

Cici Cici, Berkun Oya'nın 2022 yılında çıkardığı filmidir. Bir Başkadır'dan sonra çok fazla adını duyduğumuz Berkun bu sefer çitayı bir üste koyarak bizleri bir gizemin açılmasına ve 30 yıllık bir geçmişin su üstüne çıkmasını gösteriyordu. Acıları ve tatlıları ile bir…devamı

seris_comment 3 years ago

Beğen, Sev ve Hemen Kaç

Christophe Honoré

1 Gönderi

Plaire, Aimer et Courir Vite - Beğen, Sev ve Hemen Kaç Uzun zaman sonra bir lgbt filmi ile karşınıza gelmekten mutluluk duyuyorum. Her türlü filmi ayrım yapmadan izlediğim içinde arıca kendimle gurur duyuyorum. Her türlü filmi bence ön yargı olmadan…devamıPlaire, Aimer et Courir Vite - Beğen, Sev ve Hemen Kaç Uzun zaman sonra bir lgbt filmi ile karşınıza gelmekten mutluluk duyuyorum. Her türlü filmi ayrım yapmadan izlediğim içinde arıca kendimle gurur duyuyorum. Her türlü filmi bence ön yargı olmadan izlemeliyiz ve bu durum için çabalamalıyız. Şimdi gelin bu farklı buldum film hakkında düşüncelerimi okuyalım. Film aslında bakıldığında iki kişi ile oluşan çalkantılı aşk hikâyesini bizlere sunuyor ama birisi 40'lı yaşlarda olan bir yazar Jacques ve diğeri ise okul okuyan Arthur'dur. Film belki ilk yarısında çok heyecana ve detaylara boğsa da, zamanla ikinci yarısına girdiğimiz de olan o boğulma hissi bizi sıkmaya ve konudan kopmaya itiyordu. Film yer yer bu durumundan dolayı beni zorlasa da, sonlarına doğru akan ve zamanla karakterlerimizin fikirlerine saygı duyduğum bütünlüğünden de asla ödün vermiyordu. Yazarı oynayan ve hayat biçimini bizlere tek ve yalnız yaşamak adı altında iyi ve kötü durumlarını gösteren Pierre Deladonchamps, bence oğlu ile olan ve yaşadığı ilişkilerinden dolayı çok fazla ders aldığını hissettiğimiz karakterine çok iyi performans sergilemiştir. Sonunda gerçekten, oğlunun söylediği kelime olan "Bir yaz sabahı saat dörtte, aşkın uykusu hâlâ süzülüyor.." şiir dizileri ile anlam kazandırması filmin sonuna harika anlam kazandırmıştı. Arthur'u oynayan ve bence en eğlenceli ve gençliğini gördüğümüz kısmı ve ünlü kişilerin mezarlarına giderek benimsediği film konusunu bizlere belli eden, Vincent Lacoste filmde çok fazla özgüvenli görünüyorken, sevdiği adam olan Jacques'a olan bağının da önemini son sahnelerinde çok fazla belli ederek bizlere sevginin beklenmeyen bir durum olduğunu da gösteriyordu. Yönetmen olan ve benim ilk defa izlediğim Christophe Honore iyi iş çıkartasa da, sinematografisine hayran kalsamda bence karakteri daha çok tanımamız için keşke filmde daha çok yer açsaydı. AİDS hastalığının da ön planda olduğu film 12 adaylıkla birlikte 8 ödül alırken, Pazartesiniz için keyifle izleyebileceğinizi de söylemek isterim. Filmde en sevdiğim ve anlamlı sözü ile bitiriyorum. "Bir yaz sabahı saat dörtte, aşkın uykusu hâlâ süzülüyor.." Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok

