(@) - Raf

Vortex Demas hastası olan anne ve eşi ile yaşadığı küçük evin içinde geçen çok duygusal bir hikâye, 30 yıllık bir evlilik ve çocuğu ile küçük bir ailenin yaşadığı zor süreci izledik bu filmle. Kendinizi empati kurarak izlediğinizde göz yaşlarınızı tutmayacağınız…devamıVortex Demas hastası olan anne ve eşi ile yaşadığı küçük evin içinde geçen çok duygusal bir hikâye, 30 yıllık bir evlilik ve çocuğu ile küçük bir ailenin yaşadığı zor süreci izledik bu filmle. Kendinizi empati kurarak izlediğinizde göz yaşlarınızı tutmayacağınız bir hayatın içine gideriyoruz ve zamanımızın hastalığını ne denli zor olduğunu görüyoruz. Tüm karakterin özenle seçilen analizleri ve tutkularını bu filmle açıyor yönetmen. Yönetmenin herkesin bildiği gibi bir cinsel arzu türlerinde gördüğümüz filmlerini yaptığını biliyoruz ama bu filmde cinsellik yok, burada tamamen bir ailenin dertleri vardı. Yönetmen Gaspar Noé inanın bu filmle beni her türlü olduğu gibi kendisine hayran bıraktırdı. Demas hastalığın zor ve acımasız bir piskoposluğun hayatını ne kadar büyük bir şekilde etkilediğini gördüğümüz yapım, iki bölüme ayrım yaparak kişilerin bakış açılarından izlememize olanak sağlarken bir insan olarak görmemiz sağlıyor hatta göz kapaklarımızın kapmama efekti ile sanki onları izliyormuş izlemini veriyordu sinematografisi ile. Ben çok empati yaptığımızda anne rolünü üstlenen Françoise Lebrun’nun oyunculuğuna hayran kaldım. Sözcüklerin dilime dökülemediği bir anlam keşfettim ve kendinden bıkmış bir insanın hayattan nasıl kendini çekişini izledim bu yapımda. Ve yer yer olan ağlama durumlarında onunla beraber göz yaşlarım aktı. Ya ben onun yerinde olsam ne yapardım? Sözleri gitmedi aklımdan. Çok anlamlı ve özel bir sanattı inanın sözcüklerimin bittiği o kadar çok nokta var ki Cannes’te olduğu gibi en az 7 dakika ayakta alkışlama yapabilirdim. Bunu destek verende aslında Atlas Sinema’nın verdiği o büyülü ortamıydı da. Festival’de kaçırdığım filmi bugün izlemekte büyük bir enerjiydi. İnsanlarla bir bütün olduğum film, babayı oynayan Dario Argento’nun “Rüya ve Filmler” kitabı gibi elimden kaybolması ile bir aileyi kaybettim. Onları yeni evine değil onları bir yere habis eden oğullarını canlandıran Alex Lutz’un açısını da anladım. Kendini yetişkinlerin dünyasına sokan ve annesine ve babasına, babalık ve annelik yapan oğlunun isyanını ve kendinden nasıl vaz geçişini de görmek beni üzdü. Umarım bu hastalık veya zaman kimseye gelmez. Duygularım çok karıştı. Eşsiz bir filmdi. Her şeyi ile beş beşlik bir sanattı. Şarkıları, oyuncuların uyumu, karakterlerin geçmiş resimleri hele ki o evin büyülü ortamı kitaplarla ilaçlarla dolu bir hayatın yok oluşunu gördüm. Benim düşüncelerim bitmiyor ama sizin keşfetmemenizi de istiyorum. Belki benim anlatamadığım duyguları, kelimeleri belki siz anlatırsınız. Birlikte bu filmi sanatın zirvesine taşırız belki de? Daha fazla tutmadan keyifli izlemeler diliyorum.