Edward Berger

118 Gönderi

All Quiet on the Western Front - Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok Merhabalar uzun zaman sonra izlediğim film olan 1930 yılında çekilen filminden farklı olarak savaşın en derin sorunlarını karşımıza çıraktan 2022 yapımı "Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok"…devamıAll Quiet on the Western Front - Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok Merhabalar uzun zaman sonra izlediğim film olan 1930 yılında çekilen filminden farklı olarak savaşın en derin sorunlarını karşımıza çıraktan 2022 yapımı "Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok" filmini izledim. Her durumu güzel akıtırken içinde bulduğu o psikolojik evrelerini de dikkatli ve özenli vermesi beni film daha çok bağladı. Gelin düşüncelerim nelermiş beraber bakalım. Film aslında 1930 yılında çekilen filminin siyaset yönünü biraz kısması ile bizlere farklı versiyonunu veren yönetmen Edward Berger'in güzel ve dikkatli sinematografisi ile de hoşluk kazandırmıştı. Film aslında Dunkirk, 1917 filmlerine benzeyen yeri, anlatım tarzı ve sinematografisi ile bütün olurken, kopya niteliğinde ki detayların önemsiz detaylarına takılmamanızı önermekle yazıma devam etmek isterim. Film savaşın içinde geçiyorken, belki de en derin tek karakter üstünden tüm psikolojik yan karakter hayatlarını ve özgüven, korku, ölmek, savaşın sonunda ne yapacağız diyen insanların en can alıcı konuşmalarına cevap bulma izlemini de sevmemle filme daha çok daldım. Paul karakteri ile benim hoşuma giden oyunculuğunu iyi kullanan oyuncumuz Felix Kammerer'nin belki de hoş karşılanmayacak oyunculuk yeri vardı az abartı az da özgüvenli yerini çok abartması ile ama genelde hoştu. En çok sonunda bizleri üzsede grubumuz ve Paul aslında film boyunca savaşın ne kadar kötü olduğunu ve gereksiz bir durum olduğunu çok iyi alt mesajı ile veriyordu. Bunun dışında Daniel Brühl, Edin Hasanovic ve Albrecht Schuck'un oyunculukları ile desteklenen film, bence alt mesajında şunu da veriyordu, trende üstü kirelene Matthias iğrenirken, savaşta onu korumak için binlerce adamın öldüğünü düşündüğünüzde, savaşın en derin sorunun siyaset olduğunu net yüzümüz vuruyordu da. Askerlerin psikolojik analizlerini hayat farklılıklarından tutunda, hayatının en acı vedalarına da tanıklık ediyorduk bu filmde. Sonuna doğru biraz sıksa da, ben 1930 yılında ki filmi daha çok merak ettim. O zaman da savaş giden insanlar da oymış filmde. Ondan daha çok duygu yükü olduğunu düşünüyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Özel bir gün