seris_comment 3 years ago

Büyük Özgürlük

Sebastian Meise

4 Gönderi

Geart Freedom - Büyük Özgürlük 2021 Filmekimi'de kaçırdığım filmi sonunda Mubi tarafından izleme şansına herkes gibi elde edebildim. Çok uzun yazı yazmacığımı bu sefer söylemek isterim çünkü film aslında temel anlamalarını tam veren ve herkesi susturan bir cevabı var gibiydi.…devamıGeart Freedom - Büyük Özgürlük 2021 Filmekimi'de kaçırdığım filmi sonunda Mubi tarafından izleme şansına herkes gibi elde edebildim. Çok uzun yazı yazmacığımı bu sefer söylemek isterim çünkü film aslında temel anlamalarını tam veren ve herkesi susturan bir cevabı var gibiydi. Gelin kurgusal olsa da bizim içimizi canlı tutan ve ismi gibi Büyük Özgürlük anlamını tam veren filmin bana düşündürdüklerine. Sebastian Meise'nin yönetmenliğini ve senaristliğini de üslendiği film, Meise'nin ilk uzun metrajlı filmi olması da dikkatli üstüne çekiyor. II. Dünya Savaşı'da esirliğinden başlayan ve eşcinsel olan Hans Hoffmann'nın hapis ve kodese neden girdiğini ve hayalperest olan Hans'in içinde ki en büyük özgürlüğün cevabını veren oyuncuğumuz Franz Rogowski'ye hayran kalınmamak elde değildi. Günümüzde yönetmenlerin eşcinsel yapımlarına ağırlık verdiği zamanda bence çok iyi anlatılan ve sevişmenin hazından daha çok kişisel sevginin, özgürlüğün derinine inildiği yapımda bunlara cevap bulmak bana çok iyi geldi. Sinematografisini özel kılan mekan renkleri ile sanatın bir parçası gibi çeşitlendirilecek piskanlitik karakter incelemesinin de güzelliğini görmek beni mutlu etti. Sanki filmin parçası olan tüm her şey kusursuzdu benim için. Asla canınızı sıkamayan ama bir o kadar sanattan var olan film, belli başlı kişilerin yorumlarına ve görüşlerine açıklık getirebilir. Bunu söylememde ki şey kendimi bu guruba katmak değil aksine geliştirmesi gereken film arşivlerini ve görüşlerini bulaman kişilerdir. Yan karakterlerini sevdiğim film Oskar, Leo en önemlisi Viktor'un Hans ile uyumuydu. Thomas Prenn, Anton von Lucke ve Georg Friedrich oyuncularını harika sergilemişlerdi. Amatör denilen ama bence olmayan Franz Rogowski benim filmde ki en favori oyuncumdur. Cannes, São Paul, BAFI London ve Buenos Aires Bağımsız Film Fesival'lerinden 2 ödülle ayrılan filmi daha fazla anlatmadan önermek isterim. Keyifli izlemeler dilerim.

seris_comment 3 years ago

Dondurma

Serhat Karaaslan

2 Gönderi

İce Cream - Dondurma Mubi'de görür görmez hemen izledim ve baktım ki yavaştan yayından kaldırılacaklarda ben de sizler kaçırmadan izlemenizi öneriyim dedim. Çok tatlış ve sıkmayan güzel bir metni ile karşımıza çıkıyor film. Gelin benim düşüncelerim neler. Doğuda bir köy,…devamıİce Cream - Dondurma Mubi'de görür görmez hemen izledim ve baktım ki yavaştan yayından kaldırılacaklarda ben de sizler kaçırmadan izlemenizi öneriyim dedim. Çok tatlış ve sıkmayan güzel bir metni ile karşımıza çıkıyor film. Gelin benim düşüncelerim neler. Doğuda bir köy, açık ve özgür çocuklar kendi dillerinde hayatı doyasıya yaşıyorlar. Hava sıcak ve güneş kuru toprağı yakıyor ama soğuk dondurma sevgisi her yerde olduğu gibi burada da çocukların kalbinde. Çocuklar havanın sıcaklığına aldırmadan hayatlarını daha mutlu yapmak için savaşa girmişken tek dondurma için, annelerden birisi de 2 çocuk için saçını süpürge ederek hem çamaşır hem de yıkamakla uğraşıyor çocuklarını. Büyüklerin eğlencesi de yazın ortasında iş, iş ve iş… İki bölümde sert bir şekilde göstermeleri güzeldi iki yaş aralığını ve güzel sinematografisi ile harmanlanan dondurmacı ile paranın hiçe sayıldığı filmin derin alt mesajı da belliydi. Takas durumu ile herşeylerini ortaya koyan çocukların erimiş dondurma savaşı adı altında toplama yapabilirim. Köy ıssız ve sıcak insanlar yoktu ve sadece çocukların dondurma sevdası vardı bu filmde. Ne iyi yakışmış ismi ve senaryosunun işleyişi. Serhat Karaaslan yine emin adımlarla yükseltmiş kendini. Yalnız olan çocukların aslında yalnız olmadığını. Siyaset, din, kültür ayırımı yapmadan çocukların gözlerinden görmüştük yer yer dondurmacının saçma ama eğlenceli alıntı hikâyelerini. Zaman akıyor, nerede olursak olanım bu mega kentte olsun veyahut da bir köy hem de hiç kimsenin bilmediği bir köy çocukların ruhları o eğlenceli tavırları hiç değişmiyor. Doğal manzarası ile yerken dondurmasını asla vazgeçmeme tarzına derin karakter katıyor çocuk oyuncumuz ve dağların, gölerin, derin serin suları ile ben bu dünya ya hazırım diyor. Ben çok anlamı buldum 16 dakikalık kısa filmi. Locarno, Toronto, İstanbul ve Antalya Altın Portakal Festivalinde boy gösterse de ödül alamaması da beni ayrı üzdü. Kesinlikle izlemenizi öneririm daha fazla tutmadan sizi. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Frances Ha