Ettore Scola

1 Gönderi

A Special Day - Özel Bir Gün Yönetmen Ettore Scola yapımı olan film 1977 yılında çıkışını yapan ve sinematografik anlamda fark yaratan filmi olan Türkçe çevirisi ile 1978 yılında Türkiye'de vizyona giren "Özel Bir Gün" filmini izledim. Arkadaşımın listesinden çaldığım…devamıA Special Day - Özel Bir Gün Yönetmen Ettore Scola yapımı olan film 1977 yılında çıkışını yapan ve sinematografik anlamda fark yaratan filmi olan Türkçe çevirisi ile 1978 yılında Türkiye'de vizyona giren "Özel Bir Gün" filmini izledim. Arkadaşımın listesinden çaldığım bu güzel film hem içinde bulduğu zamanı iyi kullanması ile dikkatleri üstüne çekerken hem de içinde bulunduğu romantik verlerini güzel vermesi ile hayranlık bıraktırıyordu. Filmde iki ana karakterini canlandıran ve benim hayran kaldığım Sophia Loren ve Marcello Mastroianni'nin oyunculuk performansları ile karşımıza çıkıyordu. Daha fazla anlatacağım sayfaya geçelim ama önce filmi bana önerdiği için Ramazan'a teşekkürlerimi iletiyorum. Filmin başlangıcı Nazi'lerin İtalya'ya gelmesi ve barış antlaşmasını kutlamak üzere tüm site sakinlerinin gitmesi ile kalan iki birbirlerini tanımayan insanın bir papağanın kaçması ile tanışmasını izletiyordu. Hepsi klasik bir film konusu gibi dursa da, zamanla birbirlerini tanıyan ve tanımaktan öteye gidip birbirlerini anlayan iki yabancıdan daha çok bir dostluğa dönüşen diyaloglarının güzelliği ile benim ekrandan gözlerimi kaldırmıyordu. Bence bu özel bir ayrıntı olmaktan başka birşey değildi. Filmin tüm konuşmalarını ve sohbetleri dışında Sophia Loren'in güzelliğinden kendimi alamadığım film belki de en çok onun gözünden herşeyi anlatması ile de farklı hoş bir boyut kazanıyordu. Eşcinsel olan ve hayatını gizlenerek yaşan komşusu Gabriele bence bu filme başka boyut kazandırdı. Belki de eşcinsellerin yaşadığı baskıları o dönemde bile göstermesi güzel olsada kendini, sevdiğini ve özgür yaşamak uğruna çalıştığı her şeyin elinden gitmesi ile mental olarak çöküşünü Antonietta ile kurtarması ve zaman Antoinette'nin aşkı ile kendini teselli ettiğini gördüğümüz sahneler de, beni sohbetleri ve aşkları ile romantik havaya sokarken, sevginin ne demek olduğunu daha iyi anladığımı belli ediyordu bu unsur ile. Sayısız adaylıktan çok fazla ödülle dönen film yönetmeninden tutunda güzel konusunda kaybolan Nazi'lerin saçmalarına ve apartmanda hissedilen ikinci seviye kadın anlayışından, eşincellerin "düzen bozan" laflarına kadar toplumun değişmesi gerektiğini çok net anlatıyordu. Film bence burada bitiyor ama bunları değiştirmek bizim elimizde olduğunu çok iyi anlatıyor. Bırakalım iyi ki bu iki insanı tanımışız diyelim. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Güneş Sonrası

Charlotte Wells

97 Gönderi

Aftersun - Güneş Sonrası Aftersun, herkesin bence bu sene en çok merak ettiği tek filmdi. Herkes Mubi'de çıkmasını bekliyordu ama beklemeye dayanamadım ve izledim. Çok beğendiğim bir film olması dışında, ağır konusunu asla sıkmadan arka da ki müziklerle desteklemesi ve…devamıAftersun - Güneş Sonrası Aftersun, herkesin bence bu sene en çok merak ettiği tek filmdi. Herkes Mubi'de çıkmasını bekliyordu ama beklemeye dayanamadım ve izledim. Çok beğendiğim bir film olması dışında, ağır konusunu asla sıkmadan arka da ki müziklerle desteklemesi ve Türkiye'de Antalya'da geçmesi filmi izleyen beni daha çok heyecanlandırdı. Bayağı zevk aldığım film, özgür anlatımı ve akan konusuna her türlü unsuru eklerken sıkmaması da filme bir artı puan eklettirdi. Mekanlar, kendinden emin iki ana karakter ve çok güzel sinematografisi ile büyülendiğimiz film bittiğinde tonla soru ile kafamdan çıkarken hayatımızda nelerin değerli olduğunu çok net hissettirdi. Bunları uzun uzun açacağım film hakkında gelin neler yazmışım beraber bakalım. Kendimizle ve babalarımızla yaşadığımız en mutlu anımız, babamızın bize vermek uğruna uğraştığı hayat ne? Ben bunları düşünürken, film baba-kız ilişkisini ve kızına yetebilmek için vermekte olduğu büyük çabasını bizlere gösterirken Calum kendi acılarından, bıkınlıklığından sıkılan bir baba boyutunu da gösteriyordu. Calum'u canlandıran Paul Mescal'nın oyunculuğunu beğenirken, kendinden emin ve akıllı olan kızı Sophie'yı, Frankie Corio'nun oynadığı film 1990'ların Antalya'sın da geçmesi ve birkaç günlük tatilden derslerimiz ile "Güneş Sonrası" yapacaklarımızı artık daha iyi bilmemiz ile biterken, kendimiz ile babamızla ne yapmamız gerektiğini de gösteriyordu. Kendini ve babasını kamera ile çeken Soph, herşeyi bizlere saf ve temiz gösterirken, babası ile yaşadığı kötü durumları nostaljik anıları ile de aktarmasına bayıldım. Bazen geleceğe gittiğimiz zamanlarda kendini kaybolmuş ve baba özlemi çeken bir Soph görüyordum. Bu durumdan bir anda geçmiş tatile gittiğimiz film belki de baba özlemi çeken bir Soph gösteriyordu çok net. Yönetmenin her şeyi anlatırken çok sıkmadan anlatması ile de dikkatimi çekti. Yönetmen Charlotte Wells'ın manzaraları kullanırken, bebeksi karakterleri ile bir bebeğimizi büyütür gibi his vermesi de gerçekten güzeldi. Bakıyorum çok spoiler vermeden sona gelmem lazım. Aslında çok fazla detayla anlatımı ve empatisi ile bayıldığım film, beni hem duygusal hem de yüzümde tebessümle bittirtiyorken, "Güneş Sonrası" nelerin elimizden gideceğini bilmediğinizi de gösteriyordu. Hayatı yaşayalım, anılarımızı yaşayalım yoksa hiçbir anımız olmadan üzülmeyiz diyordu. Daha tutmadan, keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Okul Tıraşı