Noah Baumbach

42 Gönderi

Frances Ha Uzun zamandır nereden bakarsanız bakın 4 senedir listemde olan filmi izleme şerefine eriştim. Tozpembe ilerleyen ve yetişkinlerin hayatına yeni giren Frances Ha’nın hayatının dönüm noktasında başlayan film hakkında neler düşünmüşüm gelin birlikte okuyalım. Belki akışkan giden konunun siyah/beyaz…devamıFrances Ha Uzun zamandır nereden bakarsanız bakın 4 senedir listemde olan filmi izleme şerefine eriştim. Tozpembe ilerleyen ve yetişkinlerin hayatına yeni giren Frances Ha’nın hayatının dönüm noktasında başlayan film hakkında neler düşünmüşüm gelin birlikte okuyalım. Belki akışkan giden konunun siyah/beyaz perde ile çekilmesi ve karakterlerin aslında geniş ve derinsel arkadaş bağının güçlü olması ile dikkatlerimi çeken, temelinde beni aslında yetişkinlerin dünyasından uzak durmak isteyen herkesin (buna bende dahil) Frances’in arkadaşına sevgisini görüyorduk. Hepimizin en yakında olduğu ve asla kopmak istemediği arkadaşları vardır tabii zamanla hayat, iş ve kendimize zaman ayırmamız ile kopan bağlar yüzünden giden büyük arkadaşlıkların hatırlanmasını anımsadım. Bu duruma üzülsem de Frances gibi, hayata tutunmak ve bazen kopmamamız gerektiğini çok iyi anlattı yapım bana. Tozpembe hayatın bir gün bitmesi gerekiyor olsa bile. Sonunda Frances her şeyi yolun koysa da asla eski arkadaşı ile görüşemeyeceğini de çok iyi biliyordu. Anlattıkları güzel sözler ve birbirlerine olan bağlarının zamanla kopması gibi. Belki son gecesinde arkadaşı daha doğrusu kardeşi gibi sevdiği Sophie’nin bir anda yanından ayrılması ile her şeyin değişmesini yaşadığını gördüğümüz gibi. Belki ikisi de biliyordu bir daha görüşemeyeceklerini ama zamanla Frances’in hayata tutunması ve kendi evine geçmesi beni en mutlu eden yönüydü. Adam Driver’ında oynadığı filmde Frances’ı Greta Grewig harika canlandırmıştı. Sophie’yı da Mickey Sumner canlandırsa da çok görememiştim oyunculuğunu. Yönetmen Noah Baumbach’in yönettiği film, müzikleri ile de dikkatimi çekmişti. Sanki özel anlamlarla desteklenen her notasını Sara Matarazzo bestelemişti. Umarım kendi düşüncelerimi güzel aktarmışımdır. Kendimi güzel ifade edebildiysem şimdi sizleri filme almak isterim. Keyifli izlemeler diliyorum.