Ferit Karahan

62 Gönderi

Okul Tıraşı Okul Tıraşı'nı uzun zamandır bekliyordum. Mubi sayesinde ev konforunda izleyince harika keyif aldım ve kafamı daha iyi topladım. İnsanların gerilmesi değil kendi düşüncelerimle baş başa izlemek daha iyi geliyor bana bu sıra film izlemek. Film aslında Türkiye'nin eğitimini,…devamıOkul Tıraşı Okul Tıraşı'nı uzun zamandır bekliyordum. Mubi sayesinde ev konforunda izleyince harika keyif aldım ve kafamı daha iyi topladım. İnsanların gerilmesi değil kendi düşüncelerimle baş başa izlemek daha iyi geliyor bana bu sıra film izlemek. Film aslında Türkiye'nin eğitimini, siyaset ayağını ve bir şekilde insanların çıkarlarını anlatıyor. Bizi de bu sırada, gözlemlemek dışında sorgulama yetimizi çok iyi derece de gösteriyor film. Belki kusursuz değil ama harika anlatımlı ve sinematografisi ile bizlerin gözlerin de net gösterilen ayrıntılarla süslü bir film yapan yönetmen Ferit Karahan'nın bence o soğuklarda güzel ayrıntılar yakalaması ile de kişisel olarak özen gösterdiği bir filmiydi demek isterim. Hem öğretmenlerin iyi oyunculardan seçilmesi hemde Doğu Anadolu bölgesinde bir okul temelinde Türkiye'nin son durumunu gözler önüne sermesi çok ayrıntılı bir çabasıydı. Bir çocuk söylüyor "Kürt bölgesi". İşte film burada aslında boyut kazanıyor ve yönetmen bunu okuyorsa, tüm kelimelerle insanın boğazını düğümlerken, "eve gitmek istiyor hocam, (öğretmen) bende gitmek istiyorum." cümlesi ile kişilerin daha çok farkındalığına itiyor film. Eşit olmayan din, ırk, topluluk ve bence en önemlisi ayrıştırmanın en iyi temelini anlatıyor aslında film. Ve bence en iyi şekilde anlatmakla kalmıyor okulu kuşbakışı türü ile gösterilirken, karın ortasında bir tek okulu görmekle de pekiştiriyor. Aslında her şeyi hem sözel hemde görsel hem de zihinsel olarak çocuk oyuncumuz Samet Yıldız (Yusuf) karakteri ile de gösteriyordu. Bunu açmışken hem okul hem de aile yaşantısı ile ikilemde kaldığı ve tam bir polisiye tarzı ile yavaştan her olayı çözdüğümüz sahnesi ile Yusuf'u anladığımız her bakış, yönetim biçimi (okul ve öğretmenlerin) göz ardı ettiği çocuk yaşamlarını göstermesi, ve kızgınlığı ile sakinliğini Oscar oyuncularından daha iyi çıkarması ile bu yıl biterken tek en iyi oyuncu seçimi mi bunda kullandığım Samet'in oyunculuğuna aşık olmamak elde değildi. Çok doğaldı. Bunun yanında Ekin Koç, Cansu Fırıncı, Melih Selçuk, Mahir İpek oyuncu kadrosu ile zengin senaryosunu güçlü oyuncularla ile beyaz perdemize çıkarması yönetmenin bence çok iyi bir seçimiydi. İnanın öğretmenlerin gözüne girersem buna sayfalar yetmez demekle bitirebilirim anca. Son cümleme gitmek istemesem de, film bence her Türk filminden daha iyisi ve gelişmesi ile karşımıza çıkarken bence eğitimin, aslında toplumun değişmesi gerektiğini ve çocuk gelişimini yenilmek gerektiğini ve her ayağı kayan ile filmde Türkiye'nin eğitimini ve sanatının hızla kaydığını gösteriyordu. Daha iyi bir Türkiye'de eşit ve güzel filmler de görüşmek üzere. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Maskeli Balo