seris_comment 3 years ago

Kayıp Şehir

Aaron Nee

20 Gönderi

The Lost City - Kayıp Şehir Ne diyebilirim ki, komik bir hikâyeden bulup izledim. Zaten biliyordum ama komedi olsun diye baktım. Asla filmi inceleme yapmadım yapsaydım vasat derdim. Komedisi güzeldi Brad Pitt salla saçları diyesim geldi. O komedi olan sahnelerde…devamı

seris_comment 3 years ago

Buluşma

Fran Kranz

1 Gönderi

Mass - Buluşma Çok duygusal ve empatileri yeteneğinizi geliştireceğiniz oyuncuların performansları ile süslü olan Mass filmini sonunda online olarak katıldığım festival de izledim. Çok fazla etkisinde kaldığım film hakkında pek konusu için açık konuşmak istemiyorum çünkü sizlerin anlamasını isteyeceğim. Film…devamıMass - Buluşma Çok duygusal ve empatileri yeteneğinizi geliştireceğiniz oyuncuların performansları ile süslü olan Mass filmini sonunda online olarak katıldığım festival de izledim. Çok fazla etkisinde kaldığım film hakkında pek konusu için açık konuşmak istemiyorum çünkü sizlerin anlamasını isteyeceğim. Film 6 yıl sonra bir araya gelmiş iki çiftin yani ebeveynlerin yasını gösteriyordu. Çok ince hatlara sahip olan konusu ve kişilerin büyük yasının dışında aslında bu yastan çıkarak hayatlarına kaldıkları yerden devam etmek için zorunda kaldıklarını gösterse de benim acımdan aslında birbirlerini tanımak ve sevmek isteyen iki çiftin birleşmesinin imkânsızlıktan doğmasını gösteriyordu. Genç yaşlarda oğullarını kaybeden iki anne ve iki farklı yası harika anlatan anneler benim en çok dikkatimi çeken karakterlerdi. En çok suçlanan ailemizden Linda karakterine gerçekçilik katan Ann Dowd'u yeni tanısam da ellerini, gözleri, duruşunun yasını çok iyi anlatması ile en çok etkilendiğim karakterine saygı göstermesi çok iyidi. Bir masa da geçen duygusal bağlar da kafa dağıtacak her şeyden kaçınılmış hatta mat renklerle düzülen sahnesinde sakinlik katan kıyafetlerle desteklen ortam tek mekânda tonlarca ağır yasını nafiliğini göstertmişti yönetmen Fran Kranz. İkici annemiz Gail tamamen yasını derinde yaşarken, oğlu ile yaşadıklarını özel bir şekilde anlatması da benim için özel bir karakter havası yaratmıştı. Gail'i canlandıran Martha Pilmpton'da konuşma tarzı ilgimi çekti. Film aslında tek mekânda oluşan diyaloglarla oyunculuğun konuştuğu bir yapıt ortaya çıkarmıştı yönetmen. Bu hafta izlediğim yapımlarda tamamen çocukların aile içinde ki kayboluşunu gösteriyordu diyebilirim. Baba karakterlerine pek bir şey diyemem ama oyuncularımız anne karakterlerine büyük bir zemin hazırlamıştı. Jason Isaacs ve Reed Birney ikisi iyidi. Sundance, Bağımsız Ruh, San Sebastián ve BFI London Festival'lerinden aldığı 2 ödülle duyduğumuz filmi aslında ben 1 yıl önce adını yeni duyurduğunda almıştım listeme. Yani birazdan fazla tatmin olmuş olabilirim. Sizi pek tutmak istemem sadece çocuklarımıza güzel bir gelecek hazırlamamız gereken bilgiye sahip olmalıyız ve asla onlardan kendimizi uzaklaştırmamalıyız. Son bir not: Son sahne beni gerçekten ağlattı ve istediğimiz o duygu dolu boşalmayı verdi.

seris_comment 3 years ago

Soğuktu ve Yağmur Çiseliyordu

Engin Ayça

3 Gönderi

Soğuktu ve Yağmur Çiseliyordu Hayatın bir parçasıdır sevgi, aşkı buluruz ama sevgiyi zor buluruz emek ister demişti birisi. Çok anlamı bulmuştum filmi izledikten sonra. Gerçekten sevginin ne demek istediğini. Gelin geçmişin en tozlu sayfalarına 1991 yılında çekimi yapılmış filmin bana…devamıSoğuktu ve Yağmur Çiseliyordu Hayatın bir parçasıdır sevgi, aşkı buluruz ama sevgiyi zor buluruz emek ister demişti birisi. Çok anlamı bulmuştum filmi izledikten sonra. Gerçekten sevginin ne demek istediğini. Gelin geçmişin en tozlu sayfalarına 1991 yılında çekimi yapılmış filmin bana hissettirdiklerine. Şimdiki Türk filmlerin bu denli özel olmamasını da anladım. Çünkü konuların birbirini tekrar etmesi ve asla senaristlerin belli bir çizgiden sonrasını çıkamadıklarını. Çünkü asla eski filmler gibi kendilerini geliştiremezlerdi. Birbirlerini tekrar ederek ilerlemeleri gibi. Türkan Şoray gerçekten 40 yaşlarının da oynadığı tüm filmlerinde ki o hassas oyunculuğunu görmemiştim bazı filmlerinde. Çok özel ve naif hareketlerini sergilerken kırılgan yapısına sevgisinin güçünü katarak ilerlemesi de ne hoştu. Bazen sevginin temelini bulamayız ya, işte Türk Şoray sevginin güçünü yasını tutuğu arkadaşında bulmasını izlemiştik filmde. İzlemeyenlere çok açmak istemiyorum konusu. Çünkü bazen izledikten sonra anlarız hayatımıza dokunduğunu. Şimdi gelenim eski İstanbul’a ben hayran kaldım eskicilerin sokaklarına, evlerin zamansız olmasına. Eski Türkçe’mize de âşık olduğumu söylemek isterim. O güzel kibar konuşmalar insanları kırmadan ilerleyen sohbetler beni âşık etti. O günleri özler gibiydim doğmasam bile o günlerde. Gerçekten çağa dışı bir sevgiydi. Günümüzde olmayan bir sevgi. İnanın izlemesi güzel, hayran kalınması gereken bir yapımdı. Türkan Şoray en büyük başrol olsa da yönetmeni inanın sinematografisi ile desteklenen Türkan Şoray bakışı filmin en temel akılda kalır yönünü bizlere göstermişti. Birden fazla mekânla ilerleyen yönetmen Engin Ayça bence konusunun o dönem için klasik olmasından dolayı kaybetmişti bazı puanları. Yoksa oyuncular şahneydi. “Soğuktu ve Yağmur Çiseliyordu” çok anlamı öyle değil mi? Üstüne yazıların yazılacağı virgüllerle desteklenecek fazla anlamlar katılacak bir söz. Sevgin anlamını taşıyan sözler gibi özel seçilmiş diye düşünüyorum. Eski Türkiye ve orada yaşan her insanın bilgisi de günümüzün cahilliğini sert biçimde yüzüme vurdu. Umarım daha kibar, naif, insana değerin olduğu yılları tekrardan bizler sanatla beraber geri getirebiliriz. Daha fazla tutmadan keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Suçlular