Nicolas Bedos

2 Gönderi

Mascarade - Maskeli Balo Filmekimi sayesinde eriştiğim bu film benim 4. filmim oldu. Komedisi ve aşk unusurları ile dikkati mi çekse de aslında ana perde de, büyük bir "Maskeli Balo" yatıyordu. Zenginlerin ve oyuncuların, garimenkulcülerin ve sosyete güzelleri ve yakışıklıların…devamı

seris_comment 3 years ago

Sevmek Zamanı

Metin Erksan

108 Gönderi

Sevmek Zamanı Büyükada'da geçen bir filmle geldim bugün. Bu yılın başlarında izlediğim filmi yeniden rezerve yaptım ve nedense Büyükada özlemi mi bu geçen filmle sizlere tekrardan sunmak istedim ve özlemimi gidermek istedim. Film güzel ve özgün tarzların gösterildiği İstanbul'un incisinin…devamıSevmek Zamanı Büyükada'da geçen bir filmle geldim bugün. Bu yılın başlarında izlediğim filmi yeniden rezerve yaptım ve nedense Büyükada özlemi mi bu geçen filmle sizlere tekrardan sunmak istedim ve özlemimi gidermek istedim. Film güzel ve özgün tarzların gösterildiği İstanbul'un incisinin bu filmde de yer verilmesi ile dikkatimi çekti. 1965 yapımı olan ve ilk olarak 22 Nisan 1966'da çıkışını yapan yapım aslında zamanla kült yapımlar arasına adını hızlıca yazdırmıştır. Ben de gezerken bulduğum filmi hemen izlediğim için çok mutlu olmuştum. Bunun yanı sıra o zamanların film anlayışını değiştiren değiştirmekle kalmayıp farklı tarz, duruşları, görüşleri, farklı ve çok detaylı oyunculukları göstermelerisi ile de dünya sinema festivallerinde çokça konuşmasına olanak sağlamısına çok ilgimin çekmesi hoşuma gitmişti. Az bütçe ile bence benim unutamayacağım bir film yapan ve az kamera arkası çalışanı ile büyük bir iş çıkartan Metin Erksan benim için usta bir yönetmendir. Küçüklüğümün geçtiği yerlerin güzel anılarımın geçtiği tüm o sokakların, ağaçların ve evlerin geçmişine tanıklık etmek güzeldi. Anılarla yaşan ve doğasının insana iyi gelmesi ile bilinen Büyükada'da bu sefer geçmişte ne yaşanmıştır derken geçmişe götüren film, bana aşkı nasıl tanımlarsın lafına net cevap vermesi ile de hayran kaldım. Resmine âşık olduğu bir adam ve onu tanımayan bir kadın... Bu bence en büyük detay olabilir sizin için. Çok konusuna girmeden oyuncuların Müşfik Kenter'in üstlendiği ve Sema Özcan ile ortak olarak çalıştıkları film, adanın her yerinde özgün bakışmalar, derin sözler ve bitmeyen sevgi anlamına karşı büyük bir saygı gösterme tarzlarına benim gibi hayran olacağınıza eminim. Zevkle izlerken aşkı yaşayacağınız ve adanın derin rüzgarında, denizinde kaybolacağınız bu özgün filmi sizlere tekrardan öneriyorum. Umarım zevkle izlersiniz, keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Yuli