Serhat Karaaslan

5 Gönderi

The Criminals - Suçlular Fransa çıkışlı 2020 yapımı olan filmi Mubi sayesinde izleme şerefine eriştim. Yönetmen Serhat Karaaslan’ın yönettiği film birçok festivalde de gösterilmiş hatta ödül bile almıştır. Kısa ama karanlık gerilimi ile dikkatleri üstüne çeken film hakkında kısa ama…devamıThe Criminals - Suçlular Fransa çıkışlı 2020 yapımı olan filmi Mubi sayesinde izleme şerefine eriştim. Yönetmen Serhat Karaaslan’ın yönettiği film birçok festivalde de gösterilmiş hatta ödül bile almıştır. Kısa ama karanlık gerilimi ile dikkatleri üstüne çeken film hakkında kısa ama öz düşüncelerimi yazmak ve sizlere sunmak istedim. Gerçekten belki günümüzde artık bu ahlak bekçilerin artığı devirde insanların bine bin katarak ilerlemesi ve kimselerin hayatlarına karışmalarını çok iyi anlatan hatta ikiyüzlülüğün çarpıcı şekilde vurulduğu bir yapımdı. Karakterlerini canlandıran oyuncuların mimikleri, görüşlerini anlatamadıklarını ve çok ağır bir itamda bulunan otel sahiplerine sadece gözleri ile ders verdiklerini görmekte çok anlamayacak şekilde özeldi. Otellerin ya da “otel” dediğimiz ama olmayan kuruluşların bu denli ahlak bekçiliğini yapması ne gereksiz ve gerilimi bir şey. İnsanların hayatlarını bir süre geçirdiği yerde bu denli bekçilik yapmak hatta “odaya kilitlerim” lafının bile geçtiği otel sıfatında ki yerlerin bir an önce kapatılması gerek diye düşünüyorum. Bilmiyorum herkesin görüşlerine saygım sonsuz ama bu denli bir iki yüzlüğün, namusluğun edep öğretmeye çalışan ahlak bekçilerin izlemesi ve ders alması gerek diye düşünerek sizlere paylaşmak istedim. 24 dakika harika Orta Doğu bölgesi sorunlarının bir kısımdan sinemaya uyarlanan film, bence artık sadece filmlerde olması gerek. Akademi 2022, Sundance, SXSW ve İstanbul Film Festivali gibi büyük festivallerden aldığı 2 ödülle adını duyduğumuz “Suçlular” filmi, çok sevdiğim ve bu filmle bir daha beğendiğim kadın oyuncu olan Deniz Altan ve onun filmde ki yol arkadaşını oynayan Lorin Merhart’ı bayılarak izledim. Umarım zevkle 24 dakika boyunca izlersiniz ve Kısa Türk Filmlerin ince hatlarına benim gibi tav olabilirsiniz. Sinematografisini de Tudor Mircea’nın yaptığı filmi sizlere sunuyorum umarım keyifle izlersiniz. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Nitram

Justin Kurzel

5 Gönderi

Nitram Bu hafta nedense psikolojik türlerle ilgilendim buna sebepte aslında günümüzün depresyonu olan yalnızlık hissini hissetmemdi. Film bir tür gerçek hikâye türüne dayansa da kişilerin “silahsızlanma” mesajını alttan alttan işlen metni ile bilgilendirici mesajını harika veriyordu. Yönetmeni Justin Kurzel aslında…devamıNitram Bu hafta nedense psikolojik türlerle ilgilendim buna sebepte aslında günümüzün depresyonu olan yalnızlık hissini hissetmemdi. Film bir tür gerçek hikâye türüne dayansa da kişilerin “silahsızlanma” mesajını alttan alttan işlen metni ile bilgilendirici mesajını harika veriyordu. Yönetmeni Justin Kurzel aslında hem Snowtown, Macbeth ve Ture History of the Kelly Ganga filmi ile tanıyor olsak da buralar da psikolojik türlerle sanki mastır yaptığı belliydi. Çünkü film senaryosu ile tam kusursuz ilerliyordu sinematografisi. Oyuncuların en başında ilerleyen baş karakterimiz Caleb Landry Jones piskanlitik analizlerini bizlere güzel verebiliyordu. Bunun dışında kişileştirilmiş dış görünüşü tamamen geçmiş dönemin psikolojik ve aile yaşantısına birebir uyuyordu. Aslında karakterimizin birçok kusuru tek ona mahsur değildi. Aile yaşantısının temelin de anne rolünü tamamen duygusuzca ilerleten anne çocuk ilişkisi aslında çok mat renkte ve siyah beyazın olmadığı bir tonda ilişkilerinin ilerlemesi en çok dikkatimi çeken özelliklerden birisiydi. Karakterini en iyi canlandıran oyuncularımıza lafım yok yönetmene saygımda sonsuz olduğu belli ama gelin görün ki süresi beni en bozan noktasıydı. Bu konu aslında önemli silahın yasa dışı noktalarında satılmaması ve çocukların eğitimsel ve kişisel gelişmelerine destek çıkılmasına yönelik verdiği mesaj güzeldi ama süresi beni gerçekten yordu. Belki de 1 saat 30 dakika olsaydı inanın film eşsiz olabilirdi. Çünkü sade tonda siyahın ve beyazın olmadığı mat ve ağır bir tonda ilerliyordu film. Kısa tutulsa bence inanın mesajını tam verirken unutulmaz bir film yapabilmişti yönetmen. Aslında filmde çok notalar ve virgüller vardı bunu gösterirken yönetmen insanın empati yeteneğine çok güçlü destekleme yapabiliyordu. Cannes ana karakter ödüllü olan film 2022’de İstanbul Film Festivali’nde de gösterilmesi ile 2 Festival’de de yer almıştır. Ben sevdim gerçek hikâye noktası ile, ben de sizi tutmadan Seri Yorumcu sıfatımla hemen filme almak isterim. Sonuçta ilerlememiz gereken çok yol var sorumluklarımızın dışında. Keyifli izlemeler diliyorum.

seris_comment 3 years ago

Paris 05:59

Olivier Ducastel

2 Gönderi

Paris 05:59 - Theo & Hugo Absürt bir şekilde çok beğendim bu film, beni cüretkâr sahneleri ile utandırırken yönetmenin en özgür sahnelerini kesmeden ilerlemesi ve filmin 15 dakikasını cinsel teması ile başlatması beni çok şaşırtsa da ayrı bir arzu ve…devamıParis 05:59 - Theo & Hugo Absürt bir şekilde çok beğendim bu film, beni cüretkâr sahneleri ile utandırırken yönetmenin en özgür sahnelerini kesmeden ilerlemesi ve filmin 15 dakikasını cinsel teması ile başlatması beni çok şaşırtsa da ayrı bir arzu ve tatminlik seviyesi ile başlamıştık filme. Bu yanlarından daha çok dikkati mi çeken yönlerine gelin birlikte bakalım. Evet belki de iki birbirlerini tanımayan Théo ve Hugo bir sex Club'da tanıştıktan sonra yaşadıkları cinsel yakınlıkla özel bir bağa yakalasalar da işler istedikleri gibi gitmez aksine yaşadıkları en büyük sorun onların en büyük aşklarını başlatmaya yetecek güçte olur. Özel sahneleri geçin asıl aşk filmlerde yaşanır kelimesi bence bu filmle bağdaşan tek cümle. Ben o kadar özel buldum ki filmi bu sayfa da yer edilmesi gerek diye sizlere paylaştım. Bakışların, konuşmaların ve filmde duyduğumuz tek şey olan "yanında güvende hissediyorum" lafı bence sevginin naifliğini ve saflığının özel oluşunu gösteriyordu tabii günümüz de bu yok olsa da. Paris'in gece yarısında geçen güzel sokakların da yaşanan olaylarımız da ikilimiz birilerini tamamlıyor ve tek bir kişilik yaratabiliyorlardı. Yönetmenin cüretkâr hareketlerini filmin her köşesinde bulunsa da naif noktalarla aşkın kıymetine çok iyi değiniyordu. Yönetmenleri Jacques Martineau ve Olivier Ducastel gerçekten senaryosu ile çekimlerinin aynı saat dilimini kullandığı film, ayrı bir özel detay katarken kebapçı da olan güzel Tarkan sesine denk gelmekte ayrı bir mutluluk kattı bana. İki yönetmen Berlin, Chicago Film Festival'lerinden 1'er ödül alıyorken, Stockholm ve Outfest'in: Los Angeles Gay & Lezbiyen Festivali'nde çıkışını duyurması ile ünlenmiştir. Paris'in sokaklarında geçen film metrosunda, kanalarında, koşu romantizmi ve bisikletle dolaştıkları sohbetlerinde bizi bağlarken film, o bakışmaların içinde her bir bireyin aşkını nasıl yaşaması gerektiğini gösteriyordu eşcinsel film temasının altında. Bu durumda en büyük alt mesajı ise korunmanın en büyük hayat kurtarıcı şeyin olduğunu ve aşkın, sabrın önemini gösteriyordu da. Günümüz de yaşanan bulaşıcı hastalıkların önüne geçmişken korunmanın hâlâ önemini güzel anlatıyordu. Filmde oynayan tek iki karakterimizi canlandıran François Nambot ve Geoffrey Couët'i bir alkışlamak gerek diye düşünüyorum. 2 ödülü olan film bir arkadaşımın dediği gibi "ders çıkartılacak yönlerini deftere yazmamız lazım" deyişini doğrulattırıyor bana. Böyle güzel eşcinsel yapımlarına ara verilmemesi gerektiğini harika gösteren yapım hakkında diyeceklerim sınırlı değil ama ne sizi filmden soğutmak ne de sıkmak istemem izledikleriniz de unutmayacaklarınıza gireceğini tahmin edebiliyorum şimdiden. Keyifli izlemeler dilerim.