Iciar Bollain

3 Gönderi

Yuli Gerçek hikâye tarzı ve anlatımı güzel olan bir filmdi. Lâkin abartılacak yönleri ne vardı ne yoktu. Tek bir durumu iyiydi. Bale yapılan sahneleri. İnsan kendini buluyordu ve Yuli’nin neler yaşadığını daha iyi anlıyordu. Acılarını ve hayatını mahveden babasına kızsa…devamıYuli Gerçek hikâye tarzı ve anlatımı güzel olan bir filmdi. Lâkin abartılacak yönleri ne vardı ne yoktu. Tek bir durumu iyiydi. Bale yapılan sahneleri. İnsan kendini buluyordu ve Yuli’nin neler yaşadığını daha iyi anlıyordu. Acılarını ve hayatını mahveden babasına kızsa da zamanla anladığını gördüğümüz film, aslında Yuli’nin daha iyi bir geleceğe doğru ilerlediğinin de kanıtıydı. Sahnelerin akıcı sohbetlerin ve ülkesi, ailesi için yaptıklarının önemi varken aslında kendisine iyilik yapmamasını da gördüğümüz sahnelerde de daha çok kızıyorduk. Yuli’yi oynayan 3 oyuncu canlandırıyordu. Birisi çocuk yaşını canlandıran Edison Manuel Olvera, diğeri gençlik ve genellikle ikinci yarından sonra gördüğümüz orta yaş durumunu da Keyvin Martínez canlandırıyordu. Bu iki oyuncu çok iyi oyunculuk sergiledi ama ben çocukluğunu oynayan Edison’a bayıldım. Keyvin daha çok bale durumlarımlarında benim ilgimi çekti ve bazen duygusal olarak gözlerimi doldurdu. Ana yaşını da bale ustası olan ve ilk siyahi olarak adını Kraliyet Belasi ne yazdıran Carlos Acosta oynuyordu. Gerçekten çok iyiydi geçmiş ve gelecek yıllarına git gelleri vardı filmin. Lâkin bale sevmeyenler için çok sıkıcı bir otobiyografik film olduğunu da söylemek isterim. Yönetmen Icíar Bollaín’de iyi bir sinematografi sağlamıştı ama keşke daha detaylı bir şekilde oyuncuların performanslarını görebilseydim. Genel de yüzeysel oyuncuların performanslarını gördüm izlerken. Son bölüme geliyorken, gerçek hikâyesinin dışında bana çok fazla da soru sordurdu yapım. Sanatı ve sanata olan değerin aslında öneminin insanlar için önemli olup olmadığını, sanatın var olmamızın en temel unsurunu dile getirdiğini ifade eden film, balenin de sanatın en değerli hayat hikâyeleri ile dolu olduğunu sinema perdesine çok iyi gösteriyordu. Daha fazla tutmadan sanat dolu günlere. Keyifli izlemeler.